آنچه مادران در مورد اوتیسم باید بدانند/ به رفتارهای اجتماعی کودک بعد از 2 سالگی توجه کنید

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شبنم همدان، با توجه به آمار بهزیستی که حاکی از روند رو به افزارش تعداد کودکان مبتلا به اوتیسم در کشور است و  درگیر بودن مادران با این بیماری خبرنگار شبنم همدان به یکی از مراکز درمان این بیماری مراجعه و گزارشی در این زمینه تهیه کرده است.

اولین ساعات بعد از ظهر بود که وارد کلنیک شدم. فکر می‌کردم اولین نفر باشم اما وقتی وارد شدم مراجعه کنندگان زیادی آنجا بودند. بچه‌های 3 تا 6 سال به همراه والدینشان در مرکز منتظر بودند. کنار یکی بانوان نشستم  با وی هم صحبت شدم. گفت معلم هستم و برای درمان پسرم آمده‌ام. از کار مرکز مشاوره و روند درمان فرزندش راضی بود. چون خودش با بچه‌ها کار می‌کرد موارد بسیاری را از نزدیک دیده بود. می‌گفت نا آگاهی والدین در مورد بیماری فرزندشان بزرگترین مشکل است. خاطره‌ای در این زمینه برایمان تعریف کرد.

بیشتر والدین اطلاعات کافی در مورد اوتیسم ندارند

دانش آموزی داشتم که رفتارش عادی نبود. وقتی به مادرش گفتم بچه شما از جمع دوری  می‌کند و خیلی آرام  و ساکت است، باید او را به یک روانشناس نشان بدهید. مادر بچه سکوت کرد  ولی فردای  آن روز پدر دانش آموز به مدرسه آمد و با سر و صدای بسیار دعوا راه انداخت که به بچه من انگ روانی بودن زده‌ای. این تجربه تلخ دررابطه با دانش آموز دیگری هم برای من پیش آمد و بسیار ناراحتم که ناآگاهی والدین موجب فنا شدن فرزندانشان می‌شود.

به سراغ مشاور و رئیس این مرکز رفتم تا با وی گفتگو کنم و در مورد اوتیسم بیشتر بدانم.

سمانه صنایعی کمال رئیس و مشاور کلنیک ذهن زیبا است که در مرکز سپیدار هم مشاوره می‌دهد. به عنوان اولین سؤال از او خواستم اوتیسم را تعریف کند.

صنایعی کمال گفت: اوتیسم یا درخود ماندگی یک اختلال رشد است که در  3 سال اول زندگی ظاهر می‌گردد این بیماری با تأثیر روی مغز کودک رفتارهای اجتماعی و مهارت ارتباط برقرار کردن را مختل می‌کند. یعنی این تشخیص نشان دهنده نوعی اختلال رشدی است که با نقص در مکانیسم ارتباطی  و کلامی و وجود الگوهای غیر طبیعی در هر دو زمینه مشخص می‌شود.

اوتیسم در افراد مختلف علائم متفاوتی دارد

رئیس و مشاور کلنیک مشاوره افزود: این اختلال در افراد مختلف علائم متفاوتی دارد و برای جدا سازی آن از سایر اختلالات اصطلاح اختلالات طیف اوتیسم و یا مخفف آن Asd  مورد استفاده قرار می‌گیرد. علت این امر این است که دسته‌ای از افراد وجود دارند که دارای اوتیسم هستند اما اثری از مشکلات و علائم دیگر در آنان مشاهده نمی‌شود و عملکردهای شناختی  مشابهی با جمعیت عادی دارند. این بیماری در قرن بیستم کشف  شد اما از زمان وجود بشریت بر روی کره خاکی وجود داشته است.

 دومین سؤال پرسیدم مبتلایان به اوتیسم معمولاً در رده سنی قابل تشخیص هستند؟

·        کودکان اوتیسمی معمولاً از دو سالگی قابل تشخیص هستند . بیشتر این کودکان در سن 1 یا 2 سالگی معمولی هستند ولی ناگهان زبان گفتار ومهارت های اجتماعی را از دست می‌دهند

آیا در سن زیر دوسال هم می‌توان این بیماری را تشخیص داد؟

·        اگر پزشک حرفه‌ای باشد می‌تواند ولی باز هم مشکل است وقتی کودک هیچ واکنشی نسبت به مادر خود ندارد هیچ حرفی را تلفظ نمی‌کند به بغل کردن حساس است نمی‌توان تشخیص قطعی و درستی داشت.

آیا ممکن در بزرگسالان هم مبتلا به اوتیسم شوند؟
به هیچ عنوان امکان ندارد. این بیماری جزء گروه بیماری‌های اختلال رشد است که مختص کودکان است

لطفاً در مورد نحوه تشخیص این بیماری توضیح دهید؟

·        مهم‌ترین نشانه اوتیسم وجود دشواری و مشکلات مداوم در استفاده اجتماعی در ارتباطات کلامی و غیر کلامی است.
در افراد اوتیسم به لحاظ حسی یا کاملاً کندکاری وجود دارد یا بالعکس با تندکاری مواجهیم. تفاوت افراد مبتلا به اوتیسم با افراد عادی در همین است که مبتلایان حد وسط و میانه ندارند در صورتیکه افراد عادی در میانه قرار دارند. به طور مثال یک فرد اوتیسمی ممکن است با صدای کم به هم بریزد اما در مورد یگری  فرد گوش خود را به اسپیکر می‌چسباند واحساس ناراحتی نمی‌کند ودرمواردی یکی به لمس وبغل کردن حساس است ولی در دیگری دوست دارد او را لای در بگذارند وفشارش بدهند. 

مهم‌ترین نشانه‌های اوتیسم در کودکان عبارتند از:

مشکل در تعامل: کودک شروع کننده ارتباط نیست
پرهیز از تماس چشمی: کودک تمایلی به تماس چشمی ندارد
مشکلات کلامی: کودک در ارتباط کلام تکراری است و یا اصلاً کلام ندارد
به جای لغت من از تو استفاده می‌کند
رشد زبان و تکلم به کندی صورت می‌گیرد.
قادر به تشخیص نفع و ضرر خود نیست: مثلاً ممکن است دوستان اوبرای دست انداختنش او را مجبور به خوردن آب فاضلاب و کثیف کنند.  اگر به اتیسمی بگویی از خط جلوتر نیا ساعت‌ها در همان حال باقی بمانند.
تنهایی را ترجیح می‌دهند 
عدم پاسخ به اطلاعات احساسی 
خطر را حس نمی‌کنند 
تکرار حرکات بدن، خشونت و تکرار یک نقش 

مراجعه به کلینیک شما برچه اساسی صورت می‌گیرد؟

·        بیشترین مراجعه‌ها با توصیه و معرفی پزشکان  است. از طریق بهزیستی  هم تعدادی مراجعه کننده داریم ولی متأسفانه مراجعه از طریق غربال و خانواده ها کمتر است.

علت بیماری اوتیسم چیست؟

·        در مورد این بیماری مساله ژنتیک از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است. اختلالات کروموزمی ومشکلات عصبی در افراد اوتیسمی مشاهده شده است. در مواردی رژیم غذایی، تغییرات مجرای گوارشی و مسمومیت با جیوه را از علل این بیماری می‌دانند.

لطفاً در مورد روش  درمان اوتیسم توضیح دهید؟

·        اولین چیزی که در مورد این بیماری باید بدانیم این است که؛ اوتیسم درمان ندارد بلکه روش‌هایی برای کنترل بیماری دارد که عبارتند از:

1.     دارو درمانی: در این روش دارو برای جلوگیری از خشم و عصبانیت، مشکلات حواس،  بیش فعالی و زود رنج بودن تجویز می‌شود
2. کاهش محرک‌های حسی محیطی 
3. حساسیت زدایی و فراهم اوری مکانی آرام
4. صحبت درمانی 
5. رژیم غذایی فاقد گلوتن یا کافئین

در مورد عواقب این بیماری در صورت کنترل نشدن توضیح دهید؟

·        اوتیسم می‌تواند تداخلاتی را در مغز ایجاد کند که موجب عقب ماندگی ذهنی، تصلب بافت و صرع شود

آیا بهره هوش کودکان اوتیسم یکسان است؟

·        کودکان مبتلا به اوتیسم به هیچ وجه  شبیه هم نیستند. در بین بچه‌های اوتیسم هوش 130 هم داریم که در موسیقی فوق العاده است.

در شهر همدان  چند مرکز مربوط به اوتیسم وجود دارد و از چه  روش‌های درمان استفاده می‌کنند؟

·        در همدان تنها یک مرکز   داریم و ما در این مرکز همه روش‌ها را به صورت رایگان در اختیار خانواده‌ها قرار می‌دهیم.

برخورد خانواده‌ها در مواجه با این بیماری چگونه است؟

بیشتر خانواده در پذیرفتن بیماری فرزندشان مشکل دارند. اکثر آنها سعی می‌کنند این بیماری را امری عادی و طبیعی جلوه دهند. مثلاً می گویند انگار پدرش هم همین طور بوده  یا خود من هم همین طور بودم و با این جملات سعی دارند از بار روانی بیماری فرزندشان شانه خالی کنند. اما پذیرفتن و واقع بینی کمک شایانی به کنترل این بیماری می‌کند و برای فرزندانشان هم بهتر است.

انتهای پیام/ م