سعید نصیرگلی-دزفول امروز
در ادامه ی جریان شناسی سیاسی احزاب فعال در آستانه ی انقلاب ایران -چریک های فدایی خلق قبل از تشکیل رسمی سازمان چریک های فدایی خلق، دو گروه دانشجویی به طور مستقل و با افکار و اندیشه های متفاوت علیه رژیم پهلوی فعالیت می کردند که با اتحاد آنها در سال ۱۳۵۰ این سازمان تشکیل شد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از دزفول امروز:این دوگروه عبارت بودند از:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دزفول امروز,
۱- گروه جزنی: بیژن جزنی پدر فکری چریک های فدایی خلق از فعالان حزب توده ی ایران بود و پس از کودتای مرداد ۳۲ و دستگیری تعدادی از عوامل توده ای به زندان محکوم شد. وی در سال ۱۳۳۹ برای تحصیل وارد دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۴۲ به همراه عباس سورکی و حسن ضیا ظریفی گروهی با افکار و عقاید مارکسیستی در دانشگاه تشکیل دادند. در همین سال جزنی نشریه ی سیاسی پیام دانشجو را راه اندازی کرد.
در سال ۱۳۴۶ گروه جزنی توسط عباس آقایان که از اعضای سابق حزب توده بود لو رفت و جزنی و دو نفر فوق الذکر دستگیر و زندانی شدند. جزنی تا سال ۵۴ در زندان بود و در ۲۹ فروردین همین سال در اوین درگذشت.
,پس از دستگیری سرشاخه های گروه جزنی، سه نفر از اعضای این گروه به نام های علی اکبر صفایی فراهانی، حمید اشرف و محمد صفاری آشتیانی گروه را برای مبارزه ی مسلحانه سازماندهی کردند و به جنگل های شمال پناه آوردند که با حمله ی نیروهای امنیتی و نظامی رژیم در سال ۴۹ به محل اختفای گروه همه ی اعضا یا کشته و یا زخمی شدند و تنها حمید اشرف از میان آنها زنده ماند.
,
۲- گروه احمدزاده: از بنیانگذاران این گروه می توان به مجید و مسعود احمدزاده و عباس مفتاحی اشاره کرد که برخلاف گروه اول، هیچگونه سابقه ی چپی و کمونیستی نداشتند و حتی در دوران دانش آموزی در مشهد از فعالان انجمن های اسلامی بودند، ولی وقتی وارد دانشگاه تهران شدند با اعضای گروه جزنی ارتباط برقرار کرده و به آنها گرایش پیدا کردند. در سال ۱۳۵۰ با وحدت نظر دو گروه، سازمان چریک های فدایی خلق تشکیل شد.
بین سال های ۵۰ تا ۵۴ از سوی رژیم شاه، ضرباتی به سازمان وارد شد اما مهمترین آن در سال ۱۳۵۵ بود. در این تاریخ، خانه ی تیمی سازمان در خیابان مهرآباد جنوبی تهران لو رفت و ۷۵ نفر از اعضای سازمان از جمله حمید اشرف رئیس سازمان کشته شدند. به دنبال این واقعه، سازمان، مشی مسلحانه را کنار گذاشت.
,پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در بهمن ۵۷ حزب به دو شاخه ی اقلیت و اکثریت تقسیم شد که اقلیت در مقابل نظام قرارگرفت و از بین رفت و اکثریت هم به حزب توده پیوستند که پس از افشای همکاری حزب توده با رژیم بعث عراق به همراه اعضای حزب توده دستگیر شده و عده ای هم به خارج از کشور فرار کردند و سازمان از صفحه ی سیاسی انقلاب حذف شد.
,
سعید نصیرگلی-دزفول امروز
,
سعید نصیرگلی-دزفول امروز
,]
ارسال دیدگاه