۱۰عاملتشدیدکننده ناسلامتی روانی
ناسلامتی روانی» پدیدهای رو به گسترش در جامعههای امروزی است که کشورها و دولتها بر اساس درک دقیق از مفاهیم و پیامدهای آن و البته با توجه به اینکه اقتصاد آنها در چه مرحلهای از توسعه قرار دارد و تا چه اندازه میتواند برای «سلامتی روان افراد» هزینه کند، برنامههایی برای جلوگیری از رشد آن دارند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از ساعت 24، در ایران اما برنامه ویژهای تدوین نشده است و در این باره اصولا طرح مساله نیز با محدودیتهایی مواجه شده است. به طور مثال طرح موضوع اعتیاد، طلاق، روابط غیرمجاز با جنس مخالف در رسانهها با محدودیتهای ویژه مواجه هستند.
دکتر سید هادی معتمدی، روانپزشک ایرانی در مقالهای با عنوان «وضعیت صلامت روان در میان ایرانیان چگونه است» ۱۰ عامل تشدیدکننده ناسلامتی روانی را به شرح زیر برشمرده است:
۱- ناشناخته بودن اختلالات روانی: در کشور ما بسیاری از مردم غیرپزشک دارای شناخت خوبی از بسیاری از امراض هستند و گاهی حتی اقدام به خوددرمانی میکنند اما در مورد اختلالات روانی این آگاهی بسیار کم است و کمتر دیده میشود که خستگی و زیاد خوابیدن و دردهای بدنی را به افسردگی نسبت بدهند و فوری به سمت ویتامین و زدن آمپولهای تقویتی میروند.
۲- داشتن انگ و برچسب اختلالات روانی و فرار مردم از درمان از ترس آنکه انگ دیوانه به ایشان زده شود موجب مظلومیت این بیماران شده و سالها از ترس انگ، زجر میکشند و بیماری خود را پنهان میکنند.
۳- ترس مردم از مصرف داروهای اعصاب و روان و اعتیادآور دانستن آنها؛ در حالی که این داروها اگر زیر نظر روانپزشک مصرف شود به هیچ عنوان اعتیادآور نیست و در پایان درمان به راحتی قطع خواهد شد.
۴- ناهماهنگی و عدم همکاری مفید و موثر (در بسیار مواقع) بین تیم درمانی اختلالات اعصاب و روان شامل روانپزشک، روانشناس، مددکاران اجتماعی، روانپرستاران، کاردرمانگران و... که ضرر آن به طور مستقیم به بیماران میرسد.
۵- کمبود تخت برای بیماران اعصاب و روان و عدم پوشش بیمه در مورد مراکز توانبخشی اعصاب و روان زیر پوشش سازمان بهزیستی که بار عمده بیماران روانی مزمن را به دوش میکشند.
۶- بالا بودن میزان اعتیاد در جامعه و تاثیر مصرف مواد گوناگون بالاخص مواد جدید مانند شیشه در ایجاد علائم شدید روانی، به گونهای که مرکز مطالعات زندانها (ICPS) و اصغر جهانگیری رییس سازمان زندانهای کشور از آمار رو به افزایش زندانیان کشور خبر میدهد و میگوید تعداد زندانیان بیش از ۲۲۰ هزار و ظرفیت زندانها حدود ۱۴۰ هزار نفر است.
۷- کاهش ضریب امنیت فردی بالاخص برای زنان در جامعه به دنبال اسیدپاشی و افزایش اوباشگری.
۸- کاهش اعتماد در جامعه به عنوان یکی از مهمترین متغیرهای سرمایه اجتماعی به گونهای که گزارش اخیر مرکز پژوهشهای مجلس در مورد اعتماد مردم به قضات که مبنای اعتقاد مردم به برقراری عدالت در جامعه است فقط حدود ۳۳ درصد زیاد و مابقی متوسط و کم است، یعنی کسی که به دنبال احقاق حق خود میرود امید زیادی ندارد که حق به حقدار برسد.
۹- کاهش ضریب امنیت روحی و روانی جامعه به دنبال فشار ناشی از تحریمها و کمبود برخی از داروها و وسایل مورد نیاز در درمان اختلالات اعصاب و روان و ناکارآمدی، سوءمدیریت و بیتوجهی به این حوزه در دولت عدالتمحور و افزایش فشار بر این قشر محروم
۱۰- کمبود فضای شاد در جامعه و عناصر شادی و تفریح در سبد کالای خانواده به گونهای که سهم تفریح را کانون هماهنگی شوراهای کار کشور در سبد کالای خانواده حدود ۴۵ هزار تومان یعنی ۹.۱ درصد درآمد کارگران برآورد میکند.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/ط
]
ارسال دیدگاه