یادداشت/
خطر استکبار داخلی
هنوز فراموش نکرده ایم جماعتی را که وقتی از آنها خواسته شد پیرامون فتنه ۸۸ موضع بگیرند، ابتدا کمی دکمه بسته شده یقه شان را سفت کرده و با حالتی از سر کبر و غرور و در اوج خود فهیم پنداری، افاضه فرمودند : حالا بگذار ببینیم چه می شود!!![
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نسیم زنجان، به محض شنیدن واژه استکبار، ناخودآگاه اذهان جامعه به سمت قدرت های زورگو و مستبد جهانی متمایل می شود و تا صحبت از مبارزه با استکبار می شود، شعارهای مرگ بر آمریکا و خیل عظیم مردم شعار دهنده در راهپیمایی های روزهای قدس و ۲۲ بهمن، مقابل دیدگانت رژه می روند.
استکبار را آمریکا و نوچه های بین المللی اش دانسته ایم و تلاش کرده ایم تا هر چه گفت و خواست و در پیش گرفت را مخالفش شویم و تلاش کنیم اقداماتمان طوری نباشد که مستکبرین عالم را مسرور کرده و موجبات نگرانی مستضعفین را فراهم آورد.
منطق در پیش گرفته شده در عبارات فوق، صحیح و لازم است و نگاهی جزئی به سیره حضرت روح الله(ره) نیز شاهد این مدعاست. نیک می دانیم که استکبار خارجی هیچ گاه به منفعت ما فکر نکرده و نخواهد کرد و به واسطه بغض و دشمنیش با انقلاب اسلامی، کلهم اجمعین رفتارهایش ساز نابودی آرمان هایمان را کوک می کنند.
اما کسانی در داخل همین مرز و بوم وجود دارند که در بسیاری اوقات از آن غافل شده و در بسیاری موارد نیز منجر به اشتباه در محاسباتمان می گردند.
استکبار از ریشه کبر و به معنی خود برتر بینی و اعمال زورگویی است که موجب سرکشی و طغیان می شود و فرد مستکبر به واسطه کبر و حس خود برتر بینی که دارد، اجازه انجام هر رفتار و اعمالی اعم از زیر پا گذاشتن حقوق دیگران را به خود می دهد.
اگر نگاه جزئی به اطرافمان اندازیم، مستکبرین داخلی و با شناسنامه ایرانی ممهور شده به مهر جمهوری اسلامی را می بینیم، که هر چه دارند از انقلاب دارند و چه بسا اگر این انقلاب مجال رشد را به ایشان نمی داد، امروزه در پانسیون های غربی، مشغول عملگی برای اربابانشان بودند.
همین مستکبرین محترم! که هیچ گاه ظرفیت انتقاد از کردار ناصحیح شان را ندارند، در جلا چنان رهبر معظم انقلاب و حضرت آقایی سر می دهند که گویا همینک خود را مهیای قطعه قطعه شدن در مسیر ولایت کرده اند.
اما خدا نکند که بزنگاهی رخ دهد و نوبت پس دادن آزمون این حضرات شوند؛ آن وقت است که می بینی همان جماعت حضرت آقاگو، طوری به ارکان نظام حمله ور شده و آرمان های اصیل انقلاب را به باد دشنام می گیرند، که مغز انسان از این دوگانگی سوت می کشند.
هنوز فراموش نکرده ایم جماعتی را که وقتی از آنها خواسته شد پیرامون فتنه ۸۸ موضع بگیرند، ابتدا کمی دکمه بسته شده یقه شان را سفت کرده و با حالتی از سر کبر و غرور و در اوج خود فهیم پنداری، افاضه فرمودند که: حالا بگذار ببینیم چه می شود!
شوربختانه در جمهوری اسلامی این افراد جولان می دهند. از سویی خود را انقلابی می خوانند؛ اما خدا نکند که دستشان به بیت المال مسلمین برسد؛ چرا که آن زمان است تفاوت مرد و نامرد تشخیص داده می شود.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه