یادداشت/
گرو کشی شکست خورده برای آزادی سران فتنه
نزدیک به یک سال است که جبهه گیری ها، اظهار نظرها و سخنرانی های جهت داری برای زیر فشار قراردادن رئیس جمهور طراحی و در مرحله اجرا قرار گرفته است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانابه نقل از صبح توس، اگر خط سیر و دنباله این فعالیت ها را گرفته و به عقب بر گردیم به سیاست گروگشی از رئیس جمهور می رسیم. سیاستی که پیچیده و چند مجهولی نیست و با تحلیل هایی رو بنایی هم می توان به وجوه اهداف و منویات آن پی برد که یا در سهم خواهی از قدرت، یا زبان به تخطئه گشودن دولت گذشته و یا باج خواهی برای آزادی و رفع حصر دو تن از عاملان فتنه سال ۸۸ خلاصه می شود.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, صبح توس,,
در مورد دغدغه اول که باید گفت اصولا چه درست و چه غلط، سیاست همراهی و همفکری تیم اجرایی با رئیس جمهوری امری معمول در دنیای سیاست امروز است و هر رئیس جمهور این حق را دارد که تیم کاری خود را در آزادی کامل انتخاب کند (هر چند که مجلس نیز می تواند در مورد ناتوان بودن یک یا چند تن از اعضای کابینه از اهرم های خود استفاده کند، همانطور که قرار است از این اهرم در مورد وزیر آموزش و پرورش استفاده شود) بنابراین سهم خواهان از قدرت باید به این درک برسند که کابینه، یک حزب نیست که بخواهند برای سهم خواهی در قدرتش داد و فریاد به راه بیندازند.
,,
در فرض دوم تلاش ها یعنی تخطئه دولت گذشته نیز باید گفت بهترین داور عملکرد دولت گذشته مردم هستند و آنها بهتر از هر کسی تغییرات فاحش رفتاری رئیس دولت های نهم و دهم را در دو دوره چهار ساله متوجه شده اند، اما اینکه برخی افراطیون بخواهند با این بهانه مستمسکی برای تقابل رسانه ای میان دولت فعلی و دو دولت گذشته بیابند امری به شدت مذموم است و اگر قرار بر این شیوه باشد، خود باید پاسخ گوی حضور خود و دوستانشان در کابینه های هفتم و هشتم باشند و ابهامات پاسخ داده نشده ای را روش کنند که در حال حاضر در قبرستان بی خبری دفن شده است.
,,
اما ماجرای سوم که چند وقتی است به قول قدیمی ها برای تهیه آشش، «پیاز داغ» بیشتری مصرف می شود، گرو کشی برخی چهره های افراطی است برای آزادی دو تن از سران فتنه سال ۸۸٫
,,
بی شک گرو کشی در جبهه ای که مدت هاست قافیه سیاست و اخلاق را باخته است، چیز عجیبی نیست. چه آنها که در جبهه اصلاح طلبی حضور فعال داشته و دارند و چه آنها که مدت هاست به سلک اصولگرایان وا داده معروف شده اند و در آخرین مورد آن اگر چه علی مطهری با شیوه و روشی به ظاهر دموکراتیک خواستار آن شده که این دو تن از با محاکمه شدن بلاتکلیفی خلاص شوند اما بیشتر از یک درخواست حقوقی می تواند به رگه های باریک زیر سئوال بردن عدالت در نظام و دستگاه قضا اشاره نمود.
,,
وی که در دیداری با رهبر معظم انقلاب از ایشان برای رفع حصر یا محاکمه این دو تن درخواستی را مطرح کرده بود، با پاسخی رو به رو شد که شاید به ذهن هیچ پرسشگری هم متبادر نمی شد، چنانکه فرزانه انقلاب در پاسخ به این مطالبه ابراز داشتند: «من قبلا درباره بصیرت صحبت کردهام و این که نباید راه شهدا و راه انقلاب را گم کنیم. جرم اینها بزرگ است و اگر امام(ره) بودند شدیدتر برخورد میکردند. اگر اینها محاکمه شوند حکمشان خیلی سنگین خواهد بود و قطعا شما راضی نخواهید بود. ما اکنون به اینها ملاطفت کردهایم.»
,,
و ناگفته پیداست وقتی رهبر معظم انقلاب که در میان اختلاف سلیقه های گاه و بیگاه سران برخی قوا، با ملاطفت تمام آنها را به همراهی با یکدیگر تشویق می نمودند، این بار با توجه به قاطعیت خود در پاسخگویی، حجت را برای اظهار دوباره این درخواست تمام کردند.
,,
شاید اگر جناب مطهری کمی اندیشه می کردند، با عدم طرح این درخواست از معظم اله می توانستند سیاست هویج و چماغ خود را مدت بیشتری بر بالای سر نظام قرار دهند و از تداوم این روش به عنوان روشی نادرست برای خیر و صلاح نظام نام ببرند اما با تدبیر قاطع رهبر معظم انقلاب، ایشان اگر می خواهند همچنان عنوان کنند که کج دار و مریض در صف انقلاب حضور دارند، از حالا به بعد دیگر نمی توانند به حصر خانگی یا عدم محاکمه این دو عنصر نامطلوب اعتراض نمایند.
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه