روشندلی که فرش می بافد و زعفران می کارد/ نیازمند حمایت خیرین هستم تا به اقتصاد کشورم کمک کنم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از چشم نیوز، چشم به عنوان ابزار بینایی، اصلی ترین وسیله کسب اطلاعات از محیط است؛ حس بینایی می تواند اطلاعاتی درباره تشخیص رنگ ها، درک فاصله ها، جزئیات اشیا و حرکات ظریف در اختیار ما قرار دهد. اهمیت حسّ بینایی به اندازه ای است که آسیب های بینایی، بیشترین مشکلات حسّی را برای انسان به وجود می آورد. نابینایی، رابطه فرد را با محیط خویش به شدت تحت تأثیر قرار می دهد و از آگاهی های شخص به مقدار زیادی می کاهد اما در این میان هستند انسان های بااراده ای که نه با چشم سر که با چشم دل می بینند و چه بسا در بسیاری از موفقیت ها و فعالیت های اجتماعی از انسان های بینا پیش افتاده اند به گونه ای که توانسته اند با کمک فکر و اندیشه و تکیه بر قدرت ایمان و اراده موجبات اشتغال را برای سایر افراد  را نیز فراهم کنند.

ناهید شیخه پور بانوی جوان «شاهین ی» از جمله این افراد است که به رغم نابینایی توانسته در فعالیت های اقتصادی و اشتغالزایی زنان روستایش سهم بسزایی داشته باشد به طوری که هم در عرصه کشت زعفران فعالیت می کند و هم با چشمانی بسته قالی می بافد و اخیرا هم به عنوان بانوی کارآفرین در عرصه صنایع دستی به دومین همایش زنان کارآفرین غرب کشور دعوت شد؛ به همین منظور گفتگویی را با وی انجام داده ایم که در پی می آید:

خانم شیخه پور خودتان را معرفی کنید و از تحصیلاتتان بگویید؟

ناهید شیخه پورهستم، اهل روستای شاهینی و تا مقطع دیپلم علوم انسانی ادامه تحصیل داده ام اگرچه همیشه به ادامه تحصیل علاقمند بودم؛ باتوجه به شرایط جسمانی من و زندگی در روستا  و اینکه رفت و آمد به شهر برایم سخت بود امابا یادگیری خط بریل توانستم دیپلم بگیرم .بنده اکنون به عنوان کارآفرین در عرصه کشت زعفران فعالیت می کنم ضمن اینکه قالیبافی هم می کنم و تاکنون چندی تابلو فرش را نیز بافته ام.

از فعالیت هایتان بیشتر بگویید؟

همانطور که گفتم عمده ترین فعالیت من در زمینه کشت زعفران است که به کمک دوست خوبم خانم محمدی این کار را انجام می دهیم  و توانسته ایم برای اعضای خانواده و بانوان علاقمند در روستا کارآفرینی کنیم اگرچه خیلی سرمایه زیادی نداریم اما سعی می کنیم با  تلاش خستگی ناپذیر بتوانیم سهم در شکوفایی اقتصاد ایران اسلامی داشته باشیم.

بنده همچنین قالی بافی، گلدوزی و خیاطی هم می کنم  پرورش قارچ، تولید عرقیات از گیاهان دارویی، فرآوری زیتون، تولید کود ارگانیک ورمی کمپوست از دیگر زمینه های فعالیت من است که با توجه به وضعیت اقتصادی که دارم نتوانسته ام خیلی گسترشش بدهم.

در سال 82 از سوی جهادکشاورزی به عنوان فرش باف نمونه کشوری انتخاب شدم و در سالهای 91 تا 94 هم در همایش ادبیات عاشورایی در بخش دل نوشته در استان فارس مقام اول را کسب نمودم.

یعنی با چشمان نابینا توانسته اید در این زمینه ها فعالیت کنید، این کار برای یک فرد نابینا دشوار نیست؟

نه سخت نیست می بینید که من با چشمان بسته می توانم قالی ببافم وخیاطی کنم پس اگر بخواهی می شود کافی است کمی اراده در زندگی داشته باشی آنوقت رسیدن به موفقیت دور نیست.

راستش همیشه دوست داشتم که من هم مانند اطرافیان از نعمت بینایی برخوردار باشم اما هرگز از این محدودیتم به عنوان ضعف و مانعی برای رسیدن به موفقیت یاد نکرده ام و همیشه خدارا بابت نعمت هایش شکر میکنم، نابینایی من مانع نیست بلکه فقط یک محدودیت است ، در عوض سعی می کنم با تلاش و امید و ایمان به خداوند و سپس یاری خانواده ودوستانم مغلوب مشکلات زندگی نشوم.

چطور شد که به فکر کشت زعفران افتادید؟

دوست داشتم بتوانم فعالیتی مفید انجام دهم و از آنجا که وضعیت اقتصادی خوبی هم نداریم به فکر بودم که بتوانم زندگیمان را تغییر دهم به همین خاطر و بسیار اتفاقی متوجه شدم که زعفران در منطقه ما قابل کشت است و با آب و هوا و خاک روستای ما سازگار است.

به همین دلیل در سال 1390 و با دوست عزیزم خانم محمدی تصمیم گرفتیم که در این عرصه فعالیت کنیم و وارد کشت زعفران و ساخت کارگاه بسته بندی زعفران شدیم، سرمایه بسیار اندکی داشتیم و من یک تکه زمین 200 مترمربعی خودم را به این کار اختصاص دادم در کشت زعفران از کود تولیدی کارگاه استفاده می کنیم، استفاده از کود ارگانیک و 100 درصد طبیعی ورمی کمپوست هم میزان محصول تولیدی را افزایش داده و هم کیفیت بهتری رقم زده است و خدارا شکر جواب داد و توانستیم کم کم به مقدار قابل قبولی از کشت زعفران برسیم اگرچه هنوز هم موانع زیادی وجود دارد و اوایل شروع به کار بارها دچار خسارت شدیم اما خوشبختانه با حمایت های صورت گرفته توانستیم بر مشکلات فایق بیاییم اگرچه هنوز هم نیازمند حمایت های مادی و معنوی بیش از پیش خیرین هستم تا زمین نخوریم و بتوانیم به اقتصاد کشورمان کمک کنیم و می خواهم این درخواست مرا به گوش خیرین عزیز برسانید تا اگر مقدور است برای این کار به ما کمک کنند تا بتوانیم با تولید بیش از پیش، گامی در جهت رفع بیکاری و محرومیت جوانان کشور برداریم.

در همایش اخیرزنان کارآفرین به عنوان فعال در صنایع دستی دعوت شدید ، در خصوص فعالیت قالی بافی تان بگویید؟

من از ابتدا هم به کار قالیبافی علاقه داشتم و مطمئن بودم که  استعدادش را هم دارم اما با توجه به شرایطم نمی دانستم چطور باید شروع کنم تا اینکه در سال 81  قالی بافی رابا کمک سازمان جهاد کشاورزی شروع و با توجه به علاقه ای که داشتم در مدت یک هفته به طور کامل یاد گرفتم. در سال 82 هم در تهران با نقشه برجسته قالی بافی ویژه نابینایان آشنا شدم و با کمک خانم برنا که به واقع مربی ای دلسوز بودند و مدیون ایشان هستم همه قواعد آن را فرا گرفتم.

برای بافتن قالی و تابلو فرش ابتدا توسط اطرافیانم کار نقشه خوانی انجام می شود سپس خودم با استفاده از دستگاه تایپی که از طریق استانداری و بهزیستی در اختیارم قرار گرفته، به خط بریل تبدیل می کنم و با کدگذاری برای رنگ ها  کار بافتن را انجام می دهم در واقع پروسه ای طولانی دارد. از همان سال تا امروز تابلو فرش های زیادی بافتم  و اکنون هم مشغول بافتن فرشی با موضوع دفاع مقدس هستم.

طی این سالها تعدادی از تابلوفرش هایم را هم به موزه فرش تهران فرستادم  اما بزرگترین افتخارم این است که  یکی از آنها را در جریان سفر مقام معظم رهبری به کرمانشاه به ایشان هدیه کردم؛ خاطره ای شیرین که هربار یادم می افتد برای بافتن فرش به من انگیزه می دهد...

در پایان اگر صحبت خاصی دارید بفرمایید؟

می خواهم همینجا از زحمات جهاد کشاورزی که همواره و از سال 76 و ابتدای فعالیت حامی من بوده و نیز استانداری و بهزیستی تشکر کنم؛ همچنین از انجمن نابینایان ایران خیلی تشکر می کنم که مرا حمایت کرده اند ، در خصوص فروش تابلوفروش باید بگویم اکنون متاسفانه بازار فروش مطلوب نیست و شاید بتوان گفت بیشتر قالی ها و تابلوفروش هایی که بافته ام روی دستم مانده که اگر حمایتی در زمینه خریدتابلوفرش هایم از من صورت می گرفت خیلی خوب بود.

اما اکنون تنها مشکلی که دارم و مهمترین مشکل من هم هست بحث بیمه ای است چون من بیمه قالیبافی هستم و طبق روال این بیمه باید هر سه ماه یک بار از مقدار بافته قالی عکس بگیریم و ارسال کنیم تا بیمه مان قطع نشود و اما متاسفانه اتحادیه قالی بافان استان از این نظر با من همکاری نمی کندو شرایط سخت ومتفاوت من که با چشمان بسته قالی می بافم و حتی از میل جهت بافت قالی استفاده نمیکنم( فرایند قالیبافی ام را در بالا توضیح دادم)  را درنظر نمی گیرد واز من توقع دارند که روال پیشرفت بافت فرشم مانند سایرین باشد و این واقعا برای من مشکل است، بارها نیز این مساله را مطرح کرده ام اما هیچ اقدامی انجام نگرفته خواهشمندم در این خصوص با من همکاری کنند وحداقل در میزان پیشرفت بافت برای من استثنایی قایل شوند و درک کنند که برای یک نابینا خیلی مشکل است که بتواند پابه پای یک قالیباف سالم فرش ببافد.

در نهایت از شما هم تشکر میکنم که این فرصت را در اختیارم گذاشتید وامیدوارم بتوانم با حمایت خیرین و مسئولین ، سهمی در شکوفایی اقتصاد کشورم داشته باشم.

انتهای پیام/م