مشکلات هفتگانه کشاورزی در شازند
طی سنوات گذشته برداشتهای بیش از حد آب از سفره های زیرزمینی و همچنین به دلیل وجود آلودگی در هوا و اسیدی شدن خاک، ایجاد برخی آتش سوزی های عمدی و سهوی و کشت برخی محصولات پرآب و... از میزان حاصلخیزی خاک و همچنین سطح آبهای زیر زمینی در این منطقه کاسته شده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری شازند ما،شهرستان شازند از نظر بارندگی سالیانه با میزان نزدیک به ۵۰۰ میلی متر رتبه اول استان مرکزی را به خود اختصاص داده است و به همین سبب خاک این شهرستان بسیار حاصلخیز و مناسب کشت است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شازند ما, شازند ما,اما طی سنوات گذشته برداشتهای بیش از حد آب از سفره های زیرزمینی و همچنین به دلیل وجود آلودگی در هوا و اسیدی شدن خاک، ایجاد برخی آتش سوزی های عمدی و سهوی و کشت برخی محصولات پرآب و... از میزان حاصلخیزی خاک و همچنین سطح آبهای زیر زمینی در این منطقه کاسته شده است.
,,
, ,
,
در این نوشتار به هفت مشکل در حوزه کشاورزی شازند که کمتر مورد توجه بوده پرداخته شده است.
,
۱- آتش سوزی مراتع:
آتش سوزی در مراتع باعث خسارات جبران ناپذیری در محیط زیست میشود از جمله اینکه باعث از بین رفتن گیاهان مرتعی و گیاهان خانواده گرامینه (مثل گندم) میشود که هم در اثر بارندگی باعث فرسایش خاک میشود و خاک ها از بین میرود و هم اینکه در اثر جاری شدن روان آبها، رسوبات به پشت سد ها منتقل شده و باعث پر شدن سدها، از رسوبات خواهد شد. مضافاً اینکه در اثر آتش سوزی مراتع، خیلی از حشرات مفید نیز از بین خواهند رفت و زیستگاه حشره (سن) گندم نیز از بین میرود و سال های بعد با از بین رفتن گیاهان خانواده گندم که در مراتع وجود دارد، سن ها به دشت ها سرازیر میشوند و ریزش سن طغیان خواهد نمود. انتظار میرود اداره منابع طبیعی با اجرای کلاسهای آموزشی در روستاهای مختلف نسبت به روشنگری و بصیرت افزایی مردم اقدام نماید تا از بروز این حادثه در سال های آینده جلوگیری شود.
۲- آتش زدن جای مزارع:
گاهاً کشاورزان نسبت به آتش زدن کشتزارهای خود اقدام مینمایند که با این کار کشاورز تیشه به ریشه خود میزند زیرا با این کار اولاً مواد آلی موجود در سطح خاک را از بین میبریم، ثانیاً باعث سوزاندن کرم های موجود در خاک میشویم. کرم های موجود در خاک با خوردن ذرات بسیار ریز موجود در خاک و دفع آن به خاک باعث تقویت خاک میشود و از طرفی با حرکت خود در خاک، باعث ایجاد خلل و فرج در خاک میشود و زمینه تنفس خاک را فراهم میکند که با آتش زدن کشتزار ها خسارت زیست محیطی فراوانی در زمینه های کشاورزی ایجاد میشود.
,
,
,
,
۳- استفاده از پلاستیک در کشت هندوانه:
متاسفانه هر ساله مشاهده میشود که تعدادی از کشاورزان زمین های کشاورزی خود را به هندوانه کاران همدانی یا قمی اجاره میدهند و آنها به کشت هندوانه مبادرت میورزند که این کار باعث خسارت زیست محیطی فراوانی میشود زیرا هندوانه کاران تقریباً بیش از نیمی از سطح زمین را آلوده به پلاستیک میکنند (روی بندهای هندوانه را با پلاستیک میپوشانند) و بعد از برداشت هندوانه پلاستیک ها را جمع آوری نمیکنند و این پلاستیک در زمین باقی میماند و صدها سال از بین نخواهند رفت و در کشت های آتی باعث کاهش تولیدات کشاورزی میشود زیرا مانع تماس ریشه با خاک خواهند شد و همین امر منجر به مرگ گیاه و با کاهش تولید همراه خواهد شد ضمناً زمین هایی که در آنها هندوانه کشت میشود آلوده به گل جالیز خواهد شد مضاف بر این در کشت هندوانه میزان مصرف آب بسیار زیاد خواهد بود و باعث از بین رفتن آبهای زیر زمینی میشود.
,
,
, کاسته شده است.
,اما طی سنوات گذشته برداشتهای بیش از حد آب از سفره های زیرزمینی و همچنین به دلیل وجود آلودگی در هوا و اسیدی شدن خاک، ایجاد برخی آتش سوزی های عمدی و سهوی و کشت برخی محصولات پرآب و... از میزان حاصلخیزی خاک و همچنین سطح آبهای زیر زمینی در این منطقه کاسته شده است.
در این نوشتار به هفت مشکل در حوزه کشاورزی شازند که کمتر مورد توجه بوده پرداخته شده است.
۱- آتش سوزی مراتع:
آتش سوزی در مراتع باعث خسارات جبران ناپذیری در محیط زیست میشود از جمله اینکه باعث از بین رفتن گیاهان مرتعی و گیاهان خانواده گرامینه (مثل گندم) میشود که هم در اثر بارندگی باعث فرسایش خاک میشود و خاک ها از بین میرود و هم اینکه در اثر جاری شدن روان آبها، رسوبات به پشت سد ها منتقل شده و باعث پر شدن سدها، از رسوبات خواهد شد. مضافاً اینکه در اثر آتش سوزی مراتع، خیلی از حشرات مفید نیز از بین خواهند رفت و زیستگاه حشره (سن) گندم نیز از بین میرود و سال های بعد با از بین رفتن گیاهان خانواده گندم که در مراتع وجود دارد، سن ها به دشت ها سرازیر میشوند و ریزش سن طغیان خواهد نمود. انتظار میرود اداره منابع طبیعی با اجرای کلاسهای آموزشی در روستاهای مختلف نسبت به روشنگری و بصیرت افزایی مردم اقدام نماید تا از بروز این حادثه در سال های آینده جلوگیری شود.
۲- آتش زدن جای مزارع:
گاهاً کشاورزان نسبت به آتش زدن کشتزارهای خود اقدام مینمایند که با این کار کشاورز تیشه به ریشه خود میزند زیرا با این کار اولاً مواد آلی موجود در سطح خاک را از بین میبریم، ثانیاً باعث سوزاندن کرم های موجود در خاک میشویم. کرم های موجود در خاک با خوردن ذرات بسیار ریز موجود در خاک و دفع آن به خاک باعث تقویت خاک میشود و از طرفی با حرکت خود در خاک، باعث ایجاد خلل و فرج در خاک میشود و زمینه تنفس خاک را فراهم میکند که با آتش زدن کشتزار ها خسارت زیست محیطی فراوانی در زمینه های کشاورزی ایجاد میشود.
۳- استفاده از پلاستیک در کشت هندوانه:
متاسفانه هر ساله مشاهده میشود که تعدادی از کشاورزان زمین های کشاورزی خود را به هندوانه کاران همدانی یا قمی اجاره میدهند و آنها به کشت هندوانه مبادرت میورزند که این کار باعث خسارت زیست محیطی فراوانی میشود زیرا هندوانه کاران تقریباً بیش از نیمی از سطح زمین را آلوده به پلاستیک میکنند (روی بندهای هندوانه را با پلاستیک میپوشانند) و بعد از برداشت هندوانه پلاستیک ها را جمع آوری نمیکنند و این پلاستیک در زمین باقی میماند و صدها سال از بین نخواهند رفت و در کشت های آتی باعث کاهش تولیدات کشاورزی میشود زیرا مانع تماس ریشه با خاک خواهند شد و همین امر منجر به مرگ گیاه و با کاهش تولید همراه خواهد شد ضمناً زمین هایی که در آنها هندوانه کشت میشود آلوده به گل جالیز خواهد شد مضاف بر این در کشت هندوانه میزان مصرف آب بسیار زیاد خواهد بود و باعث از بین رفتن آبهای زیر زمینی میشود.
۴- آلودگی خاک:
در اثر مصرف بیرویه کشاورزان از کودهای شیمیایی، باعث مسمومیت خاک شده که اولاً مانع جذب برخی مواد غذایی لازم در گیاه (محصول) میشود ثانیا باعث سفت شدن زمین کشاورزی میشود ثالثا جذب بیش از حد برخی عناصر از جمله مصرف زیاد کود ازته (کود سفید) باعث افزایش عنصر ازت در محصول میشود که باعث ایجاد امراض مختلف از جمله سرطان میشود.
۵- کشت لوبیا:
در وضعیت فعلی که در کشور اسلامی مان بحران آب وجود دارد کشت لوبیا باعث از بین رفتن آب های زیر زمینی خواهد شد زیرا کشاورزان برای کشت لوبیا حدود ۲۰ لیتر آب به مزرعه خود میدهند که اگر به طور متوسط با هر بار آبیاری ۱۰۰۰ متر مکعب آب برای یک هکتار لوبیا مصرف شود، یک هکتار لوبیا ۲۰ هزار متر مکعب آب مصرف خواهد نمود که باعث خسارات فراوانی بر آبهای زیر زمینی شده و خطرات زیست محیطی فراوانی را در بر دارد که توصیه میشود کشاورزان الگوی کشت خود را از لوبیا به کشت های دیگری که آب کمتری مصرف نماید تغییر دهند. در سی سال آینده ذخایر آب ۱۲ استان به پایان خواهد رسید و امنیت غذایی به خطر میافتد. بیش از دو سوم خاک ایران، در حدود ۱۱۸ میلیون هکتار به سرعت در حال تبدیل شدن به بیابان است.
۶- مصرف بی رویه سموم:
مصرف بیرویه و بیش از حد مجاز و خارج از وقت باعث خسارات فراوانی به محیط زیست و انسان خواهد شد:
۶-۱- آلوده شدن علف جهت تغذیه دام ها که ماندگاری سموم در علف ها باعث ورود آنها به بدن دام شده که هم شیر دام ها آلوده به سموم خواهد شد و هم گوشت آنها که در نهایت منجر به بروز بیماری در انسان خواهد شد.
۶-۲- باعث ماندگاری سموم در محصولات کشاورزی میشود که منجر به ایجاد بیماری از جمله سرطان در انسان خواهد شد.
۷- کشت زمین های با شیب بیش از ۱۰ درصد:
کشت این زمین ها باعث ایجاد روان آب ها شده و زمین را شسته و فرسایش خاک صورت خواهد گرفت که با این کار هم گیاهان مرتعی را از بین میبریم و هم خاک را از بین خواهیم برد و هم اینکه باعث دستبرد به محیط زیست شده و مأمن و جایگاه برخی حشرات و جانوران از بین خواهد رفت.
اما طی سنوات گذشته برداشتهای بیش از حد آب از سفره های زیرزمینی و همچنین به دلیل وجود آلودگی در هوا و اسیدی شدن خاک، ایجاد برخی آتش سوزی های عمدی و سهوی و کشت برخی محصولات پرآب و... از میزان حاصلخیزی خاک و همچنین سطح آبهای زیر زمینی در این منطقه کاسته شده است.
,
, در این نوشتار به هفت مشکل در حوزه کشاورزی شازند که کمتر مورد توجه بوده پرداخته شده است.
,
۱- آتش سوزی مراتع:
آتش سوزی در مراتع باعث خسارات جبران ناپذیری در محیط زیست میشود از جمله اینکه باعث از بین رفتن گیاهان مرتعی و گیاهان خانواده گرامینه (مثل گندم) میشود که هم در اثر بارندگی باعث فرسایش خاک میشود و خاک ها از بین میرود و هم اینکه در اثر جاری شدن روان آبها، رسوبات به پشت سد ها منتقل شده و باعث پر شدن سدها، از رسوبات خواهد شد. مضافاً اینکه در اثر آتش سوزی مراتع، خیلی از حشرات مفید نیز از بین خواهند رفت و زیستگاه حشره (سن) گندم نیز از بین میرود و سال های بعد با از بین رفتن گیاهان خانواده گندم که در مراتع وجود دارد، سن ها به دشت ها سرازیر میشوند و ریزش سن طغیان خواهد نمود. انتظار میرود اداره منابع طبیعی با اجرای کلاسهای آموزشی در روستاهای مختلف نسبت به روشنگری و بصیرت افزایی مردم اقدام نماید تا از بروز این حادثه در سال های آینده جلوگیری شود.
۲- آتش زدن جای مزارع:
گاهاً کشاورزان نسبت به آتش زدن کشتزارهای خود اقدام مینمایند که با این کار کشاورز تیشه به ریشه خود میزند زیرا با این کار اولاً مواد آلی موجود در سطح خاک را از بین میبریم، ثانیاً باعث سوزاندن کرم های موجود در خاک میشویم. کرم های موجود در خاک با خوردن ذرات بسیار ریز موجود در خاک و دفع آن به خاک باعث تقویت خاک میشود و از طرفی با حرکت خود در خاک، باعث ایجاد خلل و فرج در خاک میشود و زمینه تنفس خاک را فراهم میکند که با آتش زدن کشتزار ها خسارت زیست محیطی فراوانی در زمینه های کشاورزی ایجاد میشود.
,
,
,
,
۳- استفاده از پلاستیک در کشت هندوانه:
متاسفانه هر ساله مشاهده میشود که تعدادی از کشاورزان زمین های کشاورزی خود را به هندوانه کاران همدانی یا قمی اجاره میدهند و آنها به کشت هندوانه مبادرت میورزند که این کار باعث خسارت زیست محیطی فراوانی میشود زیرا هندوانه کاران تقریباً بیش از نیمی از سطح زمین را آلوده به پلاستیک میکنند (روی بندهای هندوانه را با پلاستیک میپوشانند) و بعد از برداشت هندوانه پلاستیک ها را جمع آوری نمیکنند و این پلاستیک در زمین باقی میماند و صدها سال از بین نخواهند رفت و در کشت های آتی باعث کاهش تولیدات کشاورزی میشود زیرا مانع تماس ریشه با خاک خواهند شد و همین امر منجر به مرگ گیاه و با کاهش تولید همراه خواهد شد ضمناً زمین هایی که در آنها هندوانه کشت میشود آلوده به گل جالیز خواهد شد مضاف بر این در کشت هندوانه میزان مصرف آب بسیار زیاد خواهد بود و باعث از بین رفتن آبهای زیر زمینی میشود.
,
,
,
۴- آلودگی خاک:
در اثر مصرف بیرویه کشاورزان از کودهای شیمیایی، باعث مسمومیت خاک شده که اولاً مانع جذب برخی مواد غذایی لازم در گیاه (محصول) میشود ثانیا باعث سفت شدن زمین کشاورزی میشود ثالثا جذب بیش از حد برخی عناصر از جمله مصرف زیاد کود ازته (کود سفید) باعث افزایش عنصر ازت در محصول میشود که باعث ایجاد امراض مختلف از جمله سرطان میشود.
۵- کشت لوبیا:
در وضعیت فعلی که در کشور اسلامی مان بحران آب وجود دارد کشت لوبیا باعث از بین رفتن آب های زیر زمینی خواهد شد زیرا کشاورزان برای کشت لوبیا حدود ۲۰ لیتر آب به مزرعه خود میدهند که اگر به طور متوسط با هر بار آبیاری ۱۰۰۰ متر مکعب آب برای یک هکتار لوبیا مصرف شود، یک هکتار لوبیا ۲۰ هزار متر مکعب آب مصرف خواهد نمود که باعث خسارات فراوانی بر آبهای زیر زمینی شده و خطرات زیست محیطی فراوانی را در بر دارد که توصیه میشود کشاورزان الگوی کشت خود را از لوبیا به کشت های دیگری که آب کمتری مصرف نماید تغییر دهند. در سی سال آینده ذخایر آب ۱۲ استان به پایان خواهد رسید و امنیت غذایی به خطر میافتد. بیش از دو سوم خاک ایران، در حدود ۱۱۸ میلیون هکتار به سرعت در حال تبدیل شدن به بیابان است.
۶- مصرف بی رویه سموم:
مصرف بیرویه و بیش از حد مجاز و خارج از وقت باعث خسارات فراوانی به محیط زیست و انسان خواهد شد:
۶-۱- آلوده شدن علف جهت تغذیه دام ها که ماندگاری سموم در علف ها باعث ورود آنها به بدن دام شده که هم شیر دام ها آلوده به سموم خواهد شد و هم گوشت آنها که در نهایت منجر به بروز بیماری در انسان خواهد شد.
۶-۲- باعث ماندگاری سموم در محصولات کشاورزی میشود که منجر به ایجاد بیماری از جمله سرطان در انسان خواهد شد.
۷- کشت زمین های با شیب بیش از ۱۰ درصد:
کشت این زمین ها باعث ایجاد روان آب ها شده و زمین را شسته و فرسایش خاک صورت خواهد گرفت که با این کار هم گیاهان مرتعی را از بین میبریم و هم خاک را از بین خواهیم برد و هم اینکه باعث دستبرد به محیط زیست شده و مأمن و جایگاه برخی حشرات و جانوران از بین خواهد رفت.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه