یاداشت ؛
کوله بران ضعیف بازیچه دست قاچاقچیان سازمان یافته
کوله بران کسانی هستند که در اوج فقر و بیکاری به دنبال امرار معاش خود هستند و برای باربری دست و یا پای خود را در دل کوه های کردستان به جای می گذارند و یا جان عزیزشان زیر برف مدفون می شوند ، اما متاسفانه دانه درشت ها و آقا زاده ها یی که سود کلان از این کوله بران می خورند از اتفاقاتی که برای حمل کننده کالاهایشان می افتد ، ککشان هم گزیده نمی شود .[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از "کارگران کرمان "امروز کسانی هستند که با ماده های قانونی ، رابطه بازی و حتی با پشتوانه های دولتی نه تنها رانت می خورند و فسادهای کلان مالی را ایجاد می کنند و بلکه کانتینر ، کانتینر بار و کالای خارجی را تحت عنوان واردات به کشور وارد می کنند .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, "کارگران کرمان,ایران به گونه ای شده است که باید حتما سیلی در گوشه ای از این کشور دربگیرد ، تا شهری مورد توجه قرار گیرد یا ساختمانی چون پلاسکو بسوزد تا آتش نشانی در کانون توجه فرو رود و یا بهمنی ریزش کند تا کوله بری به چشم مسئولینی بیاید .
,چندی پیش بهمنی در کردستان از بارش های زمستانه در گرفت و کوله برانی که هزینه ای کم را برای کوله بری دریافت می کنند در زیر این بهمن ماندند البته تعدای زنده پیدا شدند اما تعدادی که جوان هم بودند در زیر برف از سرما یخ زدندو جان خود را در راه کوله بری از دست دادند .
,کوله بران کسانی هستند که در اوج فقر و بیکاری به دنبال امرار معاش خود هستند و برای باربری دست و یا پای خود را در دل کوه های کردستان به جای می گذارند و یا جان عزیزشان زیر برف مدفون می شوند ، اما متاسفانه دانه درشت ها و آقا زاده ها یی که سود کلان از این کوله بران می خورند از اتفاقاتی که برای حمل کننده کالاهایشان می افتد ، ککشان هم گزیده نمی شود .
,زندگی کوله بران برگی از این دنیای بزرگ است که کمتر به چشم کسی می آید و کمتر کسی از مشکلات این کوله بران اطلاع و آگاهی دارد ، تنها محلی که می توان نامی از آنان یافت در شبکه ها و فضای مجازی است که دست به دست می چرخد تا شاید کسی پیدا شود و هزینه ای برای یک بیماری کوچک که با عدم توان درمان به یک دردسر بزرگ بدل می شود را بپردازد.
,لذا باید به سخنان رهبر انقلاب در زمینه مبارزه با قاچاق سازمان یافته و نه کوله برانی که تنها برای امرار معاش می کوشند ؛ بیشتر توجه شود .
,
رهبربصیر ایران در دیدار با کارگران منتخب نکات مهمی را در مورد قاچاق اشاره کردند؛
مقام معظم رهبری در مورخ 95/2/11 درجمع کارگران منتخب کشور سخنان مهمی را در خصوص قاچاق و ورود کالاهای غیر مجاز کانتینری به کشور و همچنین برخورد با بازرگانان و ملوانان مرزنشینی که برای امرار معاش خانواده فعالیت دارند بیان فرمودند.
نکاتی که مشکلات بحث قاچاق در کشور را روشن می کند و معضلات مبارزه با آن را مشخص می نماید. ایشان با تاکید بر جلوگیری از واردات قاچاق یک نقد جدی به مبارزه با قاچاق را مطرح کردند:« ما تا حالا در مبارزه با قاچاق خیلی جدی عمل نکردهایم».این صحبت مهم رهبری نشان می دهد که در مبارزه با قاچاق کم کاری شده است. البته رهبری میان دو نوع قاچاق کالا تمایز قائل می شوند و یکی از آن ها را «بلای بزرگ» کشور می نامند.
ایشان ادامه دادند:« مراد من از قاچاق، فلان کولهبَرِ ضعیفِ بلوچستانی نیست که می رود آنطرف یک چیزی را برمی دارد روی کول خودش میآورد اینطرف؛ اینها که چیزی نیست، اینها اهمیتی ندارد؛ با آنها مبارزه هم نشود اشکالی ندارد.»
اما نوع دوم قاچاق را قاچاق سازمان یافته معرفی کردند: «من قاچاق های سازمانیافته بزرگ را می گویم؛ دهها کانتینر یا صدها کانتینر اجناس گوناگون قاچاق وارد کشور بشود؟ خب، باید برویم برخورد کنیم با اینها؛ ما دولتیم، ما قدرت داریم، ما میتوانیم؛ بهطور جدّی با اینها برخورد کنیم.»
اشکال دیگری که رهبر معظم انقلاب متوجه قاچاق می دانند، بحث جایگزینی آن با کالای داخلی است. ایشان قدرت قاچاقچیان را این گونه توصیف می کنند:« یک نفر آدم مبتکر میآید، سرمایهای هم دارد، فلان جنسی را که بسیار مصرفش در کشور زیاد است می خواهد تولید کند؛ می روند می گویند آقا! این را شما تولید نکن! ده میلیارد یا سی میلیارد بگیر تولید نکن؛ یا آنطرف زیر بار می رود و خودش را راحت می کند، یا اگر زیر بار نرفت، به او فشار میآورند و انواع و اقسام مشکلات را برایش درست می کنند، موانع قانونی سر راهش سبز می کنند، یا بالاخره در نهایت جنایت می کنند، به او ضربه می زنند و طرف را پشیمان می کنند.
اینها چیزهای مهمّی است، اینها چیزهای امنیّتی است، اینها چیزهای سادهای نیست، با این چیزها نمی شود ساده برخورد کرد. قاچاق اینجوری است؛ سمّ تولید داخلی، قاچاق است».در سال های اولیه انقلاب گرچه موضوع قاچاق مطرح بود، اما آنقدر کمرنگ بود که کسی به آن توجهی نمی کرد. حتی در دوران دفاع مقدس هم قاچاق مسئله کشور نبود. دلیل آن هم روشن بود. امکانات کشور به سمت جنگ سرازیر می شد و سطح زندگی مردم به گونه ای نبود که قاچاقچیان از محل آن بتوانند امرار معاش کنند.
با این حال، دوران بعد از جنگ که کشور نیاز به سازندگی داشت و کشور در مسیر پیشرفت قرار گرفته بود، آغاز دغدغه قاچاق بود.
البته در آن دوران مفهوم قاچاق و قاچاقچی در مواد مخدر منحصر می شد، رهبر انقلاب در آن دوران در دیدار با فرماندهان سپاه براهمیت مبارزه با قاچاق مواد مخدر تاکید کردند، اما با گذشت زمان مفهوم قاچاق شکل عام تری به خود می گیرد و تنها محدود به قاچاق مواد مخدر نمی شود.
طبیعی هم به نظر می رسید. چون سطح رفاه در کشور در حال بهبود بود و نیاز به کالاهای متنوع افزایش پیدا کرده بود، این وضعیت در کنار ممنوعیت ها و تعرفه های بالای وارداتی سبب شد تا کشور در معرض آسیب بزرگی به نام «قاچاق کالا» قرار بگیرد.
رهبری در سال ۷۰ هم به بیان جزئیات بیشتری از موضوع قاچاق پرداختند.
ایشان در دیدار اعضای هیئت مرکزی نظارت بر انتخابات مجلس گفتند: «قاچاق، یک عنوان عام و وسیع و یک طیف است. مثلاً یک وقت هست که یک نفر فرضاً به خارج از کشور رفته و حالا آمده و یک دستگاه ضبط صوت هم با خودش آورده که مثلاً قاچاق محسوب می شود.
هرچند ورود و خروج آن اجناس طبق مقررات نبوده و البته این یک قانونشکنی و تخلف از قوانین است؛ …. اما یک وقت هست که یک نفر با یک باند قاچاق ارتباط دارد و اصلاً کارش تمهید مقدمات و تسهیل طرق برای انجام قاچاق است؛ اینها یکسان نیستند.
باید واقعاً نگاه کرد، حدود را مشخص کرد و فهمید که صرف عنوان کافی نیست»، بحران ارزی اوایل دهه ۷۰ سبب شد که موضوع جدید در اقتصاد ایران مطرح شود و آن قاچاق ارز بود.
مقام معظم رهبری در سال ۷۴ در آن دوران عنوان کردند:« تثبیت نرخ ارز و جلوگیری از قاچاق و مبارزه جدّی با قاچاقچیان – چه قاچاق کالاها و چه قاچاق ارز – نیز تأثیر زیادی در زندگی مردم داشته است. در ۱۰ اردیبهشت ماه سال ۸۰ نیز رهبری با ارائه فرمان هشت ماده ای بر مبارزه با فساد تاکید می کنند که قاچاق جزوی از آن است.
رهبری در بند اول این سیاست ها می نویسند:« با آغاز مبارزه جدّی با فساد اقتصادی و مالی، یقیناً زمزمهها و به تدریج فریادها و نعرههای مخالفت با آن بلند خواهد شد.
این مخالفت ها عمدتاً از سوی کسانی خواهد بود که از این اقدام بزرگ متضرر می شوند و طبیعی است بددلانی که با سعادت ملت و کشور مخالفند یا سادهدلانی که از القائات آنان تاثیر پذیرفتهاند با آنان همصدا شوند. این مخالفت ها نباید در عزم راسخ شما تردید بیفکند»رهبری در سال ۱۳۸۸ یکی از دلایل ایجاد قاچاق را نبود راه های صحیح کسب مال معرفی می کنند و می گویند:« وقتی اشتغال به قدر کافی وجود نداشته باشد، راه های صحیح باز نباشد، آن وقت جوانان ما متأسفانه متوسل می شوند به راه های غیر صحیح؛ به قاچاق و امثال اینها.
قاچاق یک بلیه برای کشور و برای اقتصاد کشور یک درد است؛ یک ویروسِ به شدت فلج کننده است.»در سال های بعد نیز رهبری تاکیدات فراوانی بر مبارزه با قاچاق داشته اند، با این حال آنچه اتفاق افتاده است اصلا خوشایند نیست.
قاچاق دیگر به حوزه های خاص محدود نیست. از میوه گرفته تا موبایل. از قطعات خودرو تا لوازم خانگی قاچاق می شود. قاچاق هم دیگر به حالت سازمان یافته شکل گرفته است. دیگر این گونه نیست که یک نفر با کوله پشتی قاچاق کند. اینگونه شده است که با تانکر سوخت قاچاق می کنند و با کامیون میوه.
با این اوصاف به نظر می رسد که تنها کسی که با قاچاق کالا مخالف است و مرتب بر طبل مبارزه با آن می کوبد رهبر بصیر ایران است زیرا در همه دولت هایی که یکی پس از دیگری روی کار می آیند اهتمام به مبارزه با قاچاق کالا چندان پر رنگ نیست ، لذا باید دولتمردان عزم خود را برای قاچاق های سازمان یافته تحت عنوان واردات را کنترل نموده و برای کوله بران و مرزنشینان برنامه ای تدوین کنند تا آنها هم بتوانند امرار معاش کنند و نیازی به کوله بری سازمان یافته برا ی دلالان نداشته باشند .
رهبربصیر ایران در دیدار با کارگران منتخب نکات مهمی را در مورد قاچاق اشاره کردند؛
مقام معظم رهبری در مورخ 95/2/11 درجمع کارگران منتخب کشور سخنان مهمی را در خصوص قاچاق و ورود کالاهای غیر مجاز کانتینری به کشور و همچنین برخورد با بازرگانان و ملوانان مرزنشینی که برای امرار معاش خانواده فعالیت دارند بیان فرمودند.
,
نکاتی که مشکلات بحث قاچاق در کشور را روشن می کند و معضلات مبارزه با آن را مشخص می نماید. ایشان با تاکید بر جلوگیری از واردات قاچاق یک نقد جدی به مبارزه با قاچاق را مطرح کردند:« ما تا حالا در مبارزه با قاچاق خیلی جدی عمل نکردهایم».این صحبت مهم رهبری نشان می دهد که در مبارزه با قاچاق کم کاری شده است. البته رهبری میان دو نوع قاچاق کالا تمایز قائل می شوند و یکی از آن ها را «بلای بزرگ» کشور می نامند.
,ایشان ادامه دادند:« مراد من از قاچاق، فلان کولهبَرِ ضعیفِ بلوچستانی نیست که می رود آنطرف یک چیزی را برمی دارد روی کول خودش میآورد اینطرف؛ اینها که چیزی نیست، اینها اهمیتی ندارد؛ با آنها مبارزه هم نشود اشکالی ندارد.»
,اما نوع دوم قاچاق را قاچاق سازمان یافته معرفی کردند: «من قاچاق های سازمانیافته بزرگ را می گویم؛ دهها کانتینر یا صدها کانتینر اجناس گوناگون قاچاق وارد کشور بشود؟ خب، باید برویم برخورد کنیم با اینها؛ ما دولتیم، ما قدرت داریم، ما میتوانیم؛ بهطور جدّی با اینها برخورد کنیم.»
,اشکال دیگری که رهبر معظم انقلاب متوجه قاچاق می دانند، بحث جایگزینی آن با کالای داخلی است. ایشان قدرت قاچاقچیان را این گونه توصیف می کنند:« یک نفر آدم مبتکر میآید، سرمایهای هم دارد، فلان جنسی را که بسیار مصرفش در کشور زیاد است می خواهد تولید کند؛ می روند می گویند آقا! این را شما تولید نکن! ده میلیارد یا سی میلیارد بگیر تولید نکن؛ یا آنطرف زیر بار می رود و خودش را راحت می کند، یا اگر زیر بار نرفت، به او فشار میآورند و انواع و اقسام مشکلات را برایش درست می کنند، موانع قانونی سر راهش سبز می کنند، یا بالاخره در نهایت جنایت می کنند، به او ضربه می زنند و طرف را پشیمان می کنند.
,
اینها چیزهای مهمّی است، اینها چیزهای امنیّتی است، اینها چیزهای سادهای نیست، با این چیزها نمی شود ساده برخورد کرد. قاچاق اینجوری است؛ سمّ تولید داخلی، قاچاق است».در سال های اولیه انقلاب گرچه موضوع قاچاق مطرح بود، اما آنقدر کمرنگ بود که کسی به آن توجهی نمی کرد. حتی در دوران دفاع مقدس هم قاچاق مسئله کشور نبود. دلیل آن هم روشن بود. امکانات کشور به سمت جنگ سرازیر می شد و سطح زندگی مردم به گونه ای نبود که قاچاقچیان از محل آن بتوانند امرار معاش کنند.
با این حال، دوران بعد از جنگ که کشور نیاز به سازندگی داشت و کشور در مسیر پیشرفت قرار گرفته بود، آغاز دغدغه قاچاق بود.
,
البته در آن دوران مفهوم قاچاق و قاچاقچی در مواد مخدر منحصر می شد، رهبر انقلاب در آن دوران در دیدار با فرماندهان سپاه براهمیت مبارزه با قاچاق مواد مخدر تاکید کردند، اما با گذشت زمان مفهوم قاچاق شکل عام تری به خود می گیرد و تنها محدود به قاچاق مواد مخدر نمی شود.
,طبیعی هم به نظر می رسید. چون سطح رفاه در کشور در حال بهبود بود و نیاز به کالاهای متنوع افزایش پیدا کرده بود، این وضعیت در کنار ممنوعیت ها و تعرفه های بالای وارداتی سبب شد تا کشور در معرض آسیب بزرگی به نام «قاچاق کالا» قرار بگیرد.
,رهبری در سال ۷۰ هم به بیان جزئیات بیشتری از موضوع قاچاق پرداختند.
,ایشان در دیدار اعضای هیئت مرکزی نظارت بر انتخابات مجلس گفتند: «قاچاق، یک عنوان عام و وسیع و یک طیف است. مثلاً یک وقت هست که یک نفر فرضاً به خارج از کشور رفته و حالا آمده و یک دستگاه ضبط صوت هم با خودش آورده که مثلاً قاچاق محسوب می شود.
,هرچند ورود و خروج آن اجناس طبق مقررات نبوده و البته این یک قانونشکنی و تخلف از قوانین است؛ …. اما یک وقت هست که یک نفر با یک باند قاچاق ارتباط دارد و اصلاً کارش تمهید مقدمات و تسهیل طرق برای انجام قاچاق است؛ اینها یکسان نیستند.
,باید واقعاً نگاه کرد، حدود را مشخص کرد و فهمید که صرف عنوان کافی نیست»، بحران ارزی اوایل دهه ۷۰ سبب شد که موضوع جدید در اقتصاد ایران مطرح شود و آن قاچاق ارز بود.
,مقام معظم رهبری در سال ۷۴ در آن دوران عنوان کردند:« تثبیت نرخ ارز و جلوگیری از قاچاق و مبارزه جدّی با قاچاقچیان – چه قاچاق کالاها و چه قاچاق ارز – نیز تأثیر زیادی در زندگی مردم داشته است. در ۱۰ اردیبهشت ماه سال ۸۰ نیز رهبری با ارائه فرمان هشت ماده ای بر مبارزه با فساد تاکید می کنند که قاچاق جزوی از آن است.
,رهبری در بند اول این سیاست ها می نویسند:« با آغاز مبارزه جدّی با فساد اقتصادی و مالی، یقیناً زمزمهها و به تدریج فریادها و نعرههای مخالفت با آن بلند خواهد شد.
,این مخالفت ها عمدتاً از سوی کسانی خواهد بود که از این اقدام بزرگ متضرر می شوند و طبیعی است بددلانی که با سعادت ملت و کشور مخالفند یا سادهدلانی که از القائات آنان تاثیر پذیرفتهاند با آنان همصدا شوند. این مخالفت ها نباید در عزم راسخ شما تردید بیفکند»رهبری در سال ۱۳۸۸ یکی از دلایل ایجاد قاچاق را نبود راه های صحیح کسب مال معرفی می کنند و می گویند:« وقتی اشتغال به قدر کافی وجود نداشته باشد، راه های صحیح باز نباشد، آن وقت جوانان ما متأسفانه متوسل می شوند به راه های غیر صحیح؛ به قاچاق و امثال اینها.
,قاچاق یک بلیه برای کشور و برای اقتصاد کشور یک درد است؛ یک ویروسِ به شدت فلج کننده است.»در سال های بعد نیز رهبری تاکیدات فراوانی بر مبارزه با قاچاق داشته اند، با این حال آنچه اتفاق افتاده است اصلا خوشایند نیست.
,قاچاق دیگر به حوزه های خاص محدود نیست. از میوه گرفته تا موبایل. از قطعات خودرو تا لوازم خانگی قاچاق می شود. قاچاق هم دیگر به حالت سازمان یافته شکل گرفته است. دیگر این گونه نیست که یک نفر با کوله پشتی قاچاق کند. اینگونه شده است که با تانکر سوخت قاچاق می کنند و با کامیون میوه.
,با این اوصاف به نظر می رسد که تنها کسی که با قاچاق کالا مخالف است و مرتب بر طبل مبارزه با آن می کوبد رهبر بصیر ایران است زیرا در همه دولت هایی که یکی پس از دیگری روی کار می آیند اهتمام به مبارزه با قاچاق کالا چندان پر رنگ نیست ، لذا باید دولتمردان عزم خود را برای قاچاق های سازمان یافته تحت عنوان واردات را کنترل نموده و برای کوله بران و مرزنشینان برنامه ای تدوین کنند تا آنها هم بتوانند امرار معاش کنند و نیازی به کوله بری سازمان یافته برا ی دلالان نداشته باشند .
,انتهای پیام /
]
ارسال دیدگاه