یادداشت/
تاسوعای 88؛ روز فروپاشی کاخ سفید و کاخ سبز اموی
عاشورای سال 61 هجری قمری ، نتیجه بی بصیرتی خیل کثیری از مردم عوام وخواص جامعه بود که در آخرین فرصت خود یعنی تاسوعای آن سال نیز نتوانستند جبهه حق را از باطل تشخیص دهند و در نهایت هم دچار عذاب دنیوی و هم عذاب اخروی شده و در امتحان بزرگ ولایت پذیری نیز مردود شدند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از موج رسا, اگر مردم در تاسوعای 61 هجری قمری نیز توبه کرده و به جبهه حق ملحق می شدند ، باز هم خبری از عاشورا در تاریخ نمی شد ، عاشورایی که تا سالیان سال نیز از اذهان مردم پاک نشده و نخواهد شد و فتنه گران آن تا ابد مورد لعن و نفرین قرار خواهند گرفت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, موج رسا,9 دی ماه سال 88 هجری شمسی خبر از تاسوعای دیگری در تاریخ جهان اسلام می داد، تاسوعایی که اگر با آن حماسه عظیم مردمی روبه رو نمی شد ، قطعا عاشورایی دیگر در تاریخ جهان اسلام وقوع می پیوست و ممکن بود سقیفه دیگری اتفاق بیفتد و باز جهان اسلام قرن ها از حرکت خود به سوی تحقق تمدن نوین اسلامی که با انقلاب اسلامی سال 57 استارت زده شده بود، باز بماند، ولی تاسوعای 88 به عنوان نقطه عطفی برای حرکت از نظام اسلامی به سوی تشکیل دولت اسلامی در ایران شد.
,نهم دی ماه سال 88 ، جشن بلوغ فکری، سیاسی و شخصیتی نظام جمهوری اسلامی ایران و مانور آمادگی یاران و سربازان امام زمان (عج) در برابر دجالان و فتنه گران نوین بود، دجالان و فتنه گرانی که در بن بستی دوگانه قرار گرفتند ، طوری که نه می توانند مدعی امام باسند و نه مدعی مردم. زیرا مدعی امام بودن با حرکت به سوی ضربه زدن به اصل ولایت فقیه کاملا منافات دارد و ممدعی العموم بودن نیز با ارزش قائل نشدن به رای میلیونی مردم نیز هیچ سنخیتی ندارد.
,روز نهم دی، روز تاسوعای مردم ایران بود و ایران هم کربلایی شد که مردم آن با نور بصیرت الهی با آرمان های ولایت تجدید بیعتی دوباره کردند و ابتر بودن فتنه گران در مقابل کوثر بودن ولایت بار دیگر بر همگان آشکار شد و از شش ماه، سه ساله، سهدسال، پیر، جوان، معلول، شیمیایی ، ویلچری و ... همه آمدند تا نگذارند تا تاسوعای 88 به عاشورایی دیگر در تاریخ مبدل شده و علی اصغرها و علی اکبرهای زمان در آغوش حسین زمان شهید شوند.
,نهم دی ماه 88، یک روز نبود بلکه بهتر از هزار ماه و سال بود ، این روز ، روز شکست پایه های موریانه خورده کاخ سفید و کاخ سبز اموی در تاریخ بود، این روز به مثابه فرقان بود که یک سوی آن خط نورانی امام با شاخص هایی که از سیره و سلوک او هویدا بود قرار داشت و در سوی دیگر آن فریب خوردگانی قرارداشتند که دنبال انقلاب مخملی و بزرگ نشان دادن جمهوریت نظام نسبت به اسلامیت آن بودند .
,نهم دی ماه 88، مردم ایران به ندای «هل من ناصر ینصرنی» حسین زمان پاسخ دادند و نگذاشتند لیبرال ها، چپ گراها و فتنه گران ایرانی تبار ولی آمریکایی و اسرائیلی مزاج، مسیر پر شکوه و هموار انقلاب اسلامی ایران را به سوی منجلاب های لا یتناهی که در نهایت به سازش با نظام استکباری جهان منجر می شد ، رهنمون سازند .
,نهم دی ماه 88 همان مردمی به خیابان ها آمدند که روزی پیامبر درباره آن ها گفته بود:
,برادران من قومی هستند [که] در آخرالزمان [خواهند آمد] آنها به من ایمان می آورند در حالی که مرا ندیده اند. خداوند آنها را با نامهایشان و نامهای پدرانشان شناسانده است، پیش از آن که از پشتهای پدران و رحمهای مادرانشان خارج شوند. هر یک از آنها بر دین خود پایدار می ماند، در حالی که این عمل از دست کشیدن بر خارهای گون در شب تاریک و یا در دست گرفتن آتش برافروخته از درخت گز دشوارتر است.
,ایشان چون چراغی فروزان در دل تاریک شب می درخشند، خداوند آنها را از همه فتنه های تیره و تار در امان نگه می دارد.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه