دردنامه؛

گذری از سفرهای معصیتی در نوروز

گذری از سفرهای معصیتی در نوروز
در سفرهای نوروزی سال جاری عید برای عده ای تبدیل به عزا شد و غفلت مسئولین فرهنگی و نظارتی از برخی مبانی سوال برانگیز بود.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، عید است و با تمام حاشیه ها، خاطره ها و خوشی ها رسما سال 95 با بدر کردن 13 شروع شد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,

لیک آنچه که نویسنده بر این داشته، عیدی است که مثل هر سال از آن گذر کرده ایم و این عید برای برخی هم وطن و هم مذهبم روز عزا شد. قرار هم نیست که عید با تصادف، غرق شدن و یا مجروحیت و مرگ حاصل از چهارشنبه سوری عزا شود؛ احادیث و روایات زیادی مبنی بر اعیاد و تعاریف عید از رسول اکرم و اهل بیت عصمت و طهارات ذکر شده است. در برخی تعریف هایی که از عید آمده است، روزی که در آن معصیتی انجام نگیرد، آن روز برای فرد عید است و هر عیدی که در آن معصیت و گناه انجام شود، روز شر و عزاست.

,

ما انسان ها پر از خطا و اشتباه هستیم، نویسنده نیز با کوله باری از گناه، در حال نوشتن این مرقومه است و پروردگار متعال بشر را معصوم و فرشته نیافریده، ولی آنچه درد آدمی را بر می انگیزد، گناه های علنی است که در طول سفر به شهرهای پرمسافر و توریستی و جاده های پر رفت و آمد دایما مجبوریم که مشاهده کرده و از کنارشان به هر نحو رد شویم. گناه هایی که در جمهوری اسلامی زمانی یک حرام نابخشودنی بوده است و حال به خوبی قباحت زدایی شده و دل هر مسلمان پر دغدغه را به درد می آورد.

,

جاده هایی که گذر از دشت و بیابان زیبایی خاص خودش را دارد و سیر از جنگل و بوته زار چشم نواز و روحیه بخش آدمی می شود، لکن در میان این زیبایی ها با رد شدن از خودروی مسافری که زن حجابش را از سر کنار زده و گویی داخل منزل شخصی اش نشسته، و شوهر و یا مرد همراه بدون کمترین دلهره و تعصب از هر نگاه نامحرمی به راندن مرکبش ادامه می دهد. برخی عابر با اوج اشتیاق و لذت نگاهش را متوجه فرد بی حجاب می کند، برخی با نگاه به اصطلاح روشنفکرانه از آن عبور کرده و آدم های مقید و متعهد یا به نوعی اعتراضش را نشان می دهد و یا با دلی پر خون و ناراحت خود و خانواده اش را به سرعت از آن دور می کند.

,

بدون اشاره به وضعیت رذالت بار ویلاها و اماکن خصوصی و غیره، مصداق هایی از گناهان علنی و قبیح بسیار بوده و باید دید که وضع بازارها، سواحل، دره های سرسبز، حاشیه رودخانه ها، مراکز تجاری و تفریحی، کافه ها و صدها نقاط گردشگری و توریستی که چطور بعضا از ظواهر زشت و ناپسند پر می شود! دختران بد حجاب که حجاب بدشان بدتر از بی حجابی شان بوده، روابط شنیع و دور از اخلاق برخی دختر و پسرهای جوان و ناآگاه در دید عموم و خانواده های مجرب و یا مشاهده رقص و پایکوبی زنان و دختران ایرانی می تواند سفر آدمی را حداقل در کوتاه مدت تلخ کند؛ و ده ها مصداق دیگر که حتی ذکر آن نیز ناراحت کننده است!

,

به راستی چرا باید عیدمان را با معصیت های علنی که رسما به صفت رذیله تبدیل می شود، روز عزا کنیم؟! در دیاری که منتسب به اهل بیت بوده و برای حفظ فرسخ به فرسخ آن، خون جوانان و دلیر مردان و برای تثبیت امنیت و آرامش مردم، عرق های سربازان امام زمان ریخته می شود. از طرفی به قومیت، زبان و مذهب خود افتخار کرده یا تعصب و غیرت را وصله جداناشدنی از خود می دانیم؛ اما یا متوجه نیستیم و یا واقعا آگاهیم که برخی قباحت ها دیگر معنایی ندارد و به صورت تدریجی انجام برخی محرمات کم کم برای خیلی هایمان عادی شده است!

,

دریغ از امر به معروف و نهی از منکر مردمی، شاهد انفعال خفت بار نهادهای فرهنگی و کم کاری نهاد های نظارتی مربوطه هستیم، گویی برخی از این مکان ها تبدیل به شائولین شده و هیچ نظارت و واکنشی در برابر معصیت های علنی کشور امام زمان دیده نمی شود!

,

به کجا می رویم معلوم نیست، به ترکستان که سهل است، رسما راهی کوچه علی چپ هم شده ایم و اگر عکس العملی اثرگذار از جانب مردم و نهادهای مربوطه و تصمیم ساز انجام نگیرد باید مملکت را در مسیر آندلسیزه شده تماشایش کنیم و نیازی به فکر تعامل با استکبار و تعلیق موشک هایمان نداشته باشیم!

,

انتهای پیام/م

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه