یادداشت/

میراث ناپاک آقای استاندار برای ریه های شهر

میراث ناپاک آقای استاندار برای ریه های شهر
به جای زمین هایی زراعی، مجتمع های تجاری و اداری ساخته خواهد شد، احتمالا بعد از این باید چشم انتظار قطع درختان زیادی باشیم، آن هم با همان بهانه ای که چند سال قبل، مدیر روابط عمومی همین دستگاه در توجیه آن اعلام کرد: درختان یاد شده آفت زده و ناقل بیماری بودند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانابه نقل از زمان زیادی از رفتن محمود صلاحی از خراسان رضوی می گذرد. او چند روز قبل به عنوان معاون شهردار تهران میهمان مشهدی ها بود و خاطره سکانداری اش را لااقل برای جمعیت خبرنگار و اصحاب رسانه زنده کرد.

, شبکه اطلاع رسانی دانا,

استاندار اسبق خراسان رضوی را جدا از کم لطفی بزرگی که به حریم مشهد کرد و بخاطر مصالح سیاسی، اجازه بررسی بیشتر ماجرای حریم را نداد، استانداری موفق و توانا دیدیم. او بر بسیاری از امور توانا بود و امور دومین استان مهم کشور را به نحوی پیش برد که همچنان تعداد زیادی از مدیران استان از وی و خاطره مدیریتش به نیکی یاد می کنند. البته این مقال جایی برای مدیحه سرایی از وی نیست اما یادآور خاطره تلخی است که بعد از وی به وقوع پیوست؛ خاطره ای که تقریبا تمام رسانه های استان با تسامح از کنار آن گذشتند و آنها هم به دلیل مصالح سیاسی حاضر به قدم زدن در عرصه این نقد نشدند.

,

اتفاق پیچیده ای نبود. سال های سال بود که یکی از نهادهای پر نفوذ استان به دنبال تغییر کاربری زمین های زراعی و باغات خود به اداری و تجاری بود اما این امر با مخالفت های استانداران قبلی و به ویژه محمود صلاحی مواجه می شد.

,

این مخالفت ها در دوره ای که صلاحی روی کار بود بیشتر و بیشتر هم شد و با وجود تعامل بسیار مطلوبی که میان این دستگاه و استانداری خراسان رضوی در جریان بود، وی بر خلاف ماجرای حریم مشهد، در این مورد به عنوان نماینده عالی دولت، تا زمانی که بود، حاضر به امضای تغییر کاربری زمین های یاد شده نشد. با این حال تا آخرین روز کاری اش در مشهد و خراسان رضوی، از همان احترام روز اول اکثر قریب به اتفاق دستگاه ها و نهادهای استان برخوردار بود و شاهد این محبوبیت نیز مراسم تودیع وی بود که پس از برکناری مشکوکش در سالن صبای صدا و سیما برگزار شد.

,

در آن مراسم که در ۱۶ آبان ۹۱ برگزار شد، به دلیل اعتراض به تصمیمات عجولانه که ویژگی بارز دولت احمدی نژاد بود، نه تنها تولیت آستان قدس و امام جمعه مشهد شرکت نکردند، بلکه هیچ کدام از نمایندگان مشهد نیز پا به این مراسم نگذاشتند تا اعتراض خود نسبت به یک تغییر سیاسی را نشان دهند.

,

پس از رفتن صلاحی اما به یک باره ورق برگشت و استاندار سابق بالاخره مجوز تغییر کاربری زمین های دستگاه یاد شده را صادر کرد تا آرام آرام شاهد نابودی بخش زیادی از ریه های شهرباشیم. اینکه صدور این مجوز با نیت هایی بوده که این روزها در برخی محافل رسمی، شایعات و نقل زبان ها برخی ها شده یا نه، خدا بهتر می داند اما هر چه بود، نشان و یادگاری خوبی از استاندار سابق به جا نماند و او نیز در حالی مشهد را ترک کرد که تا مدت ها بعد از رفتنش، آثار این تغییر کاربری به نام او نوشته خواهد شد.

,

به جای زمین هایی زراعی، مجتمع های تجاری و اداری ساخته خواهد شد، احتمالا بعد از این باید چشم انتظار قطع درختان زیادی باشیم، آن هم با همان بهانه ای که چند سال قبل، مدیر روابط عمومی همین دستگاه در توجیه آن اعلام کرد: درختان یاد شده آفت زده و ناقل بیماری بودند و قرار است به جای تمام آنها درختان جدیدی کاشته شود! همان درختانی که بعد از گذشت ۴ سال هنوز خبری از آمدنشان نیست.

,

به هر تقریر علاوه بر سرانه فضای سبزی که مسئولان شهرداری مشهد مدعی هستند در حال حاضر به بیش از ۱۱ متر رسیده، (سرانه ای که احتمالا بزرگ نمایی هایی هم در آن ها وجود دارد) وجود همین باغات و زمین های زراعی نیز هوای تازه ای در کالبد دو گرفته شهر می دمید؛ هوایی که با توشیح جناب استاندار، بعد از این کمتر به پاکی نفس های من و ما کمک می کند. اما مانده ایم چرا برخی تصمیمات باید در رودربایستی گرفته شود یا در ملاحظات سیاسی و یا به دلایلی دیگر که مصلحت اعلام در این مقال نیست.

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه