چرا برخی با ازدواج در سالمندان مخالفند/سالمندان با ازدواج، ارزشمندترین کانون عاطفی را بدست می آورند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از گوهرشادنیوز، ازدواج سالمندان تا چنددهه قبل در بین خانواده ها امری ناپسند تلقی شده و اغلب با اعتراض مواجه می شد اما مدتی است که این نگرش قدری تعدیل شده و ازدواج سالمندان رواج بیشتری گرفته است.

به اعتقاد جامعه شناسان تا چندسال پیش بر این باور بودند که سالمندان خانواده نیاز عاطفی، روحی و روانی، جنسی و… ندارند به همین دلیل هم مانع ازدواج آنها می شدند. این موضوع مشکلات زیادی را برای آنها ایجاد می کرد که البته مهمترین آن تنهاییشان بود.

تجدید فراش در سالمندان

نگاه جامعه به ازدواج مجدد مردان و زنانی که همسرشان را از دست داده اند به گونه ای است که گویا آنها در کنار داشتن همسر تمایل به تجدید فراش دارند.

این نگاه باعث شده است بسیاری از افراد هنگامی که همسرشان را از دست می دهند علیرغم اینکه نیاز عاطفی به داشتن یک همراه و همدم دارند، از طرح این نیاز امتناع کنند.

علاوه بر اینکه خانواده ها در درجه اول، جامعه در درجه دوم نقش مهمی را در القاء این قضیه دارند از نقش مهم رسانه ها نیز در این خصوص نباید غافل شد.

نقش رسانه ها در القاء نگاه نادرست به سالمندان

متأسفانه رسانه ها بخصوص رادیو و تلوزیون با ساختن و نمایش فیلم ها و تیزرهایی که جز ناتوانی سالمندان چیزی را به تصویر نمی کشد نقشی اساسی در ترویج چنین افکاری در جامعه دارند.

حتی زمان هایی که به دنبال نشان دادن ازدواج در سالمندان است آن را در غالب طنز ارائه می دهد نه واقعیتی که بتواند خانواده ها را نسبت به ازداج سالمندان ترغیب نماید.

در حالی که رسانه ها باید با اقدام به ساختن فیلم ها و تیز هایی کنند که در این خصوص تشویق کننده و احیاگر امید به زندگی در سالمندان باشد.

ترغیب سالمندان به ازدواج

با وجودی که ترغیب ازدواج کهنسالان نه تنها برای خود فرد ضروری است بلکه بر جامعه نیز اثرگذار است فرد سالمند وقتی ازدواج نمی کند تنها مانده یا فرزندان آنها را به خانه سالمندان می برند و یا هر روز یا در بهترین حالت هرشب یک از فرزندان نزد پدر یا مادر سالمند بماند و یا در بدترین حالت روزگار به تنها سپری کنند.

سالمندان با ازدواج، ارزشمندترین کانون عاطفی را بدست می آورند، اینکه یک سالمند مورد محبت و احترام کسی قرار بگیرد و یا عزیز زندگی کسی باشد قطعاً از شدت تنهایی و دوری از فرزندانش کاسته می شود. این امر باعث شده فرد در گذران بقیه عمرش احساس رضایت و شادمانی داشته باشد.

چرا سالمندان نباید ازدواج کنند

سالمندان زن تمایل دارند، مسئله ازدواجشان را با دخترهایشان و سالمندان مرد با پسر بزرگ شان در میان بگذارند که متأسفانه در خیلی از موارد پسران به دلیل مسائل ارث و میراث با این قضیه مخالف نموده و دخترها هم به دلیل عیب داستن این مسأله با آن مخالفت می نمایند

آیا به راستی ازدواج سالمندان، کاری اشتباه است؟ چرا عده ای آن را ناپسند می پندارند؟ آیا دلایل مطرح شده درباره این ناپسندی، علمی و منطقی است؟ آیا سالمندان، حق زندگی دوباره ندارند؟ آیا اطرافیان،بخصوص فرزندان، برای ادامه زندگی فرد بزرگسالی که کاملا آگاه و دانا است حق دخالت و تصمیم گیری دارند؟ و دهها سئوا دیگر که پاسخ دادن منطقی به آنها می تواند در ایتن خصوص راه گشا باشد.

نتایج مطالعات نشان می دهد سالمندانی که ازدواج کرده اند احساس رضایت شان از زندگی بیشتر و احساس تنهایی شان کمتر شده است.

ازدواج سالمندان نیاز به فرهنگ سازی دارد

البته راه مبارزه با اندیشه های غلطی در خصوص ازدواج سالمندان وجود دارد نیازمند فرهنگ سازی عمیقی است که نه تنها باعث فروریختن قبح این مساله شود بلکه بستر پویا و فعالی را برای این امر، به وجود خواهد آورد.

بسیاری از روان‌شناسان معتقدند; برای حفظ و ارتقای بهداشت روان سالمندانی که به لحاظ جسمانی، نیاز چندانی به مراقبت‌های اطرافیان نداشته و بیشتر از نظر روانی احساس تنهایی می‌کنند، به جای استخدام پرستار به‌عنوان یک همدم، شرایط ازدواج مجدد و تجربه زندگی مشترک را برای آنها فراهم کنیم.

داستانکی از تنهایی یک مادر بزرگ

مادربزرگ می‌گوید: بعد از فوت پدربزرگ‌تان، کمرم شکست. او مرد مهربان و وفاداری بود. زندگی ما ‌گرچه مشکلات بسیاری داشت، اما کوهی از مشکلات نیز هیچ‌وقت نتوانست عشق و علاقه ما را نسبت به هم کم کند. از وقتی مرا تنها گذاشت و رفت، دیگر امیدی به زندگی ندارم. دلم برای نگاه پرمحبتش، سخنان شیرینش و خنده همیشه بر لبانش تنگ شده است و… .

تنهایی این روزها عجیب برایم سخت است. من در این سال‌های زندگی، هیچ‌وقت به او گله و شکایتی نبرده‌ام، اما امروز از او ناراحت و دلگیرم. او حق نداشت مرا تنها بگذارد و برود.[1]

انتهای پیام/رض