حاشیه های زیبای جشن رمضان در بندرترکمن :

آموختن رسم انسان دوستی در کودکی /اجابت نمودن 2 آرزو از سوی یک کودک+تصاویر

جشن رمضان با حواشی جالب و تامل برانگیری همراه بود که شنیدنش خالی از لطف نیست.

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آوای ترکمن ، سنت حسنه کمک به نوع دوستان در بندرترکمن از حال و هوای خاصی برخوردار است به نحوی که در این جشن خیرین کوچک و بزرگ برای کمک به همنوعان خود حاضر و ناظر بودند.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آوای ترکمن,

یکی از برنامه های ویژه جشن رمضان درخت آرزوهاست که کودکان نیازمند و تحت پوشش کمیته امداد برای رسیدن به آرزوهای خود ، درخواستهای خود را نوشته و درکیسه های کوچکی قرار داده بر روی درخت آویزان می شود تا به دست خیرین شهرستان گشوده شود تا به آرزوی خود برسند.

در این مراسم خیران کوچک و بزرگ اعلام آمادگی کردند تا آرزوهای کودکان شهرستان را برآورده کنند یکی از خیرین خانم مظفری بانوی ترکمنی بود که هدف از کمک به محرومان را از دوران کودکی از پدرش آموخته بود و با تعریف خاطرات خود از کودکی رسم کمک به همنوعان خود را برای حاظرین بیان کرد.

او از این حسی که پدر در او انگیخته بود بسیار خوشحال بود و به آن افتخار می کرد چرا که حس خاصی بود که قابل بیان کردن به زبان نبود .خانم مظفری با برداشتن آرزویی از درخت آرزوها درخواست کودکی را مبنی بر داشته یک پنکه و خنگ شدن خانه آنان در هوای گرم تابستان اجابت نمود.

خیر دوم آقای ایری از فرهنگیان و ساکن قره قاشلی بود که کمک به همنوعان را از زمان استقلال اقتصادی و استخدام شدن در حرفه معلمی آغاز کرده بود و به آن عشق می ورزید.او برنامه های خیرین در 5پیکر را خاصه در ماه رمضان بازگو نمود که خیرین این روستا با ایجاد انگیزه در همدیگر خود را برای انجام کارهای خیر همواره آماده کرده اند.برپایی سفرهاهی افطاری برای مددجویان امداد روستایی و اهدای سبدهای کالا جزو برنامه های همیشگی خیرین در روستای 5پیکر بود که همواره تا کنون به لطف الهی ادامه دار بوده و خواهد بود.

وی انتظار از مسولین را در جذب بیشتر مردم و ایجاد انگیزه برای کارهای خیر دانست که باید همواره سرلوحه کار مسولین قرار گیرد چرا که مسولین به عنوان مشوقان قوی برای ایجاد انگیزه کارهای مهم و بزرگی را می توانند انجام دهند که نباید از کنار آن به آسانی گذشت.

خیر دیگری که کوچکترین خیر این مراسم بود و با مادر خود به جشن رمضان آمده بود کودکی بود که با شور و شوقی که داشت 2 آرزو از درخت آرزوها را باز نمود تا خوشحالی خود را از کمک به هم سن و سالان خود بیشتر ابراز دارد.

اما درخواستهای و آرزوهایی که باز شد واقعا چه بو؟!به راستی خوردن غذای گرم و داشتن کرایه تاکسی و لباسهای نو برای پوشیدن در اعیاد چه حس خاصی برای انسان ایجاد می کند؟ آری اگر همه انسانها همواره به کمک همنوعان خود بشتابند دیگری چنین آرزوها و درخواستهای کوچکی را شاهد نخواهیم بود چرا که رسم مسلمانی کمک به همنوع است و مومن واقعی باید بداند که مال و دارایی انسان نوعی امانت در دست اوست که باید ضمن استفاده صحیح از آن موجب رضایت خاطر و خشنودی خداوند خویش شود.