راه توسعه ژاپن ، چراغ راه ایران

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تیتریک دامغان ؛ بامداد روز ششم اوت 1945 را میتوان پایانی بر رویای ژاپنی ها برای تسلط ژئو پلیتیک بر آسیای شرقی و اقیانوسیه دانست ، آخرین ستون مثلث جبهه ی متحدین در هم شکست ، روزی عادی که شهر صنعتی هیروشیما کار خود را مثل هر روز شروع کرد ولی پسر کوچولوی چهار تنی اتمی یانکی اندکی بعد از ساعت هشت صبح با درخشش نور کور کننده ، پسران سرزمین آفتاب تابان را در هم شکست و سر آغازی بر عصر جدید ژاپن شد.

تسلیم ژاپن امری حتمی بود اما جوانه زدن نهال توسعه از میان خاکستر های شهر توکیو اتفاقی بود که ژاپن در هم شکسته را به عنصری موثر در معادلات بین المللی تبدیل کرد ، از تعامل سازنده با دشمن اشغالگر یعنی آمریکا بر اساس منافع ملی ژاپن و مقتضیات زمانی تا قانون اساسی جدید ، اصلاحات ارضی و تغییرات فرهنگی همگی ژاپن را برای توسعه همه جانبه آماده کرد.
حال به بحث ما و نسبت اقتصاد ما و ژاپن میرسیم ، شاید این پنج مورد تمامی دلایل توسعه اقتصادی ژاپن نباشد ولی بهتر است درباره آن ها کمی بیشتر فکر کنیم.

مورد اول : حمایت دولتی و همچنین تعهد اخلاقی ژاپنی ها به تولید و تشویق صادرات اولین اصل میباشد که نیازمند مردمی اخلاق گرا ، متعهد به آرمان های ملی و دولتی کارآمد می باشد که در آن از کار آفرینان ، صاحبان ایده های نو و صاحبان ثروت در جهت افزایش ثروت ملی ، حمایت کند ... در حقیقت دولت باید نقش حامی و ناظر را داشته باشد نه نقش رقیب تجاری و مداخله گر.

مورد دوم : روابط خوب تجاری با سایر ملل میباشد که شاکله ی تجارت میباشد و اثرات نداشتن روابط موثر با جامعه ی جهانی واضح تر از آن است که نیاز به شرح داشته باشد و ضرورت همین مسئله باعث شد تا تا این کشور منزوی در طی قرون گذشته و سلطه جو طی قرن نوزدهم و نیمه اول قرن بیستم با تغییر در سیاست هایش و گستزش روابط خود حتی با دشمنانش و کاهش سطح تنش ها با همسایگان منطقه ای ، راه را برای تبادلات تجاری و صادرات محصولات بخش خصوصی به سایر کشورها هموار کند.

مورد سوم : سیاست تثبیت جمعیت بود که با توجه به کمبود زمین و منابع طبیعی در ژاپن از بروز سونامی جمعیت گرسنه و بی کار ، جلوگیری کرد و ترمز دستی افزایش جمعیت را گرفت ، جمعیت جوان در صورت فراهم بودن شرایط و زیرساخت ها میتواند سرعت بخش توسعه یک کشور باشد اما اگر شرایط فراهم نبود ولی رشد جمعیت زیاد ..... جوانان بسیار در جامعه نه تنها حکم کاتالیزور اقتصادی را ندارند بلکه مانند چوب لای چرخ عمل میکنند و شرایط را از بد به بدتر تبدیل می کنند.

مورد چهارم : پس انداز پیگیرانه یا همان سرمایه گذاری در فرصت های جامعه میباشد ، مردم ژاپن در 1961 سه برابر شهروندان آمریکا پس انداز میکردند و با کاهش هزینه های غیر ضرور یا کمتر ضروری ، با پس اندازشان اقدام به سرمایه گذاری در شرکت های ژاپنی یا شکوفا سازی فرصت های اقتصادی در منطقه زندگی خود میکردند که این نشان از بلند نظری و تعهد ملی مردم می باشد.

مورد پنجم : عادت های کاری این ملت است که ناشی از فرهنگ خاص شان میباشد و با هیچ دستور العمل و بخش نامه ای قابل پیاده سازی نیست بلکه نیازمند ایجاد الگو ها و هنجار های عملی اخلاقی برای جامعه ، اعتماد سازی بین اقشار مردم خصوصا کارگر و کارفرما و منعطف سازی ساختارها جهت خود شکوفایی افراد و پیشرفت در سازمان ها بر مبنای شایستگی و نه وابستگی می باشد.

این نوشتار تنها به جهت تفکر مجدد به کشوری جزیره ای در در شرق آسیا و شیوه ی موفقیت شان ارائه شده که مخاطب می تواند بر مبنای تحلیل خود ، چرایی این که ما نتوانسته ایم یا نخواسته ایم به سمت توسعه از نوع ژاپنی اش برسیم، را بررسی کند.

نتیجه گیری این مقاله به عهده خوانندگان است در اندیشه باید از وحدت به کثرت و از تقلید به تضارب آرا حرکت کنیم.

به قلم : محمودرضا هروی

انتهای پیام /