کارشناس ارشد روانشناسی گفت:
افرادی که با اعتماد به نفس پایین در جامعه ورود می یابند قدرت ریسک نداشته و بدنبال موقعیتهای جدید نمی روند
محمد ترکمان با بیان اینکه افرادی که با اعتماد به نفس پایین در جامعه ورود می یابند قدرت ریسک نداشته و بدنبال موقعیتهای جدید نمی روند اظهار داشت: حتی اگر موقعیت فعلی برایشان عذاب آور باشد حاضر به تغییرات در زندگی خودشان نیستند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شبنم ها، اعتماد به نفس و مقوله خود ارزشمندی، از مهمترین فاکتورهای رشد مطلوب در شخصیت کودکان و نوجوانان می باشد. بهره مندی از اراده و اعتمادبه نفس بالا ، قدرت انتخاب و تصمیم گیری درست ، خلاقیت و ابتکار ، سلامت ذهن و فکر و بهداشت روانی، رابطه مستقیمى با میزان و چگونگى اعتمادبه نفس داشته وهمچنین احساس خودارزشمندى و مهم شمردن شخصیت فرد را به دنبال خواهد داشت . مقوله اعتمادبه نفس به میزان زیادی مهم بوده چراکه تاثیری مستقیم از احساس فرد نسبت به خود خواهد داشت . بسیاری از بزه های اجتماعی ریشه در عدم اعتمادبه نفس افراد و در نتیجه قدرت نه گفتن به برخی ناهنجاریهای جامعه دارد لذا در اصلاح و درمان بسیارى از اختلالات شخصیتى کودکان و نوجوانان نظیر کمرویى و گوشهگیری، لجبازى و پرخاشگری، به عنوان اولین یا مهمترین گام به ارزیابى و پرورش احساس عزت نفس، تقویت اعتماد به نفس و مهارتهاى فردى و اجتماعى آنان پرداخته می شود و راهکارهای بالابردن این احساس در ذهن کودکان و نوجوانان از اهمیت شایانی برخوردار است .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شبنم ها,لذا باتوجه به اهمیت مقوله اعتماد به نفس در کودکان و نوجوانان با توجه به شکل گیری شخصیت آنان در بزرگسالی و کسب جایگاه ویژه اجتماعی به دور از ناهنجاریها و شکستهای برآن شدیم تا گفتگویی چند با محمد ترکمان کارشناس ارشد روانشناسی داشته باشیم که در ادامه می خوانید.
آقای ترکمان به عنوان اولین سئوال اعتماد به نفس تعریف کنید؟
اعتماد به نفس را می توانیم یک حس عمومی از نظارت خود و محیط بدانیم یعنی فرد این حس کارآمدی که میتواند در مقابل مشکلات بایستد و توانایی مقابله با مسائل و مشکلات را داشته باشد. اعتماد به نفس با عزت نفس متفاوت بوده و همچنین با خودپنداره نیز توفیر دارد .عزت نفس از دایره کلی تری نسبت به اعتماد به نفس برخوردار است و شامل نگرش مثبت فرد از خود می باشد. گرچه فردی که از اعتمادبه نفس بالایی برخوردار است از عزت نفس بهتری از خودش دارد اما این دو لزوما باهم مترادف نیستند .
خود پنداره نیز شامل توصیف فرد از خودش می باشدو شامل عقاید فرد چه خوب یا بد می باشد و کلیه ویژگیهای فرد را شامل خواهد شد. عزت نفس نگرش مثبت فرد نسبت به خود و اعتمادبه نفس حس کارآمدی و توانمندی فرد در مقابله با مشکلات است .
بسیاری از روانشناسان بر اهمیت عزت نفس تاکید بیشتری داشته و جامعه ما به یک ارزش مندی ثابت و استوار از خود و همچنین به احترام و عزت نفس نیاز دارند.
اعتماد به نفس بالا یا اعتماد به نفس پایین از چه عواملی نشات میگیرد ؟
اعتمادبه نفس مجموعه ای از تجارب ، موفقیتها و شکستهاست . وقتی کودک به درکی مناسب از خود دست می یابد و احساس هویت می نماید برای خود دارای ارزش مثبت یا منفی خواهد بود . مجموعه درکی که کودک یا نوجوان از خود داشته باعث شکل گیری اعتمادبه نفس می شود . به بیان دیگر اعتماد به نفس از عوامل متعددی نشات گرفته و همانند بسیاری از پدیده های روانشناختی ( وراثت ، ژنتیک ،الگوهای والدینی ، شیوه های تعامل والد و کودک به مسائل تربیتی ، تجارب اولیه کودک در بوجود آمدن اعتمادبه نفس بالا یا حتی پایین ) تاثیری شگرف خواهد داشت .کودکان درسن زیر 5 سال احساس کارآمدی ازخود داشته اما هنگامی که وارد جامعه می شوند به خصوص از سن دبستان و پیش دبستانی به بعد ملاک آنها از خود ملاک مناسبتری خواهد بود .
گرایش به تجارب جدید و حس اعتماد به شایستگی ، خود آگاهی از توانمندی و ضعفها ، عدم وابستگی به تشویق های مکرر اطرافیان ، پذیرش شکست ، ارزش گذاشتن برای افراد ، تقسیم شادیهای خود با دیگران ، پذیرش انتقاد بدون احساس خشم نیز از نشانه های اعتماد به نفس بالا در کودکان و نوجوانان محسوب می شود . رفتار منفی با محیط پیرامون ، امتناع از قرار گرفتن در موقعیتهای جدید ، حساس به انتقاد اطرافیان و عدم کفایت و برخورد خصمانه با دیگران نیز حاکی از اعتماد به نفس پایین خواهد بود .
آیا والدین در بهبود اعتمادبه نفس در کودکان و نوجوانان نقش دارد یا جامعه نیز در این روند موثر است؟
قطعا نقش والدین بسیار چشمگیر و قابل ملاحظه است چراکه در دوران کودکی و نوجوانی والدین بخشی عظیم از دنیای کیفی کودک را به خود اختصاص داده اند و الگوهای والدین در بهبود اعتمادبه نفس فرزندان قطعا بی بدیل خواهد بود. اما تمامی عوامل تنها به والدین منحصر نشده چراکه با توجه به محیط زندگی واجتماعی کودک و نوجوان ، تجارب اولیه با محیطهای اجتماعی مهد کودک و پیش دبستانی و همچنین اقوام و اطرافیان و همسالان یا حتی رسانه نیز در شکل گیری اعتمادبه نفس در کودکان موثر خواهد بود .
چه آسیبی کودکان و نوجوانانی که بااعتمادبه نفس پایین در جامعه حضور می یابند را تهدید می کند؟
زمینه اختلال و مشکلات رفتاری در کودکان و نوجوانان دارای اعتماد به نفس پایین بیشتر است چراکه وابستگی شدید به والدین ، دخیل کردن دیگران در تصمیم گیری مهم زندگی ( از انتخاب شریک زندگی گرفته تا حتیث انتخاب رنگ لباس ) احساس اضطراب و نگرانی شدید ، دنبال منابع قدرت و پایگاهی محکم برای خود جهت اتخاذ تصمیم ، از جمله این موارد محسوب می شود . در خیلی اوقات این احساس وابستگی چنان تشدید خواهد شد که حاضرند از سوی افرادی که به عنوان منبع قدرت و تکیه گاه قبول دارند خیلی از تحقیرها و توهین ها را تحمل کنند .
حالت دیگری که کودکان و نوجوانان بدون اعتمادبه نفس با آن در گیر می شوند ، اضطراب اجتماعی خواهد بود چراکه به هنگام مواجه با موقعیتهای اجتماعی نسبت به قضاوت دیگران و اینکه اگر اطرافیان سوالی از آنها بکنند و نتوانند پاسخ بدهند بسیار نگران و حساس خواهند بود و حتی آگاهانه و یا ناآگاهانه از ورود به محیط های اجتماعی اجتناب می ورزند .
این افراد بسیار زود رنج و حساس بوده و آستانه تحمل آنان در مقابل با مشکلات بسیار پایین است به طوریکه کوچکترین مشکل در محیط آموزشی یا حتی شغلی سبب ترک محیط و از هم پاشیدگی روانی فرد خواهد شد .
افرادی که با اعتماد به نفس پایین در جامعه ورود می یابند قدرت ریسک نداشته و بدنبال موقعیتهای جدید نمی روند حتی اگر موقعیت فعلی برایشان عذاب آور باشد .اینگونه کودکان بدلیل اینکه وارد تجارب جدید نمی شوند کودکانی خواهند شد که رشد و پیشرفت خاصی نخواهند داشت . در مواجه با شکست واکنش شدیدی از خود بروز داده وافسردگی ، تمایل به خودکشی تا موارد خفیفتر را در برخواهد گرفت . عدم روابط صحیح اجتماعی مناسبی سبب شده تا از حمایت اجتماعی برخوردار نشوند .
چه راهکارهایی جهت بالابردن اعتماد به نفس در کودکان و نوجوانان پیشنهاد می کنید ؟
اعتمادبه نفس مسئله ای فرآیندیست یعنی نمی شود در مقطع سنی خاص روی اعتمادبه نفس کودک کار شود . بالابردن اعتماد به نفس باید به شکل یک فرآیند دیده شود یعنی زمانیکه کودک متولد می شود با دست زدن به یکسری تلاشها زمینه را برای رشد اعتمادبه نفس آماده سازیم . مهمترین اقدامیکه والدین باید انجام دهند اینست که از سبک تربیتی قاطعانه و دموکراتیک پیروی کنند و از سبک تربیتی آسانگیر و یا سخت گیر اجتناب ورزند چون روی اعتمادبه نفس کودکان تاثیری منفی خواهد داشت .
سبک تربیتی قاطعانه و دموکراتیک بدلیل مشخص بودن قوانین و پیامدها و هماهنگی والدین در استفاده از شیوه های تربیتی مناسب و همسو در برخورد با مشکلات رفتاری کودکان سبب شده تا کودکان ازاعتماد به نفس بالاتری برخوردار شوند.
از دیگر راهکارهای بالابردن اعتمادبه نفس در فرزندان بهبود ارتباط والد – فرزندی است بدینصورت که برای کودکان وقت گذاشته و به حرف آنان گوش داده و به شکل مناسب با آنها گفتگو نمایند و هرآنچه سبب بهبود مهارتهای ارتباطی گفت و شنود بین کودک و والد می شود را گسترش دهند .
ازدیگر اقدامات والدین تشویق فعالیت های مناسب کودک ، دخیل کردن کودکان در کارهای منزل تا بهر ه بردن از تصمیمات آنان در موقعیتهای اجتماعی ، نشان دادن بازخورد مثبت از اقدامات شایسته فرزندان از جمله این موارد است مانند اینکه (ممنون از اینکه اینکار را انجام دادی و.. )
پیشنهاد دیگر بکارگیری از واژه های ترغیبی ( تو میتوانی این کار را انجام دهی ، من به تو ایمان دارم و... ) می باشد چراکه این عبارتهای تشویقی در بالابردن و بهبود اعتماد به نفس در فرزندان به نحوی چشمگیر اثرگذار خواهد بود .
والدین در تربیت فرزندان از محبت بی قید و شرط بهره گیرند و محبتهای خودشان را معطوف به اقدامات مثبت کودک ننمایند . در تمامی موقعیتها باید فرزندان احساس پذیرش از سوی والدین داشته باشند چراکه کودکانی که احساس عدم محبت و دوست داشتن از سوی والدین دریافت می کنند و احساس طرد شدن دارند در بزرگسالی دچار سردرگمی شده و با مشکلات عدیده ای مواجه خواهند شد.
والدین حمایت افراطی از کودکان نداشته باشند و اجازه خطا و تجربه جدید را به فرزندان خود بهند و کاری را به جای فرزندان به دوش نکشند .
انتظارات معقول از فرزندان باتوجه دامنه سنی ، توانمندی ، ویژگی شخصیتی کودک از دیگر راهکارها محسسوب شده و والدین از سپردن کاربه کودک نگران نباشند سپردن کار به کودک نیاز به آموزش داشته وحتما این آموزش به فرزند داده شود .
عدم تحقیر و مقایسه کودکان با هم سن و سالان خود از دیگر اقدامات در این حوزه می باشد چراکه کودک فقط باید با خودش مقایسه شود این امر در اعتمادبه نفس کودکان بسیار موثر خواهد بود .
احترام به حریم خصوصی کودکان و واگذاری و اخذ تصمیم به عهده کودک دراحساس فردیت و استقلال کودک تاثیری شگرف خواهد داشت .
و در پایان افزایش توانایی حل مسئله را در کودکان برای اینکه فرد بتواند در مواجه با مشکلات رویکرد مناسبی اتخاذ کند را از طریق داستان گویی و.. آموزش دهیم .
انتهای پیام /
لذا باتوجه به اهمیت مقوله اعتماد به نفس در کودکان و نوجوانان با توجه به شکل گیری شخصیت آنان در بزرگسالی و کسب جایگاه ویژه اجتماعی به دور از ناهنجاریها و شکستهای برآن شدیم تا گفتگویی چند با محمد ترکمان کارشناس ارشد روانشناسی داشته باشیم که در ادامه می خوانید.
آقای ترکمان به عنوان اولین سئوال اعتماد به نفس تعریف کنید؟
اعتماد به نفس را می توانیم یک حس عمومی از نظارت خود و محیط بدانیم یعنی فرد این حس کارآمدی که میتواند در مقابل مشکلات بایستد و توانایی مقابله با مسائل و مشکلات را داشته باشد. اعتماد به نفس با عزت نفس متفاوت بوده و همچنین با خودپنداره نیز توفیر دارد .عزت نفس از دایره کلی تری نسبت به اعتماد به نفس برخوردار است و شامل نگرش مثبت فرد از خود می باشد. گرچه فردی که از اعتمادبه نفس بالایی برخوردار است از عزت نفس بهتری از خودش دارد اما این دو لزوما باهم مترادف نیستند .
خود پنداره نیز شامل توصیف فرد از خودش می باشدو شامل عقاید فرد چه خوب یا بد می باشد و کلیه ویژگیهای فرد را شامل خواهد شد. عزت نفس نگرش مثبت فرد نسبت به خود و اعتمادبه نفس حس کارآمدی و توانمندی فرد در مقابله با مشکلات است .
بسیاری از روانشناسان بر اهمیت عزت نفس تاکید بیشتری داشته و جامعه ما به یک ارزش مندی ثابت و استوار از خود و همچنین به احترام و عزت نفس نیاز دارند.
اعتماد به نفس بالا یا اعتماد به نفس پایین از چه عواملی نشات میگیرد ؟
اعتمادبه نفس مجموعه ای از تجارب ، موفقیتها و شکستهاست . وقتی کودک به درکی مناسب از خود دست می یابد و احساس هویت می نماید برای خود دارای ارزش مثبت یا منفی خواهد بود . مجموعه درکی که کودک یا نوجوان از خود داشته باعث شکل گیری اعتمادبه نفس می شود . به بیان دیگر اعتماد به نفس از عوامل متعددی نشات گرفته و همانند بسیاری از پدیده های روانشناختی ( وراثت ، ژنتیک ،الگوهای والدینی ، شیوه های تعامل والد و کودک به مسائل تربیتی ، تجارب اولیه کودک در بوجود آمدن اعتمادبه نفس بالا یا حتی پایین ) تاثیری شگرف خواهد داشت .کودکان درسن زیر 5 سال احساس کارآمدی ازخود داشته اما هنگامی که وارد جامعه می شوند به خصوص از سن دبستان و پیش دبستانی به بعد ملاک آنها از خود ملاک مناسبتری خواهد بود .
گرایش به تجارب جدید و حس اعتماد به شایستگی ، خود آگاهی از توانمندی و ضعفها ، عدم وابستگی به تشویق های مکرر اطرافیان ، پذیرش شکست ، ارزش گذاشتن برای افراد ، تقسیم شادیهای خود با دیگران ، پذیرش انتقاد بدون احساس خشم نیز از نشانه های اعتماد به نفس بالا در کودکان و نوجوانان محسوب می شود . رفتار منفی با محیط پیرامون ، امتناع از قرار گرفتن در موقعیتهای جدید ، حساس به انتقاد اطرافیان و عدم کفایت و برخورد خصمانه با دیگران نیز حاکی از اعتماد به نفس پایین خواهد بود .
آیا والدین در بهبود اعتمادبه نفس در کودکان و نوجوانان نقش دارد یا جامعه نیز در این روند موثر است؟
قطعا نقش والدین بسیار چشمگیر و قابل ملاحظه است چراکه در دوران کودکی و نوجوانی والدین بخشی عظیم از دنیای کیفی کودک را به خود اختصاص داده اند و الگوهای والدین در بهبود اعتمادبه نفس فرزندان قطعا بی بدیل خواهد بود. اما تمامی عوامل تنها به والدین منحصر نشده چراکه با توجه به محیط زندگی واجتماعی کودک و نوجوان ، تجارب اولیه با محیطهای اجتماعی مهد کودک و پیش دبستانی و همچنین اقوام و اطرافیان و همسالان یا حتی رسانه نیز در شکل گیری اعتمادبه نفس در کودکان موثر خواهد بود .
چه آسیبی کودکان و نوجوانانی که بااعتمادبه نفس پایین در جامعه حضور می یابند را تهدید می کند؟
زمینه اختلال و مشکلات رفتاری در کودکان و نوجوانان دارای اعتماد به نفس پایین بیشتر است چراکه وابستگی شدید به والدین ، دخیل کردن دیگران در تصمیم گیری مهم زندگی ( از انتخاب شریک زندگی گرفته تا حتیث انتخاب رنگ لباس ) احساس اضطراب و نگرانی شدید ، دنبال منابع قدرت و پایگاهی محکم برای خود جهت اتخاذ تصمیم ، از جمله این موارد محسوب می شود . در خیلی اوقات این احساس وابستگی چنان تشدید خواهد شد که حاضرند از سوی افرادی که به عنوان منبع قدرت و تکیه گاه قبول دارند خیلی از تحقیرها و توهین ها را تحمل کنند .
حالت دیگری که کودکان و نوجوانان بدون اعتمادبه نفس با آن در گیر می شوند ، اضطراب اجتماعی خواهد بود چراکه به هنگام مواجه با موقعیتهای اجتماعی نسبت به قضاوت دیگران و اینکه اگر اطرافیان سوالی از آنها بکنند و نتوانند پاسخ بدهند بسیار نگران و حساس خواهند بود و حتی آگاهانه و یا ناآگاهانه از ورود به محیط های اجتماعی اجتناب می ورزند .
این افراد بسیار زود رنج و حساس بوده و آستانه تحمل آنان در مقابل با مشکلات بسیار پایین است به طوریکه کوچکترین مشکل در محیط آموزشی یا حتی شغلی سبب ترک محیط و از هم پاشیدگی روانی فرد خواهد شد .
افرادی که با اعتماد به نفس پایین در جامعه ورود می یابند قدرت ریسک نداشته و بدنبال موقعیتهای جدید نمی روند حتی اگر موقعیت فعلی برایشان عذاب آور باشد .اینگونه کودکان بدلیل اینکه وارد تجارب جدید نمی شوند کودکانی خواهند شد که رشد و پیشرفت خاصی نخواهند داشت . در مواجه با شکست واکنش شدیدی از خود بروز داده وافسردگی ، تمایل به خودکشی تا موارد خفیفتر را در برخواهد گرفت . عدم روابط صحیح اجتماعی مناسبی سبب شده تا از حمایت اجتماعی برخوردار نشوند .
چه راهکارهایی جهت بالابردن اعتماد به نفس در کودکان و نوجوانان پیشنهاد می کنید ؟
اعتمادبه نفس مسئله ای فرآیندیست یعنی نمی شود در مقطع سنی خاص روی اعتمادبه نفس کودک کار شود . بالابردن اعتماد به نفس باید به شکل یک فرآیند دیده شود یعنی زمانیکه کودک متولد می شود با دست زدن به یکسری تلاشها زمینه را برای رشد اعتمادبه نفس آماده سازیم . مهمترین اقدامیکه والدین باید انجام دهند اینست که از سبک تربیتی قاطعانه و دموکراتیک پیروی کنند و از سبک تربیتی آسانگیر و یا سخت گیر اجتناب ورزند چون روی اعتمادبه نفس کودکان تاثیری منفی خواهد داشت .
سبک تربیتی قاطعانه و دموکراتیک بدلیل مشخص بودن قوانین و پیامدها و هماهنگی والدین در استفاده از شیوه های تربیتی مناسب و همسو در برخورد با مشکلات رفتاری کودکان سبب شده تا کودکان ازاعتماد به نفس بالاتری برخوردار شوند.
از دیگر راهکارهای بالابردن اعتمادبه نفس در فرزندان بهبود ارتباط والد – فرزندی است بدینصورت که برای کودکان وقت گذاشته و به حرف آنان گوش داده و به شکل مناسب با آنها گفتگو نمایند و هرآنچه سبب بهبود مهارتهای ارتباطی گفت و شنود بین کودک و والد می شود را گسترش دهند .
ازدیگر اقدامات والدین تشویق فعالیت های مناسب کودک ، دخیل کردن کودکان در کارهای منزل تا بهر ه بردن از تصمیمات آنان در موقعیتهای اجتماعی ، نشان دادن بازخورد مثبت از اقدامات شایسته فرزندان از جمله این موارد است مانند اینکه (ممنون از اینکه اینکار را انجام دادی و.. )
پیشنهاد دیگر بکارگیری از واژه های ترغیبی ( تو میتوانی این کار را انجام دهی ، من به تو ایمان دارم و... ) می باشد چراکه این عبارتهای تشویقی در بالابردن و بهبود اعتماد به نفس در فرزندان به نحوی چشمگیر اثرگذار خواهد بود .
والدین در تربیت فرزندان از محبت بی قید و شرط بهره گیرند و محبتهای خودشان را معطوف به اقدامات مثبت کودک ننمایند . در تمامی موقعیتها باید فرزندان احساس پذیرش از سوی والدین داشته باشند چراکه کودکانی که احساس عدم محبت و دوست داشتن از سوی والدین دریافت می کنند و احساس طرد شدن دارند در بزرگسالی دچار سردرگمی شده و با مشکلات عدیده ای مواجه خواهند شد.
والدین حمایت افراطی از کودکان نداشته باشند و اجازه خطا و تجربه جدید را به فرزندان خود بهند و کاری را به جای فرزندان به دوش نکشند .
انتظارات معقول از فرزندان باتوجه دامنه سنی ، توانمندی ، ویژگی شخصیتی کودک از دیگر راهکارها محسسوب شده و والدین از سپردن کاربه کودک نگران نباشند سپردن کار به کودک نیاز به آموزش داشته وحتما این آموزش به فرزند داده شود .
عدم تحقیر و مقایسه کودکان با هم سن و سالان خود از دیگر اقدامات در این حوزه می باشد چراکه کودک فقط باید با خودش مقایسه شود این امر در اعتمادبه نفس کودکان بسیار موثر خواهد بود .
احترام به حریم خصوصی کودکان و واگذاری و اخذ تصمیم به عهده کودک دراحساس فردیت و استقلال کودک تاثیری شگرف خواهد داشت .
و در پایان افزایش توانایی حل مسئله را در کودکان برای اینکه فرد بتواند در مواجه با مشکلات رویکرد مناسبی اتخاذ کند را از طریق داستان گویی و.. آموزش دهیم .
انتهای پیام /
لذا باتوجه به اهمیت مقوله اعتماد به نفس در کودکان و نوجوانان با توجه به شکل گیری شخصیت آنان در بزرگسالی و کسب جایگاه ویژه اجتماعی به دور از ناهنجاریها و شکستهای برآن شدیم تا گفتگویی چند با محمد ترکمان کارشناس ارشد روانشناسی داشته باشیم که در ادامه می خوانید.
آقای ترکمان به عنوان اولین سئوال اعتماد به نفس تعریف کنید؟
اعتماد به نفس را می توانیم یک حس عمومی از نظارت خود و محیط بدانیم یعنی فرد این حس کارآمدی که میتواند در مقابل مشکلات بایستد و توانایی مقابله با مسائل و مشکلات را داشته باشد. اعتماد به نفس با عزت نفس متفاوت بوده و همچنین با خودپنداره نیز توفیر دارد .عزت نفس از دایره کلی تری نسبت به اعتماد به نفس برخوردار است و شامل نگرش مثبت فرد از خود می باشد. گرچه فردی که از اعتمادبه نفس بالایی برخوردار است از عزت نفس بهتری از خودش دارد اما این دو لزوما باهم مترادف نیستند .
خود پنداره نیز شامل توصیف فرد از خودش می باشدو شامل عقاید فرد چه خوب یا بد می باشد و کلیه ویژگیهای فرد را شامل خواهد شد. عزت نفس نگرش مثبت فرد نسبت به خود و اعتمادبه نفس حس کارآمدی و توانمندی فرد در مقابله با مشکلات است .
بسیاری از روانشناسان بر اهمیت عزت نفس تاکید بیشتری داشته و جامعه ما به یک ارزش مندی ثابت و استوار از خود و همچنین به احترام و عزت نفس نیاز دارند.
اعتماد به نفس بالا یا اعتماد به نفس پایین از چه عواملی نشات میگیرد ؟
اعتمادبه نفس مجموعه ای از تجارب ، موفقیتها و شکستهاست . وقتی کودک به درکی مناسب از خود دست می یابد و احساس هویت می نماید برای خود دارای ارزش مثبت یا منفی خواهد بود . مجموعه درکی که کودک یا نوجوان از خود داشته باعث شکل گیری اعتمادبه نفس می شود . به بیان دیگر اعتماد به نفس از عوامل متعددی نشات گرفته و همانند بسیاری از پدیده های روانشناختی ( وراثت ، ژنتیک ،الگوهای والدینی ، شیوه های تعامل والد و کودک به مسائل تربیتی ، تجارب اولیه کودک در بوجود آمدن اعتمادبه نفس بالا یا حتی پایین ) تاثیری شگرف خواهد داشت .کودکان درسن زیر 5 سال احساس کارآمدی ازخود داشته اما هنگامی که وارد جامعه می شوند به خصوص از سن دبستان و پیش دبستانی به بعد ملاک آنها از خود ملاک مناسبتری خواهد بود .
گرایش به تجارب جدید و حس اعتماد به شایستگی ، خود آگاهی از توانمندی و ضعفها ، عدم وابستگی به تشویق های مکرر اطرافیان ، پذیرش شکست ، ارزش گذاشتن برای افراد ، تقسیم شادیهای خود با دیگران ، پذیرش انتقاد بدون احساس خشم نیز از نشانه های اعتماد به نفس بالا در کودکان و نوجوانان محسوب می شود . رفتار منفی با محیط پیرامون ، امتناع از قرار گرفتن در موقعیتهای جدید ، حساس به انتقاد اطرافیان و عدم کفایت و برخورد خصمانه با دیگران نیز حاکی از اعتماد به نفس پایین خواهد بود .
آیا والدین در بهبود اعتمادبه نفس در کودکان و نوجوانان نقش دارد یا جامعه نیز در این روند موثر است؟
قطعا نقش والدین بسیار چشمگیر و قابل ملاحظه است چراکه در دوران کودکی و نوجوانی والدین بخشی عظیم از دنیای کیفی کودک را به خود اختصاص داده اند و الگوهای والدین در بهبود اعتمادبه نفس فرزندان قطعا بی بدیل خواهد بود. اما تمامی عوامل تنها به والدین منحصر نشده چراکه با توجه به محیط زندگی واجتماعی کودک و نوجوان ، تجارب اولیه با محیطهای اجتماعی مهد کودک و پیش دبستانی و همچنین اقوام و اطرافیان و همسالان یا حتی رسانه نیز در شکل گیری اعتمادبه نفس در کودکان موثر خواهد بود .
چه آسیبی کودکان و نوجوانانی که بااعتمادبه نفس پایین در جامعه حضور می یابند را تهدید می کند؟
زمینه اختلال و مشکلات رفتاری در کودکان و نوجوانان دارای اعتماد به نفس پایین بیشتر است چراکه وابستگی شدید به والدین ، دخیل کردن دیگران در تصمیم گیری مهم زندگی ( از انتخاب شریک زندگی گرفته تا حتیث انتخاب رنگ لباس ) احساس اضطراب و نگرانی شدید ، دنبال منابع قدرت و پایگاهی محکم برای خود جهت اتخاذ تصمیم ، از جمله این موارد محسوب می شود . در خیلی اوقات این احساس وابستگی چنان تشدید خواهد شد که حاضرند از سوی افرادی که به عنوان منبع قدرت و تکیه گاه قبول دارند خیلی از تحقیرها و توهین ها را تحمل کنند .
حالت دیگری که کودکان و نوجوانان بدون اعتمادبه نفس با آن در گیر می شوند ، اضطراب اجتماعی خواهد بود چراکه به هنگام مواجه با موقعیتهای اجتماعی نسبت به قضاوت دیگران و اینکه اگر اطرافیان سوالی از آنها بکنند و نتوانند پاسخ بدهند بسیار نگران و حساس خواهند بود و حتی آگاهانه و یا ناآگاهانه از ورود به محیط های اجتماعی اجتناب می ورزند .
این افراد بسیار زود رنج و حساس بوده و آستانه تحمل آنان در مقابل با مشکلات بسیار پایین است به طوریکه کوچکترین مشکل در محیط آموزشی یا حتی شغلی سبب ترک محیط و از هم پاشیدگی روانی فرد خواهد شد .
افرادی که با اعتماد به نفس پایین در جامعه ورود می یابند قدرت ریسک نداشته و بدنبال موقعیتهای جدید نمی روند حتی اگر موقعیت فعلی برایشان عذاب آور باشد .اینگونه کودکان بدلیل اینکه وارد تجارب جدید نمی شوند کودکانی خواهند شد که رشد و پیشرفت خاصی نخواهند داشت . در مواجه با شکست واکنش شدیدی از خود بروز داده وافسردگی ، تمایل به خودکشی تا موارد خفیفتر را در برخواهد گرفت . عدم روابط صحیح اجتماعی مناسبی سبب شده تا از حمایت اجتماعی برخوردار نشوند .
چه راهکارهایی جهت بالابردن اعتماد به نفس در کودکان و نوجوانان پیشنهاد می کنید ؟
اعتمادبه نفس مسئله ای فرآیندیست یعنی نمی شود در مقطع سنی خاص روی اعتمادبه نفس کودک کار شود . بالابردن اعتماد به نفس باید به شکل یک فرآیند دیده شود یعنی زمانیکه کودک متولد می شود با دست زدن به یکسری تلاشها زمینه را برای رشد اعتمادبه نفس آماده سازیم . مهمترین اقدامیکه والدین باید انجام دهند اینست که از سبک تربیتی قاطعانه و دموکراتیک پیروی کنند و از سبک تربیتی آسانگیر و یا سخت گیر اجتناب ورزند چون روی اعتمادبه نفس کودکان تاثیری منفی خواهد داشت .
سبک تربیتی قاطعانه و دموکراتیک بدلیل مشخص بودن قوانین و پیامدها و هماهنگی والدین در استفاده از شیوه های تربیتی مناسب و همسو در برخورد با مشکلات رفتاری کودکان سبب شده تا کودکان ازاعتماد به نفس بالاتری برخوردار شوند.
از دیگر راهکارهای بالابردن اعتمادبه نفس در فرزندان بهبود ارتباط والد – فرزندی است بدینصورت که برای کودکان وقت گذاشته و به حرف آنان گوش داده و به شکل مناسب با آنها گفتگو نمایند و هرآنچه سبب بهبود مهارتهای ارتباطی گفت و شنود بین کودک و والد می شود را گسترش دهند .
ازدیگر اقدامات والدین تشویق فعالیت های مناسب کودک ، دخیل کردن کودکان در کارهای منزل تا بهر ه بردن از تصمیمات آنان در موقعیتهای اجتماعی ، نشان دادن بازخورد مثبت از اقدامات شایسته فرزندان از جمله این موارد است مانند اینکه (ممنون از اینکه اینکار را انجام دادی و.. )
پیشنهاد دیگر بکارگیری از واژه های ترغیبی ( تو میتوانی این کار را انجام دهی ، من به تو ایمان دارم و... ) می باشد چراکه این عبارتهای تشویقی در بالابردن و بهبود اعتماد به نفس در فرزندان به نحوی چشمگیر اثرگذار خواهد بود .
والدین در تربیت فرزندان از محبت بی قید و شرط بهره گیرند و محبتهای خودشان را معطوف به اقدامات مثبت کودک ننمایند . در تمامی موقعیتها باید فرزندان احساس پذیرش از سوی والدین داشته باشند چراکه کودکانی که احساس عدم محبت و دوست داشتن از سوی والدین دریافت می کنند و احساس طرد شدن دارند در بزرگسالی دچار سردرگمی شده و با مشکلات عدیده ای مواجه خواهند شد.
والدین حمایت افراطی از کودکان نداشته باشند و اجازه خطا و تجربه جدید را به فرزندان خود بهند و کاری را به جای فرزندان به دوش نکشند .
انتظارات معقول از فرزندان باتوجه دامنه سنی ، توانمندی ، ویژگی شخصیتی کودک از دیگر راهکارها محسسوب شده و والدین از سپردن کاربه کودک نگران نباشند سپردن کار به کودک نیاز به آموزش داشته وحتما این آموزش به فرزند داده شود .
عدم تحقیر و مقایسه کودکان با هم سن و سالان خود از دیگر اقدامات در این حوزه می باشد چراکه کودک فقط باید با خودش مقایسه شود این امر در اعتمادبه نفس کودکان بسیار موثر خواهد بود .
احترام به حریم خصوصی کودکان و واگذاری و اخذ تصمیم به عهده کودک دراحساس فردیت و استقلال کودک تاثیری شگرف خواهد داشت .
و در پایان افزایش توانایی حل مسئله را در کودکان برای اینکه فرد بتواند در مواجه با مشکلات رویکرد مناسبی اتخاذ کند را از طریق داستان گویی و.. آموزش دهیم .
انتهای پیام /
لذا باتوجه به اهمیت مقوله اعتماد به نفس در کودکان و نوجوانان با توجه به شکل گیری شخصیت آنان در بزرگسالی و کسب جایگاه ویژه اجتماعی به دور از ناهنجاریها و شکستهای برآن شدیم تا گفتگویی چند با محمد ترکمان کارشناس ارشد روانشناسی داشته باشیم که در ادامه می خوانید.
آقای ترکمان به عنوان اولین سئوال اعتماد به نفس تعریف کنید؟
اعتماد به نفس را می توانیم یک حس عمومی از نظارت خود و محیط بدانیم یعنی فرد این حس کارآمدی که میتواند در مقابل مشکلات بایستد و توانایی مقابله با مسائل و مشکلات را داشته باشد. اعتماد به نفس با عزت نفس متفاوت بوده و همچنین با خودپنداره نیز توفیر دارد .عزت نفس از دایره کلی تری نسبت به اعتماد به نفس برخوردار است و شامل نگرش مثبت فرد از خود می باشد. گرچه فردی که از اعتمادبه نفس بالایی برخوردار است از عزت نفس بهتری از خودش دارد اما این دو لزوما باهم مترادف نیستند .
خود پنداره نیز شامل توصیف فرد از خودش می باشدو شامل عقاید فرد چه خوب یا بد می باشد و کلیه ویژگیهای فرد را شامل خواهد شد. عزت نفس نگرش مثبت فرد نسبت به خود و اعتمادبه نفس حس کارآمدی و توانمندی فرد در مقابله با مشکلات است .
بسیاری از روانشناسان بر اهمیت عزت نفس تاکید بیشتری داشته و جامعه ما به یک ارزش مندی ثابت و استوار از خود و همچنین به احترام و عزت نفس نیاز دارند.
اعتماد به نفس بالا یا اعتماد به نفس پایین از چه عواملی نشات میگیرد ؟
اعتمادبه نفس مجموعه ای از تجارب ، موفقیتها و شکستهاست . وقتی کودک به درکی مناسب از خود دست می یابد و احساس هویت می نماید برای خود دارای ارزش مثبت یا منفی خواهد بود . مجموعه درکی که کودک یا نوجوان از خود داشته باعث شکل گیری اعتمادبه نفس می شود . به بیان دیگر اعتماد به نفس از عوامل متعددی نشات گرفته و همانند بسیاری از پدیده های روانشناختی ( وراثت ، ژنتیک ،الگوهای والدینی ، شیوه های تعامل والد و کودک به مسائل تربیتی ، تجارب اولیه کودک در بوجود آمدن اعتمادبه نفس بالا یا حتی پایین ) تاثیری شگرف خواهد داشت .کودکان درسن زیر 5 سال احساس کارآمدی ازخود داشته اما هنگامی که وارد جامعه می شوند به خصوص از سن دبستان و پیش دبستانی به بعد ملاک آنها از خود ملاک مناسبتری خواهد بود .
گرایش به تجارب جدید و حس اعتماد به شایستگی ، خود آگاهی از توانمندی و ضعفها ، عدم وابستگی به تشویق های مکرر اطرافیان ، پذیرش شکست ، ارزش گذاشتن برای افراد ، تقسیم شادیهای خود با دیگران ، پذیرش انتقاد بدون احساس خشم نیز از نشانه های اعتماد به نفس بالا در کودکان و نوجوانان محسوب می شود . رفتار منفی با محیط پیرامون ، امتناع از قرار گرفتن در موقعیتهای جدید ، حساس به انتقاد اطرافیان و عدم کفایت و برخورد خصمانه با دیگران نیز حاکی از اعتماد به نفس پایین خواهد بود .
آیا والدین در بهبود اعتمادبه نفس در کودکان و نوجوانان نقش دارد یا جامعه نیز در این روند موثر است؟
قطعا نقش والدین بسیار چشمگیر و قابل ملاحظه است چراکه در دوران کودکی و نوجوانی والدین بخشی عظیم از دنیای کیفی کودک را به خود اختصاص داده اند و الگوهای والدین در بهبود اعتمادبه نفس فرزندان قطعا بی بدیل خواهد بود. اما تمامی عوامل تنها به والدین منحصر نشده چراکه با توجه به محیط زندگی واجتماعی کودک و نوجوان ، تجارب اولیه با محیطهای اجتماعی مهد کودک و پیش دبستانی و همچنین اقوام و اطرافیان و همسالان یا حتی رسانه نیز در شکل گیری اعتمادبه نفس در کودکان موثر خواهد بود .
چه آسیبی کودکان و نوجوانانی که بااعتمادبه نفس پایین در جامعه حضور می یابند را تهدید می کند؟
زمینه اختلال و مشکلات رفتاری در کودکان و نوجوانان دارای اعتماد به نفس پایین بیشتر است چراکه وابستگی شدید به والدین ، دخیل کردن دیگران در تصمیم گیری مهم زندگی ( از انتخاب شریک زندگی گرفته تا حتیث انتخاب رنگ لباس ) احساس اضطراب و نگرانی شدید ، دنبال منابع قدرت و پایگاهی محکم برای خود جهت اتخاذ تصمیم ، از جمله این موارد محسوب می شود . در خیلی اوقات این احساس وابستگی چنان تشدید خواهد شد که حاضرند از سوی افرادی که به عنوان منبع قدرت و تکیه گاه قبول دارند خیلی از تحقیرها و توهین ها را تحمل کنند .
حالت دیگری که کودکان و نوجوانان بدون اعتمادبه نفس با آن در گیر می شوند ، اضطراب اجتماعی خواهد بود چراکه به هنگام مواجه با موقعیتهای اجتماعی نسبت به قضاوت دیگران و اینکه اگر اطرافیان سوالی از آنها بکنند و نتوانند پاسخ بدهند بسیار نگران و حساس خواهند بود و حتی آگاهانه و یا ناآگاهانه از ورود به محیط های اجتماعی اجتناب می ورزند .
این افراد بسیار زود رنج و حساس بوده و آستانه تحمل آنان در مقابل با مشکلات بسیار پایین است به طوریکه کوچکترین مشکل در محیط آموزشی یا حتی شغلی سبب ترک محیط و از هم پاشیدگی روانی فرد خواهد شد .
افرادی که با اعتماد به نفس پایین در جامعه ورود می یابند قدرت ریسک نداشته و بدنبال موقعیتهای جدید نمی روند حتی اگر موقعیت فعلی برایشان عذاب آور باشد .اینگونه کودکان بدلیل اینکه وارد تجارب جدید نمی شوند کودکانی خواهند شد که رشد و پیشرفت خاصی نخواهند داشت . در مواجه با شکست واکنش شدیدی از خود بروز داده وافسردگی ، تمایل به خودکشی تا موارد خفیفتر را در برخواهد گرفت . عدم روابط صحیح اجتماعی مناسبی سبب شده تا از حمایت اجتماعی برخوردار نشوند .
چه راهکارهایی جهت بالابردن اعتماد به نفس در کودکان و نوجوانان پیشنهاد می کنید ؟
اعتمادبه نفس مسئله ای فرآیندیست یعنی نمی شود در مقطع سنی خاص روی اعتمادبه نفس کودک کار شود . بالابردن اعتماد به نفس باید به شکل یک فرآیند دیده شود یعنی زمانیکه کودک متولد می شود با دست زدن به یکسری تلاشها زمینه را برای رشد اعتمادبه نفس آماده سازیم . مهمترین اقدامیکه والدین باید انجام دهند اینست که از سبک تربیتی قاطعانه و دموکراتیک پیروی کنند و از سبک تربیتی آسانگیر و یا سخت گیر اجتناب ورزند چون روی اعتمادبه نفس کودکان تاثیری منفی خواهد داشت .
سبک تربیتی قاطعانه و دموکراتیک بدلیل مشخص بودن قوانین و پیامدها و هماهنگی والدین در استفاده از شیوه های تربیتی مناسب و همسو در برخورد با مشکلات رفتاری کودکان سبب شده تا کودکان ازاعتماد به نفس بالاتری برخوردار شوند.
از دیگر راهکارهای بالابردن اعتمادبه نفس در فرزندان بهبود ارتباط والد – فرزندی است بدینصورت که برای کودکان وقت گذاشته و به حرف آنان گوش داده و به شکل مناسب با آنها گفتگو نمایند و هرآنچه سبب بهبود مهارتهای ارتباطی گفت و شنود بین کودک و والد می شود را گسترش دهند .
ازدیگر اقدامات والدین تشویق فعالیت های مناسب کودک ، دخیل کردن کودکان در کارهای منزل تا بهر ه بردن از تصمیمات آنان در موقعیتهای اجتماعی ، نشان دادن بازخورد مثبت از اقدامات شایسته فرزندان از جمله این موارد است مانند اینکه (ممنون از اینکه اینکار را انجام دادی و.. )
پیشنهاد دیگر بکارگیری از واژه های ترغیبی ( تو میتوانی این کار را انجام دهی ، من به تو ایمان دارم و... ) می باشد چراکه این عبارتهای تشویقی در بالابردن و بهبود اعتماد به نفس در فرزندان به نحوی چشمگیر اثرگذار خواهد بود .
والدین در تربیت فرزندان از محبت بی قید و شرط بهره گیرند و محبتهای خودشان را معطوف به اقدامات مثبت کودک ننمایند . در تمامی موقعیتها باید فرزندان احساس پذیرش از سوی والدین داشته باشند چراکه کودکانی که احساس عدم محبت و دوست داشتن از سوی والدین دریافت می کنند و احساس طرد شدن دارند در بزرگسالی دچار سردرگمی شده و با مشکلات عدیده ای مواجه خواهند شد.
والدین حمایت افراطی از کودکان نداشته باشند و اجازه خطا و تجربه جدید را به فرزندان خود بهند و کاری را به جای فرزندان به دوش نکشند .
انتظارات معقول از فرزندان باتوجه دامنه سنی ، توانمندی ، ویژگی شخصیتی کودک از دیگر راهکارها محسسوب شده و والدین از سپردن کاربه کودک نگران نباشند سپردن کار به کودک نیاز به آموزش داشته وحتما این آموزش به فرزند داده شود .
عدم تحقیر و مقایسه کودکان با هم سن و سالان خود از دیگر اقدامات در این حوزه می باشد چراکه کودک فقط باید با خودش مقایسه شود این امر در اعتمادبه نفس کودکان بسیار موثر خواهد بود .
احترام به حریم خصوصی کودکان و واگذاری و اخذ تصمیم به عهده کودک دراحساس فردیت و استقلال کودک تاثیری شگرف خواهد داشت .
و در پایان افزایش توانایی حل مسئله را در کودکان برای اینکه فرد بتواند در مواجه با مشکلات رویکرد مناسبی اتخاذ کند را از طریق داستان گویی و.. آموزش دهیم .
انتهای پیام /
لذا باتوجه به اهمیت مقوله اعتماد به نفس در کودکان و نوجوانان با توجه به شکل گیری شخصیت آنان در بزرگسالی و کسب جایگاه ویژه اجتماعی به دور از ناهنجاریها و شکستهای برآن شدیم تا گفتگویی چند با محمد ترکمان کارشناس ارشد روانشناسی داشته باشیم که در ادامه می خوانید.
,,
, ,
آقای ترکمان به عنوان اولین سئوال اعتماد به نفس تعریف کنید؟
, آقای ترکمان به عنوان اولین سئوال اعتماد به نفس تعریف کنید؟, آقای ترکمان به عنوان اولین سئوال اعتماد به نفس تعریف کنید؟,اعتماد به نفس را می توانیم یک حس عمومی از نظارت خود و محیط بدانیم یعنی فرد این حس کارآمدی که میتواند در مقابل مشکلات بایستد و توانایی مقابله با مسائل و مشکلات را داشته باشد. اعتماد به نفس با عزت نفس متفاوت بوده و همچنین با خودپنداره نیز توفیر دارد .عزت نفس از دایره کلی تری نسبت به اعتماد به نفس برخوردار است و شامل نگرش مثبت فرد از خود می باشد. گرچه فردی که از اعتمادبه نفس بالایی برخوردار است از عزت نفس بهتری از خودش دارد اما این دو لزوما باهم مترادف نیستند .
,خود پنداره نیز شامل توصیف فرد از خودش می باشدو شامل عقاید فرد چه خوب یا بد می باشد و کلیه ویژگیهای فرد را شامل خواهد شد. عزت نفس نگرش مثبت فرد نسبت به خود و اعتمادبه نفس حس کارآمدی و توانمندی فرد در مقابله با مشکلات است .
,بسیاری از روانشناسان بر اهمیت عزت نفس تاکید بیشتری داشته و جامعه ما به یک ارزش مندی ثابت و استوار از خود و همچنین به احترام و عزت نفس نیاز دارند.
,,
اعتماد به نفس بالا یا اعتماد به نفس پایین از چه عواملی نشات میگیرد ؟
, اعتماد به نفس بالا یا اعتماد به نفس پایین از چه عواملی نشات میگیرد ؟ , اعتماد به نفس بالا یا اعتماد به نفس پایین از چه عواملی نشات میگیرد ؟ ,اعتمادبه نفس مجموعه ای از تجارب ، موفقیتها و شکستهاست . وقتی کودک به درکی مناسب از خود دست می یابد و احساس هویت می نماید برای خود دارای ارزش مثبت یا منفی خواهد بود . مجموعه درکی که کودک یا نوجوان از خود داشته باعث شکل گیری اعتمادبه نفس می شود . به بیان دیگر اعتماد به نفس از عوامل متعددی نشات گرفته و همانند بسیاری از پدیده های روانشناختی ( وراثت ، ژنتیک ،الگوهای والدینی ، شیوه های تعامل والد و کودک به مسائل تربیتی ، تجارب اولیه کودک در بوجود آمدن اعتمادبه نفس بالا یا حتی پایین ) تاثیری شگرف خواهد داشت .کودکان درسن زیر 5 سال احساس کارآمدی ازخود داشته اما هنگامی که وارد جامعه می شوند به خصوص از سن دبستان و پیش دبستانی به بعد ملاک آنها از خود ملاک مناسبتری خواهد بود .
,گرایش به تجارب جدید و حس اعتماد به شایستگی ، خود آگاهی از توانمندی و ضعفها ، عدم وابستگی به تشویق های مکرر اطرافیان ، پذیرش شکست ، ارزش گذاشتن برای افراد ، تقسیم شادیهای خود با دیگران ، پذیرش انتقاد بدون احساس خشم نیز از نشانه های اعتماد به نفس بالا در کودکان و نوجوانان محسوب می شود . رفتار منفی با محیط پیرامون ، امتناع از قرار گرفتن در موقعیتهای جدید ، حساس به انتقاد اطرافیان و عدم کفایت و برخورد خصمانه با دیگران نیز حاکی از اعتماد به نفس پایین خواهد بود .
,
, ,
آیا والدین در بهبود اعتمادبه نفس در کودکان و نوجوانان نقش دارد یا جامعه نیز در این روند موثر است؟
, آیا والدین در بهبود اعتمادبه نفس در کودکان و نوجوانان نقش دارد یا جامعه نیز در این روند موثر است؟, آیا والدین در بهبود اعتمادبه نفس در کودکان و نوجوانان نقش دارد یا جامعه نیز در این روند موثر است؟,قطعا نقش والدین بسیار چشمگیر و قابل ملاحظه است چراکه در دوران کودکی و نوجوانی والدین بخشی عظیم از دنیای کیفی کودک را به خود اختصاص داده اند و الگوهای والدین در بهبود اعتمادبه نفس فرزندان قطعا بی بدیل خواهد بود. اما تمامی عوامل تنها به والدین منحصر نشده چراکه با توجه به محیط زندگی واجتماعی کودک و نوجوان ، تجارب اولیه با محیطهای اجتماعی مهد کودک و پیش دبستانی و همچنین اقوام و اطرافیان و همسالان یا حتی رسانه نیز در شکل گیری اعتمادبه نفس در کودکان موثر خواهد بود .
,,
چه آسیبی کودکان و نوجوانانی که بااعتمادبه نفس پایین در جامعه حضور می یابند را تهدید می کند؟
, چه آسیبی کودکان و نوجوانانی که بااعتمادبه نفس پایین در جامعه حضور می یابند را تهدید می کند؟ , چه آسیبی کودکان و نوجوانانی که بااعتمادبه نفس پایین در جامعه حضور می یابند را تهدید می کند؟ ,زمینه اختلال و مشکلات رفتاری در کودکان و نوجوانان دارای اعتماد به نفس پایین بیشتر است چراکه وابستگی شدید به والدین ، دخیل کردن دیگران در تصمیم گیری مهم زندگی ( از انتخاب شریک زندگی گرفته تا حتیث انتخاب رنگ لباس ) احساس اضطراب و نگرانی شدید ، دنبال منابع قدرت و پایگاهی محکم برای خود جهت اتخاذ تصمیم ، از جمله این موارد محسوب می شود . در خیلی اوقات این احساس وابستگی چنان تشدید خواهد شد که حاضرند از سوی افرادی که به عنوان منبع قدرت و تکیه گاه قبول دارند خیلی از تحقیرها و توهین ها را تحمل کنند .
,حالت دیگری که کودکان و نوجوانان بدون اعتمادبه نفس با آن در گیر می شوند ، اضطراب اجتماعی خواهد بود چراکه به هنگام مواجه با موقعیتهای اجتماعی نسبت به قضاوت دیگران و اینکه اگر اطرافیان سوالی از آنها بکنند و نتوانند پاسخ بدهند بسیار نگران و حساس خواهند بود و حتی آگاهانه و یا ناآگاهانه از ورود به محیط های اجتماعی اجتناب می ورزند .
,این افراد بسیار زود رنج و حساس بوده و آستانه تحمل آنان در مقابل با مشکلات بسیار پایین است به طوریکه کوچکترین مشکل در محیط آموزشی یا حتی شغلی سبب ترک محیط و از هم پاشیدگی روانی فرد خواهد شد .
,افرادی که با اعتماد به نفس پایین در جامعه ورود می یابند قدرت ریسک نداشته و بدنبال موقعیتهای جدید نمی روند حتی اگر موقعیت فعلی برایشان عذاب آور باشد .اینگونه کودکان بدلیل اینکه وارد تجارب جدید نمی شوند کودکانی خواهند شد که رشد و پیشرفت خاصی نخواهند داشت . در مواجه با شکست واکنش شدیدی از خود بروز داده وافسردگی ، تمایل به خودکشی تا موارد خفیفتر را در برخواهد گرفت . عدم روابط صحیح اجتماعی مناسبی سبب شده تا از حمایت اجتماعی برخوردار نشوند .
,,
, ,
چه راهکارهایی جهت بالابردن اعتماد به نفس در کودکان و نوجوانان پیشنهاد می کنید ؟
, چه راهکارهایی جهت بالابردن اعتماد به نفس در کودکان و نوجوانان پیشنهاد می کنید ؟, چه راهکارهایی جهت بالابردن اعتماد به نفس در کودکان و نوجوانان پیشنهاد می کنید ؟,اعتمادبه نفس مسئله ای فرآیندیست یعنی نمی شود در مقطع سنی خاص روی اعتمادبه نفس کودک کار شود . بالابردن اعتماد به نفس باید به شکل یک فرآیند دیده شود یعنی زمانیکه کودک متولد می شود با دست زدن به یکسری تلاشها زمینه را برای رشد اعتمادبه نفس آماده سازیم . مهمترین اقدامیکه والدین باید انجام دهند اینست که از سبک تربیتی قاطعانه و دموکراتیک پیروی کنند و از سبک تربیتی آسانگیر و یا سخت گیر اجتناب ورزند چون روی اعتمادبه نفس کودکان تاثیری منفی خواهد داشت .
,سبک تربیتی قاطعانه و دموکراتیک بدلیل مشخص بودن قوانین و پیامدها و هماهنگی والدین در استفاده از شیوه های تربیتی مناسب و همسو در برخورد با مشکلات رفتاری کودکان سبب شده تا کودکان ازاعتماد به نفس بالاتری برخوردار شوند.
,از دیگر راهکارهای بالابردن اعتمادبه نفس در فرزندان بهبود ارتباط والد – فرزندی است بدینصورت که برای کودکان وقت گذاشته و به حرف آنان گوش داده و به شکل مناسب با آنها گفتگو نمایند و هرآنچه سبب بهبود مهارتهای ارتباطی گفت و شنود بین کودک و والد می شود را گسترش دهند .
,ازدیگر اقدامات والدین تشویق فعالیت های مناسب کودک ، دخیل کردن کودکان در کارهای منزل تا بهر ه بردن از تصمیمات آنان در موقعیتهای اجتماعی ، نشان دادن بازخورد مثبت از اقدامات شایسته فرزندان از جمله این موارد است مانند اینکه (ممنون از اینکه اینکار را انجام دادی و.. )
,پیشنهاد دیگر بکارگیری از واژه های ترغیبی ( تو میتوانی این کار را انجام دهی ، من به تو ایمان دارم و... ) می باشد چراکه این عبارتهای تشویقی در بالابردن و بهبود اعتماد به نفس در فرزندان به نحوی چشمگیر اثرگذار خواهد بود .
,والدین در تربیت فرزندان از محبت بی قید و شرط بهره گیرند و محبتهای خودشان را معطوف به اقدامات مثبت کودک ننمایند . در تمامی موقعیتها باید فرزندان احساس پذیرش از سوی والدین داشته باشند چراکه کودکانی که احساس عدم محبت و دوست داشتن از سوی والدین دریافت می کنند و احساس طرد شدن دارند در بزرگسالی دچار سردرگمی شده و با مشکلات عدیده ای مواجه خواهند شد.
,والدین حمایت افراطی از کودکان نداشته باشند و اجازه خطا و تجربه جدید را به فرزندان خود بهند و کاری را به جای فرزندان به دوش نکشند .
,انتظارات معقول از فرزندان باتوجه دامنه سنی ، توانمندی ، ویژگی شخصیتی کودک از دیگر راهکارها محسسوب شده و والدین از سپردن کاربه کودک نگران نباشند سپردن کار به کودک نیاز به آموزش داشته وحتما این آموزش به فرزند داده شود .
,عدم تحقیر و مقایسه کودکان با هم سن و سالان خود از دیگر اقدامات در این حوزه می باشد چراکه کودک فقط باید با خودش مقایسه شود این امر در اعتمادبه نفس کودکان بسیار موثر خواهد بود .
,احترام به حریم خصوصی کودکان و واگذاری و اخذ تصمیم به عهده کودک دراحساس فردیت و استقلال کودک تاثیری شگرف خواهد داشت .
,و در پایان افزایش توانایی حل مسئله را در کودکان برای اینکه فرد بتواند در مواجه با مشکلات رویکرد مناسبی اتخاذ کند را از طریق داستان گویی و.. آموزش دهیم .
,انتهای پیام /
,]
ارسال دیدگاه