به مناسبت روز جهانی محیط زیست/
اسراف و نقش آن در محیط زیست+ طرح
یکی از عوامل عمدهی بحرانهای زیست محیطی، طبع افزون طلبی انسان است که به صورت اسراف و تبذیر بروز میکند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نبض سحر، هر سال روز ۱۵ خرداد در سراسر جهان با عنوان روز جهانی محیط زیست گرامی داشته میشود. تاریخچه روز جهانی محیط زیست به سال ۱۹۷۲ یعنی ۳۶ سال پیش بر میگردد. در آن سال برای اولین بار، سازمان ملل متحد کنفرانسی را با موضوع انسان و محیط زیست در شهر استکهلم سوئد برگزار کرد. همزمان با برپایی این کنفرانس مجمع عمومی سازمان ملل قطعنامهای را تصویب کرد که منجر به تشکیل UNEP ( برنامه محیط زیست سازمان ملل ) شد. هم اکنون ۳۶ سال است که UNEP در سراسر جهان مراسم ویژهای را به مناسبت این روز برگزار مینماید. مراسم این روز میتواند به اشکال مختلف باشد مثل راهپیماییهای خیابانی ، همایشهای دوچرخه سواری، نمایش ، مسابقات نقاشی و مقاله نویسی در مدارس ، درختکاری ،فعالیتهای مربوط به بازیافت ، پاکسازی و... .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نبض سحر، , UNEP, UNEP,هدف از برگزاری چنین مراسمی جلب توجه عمومی به مسایلی است که محیط زیست را آلوده میسازد. هر سال نیز یکی از مسایلی که شدیدا محیط زیست را تهدید می کند به عنوان موضوع این روز انتخاب می شود.
,یکی از عوامل عمدهی بحرانهای زیست محیطی، طبع افزون طلبی انسان است که به صورت اسراف و تبذیر بروز میکند.
,بدون شک همان گونه که تداوم حیات در کرهی زمین طی میلیونها سال نشان داده است نعمتها و مواهب موجود در این کره برای ساکنانش کافی است البته به شرطی که بیهوده به هدر داده نشود و میزان و اعتدال رعایت گردد. معمولاً روح اسراف با خودخواهی و خودپسندی و بیگانگی از خدا و خلق خدا همراه است.
,قرآن مجید در آیات فراوانی، اسراف و تبذیر را محکوم کرده و مسرفان را از اصحاب دوزخ و تبذیر کنندگان را همراه و همکار شیطان معرفی نموده و راه رسیدن به فلاح و رستگاری را رعایت اعتدال و میزان دانسته است. حتی در زمانی که هنوز اثری از کمبود مواد اولیه و تخریب محیط زیست مشهود نبوده است، پیوسته هشدار داده شده است که در بهرهبرداری از مواهب و نعمتهای خداوند اسراف و تبذیر روا مدارید. در قرآن مجید، اسراف در نقطهی مقابل قوام به کار برده شده است.
,
قوام به معنی عدالت، استقامت، حد وسط و چیزی است که هم معتدل است و هم باید استقرار داشته باشد. بنابراین می توان گفت این تعبیر زیبا اشاره به اثر زیانبار اسراف در بهم زدن استقرار و تداوم سیستمها است. این همان نتیجهای است که امروزه در اثر استفاده بیرویه و اسراف گونه از منابع طبیعی شاهد آن هستیم. قرآن منشاء بحرانها را عملکرد خود مردم میداند “هر مصیبتی به شما رسد به خاطر اعمالی است که انجام دادهاید.
به خاطر آثار زیانبار اسراف و تبذیر، این خصلت ناپسند درکلام الهی به شدت محکوم شده، در ردیف گناهان قرار گرفته و مسرفان برحسب مورد، به درجههای مختلفی از عقاب وعده داده شدهاند. آنگاه که سخن از اسراف در کارهای نیکی همچون استفاده از زینت و لباس نیکو به هنگام حضور در مسجد و ادای حقوق فقرا یا اعمال مباحی مثل خوردن و آشامیدن در میان است، مجازات مسرفان محرومیت از دوستی خدا است.
,
اگر اسراف دلیل نادیده گرفتن آیات الهی باشد، مسرفان از هدایت الهی محرومند اسراف کنندگان در گمراهی خواهند بود، زندگی سختی خواهند داشت، در آخرت نابینا محشور میشوند. و از اصحاب دوزخ محسوب میگردند.
از دیدگاه قرآن، طبیعت اسراف با سایر گناهان تفاوتهای زیادی دارد و همین تفاوتهاست که آثار زیانبار مادی و معنوی را تشدید مینماید.
,
اسراف بر خلاف سایر گناهان در نظر مسرفان، زیبا جلوه مینماید. حتی مؤمنین و خداپرستان و آنانکه از شدت ایمان بدون احساس ضعف در کنار پیامبران میجنگند نیز از آن در امان نیستند و از خداوند، طلب بخشش گناهان ذنوب و اسراف خود را دارند.
,چنانچه اسراف به اتلاف و تضییع منابع و نعمتهای خداداد بیانجامد تبذیر محسوب می شود. به تعبیر قرآن تبذیرکنندگان همچون برادران شیطانند چرا که آنان نیز همچون شیطان کفران نعمت پروردگار را نمودهاند.
,
, 
, انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه