تحلیل"هلو انجیری"تاجیک از جریان دولت روحانی
سیر تغییر نگاه تاجیک به دولت یازدهم از آن جایی آغاز شد که وی دریافت، دولت روحانی به رغم شباهت راهبردی فراوان به اصلاحات اما به دنبال مقولههایی مطابق با افکار برخی تندروهای دوم خردادی و لیبرال ها و سکولارها نیست.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، محمدرضا تاجیک استاد دانشگاه و یکی از اصلاحطلبان فعال در فتنه 88 که مدتی را در بازداشت به سر برد، اخیرا در گفتگویی با روزنامه شرق مدعی شده است: «حمایت اصلاحات از دولت کاهش پیدا کرده است.» این ادعا در حالی است که اصلاح طلبان در شرایط فعلی بیشترین سهم و بهترین موقعیت را در دولت یازدهم به خود اختصاص داده اند و محکم ترین حمایت ها از دولت نیز از جانب اصلاح طلبان است. وجود وزرایی نظیر زنگنه، نعمت زاده، جنتی، ظریف، فرجی دانا و ... در کابینه و نیز حضور افرادی نظیر جهانگیری، ترکان، یونسی، ابتکار و شریعتمداری در سمت های معاونت و مشاوره رئیس جمهور حاکی از آن است که اصلاح طلبان بیشترین سهم را در دولت یازدهم دارند و اکنون در عین حمایت از دولت، همچنان به دنبال سهم خواهی هستند.
, شبکه اطلاع رسانی دانا,
بنابراین باید تحلیل و بررسی شود که تاجیک از چه دریچه ای و با چه هدفی به دنبال ابراز چنین ادعاهایی است؟
,
تاجیک چندی پیش نیز در یادداشتی که در مجله مهرنامه به انتشار رساند با متهم کردن دولت روحانی به نداشتن پایگاه مردمی، نوشته بود: «حواریون این جریان را عمدتا باید در تکنوکرات ها، بوروکرات ها، و قشری از بازاری ها، تجار و زمینداران جست و جو کرد. فقدان پایگاه اجتماعی گسترده مردمی، این جریان را به نوعی جیره خوار دو جریان اصلی جامعه یعنی راست سنتی و اصلاح طلبی،کرده است و از این رو، این جریان جغرافیای فعالیت خود را در جایی در میانه آن دو قرار داده و در هنگامه تسابق و رقابت سیاسی تلاش می کند در قاب و قالب «هلو انجیری» ظاهر شود تا هلویی ها و انجیری های جامعه را به طرف خود جذب کند».
,
رئیس مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری در دولت اصلاحات در پایان نوشته خود، دولت روحانی را یک جریان حکومتی در مقابل جریان مردمی تعریف کرده و تصریح می کند: «این جریان را فاقد عقبه روشنفکری و مدنی می دانم و آن را بیشتر به عنوان یک جریان حکومتی تعریف می کنم تا یک جریان مردمی. لذا بعید می دانم که این جریان از امکان و استعداد تبدیل شدن به یک جریان مدنی -با گفتمانی جدید- در سالیان قدرت خود برخوردار باشد، بنابراین، پیش بینی میکنم که پایان دوره ریاست جمهوری (چهار یا هشت سال) به نوعی پایان دوران فروغ این جریان باشد».
,
این اظهارات از سوی تاجیک در حالی است که وی 28 خرداد سال گذشته یعنی تنها چند روز پس از انتخابات و قطعی شدن پیروزی حسن روحانی، مصاحبه ای با روزنامه اعتماد انجام داد و در آن، با خوشحالی غیرقابل وصفی از آگاهانه ترین روح امید در جامعه گفت و اظهار داشت: «شاید در طول تاریخ معاصرمان هیچ گاه در این عمق و گستره شاهد مردمی نبودهایم که امیدهایشان قوی تر از خاطرات شان باشد و با وجود ناملایمات و سختی ها و تنگی ها، دل خویش را به سیاهی نیالایند، نگاه شان را به ناامیدی نیارایند و ساز انفعال و عدم حضور را کوک نکنند. تردیدی ندارم که امروز ما شاهد زیباترین، لطیف ترین، زلال ترین و آگاهانه ترین روح امید در جامعه خود هستیم. مردم ما با حضور سرشار از آگاهی خود آموختند که اگرچه درهای رویاهای انسان های در سختی و تنگی، کوچک و کوچک تر می شوند اما با امید می توانند شرایط را دگرگون کنند».
,
سیر تغییر نگاه تاجیک به دولت یازدهم از آن جایی آغاز شد که وی دریافت، دولت روحانی به رغم شباهت رویکردی و راهبردی فراوان به جبهه اصلاحات اما به دنبال مقوله هایی چون حاکمیت دوگانه، فتح سنگر به سنگر و جامعه مدنی و توسعه سیاسی مطابق آنچه در افکار برخی تندروهای دوم خردادی و لیبرال ها و سکولارها موج می زند، نخواهد رفت و تفکرات امثال تاجیک در دولت فعلی جایی نخواهد داشت.
,
اینچنین بود که دیدگاه وی نسبت به دولت به سرعت دچار دگرگونی شد و در تاریخ 25 شهریور ماه یعنی حدود سه ماه پس از اظهارنظر شتابزده قلبی اش، در گفت و گو با روزنامه بهار، پرهای امید خود را کند و مطالباتش را در جعبه ای کوچک گذاشت: «من دولت کنونی را یک قهرمان نمیبینم، بنابراین مطالبات سیاسی خود را در جعبهای کوچک گذاشته و تقدیم میکنم. من بسیاری از پرهای پرواز امیدم را کندهام، مبادا زیادی اوج بگیرد و ناامیدم کند. دوست ندارم امید به این زودیها ترکم کند، بنابراین مطالباتم را حداقلی کردهام و شکرانه نعمت روزنهای گشوده و وزش نسیمی را هر روز بهجای میآورم».
,
تاجیک در این گفت و گوی دوم، خطاب به اصلاح طلبان گفت که در این دولت، نسبت به دولت گذشته، روزنه و دریچهای و نه دری و دروازهای روی جامعه مدنی گشوده خواهد شد و لذا اظهار امیدواری کرد که «بازیگران جمعی غیردولتی ما بتوانند از این روزنه عبور کنند و در پس این روزنه عمارتی نو و مستحکم بنا نهند».
,
این ادبیات تاجیک به همراه مواردی از مصاحبه اخیرش با روزنامه شرق و یادداشتی که در مهرنامه به انتشار رساند، تماما حاکی از نگاه فارغ از اصلاح طلبی وی به دولت روحانی است و بیشتر شبیه نگاه های دوم خردادی تند و کوبنده ای است که در سال 88 فتنه ای عمیق را آفرید. اعتقاد تاجیک مبنی بر اینکه حمایت اصلاح طلبان از دولت کاهش پیدا کرده در حالی است که اگر در کنه سخن او توجه کنیم درخواهیم یافت که مقصود تاجیک از اصلاح طلبان، طیف تندروها و افراطیونی است که همچنان دل در گرو فتنه دارند و به رغم آنکه در روزهای نخست روی کار آمدن دولت روحانی بسیار ذوق زده بودند اما امروز حمایتشان از دولت کاسته شده زیرا امیدهایشان در آن روزهای بعد از انتخابات یازدهم ریاست جمهوری، اکنون به خیالی باطل تبدیل شده است.
,
با این حال نوع نگاه و سیر چرخشی سخنان تاجیک درباره دولت یازدهم حاکی از این است که محمدرضا تاجیک به عنوان یکی از مشاوران ارشد میرحسین موسوی در جریان انتخابات دهم ریاست جمهوری که نقش فراوانی در به دام انداختن و قربانی شدن موسوی داشت، اینک در حال سود بردن از خلاء های دولت یازدهم است و در شرایطی که برخی حرکات دولت نظیر توزیع سبد کالا و اصرار بر انصراف مردم از دریافت یارانه نقدی، بازخورد منفی در جامعه داشته و تا حدودی به یاس بدنه اجتماعی دولت منجر شده است، می کوشد تا خود و طیف سوخته خشونت طلبان را بار دیگر به عنوان ناجی مطرح کند.
,
سیگنال های سیاسی که امروز از سوی تاجیک و طیف فتنه به جامعه ارسال می شود، از این واقعیت حکایت دارد که آنها به دنبال آن هستند تا در میان خلاء های موجود در دولت، زعامت دولت را به دست گیرند و برای خود، نقشی مهم در پیشبرد اهداف دولت تعریف کنند یا لااقل پلی به سوی انتخابات مجلس دهم بسازند. فیضالله عربسرخی از اعضای سازمان منحله مجاهدین انقلاب و از متهمان فتنه سال 88 نیز در همین مسیر طی گفتگویی که اخیرا با روزنامه آرمان داشته به تعریف اعتدال و رابطه اصلاح طلبان با دولت یازدهم پرداخته است و در بیان انتقاداتی به دولت اظهار داشت: «دولت باید با مردم بیشتر گفتوگو بکند، صادقانه سخن بگوید و توجه کند که ارائه هر مطلب خلاف واقع از جانب دولت به مردم به این اعتماد خدشه وارد میکند.»
,
نظیر این انتقادات اگرچه فراوان به دولت یازدهم وارد است اما بیان آنها از سوی افرادی چون تاجیک و عرب سرخی که در سال 88 قصد عبور از رای مردم را داشتند و در عمل نشان داده اند که احترام و اعتماد به ملت برایشان بی معناست، دلیل و اثباتی بر اقدام برنامه ریزی شده آنان جهت سهم خواهی و نفوذ به قلب دولت است. اتفاقی که اگر رخ دهد و افرادی نظیر تاجیک و سایر ورشکستگان سیاسی سال 88 به این اهداف خود دست یابند، دولت مدعی تدبیر و امید زودتر از آنچه تصور کند به بن بست خواهد رسید؛ آنگونه که فتنه زودتر از آنچه تصور می کرد به بن بست رسید.
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه