وبلاگ افاضات عقل کل
غرور ملی ایرانیان را قربانی نکنید/ از سفیر زنده عربستان تا شهادت رایزن فرهنگی ایران
وقتی واکنش عربستان سعودی در رابطه با یک ادعای واهی در مورد ترور سفیرش را با واکنش ایران در قبال حمله به سفارتش مقایسه میکنیم این سوال مطرح میشود که چرا ایران باید در برابر عربستان موضع انفعالی از خود نشان دهد؟[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا وبلاگ افاضات عقل کل نوشت: در مهرماه 1390 بود که ایران از از سوی آمریکا متهم شد به اینکه قصد داشته است عادل الجبیر سفیر عربستان در آمریکا را ترور کند؛ وزارت خارجه ایران این اتهام را کاملاً رد کرد و آن را سناریوی جدید آمریکا بر ضد ایران دانست و از آمریکا در سازمان ملل شکایت کرد؛ این ادعا به حدی مضحک بود که حتی مدیر «اف بی آی» آن را شبیه فیلمنامههای هالیوودی دانست. اما بر سر این اتهام واهی، جنجال رسانهای بر ضد ایران شکل گرفت و سعود الفیصل وزیر خارجه عربستان با تکیه بر این ادعای واهی اعلام کرد «هر تحرکی که ایران علیه عربستان سعودی بکند با مقابله به مثلی حساب شده روبرو خواهد شد».
ترکی فیصل شاهزاده اطلاعاتی سعودی نیز در حالی که زیادی جوگیر شده بود گفت: «یک نفر در ایران باید تاوان این طرح را بپردازد!».
در همین راستا بان کی مون دبیرکل سازمان ملل متحد نیز اعلام کرد: «بنا به درخواست عربستان؛ پرونده توطئه جمهوری اسلامی ایران برای ترور سفیر عربستان در آمریکا به شورای امنیت فرستاده شد».
این همه جنجال و غوغا فقط بر سر یک ادعا در حالی بود که سفیر عربستان حتی یک خراش هم برنداشته بود و هیچ سندی هم برای اثبات این ادعای واهی وجود نداشت.
اما امسال در 28 آبان، سفارت ایران در بیروت مورد حمله تروریستی قرار گرفت و رایزن فرهنگی ایران به شهادت رسید و علاوه بر آن در اثر انفجار 100 کیلو مواد منفجره، دهها تن کشته و مجروح شدند؛ بلافاصله بعد از این اقدام، گروهک تروریستی «گردانهای عبدالله عزام» که یکی از شاخه های القاعده است مسئولیت این اقدام تروریستی را برعهده گرفت.
سید حسن نصرالله دبیرکل حزب الله لبنان در معرفی این گروهک تروریستی گفت: «گروه عبدالله عزام یک امیر دارد که سعودی تبار است و من مطمئن شدهام که او با سرویسهای اطلاعاتی عربستان سعودی مرتبط است».
در نهایت ارتش لبنان «ماجد الماجد» سعودی الاصل را که سرکرده این گروهک تروریستی بود دستگیر کرد و ایران خواستار اعزام هیأتی به لبنان برای بازجویی از الماجد شد؛ اما ریاض خواستار بازگرداندن الماجد به عربستان و مخالف بازجویی ایران از این تروریست سعودی شد.
تا اینکه چند روز پیش خبر مرگ مشکوک الماجد اعلام شد؛ در حالی که بنا به گفته شبکه الجدید لبنان، یک وابسته به سفارت عربستان 24 ساعت قبل از مرگ الماجد با وی دیدار داشته است؛ این تروریست که به عنوان جعبه سیاه عربستان شناخته میشد به طرز مشکوکی کشته شد چون الماجد اطلاعاتی داشت که به بندر بن سلطان رئیس دستگاه اطلاعاتی عربستان ختم میشد.
وقتی واکنش عربستان سعودی در رابطه با یک ادعای واهی در مورد ترور سفیرش را با واکنش ایران در قبال حمله به سفارتش مقایسه میکنیم این سوال مطرح میشود که چرا ایران باید در برابر عربستان موضع انفعالی از خود نشان دهد و قاطعانه عمل نکند؟
عربستان در حالی که سفیرش زنده بود با یک ادعای واهی، پرونده این اقدام را به شورای امنیت کشاند و با کمال وقاحت؛ ایران را به مقابله به مثل و دادن تاوان تهدید کرد، آن وقت ما میبینیم رایزن فرهنگی ایران در بیروت به شهادت رسیده و اسناد حاکی از دست داشتن بندر بن سلطان در این قضایاست.
حضرت امام (ره) صریحاً آل سعود را خائنین به حرم الهی مینامیدند پس چرا برخی از مسئولان بر خلاف نظر امام(ره) هنوز هم سنگ عربستان را به سینه میزنند و حاضر نیستند در نوع رابطه با عربستان واقع بین باشند؟ آیا خون به ناحق ریخته رایزن فرهنگی ایران به اندازه سفیر زنده عربستان ارزش ندارد که موضع قاطعی در این رابطه اتخاذ نمیشود؟
مگر سیاست خارجی ما بر مبنای واقع بینی و احترام متقابل نیست؟ آیا انفجار تروریستی مقابل سفارت ایران، احترام عربستان به ایران بود که هنوز برخیها برای گسترش رابطه با این کشور سر و دست میشکنند؟ وقتی سعودیها احترام متقابل را نمیفهمند احترام یکطرفه ایران به عربستان چیزی جز تحقیر ملت ایران نیست؛ باید چه اتفاق دیگری رخ دهد تا برخی سیاسیون از خوش خیالی دست بردارند و در سیاست خارجی واقع بین باشند؛ سیاست خارجی باید بر مبنای واقع بینی شکل گیرد نه خوش خیالی!
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه