یک مادر شهید: امضای همسرم را جعل کردم تاپسرم به جبهه برود/خادم‌الشهدا: فراموشتان نمی‌کنیم، دعایمان کنید

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری تحلیلی طنین یاس، هفته دفاع مقدس یادآور رشادت‌ها و دلاورمردی‌های شهدای عزیز و رزمندگان اسلام و جانبازان در دفاع از مرزهای اعتقادی و جغرافیای ایران اسلامی است که بر گردن همه ما دین بزرگی دارند.

امروز جامعه بیش از هر زمان دیگری به ترویج فرهنگ ایثار و شهادت نیازمند است و باید این فرهنگ در بین نسل جوان نهادینه گردد و بهترین راه برای ترویج این فرهنگ، گرامی داشت یاد و خاطره شهدای انقلاب و دفاع مقدس است.

به همین مناسبت، امروز پنجشنبه دومین روز از هفته دفاع مقدس تحت عنوان مهمانی لاله‌ها نام‌گذاری شده است که طی مراسمی هم‌زمان با سراسرکشور عطرافشانی و غبارروبی مزار مطهر شهیدان در محل گلزار شهدای بهشت زهرا (س) از ساعت 16 عصر برگزار می شود.

در این مراسم معنوی و باشکوه مردم تهران با شستشو و عطرافشانی مزار مطهر شهدا، خاطره جانفشانی‌ها و فداکاری‌های دلاورمردان و شیرزنان انقلاب اسلامی، هشت سال دوران دفاع مقدس و شهدای مدافع حرم را گرامی‌ می دارند.

ساعاتی قبل از برگزاری این مراسم، به بهشت زهرای تهران می رویم. قطعه ای که گویی بهشتی جدا شده از آسمان است. هوای فرح بخش صبحگاهی با عطر خوش گلاب فضا را معنوی کرده است. فکر می کردم از اولین نفراتی هستم که خود را به قطعه شهدا رسانده ام، اما مادران، پدران، خواهران، همسران و فرزندان شهدا، ساعتی جلوتر از ما بر سر مزار شهدای خود بودند و حتی برخی از آنها صبحانه را در کنار مزار عزیزانشان صرف کردند.  

نکته ای که در لحظه اول ورودت به مزار شهدا متوجه آن می شوی، پرچم های نو و تمیزی است که با هر حرکت باد به احتزاز در آمده اند. پرچم هایی که به گفته حمید عیاری از بستگان شهید منصور صادقی طی یک حرکت جهادی از 4 روز قبل با پرچم های مستعمل برای همه شهدا اعم از شهدای انقلاب، جنگ تحمیلی، مدافع حرم و .. تعویض شده اند.

عیاری که خود را شیفته و واله شهدا می داند، می گوید: من هر دو هفته یکبار به قطعه های 23 و 26 شهدای سر می زنم. یک سالی می شود که همسرم را هم با معرفی این شهدا پیدا کردم. بعد می خندد و می گوید: همسرم خادمة الشهداست و من او را چند باری در قطعه 26 دیدم و بعد هر دو خادم الشهدا شدیم.

امروز حضور در قطعه شهدا ، علاوه بر حلاوت معنوی که بر جان می نشیند! انواع شیرینی هایی که برخی از آنها به دست هنرمند همسران و مادران شهدا پخته شده است، کام ها را نیز شیرین می کند. مادران جوان که حتی برخی شهیدی در بهشت زهرای تهران ندارند؛ شاخه های گل اهدایی به مزار شهدا و شیشه های گلاب را به دستان فرزندانشان داده اند تا آنها نیز اکرام شهدا را بیاموزند، کمی آن طرف تر دو کودک برای اینکه کدام یک مزار شهیدی را با دستمال تر، غبارروبی کند دچار اختلاف شده اند. از این همه زیبایی دل می کنم و به سراغ مزار لاله ها می روم، لاله هایی که امروز جمعی از باغبانان را در کنار خود می بینند. به راستی بچه ها در هر حالتی مادر می خواهند حتی خفته در خاک.

مادر شهید مزرعه سفیدی پور: امضای همسرم را جعل کردم تا پسرم به آرزویش برسد

در کنار مزار شهیدی، بانویی در حال خواندن دعاست. اشک از چشمانش سرازیر شده است و به آرامی جملاتی را تلاوت می کند. جلوتر می روم، دارد زیارت عاشورا می خواند. مزار شهید حسین مزرعه سفیدی پرور امروز میزبان مادر است. مادر، طوری در کنار مزار پسرش نشسته که به نظر می رسد قصد دل کندن ندارد. او خود را اعظم رنجبر معرفی می کند و می گوید: حسین از 14 سالگی به جبهه‌های نبرد حق علیه باطل رفته و بعد از 8 سال در 22 سالگی شهید شد.

او با افتخار ادامه می دهد: تمام 8 سال در جبهه‌ها بوده از فنون رزمی همچون تخریب، غواصی آرپیچی زنی و شناسایی همه را فرامی‌گیرد و آخرهای جنگ مادر امید بازگشت پسرش را دارد در شناسایی جبهه مهران شهید می‌شود.

می‌مپرسم چگونه با این سن کم، توانست رضایت شما و پدرش را کسب کند؟می گوید: وقتی امام راحل، فرمان دفاع از کشور را صادر کردند، حسین با شنیدن این خبر به منزل آمد و گفت که می خواهد به جبهه برود. همسرم با این درخواست او مخالفت کرد. پسرم تهدید کرد که اگر رضایت نامه را امضا نکنید، شناسنامه را دست کاری می کنم و به جبهه می روم! سه روز از خوردن امتناع کرد تا اینکه دلم به رحم آمد و امضای همسرم را جعل کردم تا فرزندم به آرزویش برسد.

 این مادر شهید "حیا " را مهمترین شاخصه رفتاری پسرش می داند و می گوید: شهید حجاب را نه تنها بر زنان که بر مردان نیز واجب می‌دانسته و حتی بر حیای  من نیز افتخار می کرد. شاید من ناقابل بودم که فرشته‌ای چون فرزندم زود از پیش من رفت.

از او می‌پرسم مادر چه توصیه‌ای به زنان امروز دارید؟می‌گوید من که قابل این حرف‌ها نیستم اما زنان کشورمان از تجربه مادران شهدای دیگر برای تربیت فرزندان نمونه و باایمان استفاده کنند مادرانی که در دوران دفاع مقدس با آن همه کمبود، ناراحتی و چشم‌به راهی انسان‌هایی بی‌ادعا و کم توقع و در عین حال عاشق امام حسین(ع) بزرگ کردند و امروز که این همه امکانات وجود دارد اگر بخواهد حق این نعمات را ادا کنند باید فرزندانشان را بهتر از شهدای ما تربیت کنند.

قطعه شهدا، برای خود یک دنیاست. دنیایی که عظمت و ابهتی برگفته از ایمان، ایثار و شهامت دارد. صاحبان این سرزمین، مالکان قلب های کسانی هستند که نور خدا در آن تجلی یافته است. هر چه به این نور نزدیک تر باشی، برکات آن را در ابعاد مختلف بیشتر و بیشتر درک خواهی کرد.  قطعه شهدا چه شهدای انقلاب اسلامی، چه دفاع مقدس، چه مزار شهدای گمنام، مزار شهدای امر به معروف، مزار شهدای مظلوم مدافع حرم .. سرزمینی است که  با پای خودت داخل می شوی اما دلت را زمین گیر می کند. دلی که در لا به لای صحبت و هم نشینی با مادران و همسران و فرزندان شهدا، عاشق شده است، دیگر به فرمان تو نیست.

مادرشهیدان بخشی: فرزندان در خط مقدم بودند و ما خانه مان را پایگاه جمع آوری کمک های مردمی کرده بودیم

در قطعه ای دیگر از سرزمین شهدا، با مادر شهیدان حسین و مهدی بخشی آشنا می شوم. شاید کهولت سن و شاید داغ فرزندان رشیدش او را خسته و ضعیف کرده است. با لبخند پذیرایمان می شود و سفره دل را بر سر مزار شهیدانش باز می کند.

می‌گوید که حسین متولد 1348 بود و در شلمچه عملیات کربلای چهار به شهادت رسید و مهدی  هم که سال 65 در فاو شهید شد، همسرم، انسانی بسیار مذهبی، اهل مسجد و هیات بود و همیشه لقمه حلال بر سفره فرزندان خود گذاشت و همین امر سبب شده تا فرزندان مان به مقام رفیع شهادت دست پیدا کنند.

وی در حالی که با نگاهش نام فرزندان را می خواند و با دستانش مزارشان را مادرانه ناز می کند، غرق خاطراتش شده و ادامه می دهد: در سال های جنگ تحمیلی، منزل مان را  پایگاهی برای جمع‌آوری کمک به جبهه کرده بودیم  و پدر شهیدان کمک‌های مردمی را به پشت جبهه برده و توزیع می‌کرد.

مادر شهیدان بخشی ادامه می دهد که فرزندانم بسیجی بودند. پاتوق همیشگی شان مسجد محل و پایگاه بسیج بود و این ارادت به نظام و انقلاب را بچه ها از همان دوران کودکی که همراه پدر و مادر به تظاهرات می رفتند، آموخته بودند تا جایی که جان را برای اعتلای نظام اسلامی، فدا کردند.

خواهر شهدان نیز همراه مادر است. در فرهنگ ملی و اسلامی ما همیشه از عظمت و بزرگی داغی که از دست رفتن برادر بر دل خواهر می گذارد گفته شده است و من هنوز شعله های این داغ را در دستی که به نرمی و عطوفت بر مزار شهیدان بخشی کشیده می شود، می بینم. او تنها به یک جمله اکتفا می کند: امروز همه جوانان اعم از دختر و پسر حیا و عفت خود را حفظ کنند، پیرو رهبر باشند و او را تنها نگذارند اگر جوانان هرطور که رهبر می‌فرماید آنگونه عمل کنند کشور ما پیروز خواهد شد.

والدین شهدا و ویژه تر مادران آنها که دایرة المعارف تربیت فرزند صالح هستند، گنجینه هایی ثمین اند که تا هستند باید قدرشان را دانست. خدا می داند که دست گلچین روزگار تا سال آینده چه تعداد از این باغبانان لاله های سرخ را به دیدار فرزندانشان خواهد برد.

خواهر شهید علی عبدی: پدر و مادرم بهترین دوست علی بودند

در نقطه دیگری از قطعات شهدای بهشت زهرا(س) خانواده دیگری مزار شهید خود را شستشو می‌دهند. بانویی که به نظر مادر شهید است، پیر و فرتوت شده، حال خوشی برای صحبت ندارد با خواهر شهید سر صحبت را باز می کنم. می گوید: من صغری عبدی، خواهر شهید علی عبدی هستم. برادرم 15 سال داشت که به شهادت رسید. او متولد سال 1350 بود و در سال 1362 به شهادت رسید.

عبدی معتقد است که مادران و پدران شهدا نقش بسیار مهمی در انتخاب راه این عزیزان داشته اند و می گوید: پدرم  برای حیا و حجاب دختران و تربیت دینی پسرانش بسیار تلاش کرده است. او یکی از کاسب های محله بود که به کسب نان حلا اهمیت زیادی می داد، همین تأکید و توجه به نان حلال و تربیت اسلامی دلیل اصلی تربیت پسری شد که در نوجوانی اهل مسجد ، دل باخته به معنویات و دل کنده از مادیات بود.  

قاب عکسی از شهید عبدی در ویترین بالای مزار او قرار دارد. هنوز مویی بر صورتش نرویده است اما در هنوز بعد از گذشت بیش از 30 سال از ثبت این تصویر ، ثلابت و شجاعت و ایمان در نگاهش موج می زند. مزار ساده شهدا، سنگ قبرهایی که کاشت گل لاله با قلم های قرمز تنها تزئین آنهاست، چگونه است که اینچنین دل می ربایند؟                                                    

از خواهر شهید می خواهم توصیه ای به بانوان به ویژه مادران جوان داشته باشد، می گوید:  مادرها با دختر و پسر خود دوست باشند تا آنها به سوی دوستان ناباب سوق پیدا نکنند اگر برادر شهید من دوستان ناباب نداشت به این علت بود که بهترین دوستان او پدر و مادرم بودند که با وجود اینکه از  اقشار ثروتمند جامعه نبودند اما هیچ‌گاه از محبت، صفا و صمیمیت برای فرزندان خود کم نگذاشتند، در خانواده ما صفا و صمیمیت چنان موج می‌زد که هیچ کس نسبت به دیگری پنهان‌کاری نداشت. امروز باید والدین درتربیت فرزندان خود احساس مسئولیت کنند آنها را چنان از معارف اسلامی پر کنند که وقتی به سن تکلیف رسیدند دیگر دچار مشکل نشوند.

فرزندیک شهید: مظلومیت و تنهایی فرزندان شهیدا مدافع حرم مرا یاد روزهای کودکی خود می اندازد

در گوشه ای از قطعه 26 شهدا، خانواده شهیدی، پایین مزار فرزندشان، نیمکتی برای نشستن قرار داده اند. با نشستن بر روی این نیمکت گذر عمر را در چهره مادرانی جوان، همسران جوان و کودکان شهدا می بینی که اکنون مادران شهدا را به پیرزنانی محترم، همسران شهدا را به مادربزرگانی مهربان و کودکان شهدا را به پدر و مادرانی جوان تبدیل کرده است.

کنار مزار شهیدی، فرزند پسرش نشسته است. او اکنون خود صاحب یک دختر و پسر است. به شرط آنکه اسمش را نیاوریم صحبت می کند و می گوید: حسرت یک دست پر مهر پدر را دارم. شاید برایتان باورش سخت باشد گاهی که اشتباهی می کردم و دیگران به من تذکر می دادند دوست داشتم پدرم بود، اصلا مرا تبیه بدنی می کرد اما از دیگران تَشَری نشنوم! حسرت های زندگی ما فرزندان شهدا زیاد است. حسرت حضور پدر در مراسم تولدمان، فارغ التحصیلی دانشگاه، خواستگاری و حتی عقد و ازدواجمان.

وی در حالی که اشک در چشمانش دارد، ادامه می دهد: من تمام این حسرت ها را بر سر مزار پدرم خالی می کردم، حتی وقتی برای اولین بار با همسر قرار گذاشتیم تا بعد از عقد جایی برویم، ناخودآگاه خود را بالای مزار پدر شهیدم دیدم.

اکنون بیش از هر چیز، مظلومیت و تنهایی فرزندان شهدای مدافع حرم دلم را می سوزاند. دیروز عکسی دیدم که فرزند شهید مدافع حرمی از استان های شمالی کشور اولین روز مدرسه را در حالی گذراند که پدر بزرگ او را مدرسه برد، بعد از مدرسه روی سنگ مزار پدر خوابید و او را بغل کرد..اینها چیزهایی است که اجازه نمی دهد شادی در زندگی من صد در صد شود.

می پرسم، آرزویتان چیست؟تربیت فرزندانم به نحوی که مانند پدرم مرا مفتخر کنند، ولایتمدار باشند و در راه امام حسین علیه السلام حتی با جان خدمتگزاری کنند.

خواهر شهید محمدعلی افتخاری و مادر یک جانباز شیمایی: هر کس بخواهد بر علیه اصول اسلامی صحبت کند در مقابلش موضع می گیریم

در قطعه شهدا همه یک حال و هوا دارند. همه یک دعا در زیر لب زمزمه می کنند و آن هم زیارت عاشوراست. زیارتی که عشق به مولا علی بن الحسین علیه السلام را در جان ها تازه می کند و حس انتقام از ظالم و دفاع از حق را در وجودت به غلیان در می آورد. قطعه شهدا، قطعه یاران آخرالزمانی امام حسین علیه السلام است.

  فاطمه اخباری خواهر شهید محمدعلی اخباری در کنار مزار برادر نشسته است و زیارت عاشورا را با سوز می خواهند می گوید برادرم داوطلبانه به جبهه رفت و سال 1365 در عملیات کربلای 5 شلمجه به شهادت رسید.

او از پدر و مادرش به پاکی یاد می کند و می گوید: پدرم ارتشی بود و لقمه حلال، نماز، روزه و پرداخت خمس خود بسیار بهاء می‌داد . اهل مسجد، منبر و هیات‌ عزاداری برای امام حسین(ع) بود و احترام گذاشتن به مادر را ما از پدرمان آموختیم طوری که برادر شهیدم به مادر بسیار احترام می گذاشت و با همسر و فرزندانش بسیار مهربان بود.

از صبحت های او متوجه می شوم که خانواده اخباری گلی گم کرده دارند، یکی دیگر از برادران خانم اخباری جاوید الاثر است و پدر و مادر چشم انتظار آمدن او روزگار را سپری کردند. خواهر شهیدان اخباری، خود مادر یک جانبازی شیمیایی است آنها  از خانواده‌ای انقلابی و ولایتمدار هستند عاشقانه رهبر معظم انقلاب را دوست داشته و گوش به فرمان اویند و هر کس بخواهد بر علیه اصول اسلامی صحبت کند در مقابلش موضع می‌گیرند.

به اعتقاد خواهر شهید اخباری اگر خانواده اصالت دینی و مذهبی عمیق داشته باشد می‌تواند فرزندان خود را طوری تربیت کند که محیط بر آنها اثر نگذارد، چراکه زمان شاه نیز بساط فساد و فحشا در کشور فراهم بود و این شهدا در همان زمان بزرگ شدند، امروز هم اگر والدین به خصوص مادران اعمال نیک خود را با اخلاقی خوش پیاده کنند به ویژه طور قطع فرزندان الگو می‌گیرند.

خادمة الشهدا: آمده ام بگویم من شما را فراموش نمی کنم، شما هم مرا دعا کنید

چند سالی است که شهید شاخص سال از سوی بسیج جامعه زنان کشور معرفی می شود. بهشت زهرای تهران این افتخار را دارد که در قطعه 29 خود، میزبان اجساد مطهر شهیدان طیبه واعظی و همسرش ابراهیم جعفریان و فاطمه جعفریان  و مرتضی واعظی باشد.زوج های شهیدی که در مبازرات علیه طاغوت پهلوی مظلومانه با تحمل شکنجه های بسیار به شهادت رسیدند. شیهد طیبه واعظی سال گذشته به عنوان شهید شاخص سال معرفی شد.

تعدادی از بسیجی ها بر سر مزار این شهدا نشسته و با آنها درد دل می کردند. به گرفتن عکس یادگاری اکتفا کرده و گفتند: در برابر عظمت این شهدا ما هیچ برای گفتن نداریم. آمده ایم که بگوییم ما شما را فراموش نمی کنیم، شما هم ما را دعا کنید. 

کمی آنطرف تر یکی دیگر از اعضای این گروه نشسته است. او حال و هوایی خاص دارد و می گوید: من هر وقت دلم برای مناطق عملیاتی جنوب و سفر کاروان راهیان نور تنگ می شود، خودم را به مزار شهدا می رسانم. این جا بوی خوش جبهه را می دهد،عطری که ما لایق استشمام آن نبودیم اما شمه ای از آن را شهدا برایمان سوغات آورده اند.

وی ادامه می دهد: امروز قسمتم شد برای اولین بار بر سر مزار شهدای انقلاب اسلامی بیایم. زوجی که به راستی باید از آنها هم کفو بودن را آموخت. خدایشان آنها را بیامرزد. 

این دختر جوان با تأکید بر اینکه به قطعه های شهدای گمنام ارادت عجیبی دارد می گوید: هفته ای یک بار سفر کردن به کربلای معلی برای هیچ کسی در حال عادی مقدور نیست، من عطش دیدار و زیارت قبور مطهر شهدای کربلا را با سر زدن به مزار شهدای گمنامی که حتما مادر و خواهر و همسرانشان کیلومتر ها آنطرف تر به یادشان اشک می ریزند و نفس می کشند، فرو می نشانم. 

در بخش دیگری از بهشت زهرا دختری 16 ساله که خود را زینب سادات رسولی معرفی می‌کند در حال رنگ کردن نوشته‌های مزار شهدا است او هدف خود از این کار را خادمی شهدا و رفاقت بیشتر با آنها عنوان می‌کند و می‌خواهد که نگاه شهدا را نسبت به خود وسیع کند و آرزو دارد که همه احاد جامعه ما به مسئله حیا و حجاب بهاء دهند چراکه این خواسته شهدا بوده است.                      

انتهای پیام/