به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از دانا رضوی، تغییر حاکمیت ایران همواره یکی از دغدغههای جهان غرب بوده است. انقلاب اسلامی سال۱۳۵۷، خواب شیرین استعمار طلبی غربیها را به کابوسی تلخ مبدل کرد. آنها طی این سیواندی سال با ترفندهای مختلف سعی در تغییر ساختار حکومت ایران داشتند و پس از ناامیدی از راه اندازی جنگ تحمیلی و تحریمهای اقتصادی، به سراغ شبکههای ماهوارهای فارسی زبان و رسانههای مکتوب و مجازی آمدند تا آخرین نفسهای این تلاش سیواندی ساله را به ثمر نشانند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دانا رضوی,دولتمردان غربی در ابتدا خصومت سیاسی خود با حکومت ایران را با استفاده از واژگان «براندازی»، «تغییر»، «سرنگونی» و… ابراز کردند که این دلالتهای مستقیم حاصلی نداشت و رفته رفته آنها را به سمت واژگان پنهانی ادبیات دیپلماسی هدایت کرد.
,پس از وقایع انتخابات سال۸۸، رسانههای فارسی زبان و شبکههای اجتماعی مانند یوتیوب و توئیتر با وجود ممنوعیت استفاده در ایران، دروازه امید دولتمردان غربی شدند. این شبکهها تنها درگاه دسترسی غرب به مردم ایرن محسوب میشد. هرچند در ابتدا، گفتمان غربیها استفاده آشکار از واژگان غربی و تغییر ساختار و رفتار سیاسی ایران بود، در نهایت پراگماتیسم رسانهای به آنها آموخت که دلالتهای پنهانی و توسل جستن به نمادها و نشانههای فرهنگی و اجتماعی ایران، آنها را سریعتر به مقصود نهایی میرساند.
,بیبیسی فارسی مهمترین شبکه فارسی زبان غربی است که بیشترین مخاطب را در ایران دارد. این مگارسانه غربی با بهرهگیری از درگاه رادیویی، تلویزیونی و سایت اینترنتی، به شیوههای آشکار و زیر پوستی، مانورهای گستردهای را علیه دولت ایران راه انداخته است. این شبکه با پخش برنامههای سیاسی همچون پر گار، صفحه دو، نوبت شما، شصت دقیقه و مستندهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی، تلاش کرده که با تمام قوای رسانهای شرایط را برای حمله به باورهای دینی، سیاسی و فرهنگی و ارزشهای جوانان در ایران هموار سازد.
,صاحبان این بنگاه رسانهای با صرف انرژی و وقت بسیار و با انتخاب مخالفان دولتی خارج از ایران، به نشر عقاید متنوع در زمینه تغییر ساختار ایران میپردازند. پرگار یکی از برنامههای ویژه بیبیسی فارسی است که معلوم است برای حمله به باورهاطراحی شده است. به نوشته سایت خبری، تحلیلی مشرق نمایش چهرهای غیر دموکراتیک از ایران، موضوعی است که در بسیاری از بحثهای مطرح شده این برنامه بدان پرداخته میشود.
,طرح این مسئله هماهنگ با ارائه نوعی دموکراسی غربی، بهعنوان الگویی صحیح که مردم ایران در فرآیند تاریخ برای دستیابی بدان تلاش کردهاند، مورد توجه قرار میگیرد. اشاره مستقیم به واژه “تغییر” در گفتمان ایدئولوژیک اولیه این رسانه بسیار مشهود است. بهطوری که موضوع برنامههای پرگار، نوبت شما، صفحه دو، به عبارت دیگر، در سالهای قبل از ۹۲، اشارهی مستقیم به براندازی حاکمیت در ایران بود، اما به تدریج اصحاب این،شبکه با تغییر موضع رسانهای خود و با انتخاب موضوعات فرهنگی و اجتماعی، به دلالتهای پنهانی و باز تولید لایهای از عبارت “تغییر سیاستهای در ایران” روی آورد و برنامههای این شبکه، بحثهای مستقیم خود را در قالب نمادها و سمبلهای نهفته در درون متون، منتشر کرد.
,شبکه صدای آمریکا با ترازی ضعیفتر، همواره به شیوه مستقیم به خصومت علیه حکومت ایران پرداخته است. کارکرد کیفی این شبکه در حوزهی رسانهای بسیار غیرحرفهای و آماتوری است و هرگز از شیوههای ماهرانه بیبیسی فارسی استفاده نمیکند. تعداد برنامههای این شیکه نیز قابل مقایسه با با برنامههای بیبیسی فارسی نیست و مهمترین برنامههای سیاسی آن، به غیر از بخشهای خبری، برنامه افق و صفحه آخر است که در این برنامهها با انتخاب موضوعات مختلف سیاسی و دعوت از افراد مخالف دولت ایران آشکارا و در دفعات بیشمار، واژه “تغییر حاکمیت ایران” شنیده میشود. بهعنوان مثال برنامه افق در سپتامبر ۲۰۱۲ با دعوت از سناتور آمریکایی (چاک هیگل)، دربارهی دیپلماسی آمریکا در قبال تغییر حاکمیت ایران گفتوگو کرد.
,شبکه منوتو نیز نسبت بیبیسی فارسی با تعداد اندک برنامههای سیاسی و ریزش مخاطبان تلوزیونی، هم به صورت آشکارا و هم پنهانی درباره براندازی نظام ایران، اقدام میکند. در واقع عملکرد رسانهای این شبکه استفاده از گفتمان ترکیبی بوده و با استفاده از عوامل و مجریان جوان، پیام خود را با مخاطب جوان به اشتراک گذاشته و تلاش کرده در نسل جوان جامعه ایران رخنه کند.
,مستندهای سیاسی این شبکه مانند “سنگر انقلاب”، “زیر ذرهبین”، “مثلث مرگ”، “از تهران تا قاهره” و با حمایت مستقیم از رژیم پهلوی، تغییر ساختار ایران را محور گفتمان خود کرده است. نحوه تجلی ساختیافته دلالتهای صریح و ضمنی پیامهای این شبکه، بسیار زیرپوستی است و اشارات کلامی آنها در ژانرهای خبری و تحلیلی با ترکیبی از معانی مستقیم و غیرمستقیم واژه تغییر کرده است که مخاطب را از شنیدن صدباره این کلمه دلزده و بیرغبت نمیکند. با نگاهی به اجمالی و نمونهگیری تصادفی میتوان دریافت که از سال ۸۷ تا ۹۴ برنامههای شبکههای بیبیسی فارسی، صدای آمریکا و برنامههای سیاسی شبکه منوتو، گردش دورانی معنا از عبارت “تغییر ساختار ایران” را داشته است و در واقع ژرفساخت گفتمانی متمرکز شده و کمتر از کاربرد عبارات صریح و عینی در ادبیات رسانهای این شبکهها استفاده میشود.
,آنچه مسلم است تغییر مسیر این رسانهها درباره استفاده از واژگان و ارسال پیامهاست. آنها دریافتند که کاسه صبر مخاطبانشان از شنیدن بحثهای محض و کلیشهای و رودررویی مستقیم با حاکمیت ایران، چندان خریداری ندارد. بر این مبنا دست از مباحثه مستقیم برداشته و به بافت زیرین متن و محتوا روی آوردهاند.
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه