سومین سالگرد وعده های ناکام دولت یازدهم!
رئیس جمهور محترم بعد از آن وعده های ناکام در سه سال قبل و عدم توفیق در عملی ساختن آن ها همچنان از آمارهای مثبت صحبت می کند و البته همچنان وعده های انتخاباتی می دهد که هر ساله در این حیات سیاسی بنا به دلایلی اجرای آن ها تمدید شد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نطنزنا، دولت یازدهم جمهوری اسلامی ایران با شعار تدبیر و امید در حالی چهارمین سال حیات سیاسی خود را شروع می کند که در ظاهر و باطن به نظر می رسد از زیر آن شعارهای رنگ و لعابدار جار زده اش، جا زده شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نطنزنا,حال این جا زدن به کنار، توجیه افکار عمومی به جهت پیروزی های مختلفی که به خصوص در عرصه سیاست خارجی به وجود آمد و برجام نام نهادندش، سیاستی است که دولتی ها می خواهند تحت لوای آن دستاوردهایی را به رخ بکشند که هرگز در دنیای خارج قابلیت رویت شدن را نداشته است و این چیزی است که حتی نزدیک ترین مسئولان به بدنه دولت نیز به آن اقرار داشته اند.
,صد هزار بار هم از یک بازدهی مثبت از یک فرایند صحبت شود تا زمانی که کف نیازها و حداقل ها تامین نشود، مطمئنا پذیرفتنی نخواهد بود، حال این بازدهی می خواهد در سطح جزء و یا در کلان اتفاق افتاده باشد.
,صحبت از آن صدروز معروف دیگر کلیشه ای و شاید خسته کننده باشد، اما امروز آن وعده های صد روزه با ارفاق ده برابری نیز ظهور نکرده و توفیقی نیاورده که هیچ بلکه در بسیاری از مواقع عرصه را در تامین آنچه باید باشد تنگ تر ساخته، بر بیکار ها افزوده، رکود را تشدید کرده، نان درآوردن را سخت تر کرده، آبروها را در معرض تهدید نهاده و تنها یک چیز را افزایش داده و آن هم قرض! است.
,نگارنده به هیچ وجه منکر اقدامات و تلاش های دولت در عرصه های گوناگونی که قطعا هم وجود دارد نیست، اما در حوزه اقتصادی که قربانی سیاست خارجی برای به ثمر نشستن برجام شد، علی رغم تلاش بی وقفه دولتمردان خروجی ملموسی جهت گشایش مشاهده نشده است، حال شاید راه نادرست بوده یا در راه درست فریب گرگان میش صفت را خورده ایم.
,بگذریم که چه ها نیامد بر سر ملت ایران برای این برجام! اما اینکه بعضی معجزه خواندنش، آیا آنچه بود که می نمودند، آیا لغو تحریم هایی که دولتی ها از آن دم می زدند و آزاد شدن پول های بلوکه شده و چندین «و» دیگر توانسته مردم را از دولت راضی نگه دارد؛ نگارنده به هیچ وجه اجازه ندارد جای مردم نظر بدهد و این نتیجه با گپی خودمانی در عوام به راحتی قابل لمس است.
,جالب اینجاست که رئیس جمهور محترم بعد از آن وعده های ناکام در سه سال قبل و عدم توفیق در عملی ساختن آن ها همچنان از آمارهای مثبت صحبت می کند و البته همچنان وعده های انتخاباتی می دهد که هر ساله در این حیات سیاسی بنا به دلایلی اجرای آن ها تمدید شد.
,صحبت از تنگ شدن عرصه ها با وجود تمام خوش بینی ها و آمارهایی است که مسئولان ارئه می دهند، دولت باید مجموعه اقدامات و فعالیت های خود را ارزیابی کند و ببیند چقدر توانسته صاحبان اصلی نظام و انقلاب را در عرصه اقتصادی راضی نگه دارد.
,به نظر می رسد آن فضای متعالی که دولتی ها در پسا برجام از آن دم می زنند هنوز نه تنها برای مردم عادی شکل نگرفته بلکه آن فضایی که در آن یک لقمه نانی برای خویش می ساختند نیز تنگ تر و در بعضی موارد تعطیل شده است.
,به هرحال علی رغم نبود پست ها دولتی برای بیکارهای جامعه روی آوردن برای فعالیت در عرصه های صنعتی و کارخانه ها در اولویت اشتغال برای جوانان است و علی رغم وجود این واحد های صنعتی و دولتی در سراسر کشور، تهدید شدن آن ها به تعطیلی به جهت عدم حمایت دولتی ها، امید جوانان برای ساختن آینده ای تضمینی را کم رنگ تر از قبل کرده است؛ آنچه که در مورد کارخانه ارج با آن همه سابقه طولانی مدت در کشور رخ داد و بهش رحم نشد حال چه رسد به صنایع نوپا.
,بدون شک دولتی ها می توانند در این یک سال باقی مانده با بریدن از وعده های پوشالی خارجی ها و با تکیه بر توان داخلی و صد البته توجه ویژه به اقتصاد مقاومتی، راه عملی شدن آنچه قرار بود در صد روز اتفاق بیفتد را با همت جهادی عملی کرده و اعتبار نسبی در شرف از دست رفتن را بازیابد.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه