گزارش؛
زنگ خطر برای میراث خرمشهر
حادثه تلخ انهدام کاخ فیلیه هنوز از هیچ خاطری کم رنگ نشده است که این بار مقدمات تخریب اثری دیگر را شاهد هستیم.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه تحلیلی خبری خرمشهر ما:در جنوب غربی استان خوزستان، .در محل تلاقی رودخانههای شط العرب ( اروند رود) و کارون ، در ناحیهای باتلاقی و پست در دلتای رودخانهٔ شط العرب شهری است که در دل خود تاریخ را جا داده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به نقل از پایگاه تحلیلی خبری خرمشهر ما:در جنوب غربی استان خوزستان، .در محل تلاقی رودخانههای شط العرب ( اروند رود) و کارون ، در ناحیهای باتلاقی و پست در دلتای رودخانهٔ شط العرب شهری است که در دل خود تاریخ را جا داده است., به نقل از پایگاه تحلیلی خبری خرمشهر ما:در جنوب غربی استان خوزستان، .در محل تلاقی رودخانههای شط العرب ( اروند رود) و کارون ، در ناحیهای باتلاقی و پست در دلتای رودخانهٔ شط العرب شهری است که در دل خود تاریخ را جا داده است., پایگاه تحلیلی خبری , خرمشهر ما, در جنوب غربی استان خوزستان، .در محل تلاقی رودخانههای شط العرب ( اروند رود) و کارون ، در ناحیهای باتلاقی و پست در دلتای رودخانهٔ شط العرب شهری است که در دل خود تاریخ را جا داده است.,
خاراکس، بیان ، بارما ،محرزی، کوت المحمره نام های پیشین این شهر بوده اند .
برخی نیز بنای آن را پیش از اسکندری می دانند و معتقدند که خاراکس پایتخت پادشاهی میسان بوده که در قرن دوم پیش از میلاد مسیح در جنوب عراق و جنوب غربی ایران تشکیل شده .مملکت میسان را «اسبار سیز» در سال ۱۲۷ ق. م در جلگه ای وسیعی که از شمال به جنوب پادشاهی بابل و از جنوب به پادشاهی عیلام متصل بود، تاسیس کرد.
برخی نیز بنای آن را پیش از اسکندری می دانند و معتقدند که خاراکس پایتخت پادشاهی میسان بوده که در قرن دوم پیش از میلاد مسیح در جنوب عراق و جنوب غربی ایران تشکیل شده .مملکت میسان را «اسبار سیز» در سال ۱۲۷ ق. م در جلگه ای وسیعی که از شمال به جنوب پادشاهی بابل و از جنوب به پادشاهی عیلام متصل بود، تاسیس کرد., خاراکس، بیان ، بارما ،محرزی، کوت المحمره نام های پیشین این شهر بوده اند .
برخی نیز بنای آن را پیش از اسکندری می دانند و معتقدند که خاراکس پایتخت پادشاهی میسان بوده که در قرن دوم پیش از میلاد مسیح در جنوب عراق و جنوب غربی ایران تشکیل شده .مملکت میسان را «اسبار سیز» در سال ۱۲۷ ق. م در جلگه ای وسیعی که از شمال به جنوب پادشاهی بابل و از جنوب به پادشاهی عیلام متصل بود، تاسیس کرد.,
,
در قرون اخیر دیگر ذکری از ” بیان ” نیست . بلکه آن چه در منابع و کتب تاریخی آمده نام ” کوت المحمره ” و پس از آن ” المحمره ” بوده است . نخستین باری که نام « المحمره » در کتب و منابع ذکر شده سال ۱۸۱۰ میلادی است.این امر بیانگر این است که بنای محمره به سال های پیش از آن باز می گردد.
, در قرون اخیر دیگر ذکری از ” بیان ” نیست . بلکه آن چه در منابع و کتب تاریخی آمده نام ” کوت المحمره ” و پس از آن ” المحمره ” بوده است . نخستین باری که نام « المحمره » در کتب و منابع ذکر شده سال ۱۸۱۰ میلادی است.این امر بیانگر این است که بنای محمره به سال های پیش از آن باز می گردد., در قرون اخیر دیگر ذکری از ” بیان ” نیست . بلکه آن چه در منابع و کتب تاریخی آمده نام ” کوت المحمره ” و پس از آن ” المحمره ” بوده است . نخستین باری که نام « المحمره » در کتب و منابع ذکر شده سال ۱۸۱۰ میلادی است.این امر بیانگر این است که بنای محمره به سال های پیش از آن باز می گردد.,
تا پیش از ظهور رضا خان و چرخش سیاست های استعماری بریطانیا ، شیوخ آلبوکاسب بر محمره و شهر های اطراف آن حکومت میکردند.
از اولین حاکم محمره اطلاع دقیقی در دست نیست ، اما بر اساس نوشته های کتب و منابع تاریخی معتبر در سده سوم قرن سیزدهم قمری( حوالی سال ۱۲۲۷ ق.) شیخ مرداو بن علی آلبوکاسب شیخ محمره بود.
شیخ جابر معروف به حاج جابر پسر شیخ مرداو قریب به ۵۴ سال بر محمره( خرمشهر کنونی ) حکومت کرد و از آنجایی که شیوخ آلبوکاسب علاقه فراونی به عمران و آبادی داشتند ، در فاصله ۵ کیلومتری غرب محمره و بر ساحل شمالی شط العرب کاخ فیلیه یا همانطوری که در خوزستان بر سر زبان ها جاری است، قصر فیلیه را در زمینی به مساحت ۷۸۸ متر مربع بر اساس معماری اسلامی عربی ، با آجر کاری های زیبا و درب و پنجرهایی که از چوب ساج و آبنوس ساخته شده بودند ، در دوازهمین سال حکمرانی خود، بنا نهاد و در زمان پسر شیخ جابر با نقش و نگارهای جدید ، فرش های فاخر و تزیینات گرانبها آراسته شد.
از اولین حاکم محمره اطلاع دقیقی در دست نیست ، اما بر اساس نوشته های کتب و منابع تاریخی معتبر در سده سوم قرن سیزدهم قمری( حوالی سال ۱۲۲۷ ق.) شیخ مرداو بن علی آلبوکاسب شیخ محمره بود.
شیخ جابر معروف به حاج جابر پسر شیخ مرداو قریب به ۵۴ سال بر محمره( خرمشهر کنونی ) حکومت کرد و از آنجایی که شیوخ آلبوکاسب علاقه فراونی به عمران و آبادی داشتند ، در فاصله ۵ کیلومتری غرب محمره و بر ساحل شمالی شط العرب کاخ فیلیه یا همانطوری که در خوزستان بر سر زبان ها جاری است، قصر فیلیه را در زمینی به مساحت ۷۸۸ متر مربع بر اساس معماری اسلامی عربی ، با آجر کاری های زیبا و درب و پنجرهایی که از چوب ساج و آبنوس ساخته شده بودند ، در دوازهمین سال حکمرانی خود، بنا نهاد و در زمان پسر شیخ جابر با نقش و نگارهای جدید ، فرش های فاخر و تزیینات گرانبها آراسته شد., تا پیش از ظهور رضا خان و چرخش سیاست های استعماری بریطانیا ، شیوخ آلبوکاسب بر محمره و شهر های اطراف آن حکومت میکردند.
از اولین حاکم محمره اطلاع دقیقی در دست نیست ، اما بر اساس نوشته های کتب و منابع تاریخی معتبر در سده سوم قرن سیزدهم قمری( حوالی سال ۱۲۲۷ ق.) شیخ مرداو بن علی آلبوکاسب شیخ محمره بود.
شیخ جابر معروف به حاج جابر پسر شیخ مرداو قریب به ۵۴ سال بر محمره( خرمشهر کنونی ) حکومت کرد و از آنجایی که شیوخ آلبوکاسب علاقه فراونی به عمران و آبادی داشتند ، در فاصله ۵ کیلومتری غرب محمره و بر ساحل شمالی شط العرب کاخ فیلیه یا همانطوری که در خوزستان بر سر زبان ها جاری است، قصر فیلیه را در زمینی به مساحت ۷۸۸ متر مربع بر اساس معماری اسلامی عربی ، با آجر کاری های زیبا و درب و پنجرهایی که از چوب ساج و آبنوس ساخته شده بودند ، در دوازهمین سال حکمرانی خود، بنا نهاد و در زمان پسر شیخ جابر با نقش و نگارهای جدید ، فرش های فاخر و تزیینات گرانبها آراسته شد.,
,
,
درباره وجه تسمیه کاخ مزبور بدین نام تنها سخن قابل اعتنا چنین است که از آنجایی که نیروهای نظامی مورد اعتماد شیوخ آلبوکاسب عمدتا از اهالی کرد فیلی ساکن استان العماره عراق بودند شیخ جابر به پاس قدر دانی از آنها نام کاخ خود را ” فیلیه” گذاشت.
بنای مذکور در سال ۱۳۵۵ مرمت شد و بعدها مورد استفاده دانشکده علوم دریایی این شهر قرار گرفت.
با توجه به نزدیکی این بنا به مرز ، پیشبینی میشد که در طول جنگ تحمیلی از بین برود اما این اتفاق نافتاد و پس از جنگ تحمیلی بار دیگر مرمت شد و در سال ۱۳۷۹ به شماره ۳۴۹۵ در فهرست آثار ملی ثبت شد.
سازمان میراث فرهنگی در سال ۱۳۸۷ مبلغ ۴۰۰ میلیون تومان اعتبار برای یک اقدام غیر مرمتی در جوار قصر فیلیه به منظور ایجاد یک ساختمان جدید برای الحاق به قصر هزینه کرده بود تا پس از مرمت این بنا ،مهمانسرای کارکنان شرکت تاسیسات دریایی ایجاد شود.
با تمام این اوصاف قصر فیلیه ،ساختمانی تاریخی متعلق به یکی از مقاطع حساس تاریخ ایران و خوزستان در نیمه شب ۱۶ آبان ۱۳۸۹ با بلدوزر تخریب و کاملا نابود شد و خاک باقی مانده را نیز به جای دیگر انتقال دادند تا هیچ اثری از آن باقی نماند ..
این اقدام دل همه شهروندان و فرهنگ دوستان را به درد آورد و این سوال اساسی در اذهان پدیدار شد که معنی ثبت اثری در فهرست آثار ملی چیست و آیا بدین سان باید از آثار ملی که متعلق به همه ملت ایران است محافظت شود?
به جز قصر فیلیه که در سال ۱۳۸۹ با خاک یکسان شد ، بناهای دیگری از جمله کاخ کمالیه بر سر راه فیلیه ، مجموعه ساختمان های کنسلوگری امریکا و بریطانیا و مجموعه ساختمان های شرکت نفت نیز در خرمشهر کنونی ساخته شدند که همگی آنها در اثنای جنگ های متفاوت به صورت بناهای مخروبه یا نیمه مخروبه در آمدند.
بنای مذکور در سال ۱۳۵۵ مرمت شد و بعدها مورد استفاده دانشکده علوم دریایی این شهر قرار گرفت.
با توجه به نزدیکی این بنا به مرز ، پیشبینی میشد که در طول جنگ تحمیلی از بین برود اما این اتفاق نافتاد و پس از جنگ تحمیلی بار دیگر مرمت شد و در سال ۱۳۷۹ به شماره ۳۴۹۵ در فهرست آثار ملی ثبت شد.
سازمان میراث فرهنگی در سال ۱۳۸۷ مبلغ ۴۰۰ میلیون تومان اعتبار برای یک اقدام غیر مرمتی در جوار قصر فیلیه به منظور ایجاد یک ساختمان جدید برای الحاق به قصر هزینه کرده بود تا پس از مرمت این بنا ،مهمانسرای کارکنان شرکت تاسیسات دریایی ایجاد شود.
با تمام این اوصاف قصر فیلیه ،ساختمانی تاریخی متعلق به یکی از مقاطع حساس تاریخ ایران و خوزستان در نیمه شب ۱۶ آبان ۱۳۸۹ با بلدوزر تخریب و کاملا نابود شد و خاک باقی مانده را نیز به جای دیگر انتقال دادند تا هیچ اثری از آن باقی نماند ..
این اقدام دل همه شهروندان و فرهنگ دوستان را به درد آورد و این سوال اساسی در اذهان پدیدار شد که معنی ثبت اثری در فهرست آثار ملی چیست و آیا بدین سان باید از آثار ملی که متعلق به همه ملت ایران است محافظت شود?
به جز قصر فیلیه که در سال ۱۳۸۹ با خاک یکسان شد ، بناهای دیگری از جمله کاخ کمالیه بر سر راه فیلیه ، مجموعه ساختمان های کنسلوگری امریکا و بریطانیا و مجموعه ساختمان های شرکت نفت نیز در خرمشهر کنونی ساخته شدند که همگی آنها در اثنای جنگ های متفاوت به صورت بناهای مخروبه یا نیمه مخروبه در آمدند., درباره وجه تسمیه کاخ مزبور بدین نام تنها سخن قابل اعتنا چنین است که از آنجایی که نیروهای نظامی مورد اعتماد شیوخ آلبوکاسب عمدتا از اهالی کرد فیلی ساکن استان العماره عراق بودند شیخ جابر به پاس قدر دانی از آنها نام کاخ خود را ” فیلیه” گذاشت.
بنای مذکور در سال ۱۳۵۵ مرمت شد و بعدها مورد استفاده دانشکده علوم دریایی این شهر قرار گرفت.
با توجه به نزدیکی این بنا به مرز ، پیشبینی میشد که در طول جنگ تحمیلی از بین برود اما این اتفاق نافتاد و پس از جنگ تحمیلی بار دیگر مرمت شد و در سال ۱۳۷۹ به شماره ۳۴۹۵ در فهرست آثار ملی ثبت شد.
سازمان میراث فرهنگی در سال ۱۳۸۷ مبلغ ۴۰۰ میلیون تومان اعتبار برای یک اقدام غیر مرمتی در جوار قصر فیلیه به منظور ایجاد یک ساختمان جدید برای الحاق به قصر هزینه کرده بود تا پس از مرمت این بنا ،مهمانسرای کارکنان شرکت تاسیسات دریایی ایجاد شود.
با تمام این اوصاف قصر فیلیه ،ساختمانی تاریخی متعلق به یکی از مقاطع حساس تاریخ ایران و خوزستان در نیمه شب ۱۶ آبان ۱۳۸۹ با بلدوزر تخریب و کاملا نابود شد و خاک باقی مانده را نیز به جای دیگر انتقال دادند تا هیچ اثری از آن باقی نماند ..
این اقدام دل همه شهروندان و فرهنگ دوستان را به درد آورد و این سوال اساسی در اذهان پدیدار شد که معنی ثبت اثری در فهرست آثار ملی چیست و آیا بدین سان باید از آثار ملی که متعلق به همه ملت ایران است محافظت شود?
به جز قصر فیلیه که در سال ۱۳۸۹ با خاک یکسان شد ، بناهای دیگری از جمله کاخ کمالیه بر سر راه فیلیه ، مجموعه ساختمان های کنسلوگری امریکا و بریطانیا و مجموعه ساختمان های شرکت نفت نیز در خرمشهر کنونی ساخته شدند که همگی آنها در اثنای جنگ های متفاوت به صورت بناهای مخروبه یا نیمه مخروبه در آمدند.,
,
,
,
,
,
,
از بین تمامی ابنیه های تاریخی تنها یک اثر برای این منطقه به یادگار مانده است که آن هم با عنایت بی توجهی مسئولان رو به تخریب نهاده است.
, از بین تمامی ابنیه های تاریخی تنها یک اثر برای این منطقه به یادگار مانده است که آن هم با عنایت بی توجهی مسئولان رو به تخریب نهاده است., از بین تمامی ابنیه های تاریخی تنها یک اثر برای این منطقه به یادگار مانده است که آن هم با عنایت بی توجهی مسئولان رو به تخریب نهاده است.,
, , ,
ساختمانی که معروف به هلال احمر است را شرکت نفت انگلیس در ساحل کارون ، در خیابان درب الری ( فردوسی کنونی )، در فضای محوطه ای مشرف به رودخانه توسط مهندسین خود طراحی و بصورت دو بلوک ساختمانی مشابه یکدیگر در دو طبقه به مساحت ۸۸۵ متر احداث کرد و در اختیار شیخ محمره قرار داد تا جز ساختمانهای حکومتی قرار گیرد.
این بنا جهت پذیرایی از مهمانان عالی رتبه و بعدها به عنوان فرمانداری و در نهایت بعنوان ساختمان هلال احمر مورد استفاده قرار گرفت.
ساختمان موجود در سال ۱۳۷۹ با شماره ثبت ۲۸۴۵ در فهرست آثار ملی به ثبت رسید.
این اثر ملی در سال ۱۳۸۸ با بودجه ای بالغ بر ۳۵۰ میلیون مرمت شد اما متاسفانه پس از آن به دلایل
نا مشخص کار به اتمام نرسید و ساختمان به حال خود رها شد.
در حال حاضر این بنا که دقیقا پشت فرمانداری شهرستان خرمشهر واقع شده است، به حال خویش رها شده و به جولانگاه دزدان و میتینگ های شبانه معتادان تبدیل شده است و منظره ای را در وسط شهر بوجود آورده است که نه در شأن شهروندان و نه در شأن مسئولان کشور است.
البته از مدت ها پیش تقریبا اقدامات تهاجمی علیه “میراث تاریخی و فرهنگی ” کشورمان ، عمدتاً در صدمه زدن، نادیده گرفتن و تغییر کاربری میراث فرهنگی محدود بود اما هم اکنون شاهد تخریب تدریجی یک ساختمان تاریخی دارای شماره ثبت ملی هستیم. این موضوع را می توان عقبگردی روشن در زمینه حفظ و مراقبت از میراث فرهنگی ایران دانست و زنگ خطری اسفناک تلقی کرد.
استان خوزستان در طول جنگ ۸ ساله بیشتر از هر جای دیگر متحمل خسارت های مادی و معنوی و تلفات انسانی شد و در این میان بیشتر آثار های فرهنگی تاریخی که جزی از خاک ایران بودند ویران شدند و تا به امروز سایه مرمت را بر خود ندیده اند.با این حال ما امروز شاهد ساختمانی هستیم که با توجه به مشقت های فراوان دوام آورده و کماکان پا برجاست.!
بنایی که هشت سال جنگ بی امان و دشمن سراسر مسلح نتوانست آن را از پای در آورد ، امروز در شرایط صلح کامل ، به دست خودی ها در حال ازبین رفتن است و ما بی تفاوت از کنار آن میگذریم..
آیا منظور از اثر ملی تنها اختصاص دادن شماره ای است یا اینکه نهادهای مربوطه باید نهایت تلاششان را جهت مرمت و حفظ بنا ها به کار گیرند??
این بنا جهت پذیرایی از مهمانان عالی رتبه و بعدها به عنوان فرمانداری و در نهایت بعنوان ساختمان هلال احمر مورد استفاده قرار گرفت.
ساختمان موجود در سال ۱۳۷۹ با شماره ثبت ۲۸۴۵ در فهرست آثار ملی به ثبت رسید.
این اثر ملی در سال ۱۳۸۸ با بودجه ای بالغ بر ۳۵۰ میلیون مرمت شد اما متاسفانه پس از آن به دلایل
نا مشخص کار به اتمام نرسید و ساختمان به حال خود رها شد.
در حال حاضر این بنا که دقیقا پشت فرمانداری شهرستان خرمشهر واقع شده است، به حال خویش رها شده و به جولانگاه دزدان و میتینگ های شبانه معتادان تبدیل شده است و منظره ای را در وسط شهر بوجود آورده است که نه در شأن شهروندان و نه در شأن مسئولان کشور است.
البته از مدت ها پیش تقریبا اقدامات تهاجمی علیه “میراث تاریخی و فرهنگی ” کشورمان ، عمدتاً در صدمه زدن، نادیده گرفتن و تغییر کاربری میراث فرهنگی محدود بود اما هم اکنون شاهد تخریب تدریجی یک ساختمان تاریخی دارای شماره ثبت ملی هستیم. این موضوع را می توان عقبگردی روشن در زمینه حفظ و مراقبت از میراث فرهنگی ایران دانست و زنگ خطری اسفناک تلقی کرد.
استان خوزستان در طول جنگ ۸ ساله بیشتر از هر جای دیگر متحمل خسارت های مادی و معنوی و تلفات انسانی شد و در این میان بیشتر آثار های فرهنگی تاریخی که جزی از خاک ایران بودند ویران شدند و تا به امروز سایه مرمت را بر خود ندیده اند.با این حال ما امروز شاهد ساختمانی هستیم که با توجه به مشقت های فراوان دوام آورده و کماکان پا برجاست.!
بنایی که هشت سال جنگ بی امان و دشمن سراسر مسلح نتوانست آن را از پای در آورد ، امروز در شرایط صلح کامل ، به دست خودی ها در حال ازبین رفتن است و ما بی تفاوت از کنار آن میگذریم..
آیا منظور از اثر ملی تنها اختصاص دادن شماره ای است یا اینکه نهادهای مربوطه باید نهایت تلاششان را جهت مرمت و حفظ بنا ها به کار گیرند??, ساختمانی که معروف به هلال احمر است را شرکت نفت انگلیس در ساحل کارون ، در خیابان درب الری ( فردوسی کنونی )، در فضای محوطه ای مشرف به رودخانه توسط مهندسین خود طراحی و بصورت دو بلوک ساختمانی مشابه یکدیگر در دو طبقه به مساحت ۸۸۵ متر احداث کرد و در اختیار شیخ محمره قرار داد تا جز ساختمانهای حکومتی قرار گیرد.
این بنا جهت پذیرایی از مهمانان عالی رتبه و بعدها به عنوان فرمانداری و در نهایت بعنوان ساختمان هلال احمر مورد استفاده قرار گرفت.
ساختمان موجود در سال ۱۳۷۹ با شماره ثبت ۲۸۴۵ در فهرست آثار ملی به ثبت رسید.
این اثر ملی در سال ۱۳۸۸ با بودجه ای بالغ بر ۳۵۰ میلیون مرمت شد اما متاسفانه پس از آن به دلایل
نا مشخص کار به اتمام نرسید و ساختمان به حال خود رها شد.
در حال حاضر این بنا که دقیقا پشت فرمانداری شهرستان خرمشهر واقع شده است، به حال خویش رها شده و به جولانگاه دزدان و میتینگ های شبانه معتادان تبدیل شده است و منظره ای را در وسط شهر بوجود آورده است که نه در شأن شهروندان و نه در شأن مسئولان کشور است.
البته از مدت ها پیش تقریبا اقدامات تهاجمی علیه “میراث تاریخی و فرهنگی ” کشورمان ، عمدتاً در صدمه زدن، نادیده گرفتن و تغییر کاربری میراث فرهنگی محدود بود اما هم اکنون شاهد تخریب تدریجی یک ساختمان تاریخی دارای شماره ثبت ملی هستیم. این موضوع را می توان عقبگردی روشن در زمینه حفظ و مراقبت از میراث فرهنگی ایران دانست و زنگ خطری اسفناک تلقی کرد.
استان خوزستان در طول جنگ ۸ ساله بیشتر از هر جای دیگر متحمل خسارت های مادی و معنوی و تلفات انسانی شد و در این میان بیشتر آثار های فرهنگی تاریخی که جزی از خاک ایران بودند ویران شدند و تا به امروز سایه مرمت را بر خود ندیده اند.با این حال ما امروز شاهد ساختمانی هستیم که با توجه به مشقت های فراوان دوام آورده و کماکان پا برجاست.!
بنایی که هشت سال جنگ بی امان و دشمن سراسر مسلح نتوانست آن را از پای در آورد ، امروز در شرایط صلح کامل ، به دست خودی ها در حال ازبین رفتن است و ما بی تفاوت از کنار آن میگذریم..
آیا منظور از اثر ملی تنها اختصاص دادن شماره ای است یا اینکه نهادهای مربوطه باید نهایت تلاششان را جهت مرمت و حفظ بنا ها به کار گیرند??,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
حادثه تلخ انهدام کاخ فیلیه هنوز از هیچ خاطری کم رنگ نشده است که این بار مقدمات تخریب اثری دیگر را شاهد هستیم.
تخریب قصر فیلیه در حالی صورت گرفت که براساس گفته مقامات میراث فرهنگی خوزستان دهها میلیون تومان برای ترمیم آن هزینه شده بود . اما اکنون نه تنها اصل اثر فرهنگی ملی از بین رفته بلکه تمامی مبالغ و هزینه های انجام شده از بیت المال برای ترمیم آن نیز به هدر رفته است.
تخریب قصر فیلیه در حالی صورت گرفت که براساس گفته مقامات میراث فرهنگی خوزستان دهها میلیون تومان برای ترمیم آن هزینه شده بود . اما اکنون نه تنها اصل اثر فرهنگی ملی از بین رفته بلکه تمامی مبالغ و هزینه های انجام شده از بیت المال برای ترمیم آن نیز به هدر رفته است., حادثه تلخ انهدام کاخ فیلیه هنوز از هیچ خاطری کم رنگ نشده است که این بار مقدمات تخریب اثری دیگر را شاهد هستیم.
تخریب قصر فیلیه در حالی صورت گرفت که براساس گفته مقامات میراث فرهنگی خوزستان دهها میلیون تومان برای ترمیم آن هزینه شده بود . اما اکنون نه تنها اصل اثر فرهنگی ملی از بین رفته بلکه تمامی مبالغ و هزینه های انجام شده از بیت المال برای ترمیم آن نیز به هدر رفته است.,
,
روی سخن نگارنده نه تنها با مسئولین و فعالین فرهنگی اجتماعی است بلکه با همه کسانی است که به نوعی با آثار و تاریخ باقی مانده از گذشتگان مرتبط هستند.امروز باید رسالت خویش را نسبت به تاریخ و فرهنگ خود ادا کنیم و تمام توان را جهت این مهم بکار ببندیم..ضمنا نباید از یک اصل تاریخی غافل شویم:همانطور که ما در مورد گذشتگان سخن گفتیم ، آیندگان نیز در مورد ما قضاوت خواهند کرد..
, روی سخن نگارنده نه تنها با مسئولین و فعالین فرهنگی اجتماعی است بلکه با همه کسانی است که به نوعی با آثار و تاریخ باقی مانده از گذشتگان مرتبط هستند.امروز باید رسالت خویش را نسبت به تاریخ و فرهنگ خود ادا کنیم و تمام توان را جهت این مهم بکار ببندیم..ضمنا نباید از یک اصل تاریخی غافل شویم:همانطور که ما در مورد گذشتگان سخن گفتیم ، آیندگان نیز در مورد ما قضاوت خواهند کرد.., روی سخن نگارنده نه تنها با مسئولین و فعالین فرهنگی اجتماعی است بلکه با همه کسانی است که به نوعی با آثار و تاریخ باقی مانده از گذشتگان مرتبط هستند.امروز باید رسالت خویش را نسبت به تاریخ و فرهنگ خود ادا کنیم و تمام توان را جهت این مهم بکار ببندیم..ضمنا نباید از یک اصل تاریخی غافل شویم:همانطور که ما در مورد گذشتگان سخن گفتیم ، آیندگان نیز در مورد ما قضاوت خواهند کرد..,منابع :
, منابع :, منابع :,۱٫روزنامه الحیاه ، چاپ لندن ، به تاریخ ۳/۵/۲۰۱۱
, ۱٫روزنامه الحیاه ، چاپ لندن ، به تاریخ ۳/۵/۲۰۱۱, ۱٫روزنامه الحیاه ، چاپ لندن ، به تاریخ ۳/۵/۲۰۱۱,۲٫Iran Ministry of foreign Affairs Archives . karguzar to the Ministry of foreign affairs ” Files of the English Dept ” 13.[1902/1903] Vol 177 , 29 Rajab 1320 [ Oct 23.1902]
, ۲٫Iran Ministry of foreign Affairs Archives . karguzar to the Ministry of foreign affairs ” Files of the English Dept ” 13.[1902/1903] Vol 177 , 29 Rajab 1320 [ Oct 23.1902], ۲٫Iran Ministry of foreign Affairs Archives . karguzar to the Ministry of foreign affairs ” Files of the English Dept ” 13.[1902/1903] Vol 177 , 29 Rajab 1320 [ Oct 23.1902],۳پانصد سال تاریخ خوزستان – عبدالنبی قیم
, ۳پانصد سال تاریخ خوزستان – عبدالنبی قیم, ۳پانصد سال تاریخ خوزستان – عبدالنبی قیم,۴٫از خاراکس تا خرمشهر – عبدالنبی قیم
, ۴٫از خاراکس تا خرمشهر – عبدالنبی قیم, ۴٫از خاراکس تا خرمشهر – عبدالنبی قیم,۵٫فرهنگ لغات دهخدا
, ۵٫فرهنگ لغات دهخدا, ۵٫فرهنگ لغات دهخدا,,
به قلم: مهدی مرزوق
, به قلم: مهدی مرزوق, به قلم: مهدی مرزوق, به قلم: مهدی مرزوق,انتهای پیام/
, انتهای پیام/, انتهای پیام/]
ارسال دیدگاه