اندراحوالات برخی از گردشگران ؛

روزه نمی گیرید لااقل حرمت نگه دارید

روزه نمی گیرید لااقل حرمت نگه دارید
ماه رمضان که از گرد راه می رسد عطر خوش بندگی و معنویت فضای عمومی جامعه را می آکند. اما حیف که عده ای هستند که با روزه خواری ، خواسته یا ناخواسته حرمت و قداست این حریم معنوی را می شکنند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مارگون،هر چند آغاز تابستان امسال با ماه مبارک رمضان هم‌زمان شده ولی کم نیستند مسافرانی که از شهرهای دور و نزدیک، برای لذت بردن از مواهب طبیعی در این ماه راهی شهرستان سپیدان می‌شوند.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مارگون,

شهرستان سپیدان با داشتن آب وهوایی مناسب وتفرجگاهها وباغات بی شمار به عنوان قطب گردشگری در منطقه جنوب کشور محسوب می شود. با گرم شدن هوا وشروع فصل تابستان ،شهرستان سپیدان با داشتن آب وهوایی مناسب میزبان میهمانانی است که از اقصی نقاط ایران برای تفریح وفرار از گرما به این خطه زیبای نگین زاگرس می آیند  .اما متاسفانه این روزها در برخی مکان های گردشگری اثری از ماه مبارک رمضان و روزه داری نیست که متاسفانه روزه خواری در ملاء عام در حال شدت یافتن است.

,

 با توجه به اینکه از طرف دستگاههای مربوطه در برخی از مکانها بنر ها وپلاکارد هایی نصب شده است وضمن رعایت مقررات به گردشگران توصیه می کند که در ملا عام روزه خواری نکنند واما متاسفانه روزهای پنجشنبه وجمعه روزه خواری در تفرجگاههای شهرستان به قضیه ای عادی تبدیل شده است .

,

با اینکه هنوز در ماه مبارک رمضان قرار داریم اما انگار نه انگار که ماه رمضان است و با وجود اینکه چهره  بسیاری از حاضران در محل و پلاک خودرو ها حکایت از آن می کرد که گردشگران اهل شهر های اطراف هستند اما اغلب ایشان نه تنها روزه نبودند که با گستردن بساط چای و عصرانه و میوه های تابستانی و قلیان آشکارا روزه خواری هم می کردند.

,

حال درست است برخی برای فرار از گرما ویا نداشتن توان روزه داری دست به مسافرت می زنند اما روزه خواری ان هم در ملاعام ودردید دیگران شایسته نیست .درست است که نیروهای بسیج  وامربه معروف ونیروهای نظامی وانتظامی درصدد هستند تا باروزه خواری برخورد شود وبا گستردگی فضاهای تفرجگاهی کاری بسیار مشکل است. اما اصل این است که خود انسان باید حرمت ماه رمضان را نگه دارد اگر هم میخواهند در این ماه به مسافرت وگردش وتفریح بپردازند حداقل در خفا غذا بخورند .

,

از فقدان زیرساخت‌های مناسب و کمبود امکانات که بگذریم، بی‌توجهی به اخلاقیات، شعائر دینی و ارزش‌های فرهنگی و اجتماعی در تفرجگاههای سپیدان از سوی برخی مسافران و گردشگران، فرهنگ بومی و محلی مناطق مختلف شهری وروستایی را دستخوش چالش‌هایی کرده است و هرازچندگاهی شاهد صحنه هایی زشت وناپسند هستیم و برخی گردشگران،  تفرجگاهها را باخانه های خوداشتباه می‌گیرند.

,

متانت، ادب و اخلاقیات از وجوه بارز فرهنگ ما ایرانیان است، ولی گویا برخی افراد آن طور که باید در این زمینه‌ها تربیت نشده‌اند.معمولاً فصل گردشگری وآنهم در ماه مبارک رمضان با افزایش ناهنجاری‌ها همراه است و برخی از مسافران هیچ حرمتی برای این ماه عزیزو ارزش‌های شرع وشهر قائل نیستند.

,

اما نکته ای که دل مردم مومن وخداجوی سپیدانی را به درد می آورد این است ،روزه خواری در تفرجگاهها وحتی درشهر و در مقابل چشم روزه داران است ،افرادی که به بهانه مسافر بودن با در دست داشتن بطری آب معدنی و خوراکی به روزه خواری مشغول هستند که در جای خود نیازمند برخوری جدی و قاطعانه می باشد.

,

اینگونه مسایل نه تنها توهین به روزه داران می باشد ،بلکه در صورت عدم برخورد به مسافران اینگونه القاء می کند که هر خلاف و گناه آشکار دیگری را می توانند در این شهر انجام دهند.زیر پا گذاشتن حدود و مقررات، فرزند شوم هرج و مرج را در جامعه به بار می آورد. پس به حکم عقل می بایست اهرم هایی بازدارنده و مجازاتهایی پیش گیرنده برای متخلفان وضع گردد که دیگر کسی فکر سر پیچی از قانون در سر نپروراند و در نتیجه میل عمومی به هنجار شکنی از میان برود.

,

بد نیست توجهتان را به ماده ۶۳۸ قانون مجازات اسلامی جلب کنیم که می گوید:“هر کس علنا در انظار عمومی و معابر تظاهر به عمل حرامی نماید علاوه بر کیفر عمل به حبس از ده روز تا دو ماه یا تا ۷۴ضربه شلاق محکوم می گردد.”

,

بین یک عمل حرام و تظاهر به عمل حرام تفاوت وجود دارد. زمانی که یک فردی بر اثر بیماری توان گرفتن روزه را نداشته باشد عمل حرامی انجام نداده است اما اگر همین فرد در معبر و در انظار عمومی اقدام به خوردن و آشامیدن کند، عمل او تظاهر به روزه‌خواری است و این تظاهر به معنای آن است که عملی با قصد آشکار کردن صورت بگیرد.ارتکاب عمل به صورت علنی و در انظار عمومی به معنای آن نیست که کسی شاهد عمل بوده باشد بلکه قابلیت عمل برای این که در معرض دید دیگران قرار بگیرد، کافی است.به همین خاطر تظاهر به روزه‌خواری در یک مکان بدون رفت ‌و آمد هم جرم است. شاید بتوان شکسته نشدن قبح عمل را حکمت این حکم دانست.

,

به نظر می رسد که با وجود چنین قوانینی وضعیت مسافران در ایام ماه مبارک رمضان نیازمند نظارت بیشتری می باشد تا حقوق شهروندان و مردم روزه دار حفظ شود و حدود احکام الهی در یک جامعه اسلامی شکسته نشود.ماه رمضان که از گرد راه می رسد عطر خوش بندگی و معنویت فضای عمومی جامعه را می آکند. اما حیف که  در سالیان اخیرعده ای هستند که با روزه خواری درانظار دیگران، خواسته یا ناخواسته حرمت و قداست این حریم معنوی را می شکنند.

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه