یادداشت؛

پوشش های جدید یا دومینوی فرهنگ سوزی

پوشش های جدید یا دومینوی فرهنگ سوزی
مانتو، مانتوهای چاک دار، کوتاه، تنگ، جلوباز، بدون دکمه، حریر، شیشه ای؛ شلوار، لی، تنگ، لوله ای، ساپورت؛ کلید واژه هایی برای فرهنگ سوزی؛ یک دومینوی مخرب فرهنگی زنجیرهای تو در تویی که آرام و آرام جان یافتند و به همان آرامی هویت و فرهنگ ایرانی را به نشانه گرفته و جام مرگ را به کامش ریختند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  زنان کویر مانتو، مانتوهای چاک دار، کوتاه، تنگ، جلوباز، بدون دکمه، حریر، شیشه ای؛ شلوار، لی، تنگ، لوله ای، ساپورت؛ کلید واژه هایی برای فرهنگ سوزی؛ یک دومینوی مخرب فرهنگی زنجیرهای تو در تویی که آرام و آرام جان یافتند و به همان آرامی هویت و فرهنگ ایرانی را به نشانه گرفته و جام مرگ را به کامش ریختند.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان کویر,

کمی به گذشته برگردیم به ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی ؛ زمانی که حتی پوشیدن یک مانتوی بلند در جامعه یک فرهنگ شکنی بود.

بی شک اگر در آن زمان فردی با ساپورت و مانتوی حریر یا بدن دکمه و جلو باز در خیابان جولان می داد از هر طرف به دیده ی یک هنجار شکن نگریسته می شد و از طرفی از سوی زنان نهی می شد.

پروژه ی مقابله با فرهنگ ایرانی، اسلامی از سوی دشمن آرام کلید خورد، یک دومینوی مخرب فرهنگی که برای موفقیتش نیاز بود تا کم کم هویت زن مسلمان ایرانی را بگیرد و چون زنان غرب او را به کالایی برای نمایش جنسیت خود تبدیل کند.

در سالهای اخیر ماهواره و شبکه های اجتماعی دو بال برای اوج گرفتن پروژه ی مقابله با فرهنگ ایرانی، اسلامی بوده اند تا با ترویج ، عادی سازی و الگو سازی پوشش های نادرست  ضمن زیبا جلوه دادن آن زنان و دختران را به این نوع پوشش ها سوق دهند.

فارغ از کم‌کاری‌های مضاعف فرهنگی و بمباران جنسی کشور، نقش مدیریت تولید و عرضه پوشاک و البسه هم مسئله‌ای دارای درصد قابل‌توجه تاثیر بوده و نمی‌توان به‌سادگی از کنار آن عبور کرد.

 

دراین‌بین شاهدیم اکثراً نوک پیکان انتقادکنندگان به‌سوی رفتار افرادی است که چنین لباس‌هایی را می‌پوشند و برخوردهای قهری نیز بیشتر در این حوزه دیده می‌شود آن‌هم در‌ شرایطی که بسیاری از این لباس‌ها به‌راحتی در کارگاه ها تولید و در ویترین فروشگاه‌های لباس در معرض دید عموم قرار می‌گیرند و افراد به‌نوعی به این نوع پوشش تشویق می‌شوند.

 

سوال این جاست چه کسی تولید کننده ی چنین لباس هایی است و گرداننده ی بازار ایران است تا بدین طریق بر اهداف شوم دشمن یارایی می کند؟

اعظم پسند

انتهای پیام/

,

کمی به گذشته برگردیم به ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی ؛ زمانی که حتی پوشیدن یک مانتوی بلند در جامعه یک فرهنگ شکنی بود.

بی شک اگر در آن زمان فردی با ساپورت و مانتوی حریر یا بدن دکمه و جلو باز در خیابان جولان می داد از هر طرف به دیده ی یک هنجار شکن نگریسته می شد و از طرفی از سوی زنان نهی می شد.

پروژه ی مقابله با فرهنگ ایرانی، اسلامی از سوی دشمن آرام کلید خورد، یک دومینوی مخرب فرهنگی که برای موفقیتش نیاز بود تا کم کم هویت زن مسلمان ایرانی را بگیرد و چون زنان غرب او را به کالایی برای نمایش جنسیت خود تبدیل کند.

در سالهای اخیر ماهواره و شبکه های اجتماعی دو بال برای اوج گرفتن پروژه ی مقابله با فرهنگ ایرانی، اسلامی بوده اند تا با ترویج ، عادی سازی و الگو سازی پوشش های نادرست  ضمن زیبا جلوه دادن آن زنان و دختران را به این نوع پوشش ها سوق دهند.

فارغ از کم‌کاری‌های مضاعف فرهنگی و بمباران جنسی کشور، نقش مدیریت تولید و عرضه پوشاک و البسه هم مسئله‌ای دارای درصد قابل‌توجه تاثیر بوده و نمی‌توان به‌سادگی از کنار آن عبور کرد.

 

دراین‌بین شاهدیم اکثراً نوک پیکان انتقادکنندگان به‌سوی رفتار افرادی است که چنین لباس‌هایی را می‌پوشند و برخوردهای قهری نیز بیشتر در این حوزه دیده می‌شود آن‌هم در‌ شرایطی که بسیاری از این لباس‌ها به‌راحتی در کارگاه ها تولید و در ویترین فروشگاه‌های لباس در معرض دید عموم قرار می‌گیرند و افراد به‌نوعی به این نوع پوشش تشویق می‌شوند.

 

سوال این جاست چه کسی تولید کننده ی چنین لباس هایی است و گرداننده ی بازار ایران است تا بدین طریق بر اهداف شوم دشمن یارایی می کند؟

اعظم پسند

انتهای پیام/

,

کمی به گذشته برگردیم به ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی ؛ زمانی که حتی پوشیدن یک مانتوی بلند در جامعه یک فرهنگ شکنی بود.

بی شک اگر در آن زمان فردی با ساپورت و مانتوی حریر یا بدن دکمه و جلو باز در خیابان جولان می داد از هر طرف به دیده ی یک هنجار شکن نگریسته می شد و از طرفی از سوی زنان نهی می شد.

پروژه ی مقابله با فرهنگ ایرانی، اسلامی از سوی دشمن آرام کلید خورد، یک دومینوی مخرب فرهنگی که برای موفقیتش نیاز بود تا کم کم هویت زن مسلمان ایرانی را بگیرد و چون زنان غرب او را به کالایی برای نمایش جنسیت خود تبدیل کند.

در سالهای اخیر ماهواره و شبکه های اجتماعی دو بال برای اوج گرفتن پروژه ی مقابله با فرهنگ ایرانی، اسلامی بوده اند تا با ترویج ، عادی سازی و الگو سازی پوشش های نادرست  ضمن زیبا جلوه دادن آن زنان و دختران را به این نوع پوشش ها سوق دهند.

فارغ از کم‌کاری‌های مضاعف فرهنگی و بمباران جنسی کشور، نقش مدیریت تولید و عرضه پوشاک و البسه هم مسئله‌ای دارای درصد قابل‌توجه تاثیر بوده و نمی‌توان به‌سادگی از کنار آن عبور کرد.

 

دراین‌بین شاهدیم اکثراً نوک پیکان انتقادکنندگان به‌سوی رفتار افرادی است که چنین لباس‌هایی را می‌پوشند و برخوردهای قهری نیز بیشتر در این حوزه دیده می‌شود آن‌هم در‌ شرایطی که بسیاری از این لباس‌ها به‌راحتی در کارگاه ها تولید و در ویترین فروشگاه‌های لباس در معرض دید عموم قرار می‌گیرند و افراد به‌نوعی به این نوع پوشش تشویق می‌شوند.

 

سوال این جاست چه کسی تولید کننده ی چنین لباس هایی است و گرداننده ی بازار ایران است تا بدین طریق بر اهداف شوم دشمن یارایی می کند؟

اعظم پسند

انتهای پیام/

,

کمی به گذشته برگردیم به ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی ؛ زمانی که حتی پوشیدن یک مانتوی بلند در جامعه یک فرهنگ شکنی بود.

بی شک اگر در آن زمان فردی با ساپورت و مانتوی حریر یا بدن دکمه و جلو باز در خیابان جولان می داد از هر طرف به دیده ی یک هنجار شکن نگریسته می شد و از طرفی از سوی زنان نهی می شد.

پروژه ی مقابله با فرهنگ ایرانی، اسلامی از سوی دشمن آرام کلید خورد، یک دومینوی مخرب فرهنگی که برای موفقیتش نیاز بود تا کم کم هویت زن مسلمان ایرانی را بگیرد و چون زنان غرب او را به کالایی برای نمایش جنسیت خود تبدیل کند.

در سالهای اخیر ماهواره و شبکه های اجتماعی دو بال برای اوج گرفتن پروژه ی مقابله با فرهنگ ایرانی، اسلامی بوده اند تا با ترویج ، عادی سازی و الگو سازی پوشش های نادرست  ضمن زیبا جلوه دادن آن زنان و دختران را به این نوع پوشش ها سوق دهند.

فارغ از کم‌کاری‌های مضاعف فرهنگی و بمباران جنسی کشور، نقش مدیریت تولید و عرضه پوشاک و البسه هم مسئله‌ای دارای درصد قابل‌توجه تاثیر بوده و نمی‌توان به‌سادگی از کنار آن عبور کرد.

 

دراین‌بین شاهدیم اکثراً نوک پیکان انتقادکنندگان به‌سوی رفتار افرادی است که چنین لباس‌هایی را می‌پوشند و برخوردهای قهری نیز بیشتر در این حوزه دیده می‌شود آن‌هم در‌ شرایطی که بسیاری از این لباس‌ها به‌راحتی در کارگاه ها تولید و در ویترین فروشگاه‌های لباس در معرض دید عموم قرار می‌گیرند و افراد به‌نوعی به این نوع پوشش تشویق می‌شوند.

 

سوال این جاست چه کسی تولید کننده ی چنین لباس هایی است و گرداننده ی بازار ایران است تا بدین طریق بر اهداف شوم دشمن یارایی می کند؟

اعظم پسند

انتهای پیام/

,

کمی به گذشته برگردیم به ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی ؛ زمانی که حتی پوشیدن یک مانتوی بلند در جامعه یک فرهنگ شکنی بود.

بی شک اگر در آن زمان فردی با ساپورت و مانتوی حریر یا بدن دکمه و جلو باز در خیابان جولان می داد از هر طرف به دیده ی یک هنجار شکن نگریسته می شد و از طرفی از سوی زنان نهی می شد.

پروژه ی مقابله با فرهنگ ایرانی، اسلامی از سوی دشمن آرام کلید خورد، یک دومینوی مخرب فرهنگی که برای موفقیتش نیاز بود تا کم کم هویت زن مسلمان ایرانی را بگیرد و چون زنان غرب او را به کالایی برای نمایش جنسیت خود تبدیل کند.

در سالهای اخیر ماهواره و شبکه های اجتماعی دو بال برای اوج گرفتن پروژه ی مقابله با فرهنگ ایرانی، اسلامی بوده اند تا با ترویج ، عادی سازی و الگو سازی پوشش های نادرست  ضمن زیبا جلوه دادن آن زنان و دختران را به این نوع پوشش ها سوق دهند.

فارغ از کم‌کاری‌های مضاعف فرهنگی و بمباران جنسی کشور، نقش مدیریت تولید و عرضه پوشاک و البسه هم مسئله‌ای دارای درصد قابل‌توجه تاثیر بوده و نمی‌توان به‌سادگی از کنار آن عبور کرد.

 

دراین‌بین شاهدیم اکثراً نوک پیکان انتقادکنندگان به‌سوی رفتار افرادی است که چنین لباس‌هایی را می‌پوشند و برخوردهای قهری نیز بیشتر در این حوزه دیده می‌شود آن‌هم در‌ شرایطی که بسیاری از این لباس‌ها به‌راحتی در کارگاه ها تولید و در ویترین فروشگاه‌های لباس در معرض دید عموم قرار می‌گیرند و افراد به‌نوعی به این نوع پوشش تشویق می‌شوند.

 

سوال این جاست چه کسی تولید کننده ی چنین لباس هایی است و گرداننده ی بازار ایران است تا بدین طریق بر اهداف شوم دشمن یارایی می کند؟

اعظم پسند

انتهای پیام/

,

کمی به گذشته برگردیم به ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی ؛ زمانی که حتی پوشیدن یک مانتوی بلند در جامعه یک فرهنگ شکنی بود.

بی شک اگر در آن زمان فردی با ساپورت و مانتوی حریر یا بدن دکمه و جلو باز در خیابان جولان می داد از هر طرف به دیده ی یک هنجار شکن نگریسته می شد و از طرفی از سوی زنان نهی می شد.

پروژه ی مقابله با فرهنگ ایرانی، اسلامی از سوی دشمن آرام کلید خورد، یک دومینوی مخرب فرهنگی که برای موفقیتش نیاز بود تا کم کم هویت زن مسلمان ایرانی را بگیرد و چون زنان غرب او را به کالایی برای نمایش جنسیت خود تبدیل کند.

در سالهای اخیر ماهواره و شبکه های اجتماعی دو بال برای اوج گرفتن پروژه ی مقابله با فرهنگ ایرانی، اسلامی بوده اند تا با ترویج ، عادی سازی و الگو سازی پوشش های نادرست  ضمن زیبا جلوه دادن آن زنان و دختران را به این نوع پوشش ها سوق دهند.

فارغ از کم‌کاری‌های مضاعف فرهنگی و بمباران جنسی کشور، نقش مدیریت تولید و عرضه پوشاک و البسه هم مسئله‌ای دارای درصد قابل‌توجه تاثیر بوده و نمی‌توان به‌سادگی از کنار آن عبور کرد.

 

دراین‌بین شاهدیم اکثراً نوک پیکان انتقادکنندگان به‌سوی رفتار افرادی است که چنین لباس‌هایی را می‌پوشند و برخوردهای قهری نیز بیشتر در این حوزه دیده می‌شود آن‌هم در‌ شرایطی که بسیاری از این لباس‌ها به‌راحتی در کارگاه ها تولید و در ویترین فروشگاه‌های لباس در معرض دید عموم قرار می‌گیرند و افراد به‌نوعی به این نوع پوشش تشویق می‌شوند.

 

سوال این جاست چه کسی تولید کننده ی چنین لباس هایی است و گرداننده ی بازار ایران است تا بدین طریق بر اهداف شوم دشمن یارایی می کند؟

اعظم پسند

انتهای پیام/

,

کمی به گذشته برگردیم به ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی ؛ زمانی که حتی پوشیدن یک مانتوی بلند در جامعه یک فرهنگ شکنی بود.

,

بی شک اگر در آن زمان فردی با ساپورت و مانتوی حریر یا بدن دکمه و جلو باز در خیابان جولان می داد از هر طرف به دیده ی یک هنجار شکن نگریسته می شد و از طرفی از سوی زنان نهی می شد.

,

پروژه ی مقابله با فرهنگ ایرانی، اسلامی از سوی دشمن آرام کلید خورد، یک دومینوی مخرب فرهنگی که برای موفقیتش نیاز بود تا کم کم هویت زن مسلمان ایرانی را بگیرد و چون زنان غرب او را به کالایی برای نمایش جنسیت خود تبدیل کند.

,

در سالهای اخیر ماهواره و شبکه های اجتماعی دو بال برای اوج گرفتن پروژه ی مقابله با فرهنگ ایرانی، اسلامی بوده اند تا با ترویج ، عادی سازی و الگو سازی پوشش های نادرست  ضمن زیبا جلوه دادن آن زنان و دختران را به این نوع پوشش ها سوق دهند.

,

فارغ از کم‌کاری‌های مضاعف فرهنگی و بمباران جنسی کشور، نقش مدیریت تولید و عرضه پوشاک و البسه هم مسئله‌ای دارای درصد قابل‌توجه تاثیر بوده و نمی‌توان به‌سادگی از کنار آن عبور کرد.

,

 

,

دراین‌بین شاهدیم اکثراً نوک پیکان انتقادکنندگان به‌سوی رفتار افرادی است که چنین لباس‌هایی را می‌پوشند و برخوردهای قهری نیز بیشتر در این حوزه دیده می‌شود آن‌هم در‌ شرایطی که بسیاری از این لباس‌ها به‌راحتی در کارگاه ها تولید و در ویترین فروشگاه‌های لباس در معرض دید عموم قرار می‌گیرند و افراد به‌نوعی به این نوع پوشش تشویق می‌شوند.

,

 

,

سوال این جاست چه کسی تولید کننده ی چنین لباس هایی است و گرداننده ی بازار ایران است تا بدین طریق بر اهداف شوم دشمن یارایی می کند؟

,

اعظم پسند

,

انتهای پیام/

,

 

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه