یاداشت؛
نگاهی به قوانین نگهداری از سگ و سگ گردانی
همیشه به یاد داشته باشید امنیت و آرامش جامعه حرف اول را میزند اما علی رغم این ممنوعیت ها هنوز هم در سطح شهر شاهد سگ گردانی هستیم. به نظر شما پایان این کشمکش به کجا ختم می شود؟ حق با کدوم گروه است؟ مخالفین سگ گردانی یا صاحبان و حامیان سگها ؟[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، در دنیای امروزی و به خصوص در شهرهای بزرگ افراد بسیار زیادی را میتوان مشاهده کرد که سگهای بزرگ و کوچکی را با خود حمل میکنند این افراد عموماً حیوان همراه خود را به چشم یک همدم میبینند و با او انس و الفت زیادی برقرار میکنند به عبارت دیگر میتوان گفت سگ گردانی به تفریح جدید برخی جوانان تبدیل شده است و بسیاری از آنها با نگهداریهای لاکچری و فانتزی از حیوانات خود این کار را نشانه شیک بودن میدانند اما این در حالی است که این عمل نارضایتیهای گسترده مردمی در خصوص روند فزاینده پدیده سگ گردانی و سگ بازی در اماکن عمومی و مرئی و منظر عام از قبیل پارکها، خیابانها و مجتمعهای مسکونی را در پی داشته و شاهد انحراف از ارزشهای اخلاقی و ایرانی اسلامی بوده و موجب جریحه دار شدن احساسات شهروندان میگردد وضمن ایجاد رعب و وحشت ، برای اطفال، نوجوانان، دختران و سالمندان، خطراتی را به دنبال دارد بررسی پدیده سگ گردانی از دیدگاه قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 با اصلاحات و الحاقات بعدی از دو بُعد قابل بررسی است:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کُردتودی,سگ گردانی و ایجاد رعب و وحشت
در سال 1397 در پی حمله دو قلاده سگ خانگی به دختر 10 ساله در لواسان پلیس به نحوه همراه داشتن سگ در اماکن و معابر عمومی ورود پیدا کرد و رئیس پلیس پایتخت اظهار داشت: برخی از افراد با آوردن سگ به معابر عمومی باعث ایجاد ترس و دلهره برای شهروندان شده اند و به همین دلیل با اخذ مجوز از دادستان وقت تهران با افرادی که سگ گردانی می کنند برخورد خواهد شد که متاسفانه هیچ اقدامی خاصی در این مورد انجام نشد و دلیل اصلی آن نیز فقدان نص قانونی در این مورد بود که خوشبختانه در تاریخ 06/11/1397 دستورالعمل نظارت و پیگیری حقوق عامه توسط رئیس محترم قوه قضائیه ابلاغ شد که به مقامات قضایی قدرت ورود به موضوعاتی که ناقض حقوق عامه بودند را می داد، برای مثال در بحث سگ گردانی دادستان می تواند با استناد به بند 4 از ماده 2 این دستور العمل با اتخاذ تدابیر پیشگیرانه اقدامات مقتضی را جهت جلوگیری از سگ گردانی و اقدامات مشابه آن به منظور حفظ نظم و آسایش عمومی انجام ده که این اقدامات پیشگیرانه به صلاحدید دادستان در حدود قانون خواهد بود.
برخی از حقوقدانان موضوع سگ گردانی را داخل در ماده 618 قانون مجازات اسلامی می دانند، این ماده بیان می دارد که ((هر کس با هیاهو و جنجال یا حرکات غیر متعارف یا تعرض به افراد موجب اخلال نظم و آسایش و آرامش عمومی گردد یا مردم را از کسب و کار باز دارد به حبس از سه ماه تا یک سال و تا (۷۴) ضربه شلاق محکوم خواهد شد.)) با توجه به این ماده و با نگاهی به فرهنگ قومی ایرانی اسلامی، سگ گردانی در معابر عمومی یک امر غیر متعارف محسوب می شود که می تواند مخل نظم و امنیت و آسایش عموم مردم شود و به همین دلیل قابل پیگیری قضائی می باشد.
نکته مهم اینکه موضوع جرم ماده 618 قانون مجازات اسلامی با نظر به ماده 104 قانون مذکور از جمله جرائم غیر قابل گذشت است و برای شروع به تعقیب کیفریِ شخص خاطی نیازی به طرح شکایت توسط شاکی خصوصی نیست و دادستان در مقام مدعی العموم میتواند به محض اطلاع از وقوع جرم یا هرگونه بی نظمی یا اخلال در آسایش عمومی تعقیب کیفری را آغاز نماید و شخص خاطی را همراه با کیفر خواست به دادگاه معرفی نماید.
سگ گردانی و تهدید علیه بهداشت عمومی
علاوه بر موارد مذکور در فوق می توان این عمل را به عنوان تهدیدی علیه بهداشت عمومی دانست که این موضوع در ماده 688 مکرر قانون مجازات اسلامی آورده شده است، ماده 688 مکرر بیان می دارد «گرداندن حیوانات خطرناک یا حیواناتی که مضر برای سلامت عمومی بوده یا نجس العین می باشند از قبیل سگ در اماکن و معابر عمومی و وسائل نقلیه ممنوع است و مرتکب علاوه بر جزای نقدی از یک میلیون ریال تا پنج میلیون ریال و به ضبط حیوان مذکور محکوم می گردد.
همچنین نگهداری حیوانات مذکور در آپارتمانها ممنوع و در منازل مسکونی چنانچه موجب نارضایتی هر یک از ساکنین شود ممنوع است. نگهدارنده در مرتبه اول موظف است با اخطار دادسرا ظرف مدت ده روز رفع مزاحمت نماید و در مرتبه دوم و یا درصورت عدم رفع مزاحمت به جزای نقدی از پانصد هزار ریال تا پنج میلیون ریال محکوم و در هر صورت حیوانات مذکور ضبط خواهند شد.
با نگاهی به مطالب ذکر شده خلاء قانونی در کتب تقنینی در مورد معضل سگ گردانی یا به طور کلی حیوان گردانی به شدت احساس می شود و حتی طرح ((صیانت از حقوق عامه در مقابل حیوانات مضر و خطرناک)) به طور خاص و دقیق نمیتواند دردی را درمان کند زیرا دارای نواقصی است که از حوصله این بحث خارج بوده ، علی¬ایحال پیشنهاد می شود که با اتخاذ تصمیم درست و اختصاص محیط های خاصی برای افرادی که علاقه¬مند به سگ گردانی اند بتوان به نحوی به این مشکلات پایان داد همانطور که این موضوع با قانونگذاری های درست و صحیح در کشور های غربی حل شده است.
یاداشت: نوید کرمی ـ کارشناس و پژوهشگر حقوق
انتهای پیام/
سگ گردانی و ایجاد رعب و وحشت
, سگ گردانی و ایجاد رعب و وحشت,در سال 1397 در پی حمله دو قلاده سگ خانگی به دختر 10 ساله در لواسان پلیس به نحوه همراه داشتن سگ در اماکن و معابر عمومی ورود پیدا کرد و رئیس پلیس پایتخت اظهار داشت: برخی از افراد با آوردن سگ به معابر عمومی باعث ایجاد ترس و دلهره برای شهروندان شده اند و به همین دلیل با اخذ مجوز از دادستان وقت تهران با افرادی که سگ گردانی می کنند برخورد خواهد شد که متاسفانه هیچ اقدامی خاصی در این مورد انجام نشد و دلیل اصلی آن نیز فقدان نص قانونی در این مورد بود که خوشبختانه در تاریخ 06/11/1397 دستورالعمل نظارت و پیگیری حقوق عامه توسط رئیس محترم قوه قضائیه ابلاغ شد که به مقامات قضایی قدرت ورود به موضوعاتی که ناقض حقوق عامه بودند را می داد، برای مثال در بحث سگ گردانی دادستان می تواند با استناد به بند 4 از ماده 2 این دستور العمل با اتخاذ تدابیر پیشگیرانه اقدامات مقتضی را جهت جلوگیری از سگ گردانی و اقدامات مشابه آن به منظور حفظ نظم و آسایش عمومی انجام ده که این اقدامات پیشگیرانه به صلاحدید دادستان در حدود قانون خواهد بود.
,برخی از حقوقدانان موضوع سگ گردانی را داخل در ماده 618 قانون مجازات اسلامی می دانند، این ماده بیان می دارد که ((هر کس با هیاهو و جنجال یا حرکات غیر متعارف یا تعرض به افراد موجب اخلال نظم و آسایش و آرامش عمومی گردد یا مردم را از کسب و کار باز دارد به حبس از سه ماه تا یک سال و تا (۷۴) ضربه شلاق محکوم خواهد شد.)) با توجه به این ماده و با نگاهی به فرهنگ قومی ایرانی اسلامی، سگ گردانی در معابر عمومی یک امر غیر متعارف محسوب می شود که می تواند مخل نظم و امنیت و آسایش عموم مردم شود و به همین دلیل قابل پیگیری قضائی می باشد.
,نکته مهم اینکه موضوع جرم ماده 618 قانون مجازات اسلامی با نظر به ماده 104 قانون مذکور از جمله جرائم غیر قابل گذشت است و برای شروع به تعقیب کیفریِ شخص خاطی نیازی به طرح شکایت توسط شاکی خصوصی نیست و دادستان در مقام مدعی العموم میتواند به محض اطلاع از وقوع جرم یا هرگونه بی نظمی یا اخلال در آسایش عمومی تعقیب کیفری را آغاز نماید و شخص خاطی را همراه با کیفر خواست به دادگاه معرفی نماید.
,سگ گردانی و تهدید علیه بهداشت عمومی
, سگ گردانی و تهدید علیه بهداشت عمومی, سگ گردانی و تهدید علیه بهداشت عمومی,علاوه بر موارد مذکور در فوق می توان این عمل را به عنوان تهدیدی علیه بهداشت عمومی دانست که این موضوع در ماده 688 مکرر قانون مجازات اسلامی آورده شده است، ماده 688 مکرر بیان می دارد «گرداندن حیوانات خطرناک یا حیواناتی که مضر برای سلامت عمومی بوده یا نجس العین می باشند از قبیل سگ در اماکن و معابر عمومی و وسائل نقلیه ممنوع است و مرتکب علاوه بر جزای نقدی از یک میلیون ریال تا پنج میلیون ریال و به ضبط حیوان مذکور محکوم می گردد.
,همچنین نگهداری حیوانات مذکور در آپارتمانها ممنوع و در منازل مسکونی چنانچه موجب نارضایتی هر یک از ساکنین شود ممنوع است. نگهدارنده در مرتبه اول موظف است با اخطار دادسرا ظرف مدت ده روز رفع مزاحمت نماید و در مرتبه دوم و یا درصورت عدم رفع مزاحمت به جزای نقدی از پانصد هزار ریال تا پنج میلیون ریال محکوم و در هر صورت حیوانات مذکور ضبط خواهند شد.
,با نگاهی به مطالب ذکر شده خلاء قانونی در کتب تقنینی در مورد معضل سگ گردانی یا به طور کلی حیوان گردانی به شدت احساس می شود و حتی طرح ((صیانت از حقوق عامه در مقابل حیوانات مضر و خطرناک)) به طور خاص و دقیق نمیتواند دردی را درمان کند زیرا دارای نواقصی است که از حوصله این بحث خارج بوده ، علی¬ایحال پیشنهاد می شود که با اتخاذ تصمیم درست و اختصاص محیط های خاصی برای افرادی که علاقه¬مند به سگ گردانی اند بتوان به نحوی به این مشکلات پایان داد همانطور که این موضوع با قانونگذاری های درست و صحیح در کشور های غربی حل شده است.
,یاداشت: نوید کرمی ـ کارشناس و پژوهشگر حقوق
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه