برکات، اعمال و مناسبت های ماه ربیعالاول
ماه "ربیعالاول" همانگونه که از اسم آن پیداست بهار ماههاست، ماهی که آثار رحمت خداوند در آن هویدا است و ذخایر برکات خداوند و نورهای زیبایی او بر زمین فرود آمده، زیرا میلاد رسول خدا (ص) در این ماه بوده و سزاوار است که همه علاقهمندان مکتب اهل بیت (ع) آن را ارج نهند و گرامی بدارند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مهرزنجان، ماه محرم و صفر را پشت سر گذاشتیم با اندوه و اشک و ناله، اشک ریختیم و دل تازه کردیم و با یاد عظمت آقا ابا عبدالله الحسین بزرگ شدیم، از خزان غفلت به برکت اشک های محرم و صفر به بهار رسیدیم و اکنون وقت آن است که در این بهار به یمن رویش دوباریمان سجده شکر به جای آوریم و این بهار را قدر بدانیم و بندگی کنیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مهرزنجان, ، ماه محرم و صفر را پشت سر گذاشتیم با اندوه و اشک و ناله، اشک ریختیم و دل تازه کردیم و با یاد عظمت آقا ابا عبدالله الحسین بزرگ شدیم، از خزان غفلت به برکت اشک های محرم و صفر به بهار رسیدیم و اکنون وقت آن است که در این بهار به یمن رویش دوباریمان سجده شکر به جای آوریم و این بهار را قدر بدانیم و بندگی کنیم.,ماه "ربیع الاول" همانگونه که از اسم آن پیداست بهار ماه ها است، به جهت اینکه آثار رحمت خداوند در آن هویداست . در این ماه ذخایر برکات خداوند و نورهاى زیبایى او بر زمین فرود آمده است. زیرا میلاد رسول خدا (ص) در این ماه است و مى توان ادعا کرد از اول آفرینش زمین رحمتى مانند آن به خود ندیده است، چرا که ایشان از داناترین مخلوقات خداوند و برترین آنها و سرورشان و نزدیکترین آنها به خداوند و فرمانبردارترین آنها از او و محبوب ترینشان نزد او است، این روز نیز برتر از سایر روزهاست
,این روز گویا روزى است که کاملترین هدیه ها، بزرگترین بخشش ها، شامل ترین رحمت ها، برترین برکت ها، زیباترین نورها و مخفى ترین اسرار در آن پى ریزى شده است .
,پس بر انسان مسلمان که برترى رسول خدا (ص) را قبول داشته و مراقب رفتار با مولایش مى باشد واجب است در این ماه به شکرانه ارازنی شدن آن نعمت بزرگ به عبادتی از سر شور و اشتیاق بپردازد،گرچه عبادات شبانه روزی عالمیان هرگز در خور چنین نعمتی نخواهد بود اما "آنچه سعی است ما در طلبش بنماییم".
,مهمترین اعمال این ماه:
, مهمترین اعمال این ماه:,شب اول ربیع الاول:
, شب اول ربیع الاول:,این شب به نام «لیلة المبیت» مزیّن است، در این شب یک حادثه مهمّ تاریخى واقع شد و آن این که در سال سیزدهم بعثت، رسول خدا(ص) از مکّه به قصد هجرت به سوى مدینه، از شهر خارج شد و در «غار ثور» پنهان گردید و امیر مومنان على(ع) براى اغفال دشمنان، فداکارانه در بستر رسول خدا(ص) خوابید وآیه شریفه «وَ مِنَ النّاسِ مَنْ یَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللّهِ وَ اللّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبادِ ؛ بعضى از مردمِ (با ایمان و فداکار) جان خود را در برابر خشنودى خدا مى فروشند و خداوند نسبت به بندگان مهربان است» در حقّ آن حضرت نازل شد. دعاى هنگاه رویت هلال، خواندن سوره حمد، نماز اول ماه و روزه گرفتن، اعمال مشترک اول هر ماه قمری هستند که میتوانید برای مشاهده شرح و کیفیت انجام آنها به مفاتیح الجنان مراجعه کرد. سال هجرت رسول خدا(ص) مبدأ تاریخ مسلمانان است و تحوّلى عظیم در جهان اسلام روى داد.
,روز هشتم:
, روز هشتم:,در روز هشتم ربیع الأوّل، سال 206، شهادت امام حسن عسکرى(ع) طبق روایتى واقع شده است و از همان روز، امامت حضرت صاحب الزّمان، حجّة بن الحسن ـ عجّل الله تعالى فرجه الشریف ـ آغاز گردید.
,در این روز شایسته است زیارت امام حسن عسکری علیه السلام خوانده شود.
,روز دهم :
, روز دهم :,روز ازدواج رسول خدا(ص) با حضرت خدیجه کبرى است در حالى که رسول خدا(ص) 25 ساله بود و حضرت خدیجه 40ساله بودند، به همین مناسبت روزه این روز به عنوان شکرگزارى مستحب شمرده شده است.
,روز دوازدهم:
, روز دوازدهم:,این روز مطابق نظر مرحوم شیخ کلینى و مسعودى و همچنین مشهور میان اهل سنّت، روز ولادت با سعادت نبىّ مکرّم اسلام(ص)است.
,همچنین در این روز، رسول خدا(ص) بعد از 12 روز که مسیر راه میان مکّه و مدینه را پیمود وارد مدینه گردید و نیز روز انقراض دولت بنى مروان در سال 132 است.
,روز چهاردهم:
, روز چهاردهم:,در سال 64 در چنین روزى، یزید بن معاویه به هلاکت رسید.
,وى پس از سه سال و نُه ماه خلافت که همراه با جنایات عظیمى بود که مهمترین آن واقعه کربلا و شهادت ابى عبداللّه الحسین(ع) و یارانش است، در سنّ سى و هفت سالگى در منطقه «حوران» زندگى ننگینش به پایان رسید و جنازه اش را در دمشق دفن کردند ولى اکنون اثرى از او نیست.
,شب هفدهم:
, شب هفدهم:,طبق روایات مشهور شیعه، شب ولادت حضرت خاتم الانبیا، رسول معظّم اسلام(ص) است و شب بسیار مبارکى است.
,روز هفدهم:
, روز هفدهم:,همان گونه که قبلا گفته شد این روز مطابق نظر مشهور علماى امامیّه، روز ولادت رسول خدا(ص) و همچنین میلاد امام صادق(ع)است و روز بسیار مبارکى است و داراى اعمالى است:
,1) غسل; به نیّت روز هفدهم ربیع الاوّل.
,2) روزه; که براى آن فضیلت بسیار نقل شده است، از جمله در روایاتى از ائمّه معصومین(ع)آمده است کسى که این روز را روزه بدارد، خداوند براى او ثواب روزه یکسال را مقرّر مى فرماید.
,3) دادن صدقه، احسان نمودن و خوشحال کردن مؤمنان و به زیارت مشاهد مشرّفه رفتن.
,4) زیارت رسول خدا(ص) از دور و نزدیک در روایتى از آن حضرت آمده است هر کس بعد از وفات من، قبرم را زیارت کند مانند کسى است که به هنگام حیاتم به سوى من هجرت کرده باشد، اگر نمى توانید مرا از نزدیک زیارت کنید، از همان راه دور به سوى من سلام بفرستید.
,5) زیارت امیر مؤمنان، على(ع) نیز در این روز مستحب است با همان زیارتى که امام صادق(ع) در چنین روزى کنار ضریح شریف آن حضرت(ع) وى را زیارت کرد.
,6) تکریم، تعظیم و بزرگداشت این روز بسیار بجاست، مرحوم «سیّد بن طاووس»، در اقبال، در تکریم و تعظیم این روز به خاطر ولادت شخص اوّل عالم امکان و سرور همه ممکنات حضرت نبىّ اکرم(ص) سفارش بسیار کرده است.
,گفتنی است، سزاوار است مسلمین با برپایى جشن ها و تشکیل جلسات، هرچه بیشتر با شخصیّت نبىّ مکرّم اسلام(ص)، سیره و تاریخ زندگى او آشنا شوند و از آن، براى ساختن جامعه اى اسلامى و محمّدى بهره کامل گیرند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه