بوی ماه مهر، بوی ماه مهربان می رسد، با شوق فراوان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، خاطرات تلخ و شیرین آغاز سال تحصیلی با شنیدن نام مهر در ذهن همه تداعی می شود اشک های جاری، خنده و گریه ها، همه و همه بوی ماه مهر، ماه مهربان گریه کردن را می نوازد.

پاییز با خود شور می آورد و قاصدکها خبر بازگشایی مدارس را می دهند، درختان آماده می شوند تا با شوق، برگهای رنگارنگشان را چون کاغذهای رنگی بر سر کودکانی که مشتاقانه به مدرسه می روند، بریزند.

کلاس ها با آغوشی باز در آستانه مهر، به پیشواز مهمانان خود می روند تا فضای سوت و کور مدارس را دوباره گرمی محبت و شوق زندگی بخشند و این است تمام هنر زیبای رقصیدن بر فراز آسمان پاییز، روی زمین مهر در مدارس.

چه شور و حالی دارد این روزهای آغاز مدرسه، روزهایی سراسر دلهره، شوق و اضطراب، روزهای مهر و درس، روزهایی که خیابانها سرخوش و با هیجان لبریز از صداهای کودکانه جاری در پیاده روهایند.

روزهای آغازین سال تحصیلی بسیار حساس و زیبا هستند چرا که روایتگر بهترین و زیباترین نقش ها در آینده خواهد شد.

ایجاد نگرش های مثبت و پویا در دانش آموزان، تقویت انگیزه کوشش برای یادگیری و کاهش دغدغه و اضطراب و آشنایی با شخصیت و دیدگاه های دانش آموزان در همین اولین روزهای سال تحصیلی و در مدارس رقم می خورد.

مدارس موجی از جامع نگری و نطق و بیان را در دانش آموزان شکل می دهد و منجر به تکامل در ذات آنها خواهد شد.

نقش آموزشی و تربیتی مدارس بسیار مهم و حائز اهمیت است، ورود به سال اول تحصیلی و تحصیل در پایه های اول منجر به فراهم کردن تعلیم و تربیت و فراهم نمودن روحیه ادب آموزی و رشد و نمو در بین دانش آموزان خواهد شد.

کیفیت نظام آموزشی ارتباط مستقیمی با امکانات مدارس، برخورد معلمان و مربیان با دانش آموزان در محیط مدرسه دارد و همین کیفیت تعلیم و فضای آموزشی مناسب پایه های پیشرفت در جوامع را محکم می کند.

ارتقای سطح کمی و کیفی آموزش، در آینده بازدهی بالای را در تمام عرصه و حوزه های مختلف کشور منجر خواهد شد و همین امر اولین قدم برای تربیت نیروی انسانی مورد نیاز جامعه خواهد بود.

دانش آموزان که بزرگترین نیروی فعال و پویای جامعه را تشکیل می دهند، به عنوان بخش عظیمی از سرمایه انسانی و ملی در اختیار بزرگترین وزارت خانه کشور قرار گرفته و برای حداقل 20 سال بعد تربیت می پذیرند.

این بخش اعظم از سرمایه انسانی کشور که در مدت تحصیلی سرمایه زیادی برای آنها صرف می شود در حقیقت به هر نحوی که تعلیم و تربیت ببینند و آموزش های آنها به هر سمت که باشد، در همان مسیر و محور هم تعالی را به ارمغان خواهند آورد و یا در نهایت دچار زوال خواهند شد.

هرچند در کنار تعلیم و تربیت آموزش و پرورش، لازم است که خانواده ها هم بعد دوم و گام نهایی تربیت را تکمیل کرده و آموزش های نهادینه خود را همزمان و هم راستا با نظام آموزشی در خصوص فرزندان خود به جای بیاورند، تا نقش مکمل مدرسه را تکمیل کنند.

انتهای پیام/م