ترکیه قدرت جامعه مدنی یا عدم توان کودتاچیان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عصر مُهـر علی محمدی دانشجوی دکتری علوم سیاسی و فعال سیاسی شهرستان های مُهـر و لامرد در یادداشت خود در خصوص کودتای اخیر ترکیه نوشت: سحرگاه شنبه شب 16 جولای 2016 برای پنجمین بار در کشور ترکیه شاهد کودتا بودیم که هدف ان سرنگون ساختن دولت اسلام گرا اردوغان بود. کودتاچیان همانند کودتاهای1960، 1971، 1980 و 1997 زیرپاگذاشتن اصول کمالیستی و سکولاریستی از سوی دولت ترکیه را دلیل کودتا برشمردند.

در این کودتا نام یک فرد بنام "فتح الله گولن" شنیده میشود که او را پدر معنوی کودتاچیان میخوانند هرچند او این کودتا را محکوم کرده و طی بیانیه ای اعلام داشت که از راه دموکراسی و نه زور باید دولت را در دست گرفت.

جنبش گولن نزدیک به دو دهه است با قراmت جدیدی از اسلام و با شعار "اسلام میانه" و "اسلام آناتولیایی" توانسته است با تشکیل مدارس و انجمن هایی با هزینه شخصی خود به تبلیغ تفکر گولنیسم بپردازد، پرورش یافتگان این اندیشه در ارکان حکومتی ترکیه هم حضور و نفوذ دارند و این قرایت و دیدگاه نسبت به اسلام که با دولت شیعه ایران هم مخالف است مورد تایید ایالات متحده آمریکا هم است.

چند نکته میتوان از این کودتای نافرجام سحرگاه 16 جولای اشاره کرد و میتوان گفت: این کودتا که همچون سایر کودتاهای دیگر در ترکیه توسط نظامیان طراحی شده بود نتوانست موفقیتی کسب کند که دلایل ان عبارتند از؛ سرکوب و کنترل کردن نظامیان توسط دولت اردوغان در سالهای اخیر، عدم همراهی همه نظامیان و شکاف بین آنان، عدم وجود رهبر معنوی آنان در ترکیه (گولن در آمریکا زندگی میکند)، مقابله مردم با نظامیان و نقش غیرقابل انکار رسانه های نوین در اطلاع رسانی را می‌توان ذکر کرد.

دیگر اینکه این کودتا نتوانست موفقیت هایی را همچون گذشته کسب کند ولی یک اخطار جدی به اردوغان بود تا ضمن دست برداشتن از بلند پروازیهای "عثمانیسم" خود به سیاست "تنش صفر" که تز داوود اوغلو بود برگردد.

اردوغان در طی این سالهای اخیر با حمایت از افراطی گری در مصر و سوریه و همچنین طرح دوستی اخیر خود با اسرائیل به نوعی باعث رنجش مردم ترکیه شده بود و نکته دیگر اینکه اردوغان دیگر نخواهد توانست برنامه های دستوری دولت خود را عملی کند و باید بیشتر در درون ترکیه هزینه های امنیتی و اطلاعاتی پرداخت نماید هرچند در ظاهر و کوتاه مدت  این کودتا، اردوغان را قدرتمند تر نشان خواهد داد ولی انچه مشخص است باز هم در آینده شاهد تغییرات در  ساختارهای درونی ترکیه  خواهیم بود.

در پایان میتوان گفت اردوغان در درون کشور خود دست به سیاست های افراطی بیشتر خواهد زد و در کنار آن در عرصه بین المللی از تنزل درجه برخوردار خواهد بود.