امامی که با یک کافر صلح کرد
براساس اسناد شیعه معاویه فرد فاسق و کافری بوده به طوریکه بدعت های زیادی را در دین نهاده و همین امر کافر بودن وی را اثبات می کند اما سوالی که برخی وارد میکنند این است که چرا امام حسن مجتبی با چنین فرد فاسق و کافری صلح کرد؟[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری زنان قم ، شیعه می گوید معاویه کافر بوده است، سپس ما می بینیم که حضرت حسن بن علی(ع) با معاویه صلح کرد و از خلافت دست کشید، پس شیعه باید بگوید که امام حسن مجتبی (ع) به نفع یک کافر از خلافت کناره گیری کرده است، و این با عصمت او متضاد است! و یا این که باید بپذیرند که معاویه مسلمان بوده است!
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه خبری زنان قم ،, پایگاه خبری زنان قم ،, پایگاه خبری زنان قم,معاویه، به شهادت کتب اهل سنت کارهای خلاف شرع و بدعت های متعددی از قبیل شراب خوارِی، بدعت گذاشتن اذان در نماز «عیدین»، خواندن نماز جمعه در روز چهارشنبه و... را مرتکب شده است به همین دلیل جای هیچ گونه مسامحه و مماشات با او وجود ندارد.
,از طرف دیگر به شهادت تاریخ، صلح حسن (ع) با معاویه صلحی از روی رضایت نبود، بلکه بعد از تفرقه افکنی های معاویه و اطمینان به کشته شدن همان مقدار از یاران اندک امام (ع) (کشته شدنی بدون فایده) امام (ع) صلح را برای حفظ دین و جان مسلمانان پذیرفتند. همان گونه که پیامبر گرامی اسلام(ص) برای حفظ دین و جان مسلمانان صلح حدیبیه با مشرکان را منافی با عصمت ندانسته و آن را پذیرفت. پس چنین صلح اجباری نیز که قطعا برای حفظ مصلحت اسلام و مسلمین بوده است با عصمت امام (ع) منافاتی ندارد.
,معاویه که در طی جنگ با امام حسن نفاق بسیاری را طرح ریزی کرده و به انجام رسانید، با وعده های بی شماری که به سپاهیان سست عنصر امام حسن داد به راحتی فریبشان داده و با خود همراه کرد به طوریکه امام حسن در رابطه با این واقعه سخت اندوهگین بوده و مجبور به پذیرش صلح با کسی شد که سرآمد ظلم و ستم آن ایام بود.
,امام حسن(ع) فرمود: «من خواسته اکثریت را در صلح یافتم و دوست نداشتم بر آنچه کراهت دارند وادارشان کنم و جهت حفظ همان تعداد کم شیعیانم از کشته شدن، این جنگ را به روزهای دیگر انداختم (صلح کردم) بدرستی که خداوند هر روز در شأنی است. با توجه به این شرایط و تفرقه افکنی های معاویه و خسته بودن مردم از جنگ، صلحی ناخواسته شکل گرفت که نه با عصمت امام ناسازگار است و نه توجیهی برای طرف مقابل است. چگونه با عصمت امام (ع) ناسازگار باشد حال آنکه جد بزرگوارش یعنی پیامبر اسلام (ص) به خاطر خباثت جاهلان و مشرکان مکه، که اتفاقاً در آن زمان معاویه و پدرش ابوسفیان نیز در صف مقابل و در جبهه مشرکان بودند، صلح حدیبیه را با مشرکان پذیرفت.
,امام حسن(ع) که همواره مظلوم ترین ائمه شیعیان است که نه تنها با بی وفایی یاران و لشگریان خود روبه رو شد بلکه مجبور به امضای صلح نامه ای شد که سایه فساد و نفاق را بر سر مسلمانان در بر داشت این درحالی است که وی از موج نفاق معاویه حتی در منزل خود نیز مصون نبوده و توسط جعده همسر خود که وعده های معاویه وی را کور وکر کرده بود به شهادت رسید این درحالی است که امام حسن در مدت کوتاهی به عمق نیرنگ های معاویه پی برده و برای حفظ جامعه مسلمانان واقعی و جلوگیری از ریخته شدن خون ایشان حاضر به صلح با مردی شد که به شهادت بسیاری از اسناد شیعه و سنی فاسق بوده است.
,,
]
ارسال دیدگاه