آیین های سنتی خراسان جنوبی

رمضو خوانی؛ سنتی فراموش شده در خراسان جنوبی

رمضو خوانی؛ سنتی فراموش شده در خراسان جنوبی
رمضونی آیین مفرح مردم خراسان جنوبی در ماه رمضان است که اکنون این سنت زیبا به مانند بسیاری از سنت‌های کهن به فراموشی سپرده شده است.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خاورستان؛ در گذشته نه چندان دور مراسمی با عنوان رمضان خوانی در روستاها و شهرهای خراسان جنوبی به خصوص بیرجند به صورت باشکوه برگزار می ‌شد که امروز مانند بسیاری از سنت‌ها به دست فراموشی سپرده شده است.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, خاورستان؛ ,

رمضان در گویش بیرجندی " رمضو" تلفظ می شود و رمضان خوانی نیز با عنوان "رمضو خوانی" اجرا می شود.

در مراسم رمضونی، نوجوانان و خردسالان شب‌ها بعد از افطار، با خواندن اشعاری به در خانه ‌ها می ‌رفتند و برای صاحب‌خانه اشعاری را می‌ خواندند.

این اشعار در سه بخش شامل اشعاری در مدح پیامبر اکرم (ص)، توصیف ماه مبارک رمضان و دعا و ثنا برای صاحب‌خانه بودند.

 

کودکان و نوجوانان در این مراسم، از صاحب‌خانه می ‌پرسیدند که رمضونی بخونیم؟ و در صورت تمایل صاحب‌خانه، این مراسم را اجرا می ‌کردند.

کودکان و نوجوانان در قالب گروه های چهار تا شش نفره و تحت سرپرستی یک نفر به در منازل می روند و با خواندن شعرهایی، از صاحب خانه تقاضای شیرینی و خوردنی می کنند، شعرهایی که در این مراسم خوانده می شود به نام رمضانی مشهور است و معمولا توسط سرگروه خوانده می شود.

برخی ابیات اشعار رمضونی خوانی در بیرجند:

رمضو یارب، یارب رمضو رمضو آمد خوشنام خدا

رمضو آمد، مهمانش کنید بز و بزغاله قربانش کنید

رمضو آمد خود سیصد سوار چوبی وردشته که آی روزه بدار

روزه میدارم لاغر می شوم گر نمی دارم کافر می شوم

رمضو آمد، مهمانش کنید بز و بزغاله رو قربانش کنید

بز و بزغاله که چیزی نمشو گاو و گوساله را قربانش کنید

این سرا از کیه رو ور باده دو پسر داره که نو داماده

این سرا از کیه رو ور روزه دو دختر داره که مخمل دوزه

این سرا از کیه رو ور قبرستو پدر مو گفته برو دو قرو بستو

این سرا از کیه خش خش می کنند طبق نقره و کشمش می کنند

پس از خواندن اشعار، صاحب‌خانه به کودکان و نوجوانان شیرینی، تنقلات یا وجه نقد هدیه می ‌داد و برای روشنایی روی کودکان آب می ‌پاشید.

این مراسم جنبه‌ فرح ‌زایی داشت و فقط در روزهای ابتدایی و پایانی ماه مبارک اجرا می ‌شد و در شب‌های قدر، آیین رمضونی اجرا نمی ‌شد.
 

انتهای پیام / 7

,

رمضان در گویش بیرجندی " رمضو" تلفظ می شود و رمضان خوانی نیز با عنوان "رمضو خوانی" اجرا می شود.

در مراسم رمضونی، نوجوانان و خردسالان شب‌ها بعد از افطار، با خواندن اشعاری به در خانه ‌ها می ‌رفتند و برای صاحب‌خانه اشعاری را می‌ خواندند.

این اشعار در سه بخش شامل اشعاری در مدح پیامبر اکرم (ص)، توصیف ماه مبارک رمضان و دعا و ثنا برای صاحب‌خانه بودند.

 

کودکان و نوجوانان در این مراسم، از صاحب‌خانه می ‌پرسیدند که رمضونی بخونیم؟ و در صورت تمایل صاحب‌خانه، این مراسم را اجرا می ‌کردند.

کودکان و نوجوانان در قالب گروه های چهار تا شش نفره و تحت سرپرستی یک نفر به در منازل می روند و با خواندن شعرهایی، از صاحب خانه تقاضای شیرینی و خوردنی می کنند، شعرهایی که در این مراسم خوانده می شود به نام رمضانی مشهور است و معمولا توسط سرگروه خوانده می شود.

برخی ابیات اشعار رمضونی خوانی در بیرجند:

رمضو یارب، یارب رمضو رمضو آمد خوشنام خدا

رمضو آمد، مهمانش کنید بز و بزغاله قربانش کنید

رمضو آمد خود سیصد سوار چوبی وردشته که آی روزه بدار

روزه میدارم لاغر می شوم گر نمی دارم کافر می شوم

رمضو آمد، مهمانش کنید بز و بزغاله رو قربانش کنید

بز و بزغاله که چیزی نمشو گاو و گوساله را قربانش کنید

این سرا از کیه رو ور باده دو پسر داره که نو داماده

این سرا از کیه رو ور روزه دو دختر داره که مخمل دوزه

این سرا از کیه رو ور قبرستو پدر مو گفته برو دو قرو بستو

این سرا از کیه خش خش می کنند طبق نقره و کشمش می کنند

پس از خواندن اشعار، صاحب‌خانه به کودکان و نوجوانان شیرینی، تنقلات یا وجه نقد هدیه می ‌داد و برای روشنایی روی کودکان آب می ‌پاشید.

این مراسم جنبه‌ فرح ‌زایی داشت و فقط در روزهای ابتدایی و پایانی ماه مبارک اجرا می ‌شد و در شب‌های قدر، آیین رمضونی اجرا نمی ‌شد.
 

انتهای پیام / 7

,

رمضان در گویش بیرجندی " رمضو" تلفظ می شود و رمضان خوانی نیز با عنوان "رمضو خوانی" اجرا می شود.

در مراسم رمضونی، نوجوانان و خردسالان شب‌ها بعد از افطار، با خواندن اشعاری به در خانه ‌ها می ‌رفتند و برای صاحب‌خانه اشعاری را می‌ خواندند.

این اشعار در سه بخش شامل اشعاری در مدح پیامبر اکرم (ص)، توصیف ماه مبارک رمضان و دعا و ثنا برای صاحب‌خانه بودند.

 

کودکان و نوجوانان در این مراسم، از صاحب‌خانه می ‌پرسیدند که رمضونی بخونیم؟ و در صورت تمایل صاحب‌خانه، این مراسم را اجرا می ‌کردند.

کودکان و نوجوانان در قالب گروه های چهار تا شش نفره و تحت سرپرستی یک نفر به در منازل می روند و با خواندن شعرهایی، از صاحب خانه تقاضای شیرینی و خوردنی می کنند، شعرهایی که در این مراسم خوانده می شود به نام رمضانی مشهور است و معمولا توسط سرگروه خوانده می شود.

برخی ابیات اشعار رمضونی خوانی در بیرجند:

رمضو یارب، یارب رمضو رمضو آمد خوشنام خدا

رمضو آمد، مهمانش کنید بز و بزغاله قربانش کنید

رمضو آمد خود سیصد سوار چوبی وردشته که آی روزه بدار

روزه میدارم لاغر می شوم گر نمی دارم کافر می شوم

رمضو آمد، مهمانش کنید بز و بزغاله رو قربانش کنید

بز و بزغاله که چیزی نمشو گاو و گوساله را قربانش کنید

این سرا از کیه رو ور باده دو پسر داره که نو داماده

این سرا از کیه رو ور روزه دو دختر داره که مخمل دوزه

این سرا از کیه رو ور قبرستو پدر مو گفته برو دو قرو بستو

این سرا از کیه خش خش می کنند طبق نقره و کشمش می کنند

پس از خواندن اشعار، صاحب‌خانه به کودکان و نوجوانان شیرینی، تنقلات یا وجه نقد هدیه می ‌داد و برای روشنایی روی کودکان آب می ‌پاشید.

این مراسم جنبه‌ فرح ‌زایی داشت و فقط در روزهای ابتدایی و پایانی ماه مبارک اجرا می ‌شد و در شب‌های قدر، آیین رمضونی اجرا نمی ‌شد.
 

انتهای پیام / 7

,

رمضان در گویش بیرجندی " رمضو" تلفظ می شود و رمضان خوانی نیز با عنوان "رمضو خوانی" اجرا می شود.

در مراسم رمضونی، نوجوانان و خردسالان شب‌ها بعد از افطار، با خواندن اشعاری به در خانه ‌ها می ‌رفتند و برای صاحب‌خانه اشعاری را می‌ خواندند.

این اشعار در سه بخش شامل اشعاری در مدح پیامبر اکرم (ص)، توصیف ماه مبارک رمضان و دعا و ثنا برای صاحب‌خانه بودند.

 

کودکان و نوجوانان در این مراسم، از صاحب‌خانه می ‌پرسیدند که رمضونی بخونیم؟ و در صورت تمایل صاحب‌خانه، این مراسم را اجرا می ‌کردند.

کودکان و نوجوانان در قالب گروه های چهار تا شش نفره و تحت سرپرستی یک نفر به در منازل می روند و با خواندن شعرهایی، از صاحب خانه تقاضای شیرینی و خوردنی می کنند، شعرهایی که در این مراسم خوانده می شود به نام رمضانی مشهور است و معمولا توسط سرگروه خوانده می شود.

برخی ابیات اشعار رمضونی خوانی در بیرجند:

رمضو یارب، یارب رمضو رمضو آمد خوشنام خدا

رمضو آمد، مهمانش کنید بز و بزغاله قربانش کنید

رمضو آمد خود سیصد سوار چوبی وردشته که آی روزه بدار

روزه میدارم لاغر می شوم گر نمی دارم کافر می شوم

رمضو آمد، مهمانش کنید بز و بزغاله رو قربانش کنید

بز و بزغاله که چیزی نمشو گاو و گوساله را قربانش کنید

این سرا از کیه رو ور باده دو پسر داره که نو داماده

این سرا از کیه رو ور روزه دو دختر داره که مخمل دوزه

این سرا از کیه رو ور قبرستو پدر مو گفته برو دو قرو بستو

این سرا از کیه خش خش می کنند طبق نقره و کشمش می کنند

پس از خواندن اشعار، صاحب‌خانه به کودکان و نوجوانان شیرینی، تنقلات یا وجه نقد هدیه می ‌داد و برای روشنایی روی کودکان آب می ‌پاشید.

این مراسم جنبه‌ فرح ‌زایی داشت و فقط در روزهای ابتدایی و پایانی ماه مبارک اجرا می ‌شد و در شب‌های قدر، آیین رمضونی اجرا نمی ‌شد.
 

انتهای پیام / 7

,

رمضان در گویش بیرجندی " رمضو" تلفظ می شود و رمضان خوانی نیز با عنوان "رمضو خوانی" اجرا می شود.

در مراسم رمضونی، نوجوانان و خردسالان شب‌ها بعد از افطار، با خواندن اشعاری به در خانه ‌ها می ‌رفتند و برای صاحب‌خانه اشعاری را می‌ خواندند.

این اشعار در سه بخش شامل اشعاری در مدح پیامبر اکرم (ص)، توصیف ماه مبارک رمضان و دعا و ثنا برای صاحب‌خانه بودند.

 

کودکان و نوجوانان در این مراسم، از صاحب‌خانه می ‌پرسیدند که رمضونی بخونیم؟ و در صورت تمایل صاحب‌خانه، این مراسم را اجرا می ‌کردند.

کودکان و نوجوانان در قالب گروه های چهار تا شش نفره و تحت سرپرستی یک نفر به در منازل می روند و با خواندن شعرهایی، از صاحب خانه تقاضای شیرینی و خوردنی می کنند، شعرهایی که در این مراسم خوانده می شود به نام رمضانی مشهور است و معمولا توسط سرگروه خوانده می شود.

برخی ابیات اشعار رمضونی خوانی در بیرجند:

رمضو یارب، یارب رمضو رمضو آمد خوشنام خدا

رمضو آمد، مهمانش کنید بز و بزغاله قربانش کنید

رمضو آمد خود سیصد سوار چوبی وردشته که آی روزه بدار

روزه میدارم لاغر می شوم گر نمی دارم کافر می شوم

رمضو آمد، مهمانش کنید بز و بزغاله رو قربانش کنید

بز و بزغاله که چیزی نمشو گاو و گوساله را قربانش کنید

این سرا از کیه رو ور باده دو پسر داره که نو داماده

این سرا از کیه رو ور روزه دو دختر داره که مخمل دوزه

این سرا از کیه رو ور قبرستو پدر مو گفته برو دو قرو بستو

این سرا از کیه خش خش می کنند طبق نقره و کشمش می کنند

پس از خواندن اشعار، صاحب‌خانه به کودکان و نوجوانان شیرینی، تنقلات یا وجه نقد هدیه می ‌داد و برای روشنایی روی کودکان آب می ‌پاشید.

این مراسم جنبه‌ فرح ‌زایی داشت و فقط در روزهای ابتدایی و پایانی ماه مبارک اجرا می ‌شد و در شب‌های قدر، آیین رمضونی اجرا نمی ‌شد.
 

انتهای پیام / 7

,

رمضان در گویش بیرجندی " رمضو" تلفظ می شود و رمضان خوانی نیز با عنوان "رمضو خوانی" اجرا می شود.

در مراسم رمضونی، نوجوانان و خردسالان شب‌ها بعد از افطار، با خواندن اشعاری به در خانه ‌ها می ‌رفتند و برای صاحب‌خانه اشعاری را می‌ خواندند.

این اشعار در سه بخش شامل اشعاری در مدح پیامبر اکرم (ص)، توصیف ماه مبارک رمضان و دعا و ثنا برای صاحب‌خانه بودند.

 

کودکان و نوجوانان در این مراسم، از صاحب‌خانه می ‌پرسیدند که رمضونی بخونیم؟ و در صورت تمایل صاحب‌خانه، این مراسم را اجرا می ‌کردند.

کودکان و نوجوانان در قالب گروه های چهار تا شش نفره و تحت سرپرستی یک نفر به در منازل می روند و با خواندن شعرهایی، از صاحب خانه تقاضای شیرینی و خوردنی می کنند، شعرهایی که در این مراسم خوانده می شود به نام رمضانی مشهور است و معمولا توسط سرگروه خوانده می شود.

برخی ابیات اشعار رمضونی خوانی در بیرجند:

رمضو یارب، یارب رمضو رمضو آمد خوشنام خدا

رمضو آمد، مهمانش کنید بز و بزغاله قربانش کنید

رمضو آمد خود سیصد سوار چوبی وردشته که آی روزه بدار

روزه میدارم لاغر می شوم گر نمی دارم کافر می شوم

رمضو آمد، مهمانش کنید بز و بزغاله رو قربانش کنید

بز و بزغاله که چیزی نمشو گاو و گوساله را قربانش کنید

این سرا از کیه رو ور باده دو پسر داره که نو داماده

این سرا از کیه رو ور روزه دو دختر داره که مخمل دوزه

این سرا از کیه رو ور قبرستو پدر مو گفته برو دو قرو بستو

این سرا از کیه خش خش می کنند طبق نقره و کشمش می کنند

پس از خواندن اشعار، صاحب‌خانه به کودکان و نوجوانان شیرینی، تنقلات یا وجه نقد هدیه می ‌داد و برای روشنایی روی کودکان آب می ‌پاشید.

این مراسم جنبه‌ فرح ‌زایی داشت و فقط در روزهای ابتدایی و پایانی ماه مبارک اجرا می ‌شد و در شب‌های قدر، آیین رمضونی اجرا نمی ‌شد.
 

انتهای پیام / 7

,

رمضان در گویش بیرجندی " رمضو" تلفظ می شود و رمضان خوانی نیز با عنوان "رمضو خوانی" اجرا می شود.

,

در مراسم رمضونی، نوجوانان و خردسالان شب‌ها بعد از افطار، با خواندن اشعاری به در خانه ‌ها می ‌رفتند و برای صاحب‌خانه اشعاری را می‌ خواندند.

,

این اشعار در سه بخش شامل اشعاری در مدح پیامبر اکرم (ص)، توصیف ماه مبارک رمضان و دعا و ثنا برای صاحب‌خانه بودند.

,

 

,

کودکان و نوجوانان در این مراسم، از صاحب‌خانه می ‌پرسیدند که رمضونی بخونیم؟ و در صورت تمایل صاحب‌خانه، این مراسم را اجرا می ‌کردند.

,

کودکان و نوجوانان در قالب گروه های چهار تا شش نفره و تحت سرپرستی یک نفر به در منازل می روند و با خواندن شعرهایی، از صاحب خانه تقاضای شیرینی و خوردنی می کنند، شعرهایی که در این مراسم خوانده می شود به نام رمضانی مشهور است و معمولا توسط سرگروه خوانده می شود.

,

برخی ابیات اشعار رمضونی خوانی در بیرجند:

,

رمضو یارب، یارب رمضو رمضو آمد خوشنام خدا

,

رمضو آمد، مهمانش کنید بز و بزغاله قربانش کنید

,

رمضو آمد خود سیصد سوار چوبی وردشته که آی روزه بدار

,

روزه میدارم لاغر می شوم گر نمی دارم کافر می شوم

,

رمضو آمد، مهمانش کنید بز و بزغاله رو قربانش کنید

,

بز و بزغاله که چیزی نمشو گاو و گوساله را قربانش کنید

,

این سرا از کیه رو ور باده دو پسر داره که نو داماده

,

این سرا از کیه رو ور روزه دو دختر داره که مخمل دوزه

,

این سرا از کیه رو ور قبرستو پدر مو گفته برو دو قرو بستو

,

این سرا از کیه خش خش می کنند طبق نقره و کشمش می کنند

,

پس از خواندن اشعار، صاحب‌خانه به کودکان و نوجوانان شیرینی، تنقلات یا وجه نقد هدیه می ‌داد و برای روشنایی روی کودکان آب می ‌پاشید.

,

این مراسم جنبه‌ فرح ‌زایی داشت و فقط در روزهای ابتدایی و پایانی ماه مبارک اجرا می ‌شد و در شب‌های قدر، آیین رمضونی اجرا نمی ‌شد.
 

,
,

انتهای پیام / 7

,

 

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه