ضعف مدیریت در عرصه کلان موانع اصلی توسعه شهرستان سروستان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سروستان ما، پس از ارتقاء بخش سروستان به شهرستان در سال 1387 و به دنبال آن گسترش ادارات دولتی در این شهرستان، بستر لازم جهت توسعه آن فراهم شد و به باور اکثر کسانی که قبل از این اتفاق در جریان  مسائل کمی و کیفی این منطقه بودند، سروستان می توانست در طول مدت یک دهه به اندازه سی سال پیشرفت کند و بیش از نیمی از عقب ماندگی های شصت ساله خود را جبران کند.

نزدیکی به مرکز استان، قرار گرفتن در شاهراه ترانزیت شمال به جنوب و شرق به غرب کشور، عبور دالان گازی جنوب کشور از این شهرستان، تنها شهر نفت خیز فارس، جمعیت فوق العاده تحصیل کرده و فرهیخته، سابقه تاریخی و فرهنگی چند هزار ساله، دارا بودن امنیت مطلوب و پایدار در جنبه های مختلف، وضعیت خاص آب و هوایی همه اینها جزء شاخصه های سروستان است که نشان دهنده توان بالقوه این شهرستان برای تبدیل شدن به یک منطقه نمونه اقتصادی، فرهنگی و گردشگری در جنوب استان پهناور فارس و حتی کشور است.

اما بعد...

آنچه امروز پس از گذشت هشت سال از ارتقاء این بخش به شهرستان مشاهده می شود؛ صرفا حسرت فرصت های از دست رفته، بیکاری، رکود اقتصادی، مهاجرت و بی تفاوتی در بین مردم و مسئولان نسبت به مسائل کلان و خرد این شهرستان است که یکی از دلایل عمده آن عدم وجود مدیریت مقتدر، متخصص و پایدار در عرصه های مختلف فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی به ویژه در سطح کلان آن است.

حضور پنج فرماندار در کمتر از 8 سال و به تبع آن عدم ثبات مدیریتی در سایر بخش های دولتی و تبدیل پست های کلیدی این شهرستان به مکانی جهت آزمون و خطای افرادی که به صورت سفارشی به این شهرستان منتقل شده و پس از مدت کوتاهی به عنوان یک فرد آموزش دیده به شهرستان های اطراف مهاجرت کرده اند و در کنار این مسائل، بی توجهی به نیروهای متخصص و متعهد بومی و نا امیدی نیروهای فعال از ادامه حضور در دیار خویش منجر به مهاجرت وسیع افراد شاخص و اثرگذار و در نهایت رکود کلی در همه زمینه ها است.

قطعا مدیرانی که بر اساس سفارش و توصیه مقامات خاص استانی و منطقه ای و صرفا جهت دریافت یک کارنامه مدیریتی به این شهرستان می آیند نه تنها گرهی از مشکلات موجود را باز نمی کنند بلکه باعث سردرگمی بیشتر و اضافه شدن بار مشکلات و در یک کلام گسترش موج ناامیدی در میان مردم هستند.

اما آنچه نگارنده این سطور بر آن اصرار دارد، تاکید بر اصل خواستن در ابتدا از سوی مردم این دیار که لازمه آن ایمان به کار گروهی و انسجام عمومی در راستای حل مشکلات موجود در سایه توکل بر خداوند کریم و سپس حضور مدیران خوش فکر، عملیاتی، دارای برنامه با توجه به شرایط و امکانات موجود است.

امید آنکه در سایه تحولات مدیریتی اخیر که در سطح کلان این شهرستان اتفاق افتاد، هر چه سریع تر شاهد ایجاد شور و نشاط و یکپارچگی در بین مردم و مسئولین این دیار همیشه سرافراز در راستای اعتلای سروستان باشیم.