دین و دولت تعبیر جدید دانشگاه آزاد از دیانت و سیاست

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از منطقه آزاد؛ عرفان رنجبر، فعال در حوزه دانشجویی در یادداشتی نوشت:

در هفته بسیج، هفته ای که دین و سیاست با هم پیوند می خورد دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد با بازی در کلمات برنامه ای را ترتیب می دهد با عنوان دین و دولت.
در دانشگاهی که پسوند "اسلامی" را یدک می کشد چرا باید برنامه ای برگزار شود که چرایی و صحت یک موضوع مبرهن و واضح بررسی و بعضاً به چالش کشیده شود.


آیا در اینکه درحال حاضر روز است یا شب کسی شک و بحث می کند؟ پیوند دیانت و سیاست و یا به تعبیری دین ما و دولت جمهوری اسلامی هم به همین شکل است؛ پیوندی است ناگسستنی که ما را از غرب متمایز می سازد.

امام حسین (ع) به ما آموخت که فرض جدایی دین از سیاست، از اساسی باطل است و هیچ مبنای دینی ندارد. این درس، از همان مجلس فراخوان حاکم مدینه برای بیعت گرفتن آشکار می شود.
آیا این دین می تواند با یزید بیعت کند یا راه سکوت را انتخاب کند؟ سکوت؛ یعنی کمترین انتظار حاکمان دنیوی از دین. سکوت، رویه دیگر «جدایی دین از سیاست» است.


تبلیغات این برنامه در کانال رسمی دانشکده و تعطیلی کلاس های درسی با منظور شرکت دانشجویان و اساتید اقداماتی است که جای تأمل دارد.

اگر بخواهیم این موضوع را در قرآن هم بررسی کنیم به این نتیجه خواهیم رسید که جامعیت قرآن کریم از جمله ویژگیهای قرآن است که مورد قبول همگان است. در قرآن کریم از مباحث و موضوعات مختلفی بحث شده است که نشان از گستردگی و عمق والای معارف آن است. یکی از مباحثی که در قرآن کریم به آن اهمیت خاصی داده شده مباحث سیاسی است. مسأله مهم و اساسی ارتباط دین و سیاست را می توان در معارف قرآن کریم به وضوح دریافت. از آن طرف، در مباحث سیاست با توجه به اتقان مباحث سیاسی قرآن، استفاده های فراوانی از قرآن می شود. مباحثی مانند ضرورت تشکیل دولت و حکومت، روابط بین الملل، شورا و مشورت نظام سیاسی و مفاهیم مختلف سیاسی و... .


به تعبیر مقام معظم رهبری(مدظله العالی) دولت اسلامی دو دسته دشمن دارد؛ یک دسته دشمنان شناخته شده هستند. همه‌ی سلطه‌گران و دیکتاتورهای دنیا به دلایل واضح دشمن دولت اسلامی‌اند؛ چون دولت اسلامی با اصل سلطه و دیکتاتوری مخالف است.

همچنین کسانی هستند که به دین یا به ورود دین در عرصه‌ی زندگی معتقد نیستند، اینها هم با دولت اسلامی مخالفند؛ می‌گویند اقتصاد باید از دین جدا باشد، سیاست از دین جدا باشد، زندگی اجتماعی از دین جدا باشد، تحرکات و نشاط های مردمیِ عمومی از دین جدا باشد. مخالفت‌ها هم در طیف وسیعی انجام می‌گیرد؛ از مخالف بودن، تا مخالفت کردن، تا معارضه‌های جدی کردن. اینها هم جزو دشمنان بیرونی دولت اسلامی‌اند.


انتهای پیام/