وقتی ادبیات روزنامه وطنی داعشی می شود
در پی شهادت سردار حسین همدانی تمام رسانه های خبری مکتوب و مجازی خبر شهادت وی را منتشر کردند اما در این میان یک روزنامه بر خلاف جریان رسانه ای کشور با درج یک تیتر جهت دار واستفاده از خوانندگان متبادر کرد و ادبیاتی را که داعش در رسانه های خود به کار برده بود برای سردار شهید وطنش به کار برد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از رویکرد ، شامگاه پنجشنبه گذشته سردار حسین همدانی از فرماندهان سپاه پاسداران و از مستشاران ارشد نظامی ایران در دفاع از حرم عقیله بنی هاشم حضرت زینب(س)، در سوریه به شهادت رسید و در پی شهادت وی تمام رسانه های خبری مکتوب و مجازی خبر شهادت وی را منتشر کردند اما در این میان یک روزنامه بر خلاف جریان رسانه ای کشور با درج یک تیتر جهت دار و تعبیر دیگری از یک واژه خاص معنی دیگری را به اذهان خوانندگان متبادر کرد و ادبیاتی را که داعش در رسانه های خود به کار برده بود برای سردار شهید وطنش به کار برد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,این که یک روزنامه بدون در نظر گرفتن قوانین مطبوعاتی کشورش و بی توجه به عرف جامعه خود فقط به دلیل عداوت ها و کینه های قدیمی جناحی نسبت به یک موضوع خبری که مربوط به از دست دادن یکی از فرماندهان با ارزش دفاع مقدس بوده است واکنش نشان دهد و به جای واژه شهادت از عبارت کشته شدن استفاده کند قطعا نه یک خطای رسانه ای بلکه نشان از عدم کفایت افراد مسئول در این روزنامه و عناد آشکار آنها با موازین و مواضع حکومتی است.اگرچه مسئولان وزارت ارشاد نسبت به این تیتر واکنش نشان دادند ولی بی شک این مدل واکنش های فرمایشی نمی تواند رفتارهای معاندانه این افراد را توجیه کند.
,مخاطبان حرفه ای رسانه ها خوب می دانند که حساسیت های انتخاب تیتر اصلی صفحه نخست تا چه اندازه بالاست.هنگامی که در یک روزنامه قرار است تیتر صفحه یک انتخاب شود معمولا شورای تیتر تشکیل می شود که بعد از انتخاب قطعی توسط این شورا ،تیتر توسط سردبیر یا شورای سردبیری بازبینی و به تایید نهایی می رسد.این که چگونه در یک خبر به جای کلمه شهادت از واژه کشته شدن استفاده شود و بلافاصله بعد از آن در متن خبر هم به صورتی کاملا جهت دار به سابقه سرکوب مخالفان سال ۸۸ و نقش شهید همدانی به عنوان مسئول سرکوب اشاره شود ، اینجا دیگر حرف اشتباه رسانه ای و سهو در عمل مطرح نیست به ویژه آنکه مدیر مسئول این روزنامه فرد تازه کار و بی اطلاعی در حوزه رسانه ها نبوده است.
,این مساله که باعث آزردگی مردم و بسیاری از مخاطبان شد به قدری جدی است که عذرخواهی و پاسخ گویی مدیر مسئول به معاونت مطبوعاتی و جبران کردن این اشتباه در تیتر شماره بعدی روزنامه هم ذره ای از بار این همه عداوت نهفته در این اشتباه کم نمی کند تا جایی که حتی تعطیلی این روزنامه هم دردی را دوا نخواهد کرد چرا که مشکلات حوزه مطبوعات و رسانه های مجازی خیلی ریشه ای تر از این هاست که با تعطیلی یک رسانه بتوان مانع ادامه یافتن جریان پشت پرده آن شد.اینکه معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد به عنوان ناظر اصلی بر محتوای رسانه ای کشور و به عنوان متولی تشخیص جرائم رسانه ای از گذشته تا به امروز به جای برخورد مستقیم با مدیر مسئول و سردبیر یک روزنامه به تعطیلی نشریات اقدام می کرده است جای سوال دارد.
,مطالب و تیتر های هتاکانه و ضد ارزشی برخی از روزنامه ها که در سال های گذشته باعث تعطیلی و معلق شدن آن ها مصداق بارزی است برای این که نشان دهد تعطیلی یک روزنامه و بستن یک رسانه خبری از بروزآسیب های بعدی و اتفاقات اینچنینی جلوگیری نمی کند و افرادی که نشریه شان را در معرض تعطیلی می بینند به دنبال راه گریز دیگری از جمله تاسیس یک نشریه دیگر می افتند.در واقع معاونت مطبوعاتی با این تدبیر و نسخه قدیمی پاسخ نمی گیرد چرا که افکار و اصول فکری این افراد همچنان برجای خود باقی است و گاهی بعد از تعطیلی روزنامه این افراد به عنوان اتاق فکر رسانه های دیگر و جریان های معاند و مغرض همچنان به کار خود البته این بار در لباسی دیگر ادامه می دهند.
,اگر بخواهیم در یک نگاه واقع بینانه علت اصلی و ریشه و بنیان این اتفاقات ناخوشایند را بررسی کنیم می بینیم که سهم اصلی این جریانات انحرافی رسانه ای متوجه وزارت ارشاد به طور اعم و معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد به طور اخص است. وقتی قانونی مدون و مشخص در حوزه مطبوعات و رسانه های مجازی و مکتوب وجود دارد لذا همه رسانه ها باید مقید به قرار گرفتن در این چارچوب قانونی باشند و تخطی کردن از خطوط اصلی این آئین نامه ها برای همه رسانه ها به یک اندازه باید دارای تبعات باشد و این در حالی است که در برخورد های قانونی با برخی روزنامه ها یا رسانه های خاطی همواره برخورد های متفاوت دیده می شود.حتی در مورد گرفتن مجوز تاسیس روزنامه و سایت خبری نیز به اندازه لازم بر کفایت افراد و سابقه رسانه ای آن ها و همچنین التزام عملی به نظام جمهوری اسلامی تاکید نمی شود که اگر اینچنین بود وجود برخی افراد معلوم الحال که سابقه جرائم مطبوعاتی شان موجود است در مناصب رسانه ای و مدیرمسئولی برخی روزنامه را نمی بایست شاهد باشیم. این انعطاف و اهمال در انتخاب و تشخیص صلاحیت افراد برای اخذ مجوز ها باعث شده افرادی که گاهی سابقه رسانه ای ندارند و اصولا شناختی از جامعه و مخاطبان ندارند تنها به دلیل داشتن روابط بدون ضابطه موفق به اخذ مجوز تاسیس یک رسانه شوند.
,بی شک با بالا رفتن تعداد رسانه های مکتوب در کشور و اضافه شدن سایت های خبری و گسترده شدن رسانه های مجازی رسالت معاونت مطبوعاتی ارشاد جهت نظارت بیشتر و دقت در تشخیص صلاحیت افراد برای اخذ مجوز تاسیس یک رسانه سنگین تر می شود و این نهاد دولتی متولی اصلی امور رسانه ای کشور است که باید در قبال این اتفاقات ناخوشایند به مردم پاسخ دهد .
,امید است که این معاونت محترم در یک بازنگری دوباره در قوانین مطبوعاتی و سازوکار مدیریتی خود تا به امروز نسخه بهتری جهت برخورد با خاطیان رسانه ای بپیچد تا به گونه ای اساسی راه بر نفوذ معاندان و معارضانی که سعی دارند در لباس رسانه های داخلی تیشه به ریشه بزنند بسته شود و هر شیطنت جهت دار و هدفمندی را با نادان فرض کردن مخاطبان خطای رسانه ای عنوان نشود.
,انتهای پیام/بخ
]
ارسال دیدگاه