به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از قلمکده، اگر از بالا به شهر نگاه کنیم خواهیم دید که شهر دیگر جای ساخت و ساز را ندارد و از اطراف به کوه هایی منتهی شده است که باید تبدیل به زمین مسطحی شوند تا بتوان روی آن برجی از خانه ها را ساخت و مردمی را در آن ساکن کرد که به جای زندگی باید بر روی آن برج ها پاسبانی دهند تا دیگر کسی به شهر نزدیک نشود و رویای زندگی در شهرمان را در سر نپرورانند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, قلمکده,به غیر از کوه های شمال خمینی شهر مشکل دیگری نیز وجود دارد و آن اتوبانی است که کمی پایین تر از کو ه ها گسترش شهر را مهار کرده است. در این جا دو راه وجود دارد یا باید به کلی کمربندی را تعطیل کرده و از مسیر دیگری مانند آن که از پشت دانشگاه آزاد و پالایشگاه نفت می گذرد، استفاده کرد که بسیار بعید بنظر می رسد و یا باید زمین های آن طرف کمربندی بالاتر از دانشگاه آزاد گرفته تا نزدیک چشمه لادر را شروع به ساخت و ساز کنیم و شهری نایاب داشته باشیم که در دل آن کمربندی، از بین شهری می گذرد.
,چند سال قبل تر که معاون اول رئیس جمهور سابق از شهرمان بازدید کرده بود جمله زیبایی داشت و این بود که خمینی شهر دچار بحران زمین شده است. ناخودآگاه به یاد این مطلب افتادم که بسیاری از نزاع ها بین کشورها و حکومت ها بر سر زمین و مالکیت آن بوده است. اگر در جنگ های اخیر نیز مسئله نفت یا آب و چیزهای دیگری مطرح شده است ابتدا باید زمین آن را تصاحب کرد تا بتوان از منابع طبیعی آن استفاده نمود.
,اکنون در خمینی شهر بسیاری از سرمایه دارن و انبوه سازان متوجه آن شده اند که زمین حکم طلا را پیدا کرده است و شهرداری هم با فروش تراکم قصد دارد مخارج شهری را به دست آورد و مهاجرت روزافزون و افزایش جمعیت در شهر باعث آن شده است که فکری برای فردای خود کنیم. شهرداری بایستی به فکر دسترسی به منابع پایدار شهری باشد ازجمله ایجاد شهرک های صنعتی و درآمد مالیاتی پایدار و وصول عوارض آلایندگی پالایشگاه و شهرک های صنعتی اطراف شهر.
,انبوه سازان و فعالان صنعت ساختمانی نیز به جای هجوم به مناطق شمالی شهر و احداث مجتمع های ساختمانی در آن بهتر است به نوسازی بافت های فرسوده در مناطق جنوبی و مرکزی شهر اقدام کننددر اینجا می توان با رویکردی مناسب شهر را از منطقه جنوب غربی که متصل بعه اصفهان است و از تراکم پایینی برخوردار است گسترش دهیم.
,اگر سری به خیابان پاسداران و منظریه بزنید متوجه خواهید شد که قیمت گذاری بر روی زمین یک بورس بازی شده است و این خیابان ها بورس املاک محسوب می شود. اما سؤال اینجاست که ارزش گذاری بر چه اساسی صورت می گیرد؟ اگر ارزش زمین در سالیان دورتر به جهت امکانات آب و خاک حاصل خیز برای کشاورزی بررسی می شد امروزه ارزش زمین تنها با یک بورس بازی و ایجاد حباب کاذب قیمتی به لحاظ سکونت عده ای سرمایه دار محاسبه می شود.
,زمین های منطقه مهستان و قدس که تا چندی قبل تر جزء مناطق خالی از سکونت می بود و هنوز نیز به لحاظ امکانات شهری مانند سالن ورزشی و سوپر مواد غذایی و نانوایی و… در وضعیت نامطلوبی است امروز نگین شهر شده است. همین مسأله شوق انبوه سازان را در چنین مناطقی بالا می برد.
,اما نکته ای که با توجه به فرهنگ مردم در خمینی شهر قابل مشاهده است آن است که مجتمع های آپارتمانی انبوه با استقبال بسیار کمی مواجه بوده است. از مجتمع های آپارتمانی مهر و زیتون گرفته تا صدف و نیلوفر و در سال های اخیر نیز مسکن مهر و پردیس ، همه و همه نارضایتی ساکنان خود را دربر داشته است و به لحاظ قیمت گذاری نیز همواره از رشد کمتری برخوردار بوده است.
,باید گفت سبک زندگی مردم شهر هنوز فرهنگ سنتی خود را حفظ کرده است و رفت و آمدها ، بگو مگوهای خانوادگی ، بازی های کودکان در ساختمان و صدای بلند تلویزیون و…با آپارتمان نشینی سازگاری ندارد.آپارتمان روح زندگی را نابود می کند و انسان را منزوی و به افسردگی می کشاند.
,در پایان امید آن می رود که مسئولین از انبوه سازی در زمین های شهر که خبرهایی از آن به گوش می رسد خودداری کنند و به فکر آبادانی هرچه بیشتر شهر با توجه به الگوی اسلامی ایرانی درمعماری شهر باشند.
,حسین نادیان
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه