ذباح: قریب به ۸ سال از عمرم را در اسارتگاه های عراق گذراندم/ ماجرای خواندن نمازجماعت با طعم کتک/ مرحوم ابوترابی الگویی برای همه اسرا بود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  تهران نیوز ، در روز ۲۶ مرداد ۱۳۶۹ اولین گروه آزادگان ایرانی پس از سال‌ها اسارت در زندان‌های رژیم بعث عراق با ورود به کشور به جمع خانواده‌های خود بازگشتند.

اسرای سرافراز ایرانی از چند نقطه مرزی با تشریفات وارد کشور شدند و نخستین واکنش آنان بوسه بر خاک ایران و ریختن اشک شوق بود. زیارت حرم امام خمینی و همچنین دیدار با آیت‌الله خامنه‌ای از نخستین برنامه‌ها و اقدامات مشترک آزادگان ایرانی بود. آیت‌الله خامنه‌ای در دیدار با آزادگان گفت: «… یکی از چیزهایی که شما را، دل‌هایتان را زنده نگه می‌داشت، ‌پر امید نگه می‌داشت، یاد آن چهره و روحیه پرصلابت امام عزیزمان بود. آن بزرگوار هم خیلی به یاد اسرا بودند. حال پدری را که فرزندانش به این شکل از او دور شده باشند، راحت می‌شود فهمید… مسأله اسارت طولانی فرزندان این ملت به نوبه خود امتحان دیگری بود که ملت ما با موفقیت آن را به انجام رسانده و اسرای ما همانند ملت ایران از خود آزادمردی نشان دادند و سرانجام با موفقیت و سرافرازی به وطن بازگشتند…شما در دوران اسارت شرایط سختی را گذراندید، اما در عین حال با حفظ دین و اعتقادات و دلبستگی خود به اسلام، امام و انقلاب موجب افتخار و آبرومندی ملت خود در برابر دشمن شدید.»
خواندن نماز جماعت با طعم کتک
به مناسبت فرارسیدن سالروز ورود آزادگان به میهن، با یکی از آزادگان سرافراز کشورمان همکلام شدیم.«مصطفی ذباح» که قریب به ۸ سال از عمرش را در اسارتگاه های رژیم بعث عراق گذرانده است، خاطرات تلخ و شیرین زیادی از دوران اسارت به یاد می آورد، اما معتقد است که ایمان و مقاومت یکی از مهمترین درس هایی بود که در طول اسارتش آموخته است. وی در گفتگو با خبرنگار «تهران نیوز» می گوید: سال ۶۲ در عملیات خیبر بود که به اسارت دشمن در آمدم و از سن ۱۷ تا ۲۵ سالگی در اردوگاه های تکریب، موصل و اردوگاه های دیگر بودم و یکی از خاطرات جالبی که از آن دوران به یاد دارم، برگزاری نمازهای جماعت است، چرا که در این اردوگاه ها،تجمع حتی سه نفر هم ممنوع بود چه برسد به برگزاری نماز جماعت اما اصرار به برگزاری نمازجماعت داشتیم و هر بار که این اتفاق می افتد، کتک می خوردیم اما هرگز دست برنداشتیم.
مرحوم حجت الاسلام سید علی اکبر ابوترابی برای همه ما الگو بود
ذباح ادامه می دهد:یکی از توفیقاتی که در دو سال آخر اسارتم نصیبم شد، هم نشینی با مرحوم حجت الاسلام سید علی اکبر ابوترابی در اردوگاه تکریت بود و در این مدت از فضائل اخلاقی و دینی او بهره های زیادی بردم.
این آزاده ادامه داد:حضور حجت الاسلام ابوترابی برای اسرای دیگر، روحیه برانگیز بود و همه ما از ایشان درس زندگی آموختیم و او را به عنوان الگوخودمان قبول داشتیم.او تلاش می کرد که با عملش،به بچه ها درس بیاموزد و می توان گفت که استاد عملی و مجری آموزه هایی دینی برایمان بود.
برادرم را نشناختم
وی در ادامه با اشاره به خاطره روز ورود به کشور، می گوید: سال ۶۹ بود که به عنوان آخرین گروه ها، به ایران برگشتیم؛ غم فراغ از امام خمینی(ره) برای تک تک اسرا بسیار سخت و درد آور بود اما شور و شادی استقبال کنندگان هم برایمان جالب و دیدنی بود.
ذباح می افزاید: روزی که به شهرمان یعنی بروجرد برگشتم، اول پیش خواهرم که مادر شهید بود رفتم و بعد از آن به پابوسی مادرم رسیدم. در میان جمعیت استقبال کنندگان از آزادگان، پسرجوانی دست رو شانه ام گذاشته بود و گمان می کردم که یکی از اهالی محله است اما بعد متوجه شدم که برادر کوچکم است، چون وقتی که به جبهه رفتم، من ۱۷ ساله بودم و او ۷ ساله و وقتی که برگشتم او نزدیک به ۱۵ سال سن داشت و چهره اش تغییر کرده بود، هر چند در طول مدت اسارت، نامه های زیادی برایم نوشته بود اما عکسی از او ندیده بودم.
لزوم تجلیل از اسطوره های صبر و مقاومت
وی در پایان با بیان اینکه آزادگان عزیز ما بعد از حضور در جبهه های نبرد حق علیه باطل و حماسه آفرینی های فراوان به اسارت رژیم بعثی در آمدند و با همه سختی ها و شکنجه های فراوان در اردوگاه های عراق رسالت خود را فراموش نکردند، خاطر نشان می کند: آزادگان با صبر و استقامت و توکل به خدا، جلوه دیگری از ایثار و از خودگذشتگی را به تصویر کشیدند ، لذا باید با توجه به این حقایق ماندگار به شکلی جدی و با هدف ترویج فرهنگ ایثار و شهادت سالروز ورود آزادگان به ایران اسلامی گرامی داشته شود و از آزادگان این اسطوره های صبر و مقاومت تجلیل گردد .

آزادگان را «مجاهدان در بند» باید نامید
قاسم صادقی همرزم شهید دستواره و مسئول زیارتگاه شهدای دشت ذوالفقاریه آبادان در گفتگو با خبرنگار تهران نیوز با اشاره به ارزش و اهمیت آزادگان عزیز کشورمان می گوید: آزادگان ارزش و اهمیت زیادی برای ما دارند،هرچند جسم آنها دربند بود، ولی هیچ گاه روح و اندیشه بلندشان تسخیر نشد و قلبشان به یاد دین و ایمان و آسمان وطن می تپید.
با بیان اینکه باید به آزادگان لقب مجاهدان در بند نامید، می افزاید: آزادگان، مجاهد فی سبیل الله بودند که به اسارت در آمدند و هرگز حاضر نشدند که دست از اعتقادات و وفاداری به انقلاب اسلامی بردارند.
صادقی ادامه می دهد: حرف‌های جانبازان و آزادگان که سال‌ها اسارت در اردوگاه‌های رژیم بعثی عراق را تحمل کرده‌اند شنیدنی است و نشر عقاید و اهداف قشر ایثارگر جامعه برای عموم به ویژه نسل جوان نیازمند نگارش صحیحی از سوی فعالان عرصه رسانه است.
همرزم شهید دستواره تاکید کرد: به فرموده امام راحل، جنگ یک نعمت بود و امروز باید در خدمت ایثارگران و رزمندگانی باشیم که در ۸ سال دفاع مقدس حضور یافتند و در راستای حفظ ارزش‌های ناب اسلامی تلاش کردند.

انتهای پیام/