به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از بهجت نیوز؛ حمله منافقین و ارتش بعث عراق به مناطق کَرَند غرب و سرپل ذهاب در استان کرمانشاه (1367ش) در حالی که چندین روز از قبول قطعنامه 598 شورای امنیت توسط جمهوری اسلامی ایران میگذشت، در بعدازظهر روز سوم مرداد 1367 ش، گروهک تروریستی منافقین به همراه ارتش بعث عراق، هجوم مشترک خود را از طریق سرپل ذهاب به طرف شهر کرند در استان کرمانشاه آغاز کرد. آنان که عملیات خود را با هدف براندازی نظام اسلامی آغاز کرده بودند، وضعیت نظامی ایران را از هم پاشیده ارزیابی نموده، اوضاع داخلی کشور را آسیب پذیر میدانستند. از این رو، منافقین می پنداشتند با یک ضربه و شوک نهایی، نظام جمهوری اسلامی فرو خواهد ریخت و این تنها فرصت آنها است. این مزدوران کوردل چنان به وعده های دشمنان قسم خورده انقلاب اطمینان پیدا کرده بودند که جمع بندی نهایی درباره نظام آتی ایران را به چند روز بعد در میدانِ آزادی تهران موکول نمودند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بهجت نیوز,این عملیات که فروغ جاویدان نام گرفته بود، با مقاومت دلاورمردانه بسیجیان و نیروهای مردمی، به حماسه غرورآفرین مرصاد تبدیل شد و طومار ننگین منافقین را درهم پیچید. چرایی و چیستی این عملیات را می توان در پس زمینه های هندسه تحلیلی منافقین خصوصا پس از پذیرش قطعنامه 598 از سوی ایران جستجوگر شد؛ زمینههایی که تصوری تخیلی را در اندیشه نظامی آنان بنیان نهاد. این اندیشه تا آن جا نمود یافت که با اقدامی نظامی تصمیم گرفتند تا کینه فروخورده خود را علیه امام و امت ایران پس از 7سال عملی کنند.
,منافقین پس از 30خرداد 1360 و خروج از چارچوب انقلاب و نظام اسلامی که منجر بهخودکشی سیاسی آنان شد، با پیوستن به جبهه دشمن بعثی، علیه مام وطن خویش از هیچ اقدام خائنانهای کوتاهی نکردند. هنر دیپلماسی ایرانی در پذیرش قطعنامه598 هم چنان که عراق و متحدان عربی و غربیاش را در خلأ راهبردی قرار داد، منافقین را نیز در بنبست فرو برد. عراق امیدوار بود با تهاجم هم زمان خود تعداد زیادی ایرانی را به اسارت بگیرد تا در جریان مذاکرات دست برتر را داشته باشد، اما با شکست، این بار نیز دست خالی بازگشت. به مانند نبرد هشت ساله تحمیلی، این بار نیز پایمردی و رادمردی سربازان سرافراز ایرانی، توطئه خائنانه دشمنان و منافقین را عقیم ساخت تا موضع سیاسی ایران را که در حال مذاکره با دبیرکل سازمان ملل در چارچوب قطعنامه۵۹۸ بود، تقویت شود و ادعای صلح طلبی عراق در جامعه بینالمللی با تجاوز آشکار به خاک ایران زیرسؤال برود. رویای سریع تسخیر تهران نیز خیلی زود رنگ باخت تا در واقعیت عملیات، منافقین خود را در محاصره نیروهای ایرانی ببینند.
,طولی نکشید که جاده کرمانشاه به اسلامآباد، انباشته از اجساد کشته و ادوات سوخته اهدایی عربی و غربی به منافقین شد. معدود کسانی که موفق شده بودند از این جهنم آتش و خون جان سالم به در برند، به کوه ها و روستاهای اطراف پناه بردند و برخی دیگر هم با منفجر کردن نارنجک و خوردن قرص سیانور، به زندگی خود پایان دادند. پس از پایان عملیات، تنگه چهارزبر، تنگه مرصاد نام گرفت تا یادآور کمین گاهی جهنمی باشد که با عملیات برنامهریزیشده رزمندگان ایرانی، طومار نظامی سازمان مجاهدین خلق را در هم پیچید. این عملیات سه روز به طول انجامید که در روز نخست، هدف سد کردن هجوم منافقین بود. در روز دوم حرکت نیروی زمینی صورت گرفت که با پشتیبانی بسیار قوی نیروی هوایی و هوانیروز همراه شد، در روز اول عملیات نیروی هوایی نتوانست وارد عمل شود، زیرا در آن زمان پایگاه نوژه بمباران شده بود و انجام پاکسازی باند فرود قدری فرصت را از آنها گرفت و به همین دلیل، نیروی هوایی با یک روز دیرکرد وارد عملیات شد. در روز سوم، یگانهای منافقین به کلی نابود شد. از آن روز به بعد در جاده کرمانشاه ـ اسلام آباد و در محل تنگه چهار زبر به یاد شهدای آن حماسه، یادمان شهدای حماسه مرصاد نصب شده است که یادآور رشادت فرزندان دلیر ایران در مقابله با فریب خوردگان منافق است؛ منافقینی که روز به روز از ملت خود دور شدند تا آنجا که دیگر جز نکبت و آوارگی و ذلت و شکست، آینده ای برایشان متصور نیست.
,به هر حال تقدیر الهی بر این قرار گرفت که پایان جنگ تحمیلی، با یکی از بزرگترین پیروزی ها و افتخارآمیزترین حماسه ها رقم بخورد؛ پیروزی بزرگی که اوج مزدوری منافقین برای استکبار جهانی و همراهی شان با رژیم متجاوز بعث عراق را نشان داد و کارنامه سیاه و ننگین آنان را سیاهتر کرد.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه