ما شرمنده ایم
مطلب ذیل را یکی از کاربران هریس پویا برای سایت ارسال کرده است یاداشت کاربران بدون تغییر در محتوا درج می گردد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از هریس پویا ,
, شبکه اطلاع رسانی دانا, هریس پویا ,با سلام و آرزوی موفقیت و تشکر از مطالب خوبتان، خواهشمندم مطلب ارسالی بنده را هم در سایتتان قرار دهید.
فاتح شهر شامیدور زینب قهرمان قیامیدور زینب
دست پرورده ی ولی الله پنجه ی انتقامیدور زینب
یا حضرت زینب کبری و یا بنت ولی الله و زین اب و شیرخورده ی سیدة نساء العالمین، نمی دانم چطور شروع کنم! قلم از شرمندگی آب می شود. چشمانم غرق اشک و دلم کانون آتش و آه می گردد از کوتاهی ها و ندانم کاریها و سهل انگاریها و تنها گذاشتنت در محاصره ی دشمنان علی و آل علی.
ما واقعا شرمنده ی تو هستیم ای بی بی دو عالم و ای عقیله بنی هاشم و ای شیرزن قهرمان کربلا و ای احیا کننده ی خون سیدالشهداء و ای خطبه خوان مجلس یزید و ای رسوا کننده ی سفیانیان و یزیدیان و جنایتکاران حادثه ی خونین دشت نینوا.
ما فقط اسم شما را یدک می کشیم وتنها به اسم شما و در محرم هر سال به سر و سینه زدن ها بسنده کرده ایم. هر سال در ماه محرم برای برادرت اشک می ریزیم و نوای یا لیتنا کنا معک سر می دهیم، اما امروز تورا که خواهر همان امامی در محاصره ی دشمن تنها می گذاریم. عادت کرده ایم به این که در ماههای محرم و صفر پیراهنی مشکی به تن کنیم،احسانی بدهیم و احسانی بخوریم و «خدا قبول کند»ی بگوییم و از مقدار گناهانمان اندکی بکاهیم، شالی مشکی به گردن اندازیم، شیشه ی ماشینمان را مزین به یا حسین و یا اباالفضل و یا زینب و... کنیم، نوارهای نوحه گوش کنیم و زنگ گوشیهایمان را از ترانه و آهنگهای خوانندگان به صدای مؤذن زاده و علیزاده و... تغییر دهیم، و کارهای دیگر که یعنی ما شیعه ایم و عزادار. اما در موقع امتحان هیچ کداممان نمره نمی گیریم و وا می خوریم و لیاقت و جربزه ای از خود نشان نمی دهیم.
این روزها حرم مطهر حضرت زینب سلام الله علیها در محاصره ی شقی ترین و قسی القلب ترین و خونریزترین دشمنان و نوادگان کثیف ابوسفیان ها و یزیدها و شمرها و سنان ها و حرمله های عصر قرار گرفته است. اما ما اصلا عین خیالمان نیست و ککمان هم نمی گزد. همان زینبی که هر سال برای مصیبات او گریه می کنیم و سینه می زنیم.
عصمت اهل بیت و ناموس علی و حضرت عباس و امام حسین حرمش در حصار کفتاران خون آشام اموی و سلفی و تکفیری و وهابی های کثیف است و ما داریم زندگی عادیمان را ادامه می دهیم. در فکر زن و فرزند و سود و زیان زندگی خویشیم. اما برای لحظه ای هم نشده که مصیبات امروزی اهل بیت و حضرت زینب و حضرت رقیه سلام الله علیها را یاد کرده و حداقل برایشان دعایی کرده و چشمی تر کنیم.
روزانه دهها جلسه ی بیخود و غیر لازم با مخارج هنگفت در ادارات برگزار می کنیم، برای مردگان عصر نوحی مان سالگرد می گیریم، به خاطر چشم هم چشمی و پز دادن به اطرافیان به حج عمره می رویم، اما نشده روزی بیاییم و حداقل مجلس دعایی برای رهایی حرم حضرت زینب و حضرت رقیه سلام الله علیها از حصار جلادان خون آشام برگزار کنیم و از خداوند فرج آل محمد را خواستار باشیم.
من مخالف مراسمها و جلسات و حج رفتن ها و غیره نیستم. اما ما که اسم شیعه ی علی علیه السلام را یدک می کشیم، چرا در قبال مصیبات امروزی نوه ی پیامبر اکرم و دختر دردانه ی علی(ع)،اسوه ی حجاب و عفت و پاکدامنی و شجاعت این قدر بی تفاوتیم؟!
این روزها شیرمردانی بودند که از زندگی و آسایش و زن و فرزند و پدر و مادر و حتی از جان خویش گذشتند و در دفاع از حرم عقیله ی بنی هاشم و حضرت رقیه (س)دختر نازدانه ی امام حسین(ع) سر و جان خویش را با خدای خود معامله کردند.
غیورمردانی از کشورهای مختلف از جمله لبنان، ایران، عراق، افغانستان و جاهای دیگر به هواداری حریم علوی و حرمین زینب کبری و رقیه بنت حسین(ع) برخاسته و شهد شیرین شهادت را از دست اربابشان امام حسین(ع) نوش کردند. امام ما هنوز در بند جان و زندگی و فردا و زن و فرزند و دوستان و آشنایان و خانه و کاشانه ی خویش مانده ایم و با این حال باز هم اقرار می کنیم که شیعه ی علی و اولاد او هستیم. ماه محرم امسال خجالت نخواهیم کشید باز از مصیبات زینب کبری بگوییم و به سر و سینه ی خود بزنیم؟ ما که در مصیبات امروزی این بانوی گرامی اسلام و این اسوه ی تقوا و عفاف و بلاغت و فصاحت و شجاعت چشمی هم تر نکردیم!
ای زینب کبری و ای شیرزن قهرمان دشت نینوا شرمنده ایم و اگر از این شرمندگی بمیریم جای دارد...
با سلام و آرزوی موفقیت و تشکر از مطالب خوبتان، خواهشمندم مطلب ارسالی بنده را هم در سایتتان قرار دهید.
فاتح شهر شامیدور زینب قهرمان قیامیدور زینب
دست پرورده ی ولی الله پنجه ی انتقامیدور زینب
یا حضرت زینب کبری و یا بنت ولی الله و زین اب و شیرخورده ی سیدة نساء العالمین، نمی دانم چطور شروع کنم! قلم از شرمندگی آب می شود. چشمانم غرق اشک و دلم کانون آتش و آه می گردد از کوتاهی ها و ندانم کاریها و سهل انگاریها و تنها گذاشتنت در محاصره ی دشمنان علی و آل علی.
ما واقعا شرمنده ی تو هستیم ای بی بی دو عالم و ای عقیله بنی هاشم و ای شیرزن قهرمان کربلا و ای احیا کننده ی خون سیدالشهداء و ای خطبه خوان مجلس یزید و ای رسوا کننده ی سفیانیان و یزیدیان و جنایتکاران حادثه ی خونین دشت نینوا.
ما فقط اسم شما را یدک می کشیم وتنها به اسم شما و در محرم هر سال به سر و سینه زدن ها بسنده کرده ایم. هر سال در ماه محرم برای برادرت اشک می ریزیم و نوای یا لیتنا کنا معک سر می دهیم، اما امروز تورا که خواهر همان امامی در محاصره ی دشمن تنها می گذاریم. عادت کرده ایم به این که در ماههای محرم و صفر پیراهنی مشکی به تن کنیم،احسانی بدهیم و احسانی بخوریم و «خدا قبول کند»ی بگوییم و از مقدار گناهانمان اندکی بکاهیم، شالی مشکی به گردن اندازیم، شیشه ی ماشینمان را مزین به یا حسین و یا اباالفضل و یا زینب و... کنیم، نوارهای نوحه گوش کنیم و زنگ گوشیهایمان را از ترانه و آهنگهای خوانندگان به صدای مؤذن زاده و علیزاده و... تغییر دهیم، و کارهای دیگر که یعنی ما شیعه ایم و عزادار. اما در موقع امتحان هیچ کداممان نمره نمی گیریم و وا می خوریم و لیاقت و جربزه ای از خود نشان نمی دهیم.
این روزها حرم مطهر حضرت زینب سلام الله علیها در محاصره ی شقی ترین و قسی القلب ترین و خونریزترین دشمنان و نوادگان کثیف ابوسفیان ها و یزیدها و شمرها و سنان ها و حرمله های عصر قرار گرفته است. اما ما اصلا عین خیالمان نیست و ککمان هم نمی گزد. همان زینبی که هر سال برای مصیبات او گریه می کنیم و سینه می زنیم.
عصمت اهل بیت و ناموس علی و حضرت عباس و امام حسین حرمش در حصار کفتاران خون آشام اموی و سلفی و تکفیری و وهابی های کثیف است و ما داریم زندگی عادیمان را ادامه می دهیم. در فکر زن و فرزند و سود و زیان زندگی خویشیم. اما برای لحظه ای هم نشده که مصیبات امروزی اهل بیت و حضرت زینب و حضرت رقیه سلام الله علیها را یاد کرده و حداقل برایشان دعایی کرده و چشمی تر کنیم.
روزانه دهها جلسه ی بیخود و غیر لازم با مخارج هنگفت در ادارات برگزار می کنیم، برای مردگان عصر نوحی مان سالگرد می گیریم، به خاطر چشم هم چشمی و پز دادن به اطرافیان به حج عمره می رویم، اما نشده روزی بیاییم و حداقل مجلس دعایی برای رهایی حرم حضرت زینب و حضرت رقیه سلام الله علیها از حصار جلادان خون آشام برگزار کنیم و از خداوند فرج آل محمد را خواستار باشیم.
من مخالف مراسمها و جلسات و حج رفتن ها و غیره نیستم. اما ما که اسم شیعه ی علی علیه السلام را یدک می کشیم، چرا در قبال مصیبات امروزی نوه ی پیامبر اکرم و دختر دردانه ی علی(ع)،اسوه ی حجاب و عفت و پاکدامنی و شجاعت این قدر بی تفاوتیم؟!
این روزها شیرمردانی بودند که از زندگی و آسایش و زن و فرزند و پدر و مادر و حتی از جان خویش گذشتند و در دفاع از حرم عقیله ی بنی هاشم و حضرت رقیه (س)دختر نازدانه ی امام حسین(ع) سر و جان خویش را با خدای خود معامله کردند.
غیورمردانی از کشورهای مختلف از جمله لبنان، ایران، عراق، افغانستان و جاهای دیگر به هواداری حریم علوی و حرمین زینب کبری و رقیه بنت حسین(ع) برخاسته و شهد شیرین شهادت را از دست اربابشان امام حسین(ع) نوش کردند. امام ما هنوز در بند جان و زندگی و فردا و زن و فرزند و دوستان و آشنایان و خانه و کاشانه ی خویش مانده ایم و با این حال باز هم اقرار می کنیم که شیعه ی علی و اولاد او هستیم. ماه محرم امسال خجالت نخواهیم کشید باز از مصیبات زینب کبری بگوییم و به سر و سینه ی خود بزنیم؟ ما که در مصیبات امروزی این بانوی گرامی اسلام و این اسوه ی تقوا و عفاف و بلاغت و فصاحت و شجاعت چشمی هم تر نکردیم!
ای زینب کبری و ای شیرزن قهرمان دشت نینوا شرمنده ایم و اگر از این شرمندگی بمیریم جای دارد...
با سلام و آرزوی موفقیت و تشکر از مطالب خوبتان، خواهشمندم مطلب ارسالی بنده را هم در سایتتان قرار دهید.
فاتح شهر شامیدور زینب قهرمان قیامیدور زینب
دست پرورده ی ولی الله پنجه ی انتقامیدور زینب
یا حضرت زینب کبری و یا بنت ولی الله و زین اب و شیرخورده ی سیدة نساء العالمین، نمی دانم چطور شروع کنم! قلم از شرمندگی آب می شود. چشمانم غرق اشک و دلم کانون آتش و آه می گردد از کوتاهی ها و ندانم کاریها و سهل انگاریها و تنها گذاشتنت در محاصره ی دشمنان علی و آل علی.
ما واقعا شرمنده ی تو هستیم ای بی بی دو عالم و ای عقیله بنی هاشم و ای شیرزن قهرمان کربلا و ای احیا کننده ی خون سیدالشهداء و ای خطبه خوان مجلس یزید و ای رسوا کننده ی سفیانیان و یزیدیان و جنایتکاران حادثه ی خونین دشت نینوا.
ما فقط اسم شما را یدک می کشیم وتنها به اسم شما و در محرم هر سال به سر و سینه زدن ها بسنده کرده ایم. هر سال در ماه محرم برای برادرت اشک می ریزیم و نوای یا لیتنا کنا معک سر می دهیم، اما امروز تورا که خواهر همان امامی در محاصره ی دشمن تنها می گذاریم. عادت کرده ایم به این که در ماههای محرم و صفر پیراهنی مشکی به تن کنیم،احسانی بدهیم و احسانی بخوریم و «خدا قبول کند»ی بگوییم و از مقدار گناهانمان اندکی بکاهیم، شالی مشکی به گردن اندازیم، شیشه ی ماشینمان را مزین به یا حسین و یا اباالفضل و یا زینب و... کنیم، نوارهای نوحه گوش کنیم و زنگ گوشیهایمان را از ترانه و آهنگهای خوانندگان به صدای مؤذن زاده و علیزاده و... تغییر دهیم، و کارهای دیگر که یعنی ما شیعه ایم و عزادار. اما در موقع امتحان هیچ کداممان نمره نمی گیریم و وا می خوریم و لیاقت و جربزه ای از خود نشان نمی دهیم.
این روزها حرم مطهر حضرت زینب سلام الله علیها در محاصره ی شقی ترین و قسی القلب ترین و خونریزترین دشمنان و نوادگان کثیف ابوسفیان ها و یزیدها و شمرها و سنان ها و حرمله های عصر قرار گرفته است. اما ما اصلا عین خیالمان نیست و ککمان هم نمی گزد. همان زینبی که هر سال برای مصیبات او گریه می کنیم و سینه می زنیم.
عصمت اهل بیت و ناموس علی و حضرت عباس و امام حسین حرمش در حصار کفتاران خون آشام اموی و سلفی و تکفیری و وهابی های کثیف است و ما داریم زندگی عادیمان را ادامه می دهیم. در فکر زن و فرزند و سود و زیان زندگی خویشیم. اما برای لحظه ای هم نشده که مصیبات امروزی اهل بیت و حضرت زینب و حضرت رقیه سلام الله علیها را یاد کرده و حداقل برایشان دعایی کرده و چشمی تر کنیم.
روزانه دهها جلسه ی بیخود و غیر لازم با مخارج هنگفت در ادارات برگزار می کنیم، برای مردگان عصر نوحی مان سالگرد می گیریم، به خاطر چشم هم چشمی و پز دادن به اطرافیان به حج عمره می رویم، اما نشده روزی بیاییم و حداقل مجلس دعایی برای رهایی حرم حضرت زینب و حضرت رقیه سلام الله علیها از حصار جلادان خون آشام برگزار کنیم و از خداوند فرج آل محمد را خواستار باشیم.
من مخالف مراسمها و جلسات و حج رفتن ها و غیره نیستم. اما ما که اسم شیعه ی علی علیه السلام را یدک می کشیم، چرا در قبال مصیبات امروزی نوه ی پیامبر اکرم و دختر دردانه ی علی(ع)،اسوه ی حجاب و عفت و پاکدامنی و شجاعت این قدر بی تفاوتیم؟!
این روزها شیرمردانی بودند که از زندگی و آسایش و زن و فرزند و پدر و مادر و حتی از جان خویش گذشتند و در دفاع از حرم عقیله ی بنی هاشم و حضرت رقیه (س)دختر نازدانه ی امام حسین(ع) سر و جان خویش را با خدای خود معامله کردند.
غیورمردانی از کشورهای مختلف از جمله لبنان، ایران، عراق، افغانستان و جاهای دیگر به هواداری حریم علوی و حرمین زینب کبری و رقیه بنت حسین(ع) برخاسته و شهد شیرین شهادت را از دست اربابشان امام حسین(ع) نوش کردند. امام ما هنوز در بند جان و زندگی و فردا و زن و فرزند و دوستان و آشنایان و خانه و کاشانه ی خویش مانده ایم و با این حال باز هم اقرار می کنیم که شیعه ی علی و اولاد او هستیم. ماه محرم امسال خجالت نخواهیم کشید باز از مصیبات زینب کبری بگوییم و به سر و سینه ی خود بزنیم؟ ما که در مصیبات امروزی این بانوی گرامی اسلام و این اسوه ی تقوا و عفاف و بلاغت و فصاحت و شجاعت چشمی هم تر نکردیم!
ای زینب کبری و ای شیرزن قهرمان دشت نینوا شرمنده ایم و اگر از این شرمندگی بمیریم جای دارد...
با سلام و آرزوی موفقیت و تشکر از مطالب خوبتان، خواهشمندم مطلب ارسالی بنده را هم در سایتتان قرار دهید.
فاتح شهر شامیدور زینب قهرمان قیامیدور زینب
دست پرورده ی ولی الله پنجه ی انتقامیدور زینب
یا حضرت زینب کبری و یا بنت ولی الله و زین اب و شیرخورده ی سیدة نساء العالمین، نمی دانم چطور شروع کنم! قلم از شرمندگی آب می شود. چشمانم غرق اشک و دلم کانون آتش و آه می گردد از کوتاهی ها و ندانم کاریها و سهل انگاریها و تنها گذاشتنت در محاصره ی دشمنان علی و آل علی.
ما واقعا شرمنده ی تو هستیم ای بی بی دو عالم و ای عقیله بنی هاشم و ای شیرزن قهرمان کربلا و ای احیا کننده ی خون سیدالشهداء و ای خطبه خوان مجلس یزید و ای رسوا کننده ی سفیانیان و یزیدیان و جنایتکاران حادثه ی خونین دشت نینوا.
ما فقط اسم شما را یدک می کشیم وتنها به اسم شما و در محرم هر سال به سر و سینه زدن ها بسنده کرده ایم. هر سال در ماه محرم برای برادرت اشک می ریزیم و نوای یا لیتنا کنا معک سر می دهیم، اما امروز تورا که خواهر همان امامی در محاصره ی دشمن تنها می گذاریم. عادت کرده ایم به این که در ماههای محرم و صفر پیراهنی مشکی به تن کنیم،احسانی بدهیم و احسانی بخوریم و «خدا قبول کند»ی بگوییم و از مقدار گناهانمان اندکی بکاهیم، شالی مشکی به گردن اندازیم، شیشه ی ماشینمان را مزین به یا حسین و یا اباالفضل و یا زینب و... کنیم، نوارهای نوحه گوش کنیم و زنگ گوشیهایمان را از ترانه و آهنگهای خوانندگان به صدای مؤذن زاده و علیزاده و... تغییر دهیم، و کارهای دیگر که یعنی ما شیعه ایم و عزادار. اما در موقع امتحان هیچ کداممان نمره نمی گیریم و وا می خوریم و لیاقت و جربزه ای از خود نشان نمی دهیم.
این روزها حرم مطهر حضرت زینب سلام الله علیها در محاصره ی شقی ترین و قسی القلب ترین و خونریزترین دشمنان و نوادگان کثیف ابوسفیان ها و یزیدها و شمرها و سنان ها و حرمله های عصر قرار گرفته است. اما ما اصلا عین خیالمان نیست و ککمان هم نمی گزد. همان زینبی که هر سال برای مصیبات او گریه می کنیم و سینه می زنیم.
عصمت اهل بیت و ناموس علی و حضرت عباس و امام حسین حرمش در حصار کفتاران خون آشام اموی و سلفی و تکفیری و وهابی های کثیف است و ما داریم زندگی عادیمان را ادامه می دهیم. در فکر زن و فرزند و سود و زیان زندگی خویشیم. اما برای لحظه ای هم نشده که مصیبات امروزی اهل بیت و حضرت زینب و حضرت رقیه سلام الله علیها را یاد کرده و حداقل برایشان دعایی کرده و چشمی تر کنیم.
روزانه دهها جلسه ی بیخود و غیر لازم با مخارج هنگفت در ادارات برگزار می کنیم، برای مردگان عصر نوحی مان سالگرد می گیریم، به خاطر چشم هم چشمی و پز دادن به اطرافیان به حج عمره می رویم، اما نشده روزی بیاییم و حداقل مجلس دعایی برای رهایی حرم حضرت زینب و حضرت رقیه سلام الله علیها از حصار جلادان خون آشام برگزار کنیم و از خداوند فرج آل محمد را خواستار باشیم.
من مخالف مراسمها و جلسات و حج رفتن ها و غیره نیستم. اما ما که اسم شیعه ی علی علیه السلام را یدک می کشیم، چرا در قبال مصیبات امروزی نوه ی پیامبر اکرم و دختر دردانه ی علی(ع)،اسوه ی حجاب و عفت و پاکدامنی و شجاعت این قدر بی تفاوتیم؟!
این روزها شیرمردانی بودند که از زندگی و آسایش و زن و فرزند و پدر و مادر و حتی از جان خویش گذشتند و در دفاع از حرم عقیله ی بنی هاشم و حضرت رقیه (س)دختر نازدانه ی امام حسین(ع) سر و جان خویش را با خدای خود معامله کردند.
غیورمردانی از کشورهای مختلف از جمله لبنان، ایران، عراق، افغانستان و جاهای دیگر به هواداری حریم علوی و حرمین زینب کبری و رقیه بنت حسین(ع) برخاسته و شهد شیرین شهادت را از دست اربابشان امام حسین(ع) نوش کردند. امام ما هنوز در بند جان و زندگی و فردا و زن و فرزند و دوستان و آشنایان و خانه و کاشانه ی خویش مانده ایم و با این حال باز هم اقرار می کنیم که شیعه ی علی و اولاد او هستیم. ماه محرم امسال خجالت نخواهیم کشید باز از مصیبات زینب کبری بگوییم و به سر و سینه ی خود بزنیم؟ ما که در مصیبات امروزی این بانوی گرامی اسلام و این اسوه ی تقوا و عفاف و بلاغت و فصاحت و شجاعت چشمی هم تر نکردیم!
ای زینب کبری و ای شیرزن قهرمان دشت نینوا شرمنده ایم و اگر از این شرمندگی بمیریم جای دارد...
با سلام و آرزوی موفقیت و تشکر از مطالب خوبتان، خواهشمندم مطلب ارسالی بنده را هم در سایتتان قرار دهید.
,فاتح شهر شامیدور زینب قهرمان قیامیدور زینب
,دست پرورده ی ولی الله پنجه ی انتقامیدور زینب
,یا حضرت زینب کبری و یا بنت ولی الله و زین اب و شیرخورده ی سیدة نساء العالمین، نمی دانم چطور شروع کنم! قلم از شرمندگی آب می شود. چشمانم غرق اشک و دلم کانون آتش و آه می گردد از کوتاهی ها و ندانم کاریها و سهل انگاریها و تنها گذاشتنت در محاصره ی دشمنان علی و آل علی.
,ما واقعا شرمنده ی تو هستیم ای بی بی دو عالم و ای عقیله بنی هاشم و ای شیرزن قهرمان کربلا و ای احیا کننده ی خون سیدالشهداء و ای خطبه خوان مجلس یزید و ای رسوا کننده ی سفیانیان و یزیدیان و جنایتکاران حادثه ی خونین دشت نینوا.
,ما فقط اسم شما را یدک می کشیم وتنها به اسم شما و در محرم هر سال به سر و سینه زدن ها بسنده کرده ایم. هر سال در ماه محرم برای برادرت اشک می ریزیم و نوای یا لیتنا کنا معک سر می دهیم، اما امروز تورا که خواهر همان امامی در محاصره ی دشمن تنها می گذاریم. عادت کرده ایم به این که در ماههای محرم و صفر پیراهنی مشکی به تن کنیم،احسانی بدهیم و احسانی بخوریم و «خدا قبول کند»ی بگوییم و از مقدار گناهانمان اندکی بکاهیم، شالی مشکی به گردن اندازیم، شیشه ی ماشینمان را مزین به یا حسین و یا اباالفضل و یا زینب و... کنیم، نوارهای نوحه گوش کنیم و زنگ گوشیهایمان را از ترانه و آهنگهای خوانندگان به صدای مؤذن زاده و علیزاده و... تغییر دهیم، و کارهای دیگر که یعنی ما شیعه ایم و عزادار. اما در موقع امتحان هیچ کداممان نمره نمی گیریم و وا می خوریم و لیاقت و جربزه ای از خود نشان نمی دهیم.
,این روزها حرم مطهر حضرت زینب سلام الله علیها در محاصره ی شقی ترین و قسی القلب ترین و خونریزترین دشمنان و نوادگان کثیف ابوسفیان ها و یزیدها و شمرها و سنان ها و حرمله های عصر قرار گرفته است. اما ما اصلا عین خیالمان نیست و ککمان هم نمی گزد. همان زینبی که هر سال برای مصیبات او گریه می کنیم و سینه می زنیم.
,عصمت اهل بیت و ناموس علی و حضرت عباس و امام حسین حرمش در حصار کفتاران خون آشام اموی و سلفی و تکفیری و وهابی های کثیف است و ما داریم زندگی عادیمان را ادامه می دهیم. در فکر زن و فرزند و سود و زیان زندگی خویشیم. اما برای لحظه ای هم نشده که مصیبات امروزی اهل بیت و حضرت زینب و حضرت رقیه سلام الله علیها را یاد کرده و حداقل برایشان دعایی کرده و چشمی تر کنیم.
,روزانه دهها جلسه ی بیخود و غیر لازم با مخارج هنگفت در ادارات برگزار می کنیم، برای مردگان عصر نوحی مان سالگرد می گیریم، به خاطر چشم هم چشمی و پز دادن به اطرافیان به حج عمره می رویم، اما نشده روزی بیاییم و حداقل مجلس دعایی برای رهایی حرم حضرت زینب و حضرت رقیه سلام الله علیها از حصار جلادان خون آشام برگزار کنیم و از خداوند فرج آل محمد را خواستار باشیم.
,من مخالف مراسمها و جلسات و حج رفتن ها و غیره نیستم. اما ما که اسم شیعه ی علی علیه السلام را یدک می کشیم، چرا در قبال مصیبات امروزی نوه ی پیامبر اکرم و دختر دردانه ی علی(ع)،اسوه ی حجاب و عفت و پاکدامنی و شجاعت این قدر بی تفاوتیم؟!
,این روزها شیرمردانی بودند که از زندگی و آسایش و زن و فرزند و پدر و مادر و حتی از جان خویش گذشتند و در دفاع از حرم عقیله ی بنی هاشم و حضرت رقیه (س)دختر نازدانه ی امام حسین(ع) سر و جان خویش را با خدای خود معامله کردند.
,غیورمردانی از کشورهای مختلف از جمله لبنان، ایران، عراق، افغانستان و جاهای دیگر به هواداری حریم علوی و حرمین زینب کبری و رقیه بنت حسین(ع) برخاسته و شهد شیرین شهادت را از دست اربابشان امام حسین(ع) نوش کردند. امام ما هنوز در بند جان و زندگی و فردا و زن و فرزند و دوستان و آشنایان و خانه و کاشانه ی خویش مانده ایم و با این حال باز هم اقرار می کنیم که شیعه ی علی و اولاد او هستیم. ماه محرم امسال خجالت نخواهیم کشید باز از مصیبات زینب کبری بگوییم و به سر و سینه ی خود بزنیم؟ ما که در مصیبات امروزی این بانوی گرامی اسلام و این اسوه ی تقوا و عفاف و بلاغت و فصاحت و شجاعت چشمی هم تر نکردیم!
,ای زینب کبری و ای شیرزن قهرمان دشت نینوا شرمنده ایم و اگر از این شرمندگی بمیریم جای دارد...
,]
ارسال دیدگاه