گزارش/
چرخش مواضع این چند نفر/ از ستایش قدیس وار برجام تا اعترافی به بزرگی "هیچ"
برجام از سوی این چند نفر پیش از این قدیس وار ستایش می شد اما به تدریج این وضعیت تغییر کرد و برخی از مسئولین بر بی نتیجه بودن آن تاکید می کنند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خبرنگار شبکه اطلاع رسانی مرصاد اظهارات این روزهای دولتیها در باره نتایج برجام بی سابقه و البته شجاعانه است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شبکه اطلاع رسانی مرصاد,
کسانی که تا چند هفته قبل یک معاهده هسته ای را در اندازه های اثر بر جای مانده از یک قدیس! ستایش می کردند امروز خیلی راحت آن را "تقریبا هیچ!" توصیف می کنند.
تقریبا هیچ یا همان واژه ای که سیف، رئیس کل بانک مرکزی در سخنرانی اش به انگلیسی بیان کرد "almost nothing " در واقع مهر تاییدی بر همه دلنگرانی هایی بود که پیش از اجرای توافق بسیاری از فعالان حوزه سیاست و علوم بین الملل آن را فریاد می زدند.
کسانی که در مجلس مانند علی اکبر صالحی حاضر شدند برای توجیه پر کردن قلب دستاوردهای هسته ای ایران از سیمان چند بار قسم جلاله بر زبان برانند و از انتقادها چنان عصبانی شوند که گلویش به خس خس بیافتد، خیلی راحت بعد از اینکه ایران همه تعهدات برگشت ناپذیرش را انجام داده از بدعهدی آمریکایی ها حرف میزنند...
چیزی که برای قبولاندن آن به آقای صالحی تا پیش از این، تقریبا هیچ راهی نداشتید. چرا که او بیش از آنکه به انتقادها گوش فرا بدهد درگیر تعدیل نیرو و اخراج بسیاری از کارشناسان هسته ای کشور از سازمان انرژی اتمی بود. به قول خودش دیگر کاری باقی نماده که به آنها بسپارند.
اما محمد جواد ظریف که بیش از همه پز برجام را فروخته است و نه تنها به خاطره معاهده ای مثل برجام به او لقبهای مثل مصدق دوران و امیرکبیر و ... داده اند بلکه حتی تندیسش را نیز بر روی سنگ نیز قلم زده اند و بر سینه اش مدال شجاعت چسباندند...
ظریف در دیدار با موگیرینی اذعان کرد که نمی گذارند کارها پیش برود... آری او منظورش از نمی گذارند همان آقای کری است که با هم نوشابه می خوردند و قدم می زدند... منظورش آقای اوباماست که حاضر شد در راهروهای سازمان ملل و جایی که می گفتند نزدیک به توالت آن سالن بوده با او دیدار کند و دست دوستی بفشارد...
بیانیه وزارت خارجه ایران به مجلس در راستای توضیح چگونگی اجرای برجام نیز دست کمی از اظهارات جواد ظریف ندارد.
شاید جالب تر از اینها چرخش مواضع هاشمی رفسنجانی در باره برجام باشد... برجامی که برای کنار زدن تحریمهای اقتصادی و پدر درآور به میدان آمده، امروز از روی زمین ماندنش به خاطر بد عهدی آمریکایی ها سخن می گوید.
برخی از کارشناسان بر این عقیده اند که نزدیکان دولت برای مواجه با انتخابات 96 رو رویارویی با انتقادات در خصوص کم اثر بودن برجام و همچنین توجیه پرستشی که از محتوای برجام داشته اند، برای پس نیفتادن دست پیش گرفته اند...
کسانی که تا چند هفته قبل یک معاهده هسته ای را در اندازه های اثر بر جای مانده از یک قدیس! ستایش می کردند امروز خیلی راحت آن را "تقریبا هیچ!" توصیف می کنند.
تقریبا هیچ یا همان واژه ای که سیف، رئیس کل بانک مرکزی در سخنرانی اش به انگلیسی بیان کرد "almost nothing " در واقع مهر تاییدی بر همه دلنگرانی هایی بود که پیش از اجرای توافق بسیاری از فعالان حوزه سیاست و علوم بین الملل آن را فریاد می زدند.
کسانی که در مجلس مانند علی اکبر صالحی حاضر شدند برای توجیه پر کردن قلب دستاوردهای هسته ای ایران از سیمان چند بار قسم جلاله بر زبان برانند و از انتقادها چنان عصبانی شوند که گلویش به خس خس بیافتد، خیلی راحت بعد از اینکه ایران همه تعهدات برگشت ناپذیرش را انجام داده از بدعهدی آمریکایی ها حرف میزنند...
چیزی که برای قبولاندن آن به آقای صالحی تا پیش از این، تقریبا هیچ راهی نداشتید. چرا که او بیش از آنکه به انتقادها گوش فرا بدهد درگیر تعدیل نیرو و اخراج بسیاری از کارشناسان هسته ای کشور از سازمان انرژی اتمی بود. به قول خودش دیگر کاری باقی نماده که به آنها بسپارند.
اما محمد جواد ظریف که بیش از همه پز برجام را فروخته است و نه تنها به خاطره معاهده ای مثل برجام به او لقبهای مثل مصدق دوران و امیرکبیر و ... داده اند بلکه حتی تندیسش را نیز بر روی سنگ نیز قلم زده اند و بر سینه اش مدال شجاعت چسباندند...
ظریف در دیدار با موگیرینی اذعان کرد که نمی گذارند کارها پیش برود... آری او منظورش از نمی گذارند همان آقای کری است که با هم نوشابه می خوردند و قدم می زدند... منظورش آقای اوباماست که حاضر شد در راهروهای سازمان ملل و جایی که می گفتند نزدیک به توالت آن سالن بوده با او دیدار کند و دست دوستی بفشارد...
بیانیه وزارت خارجه ایران به مجلس در راستای توضیح چگونگی اجرای برجام نیز دست کمی از اظهارات جواد ظریف ندارد.
شاید جالب تر از اینها چرخش مواضع هاشمی رفسنجانی در باره برجام باشد... برجامی که برای کنار زدن تحریمهای اقتصادی و پدر درآور به میدان آمده، امروز از روی زمین ماندنش به خاطر بد عهدی آمریکایی ها سخن می گوید.
برخی از کارشناسان بر این عقیده اند که نزدیکان دولت برای مواجه با انتخابات 96 رو رویارویی با انتقادات در خصوص کم اثر بودن برجام و همچنین توجیه پرستشی که از محتوای برجام داشته اند، برای پس نیفتادن دست پیش گرفته اند...
کسانی که تا چند هفته قبل یک معاهده هسته ای را در اندازه های اثر بر جای مانده از یک قدیس! ستایش می کردند امروز خیلی راحت آن را "تقریبا هیچ!" توصیف می کنند.
تقریبا هیچ یا همان واژه ای که سیف، رئیس کل بانک مرکزی در سخنرانی اش به انگلیسی بیان کرد "almost nothing " در واقع مهر تاییدی بر همه دلنگرانی هایی بود که پیش از اجرای توافق بسیاری از فعالان حوزه سیاست و علوم بین الملل آن را فریاد می زدند.
کسانی که در مجلس مانند علی اکبر صالحی حاضر شدند برای توجیه پر کردن قلب دستاوردهای هسته ای ایران از سیمان چند بار قسم جلاله بر زبان برانند و از انتقادها چنان عصبانی شوند که گلویش به خس خس بیافتد، خیلی راحت بعد از اینکه ایران همه تعهدات برگشت ناپذیرش را انجام داده از بدعهدی آمریکایی ها حرف میزنند...
چیزی که برای قبولاندن آن به آقای صالحی تا پیش از این، تقریبا هیچ راهی نداشتید. چرا که او بیش از آنکه به انتقادها گوش فرا بدهد درگیر تعدیل نیرو و اخراج بسیاری از کارشناسان هسته ای کشور از سازمان انرژی اتمی بود. به قول خودش دیگر کاری باقی نماده که به آنها بسپارند.
اما محمد جواد ظریف که بیش از همه پز برجام را فروخته است و نه تنها به خاطره معاهده ای مثل برجام به او لقبهای مثل مصدق دوران و امیرکبیر و ... داده اند بلکه حتی تندیسش را نیز بر روی سنگ نیز قلم زده اند و بر سینه اش مدال شجاعت چسباندند...
ظریف در دیدار با موگیرینی اذعان کرد که نمی گذارند کارها پیش برود... آری او منظورش از نمی گذارند همان آقای کری است که با هم نوشابه می خوردند و قدم می زدند... منظورش آقای اوباماست که حاضر شد در راهروهای سازمان ملل و جایی که می گفتند نزدیک به توالت آن سالن بوده با او دیدار کند و دست دوستی بفشارد...
بیانیه وزارت خارجه ایران به مجلس در راستای توضیح چگونگی اجرای برجام نیز دست کمی از اظهارات جواد ظریف ندارد.
شاید جالب تر از اینها چرخش مواضع هاشمی رفسنجانی در باره برجام باشد... برجامی که برای کنار زدن تحریمهای اقتصادی و پدر درآور به میدان آمده، امروز از روی زمین ماندنش به خاطر بد عهدی آمریکایی ها سخن می گوید.
برخی از کارشناسان بر این عقیده اند که نزدیکان دولت برای مواجه با انتخابات 96 رو رویارویی با انتقادات در خصوص کم اثر بودن برجام و همچنین توجیه پرستشی که از محتوای برجام داشته اند، برای پس نیفتادن دست پیش گرفته اند...
کسانی که تا چند هفته قبل یک معاهده هسته ای را در اندازه های اثر بر جای مانده از یک قدیس! ستایش می کردند امروز خیلی راحت آن را "تقریبا هیچ!" توصیف می کنند.
تقریبا هیچ یا همان واژه ای که سیف، رئیس کل بانک مرکزی در سخنرانی اش به انگلیسی بیان کرد "almost nothing " در واقع مهر تاییدی بر همه دلنگرانی هایی بود که پیش از اجرای توافق بسیاری از فعالان حوزه سیاست و علوم بین الملل آن را فریاد می زدند.
کسانی که در مجلس مانند علی اکبر صالحی حاضر شدند برای توجیه پر کردن قلب دستاوردهای هسته ای ایران از سیمان چند بار قسم جلاله بر زبان برانند و از انتقادها چنان عصبانی شوند که گلویش به خس خس بیافتد، خیلی راحت بعد از اینکه ایران همه تعهدات برگشت ناپذیرش را انجام داده از بدعهدی آمریکایی ها حرف میزنند...
چیزی که برای قبولاندن آن به آقای صالحی تا پیش از این، تقریبا هیچ راهی نداشتید. چرا که او بیش از آنکه به انتقادها گوش فرا بدهد درگیر تعدیل نیرو و اخراج بسیاری از کارشناسان هسته ای کشور از سازمان انرژی اتمی بود. به قول خودش دیگر کاری باقی نماده که به آنها بسپارند.
اما محمد جواد ظریف که بیش از همه پز برجام را فروخته است و نه تنها به خاطره معاهده ای مثل برجام به او لقبهای مثل مصدق دوران و امیرکبیر و ... داده اند بلکه حتی تندیسش را نیز بر روی سنگ نیز قلم زده اند و بر سینه اش مدال شجاعت چسباندند...
ظریف در دیدار با موگیرینی اذعان کرد که نمی گذارند کارها پیش برود... آری او منظورش از نمی گذارند همان آقای کری است که با هم نوشابه می خوردند و قدم می زدند... منظورش آقای اوباماست که حاضر شد در راهروهای سازمان ملل و جایی که می گفتند نزدیک به توالت آن سالن بوده با او دیدار کند و دست دوستی بفشارد...
بیانیه وزارت خارجه ایران به مجلس در راستای توضیح چگونگی اجرای برجام نیز دست کمی از اظهارات جواد ظریف ندارد.
شاید جالب تر از اینها چرخش مواضع هاشمی رفسنجانی در باره برجام باشد... برجامی که برای کنار زدن تحریمهای اقتصادی و پدر درآور به میدان آمده، امروز از روی زمین ماندنش به خاطر بد عهدی آمریکایی ها سخن می گوید.
برخی از کارشناسان بر این عقیده اند که نزدیکان دولت برای مواجه با انتخابات 96 رو رویارویی با انتقادات در خصوص کم اثر بودن برجام و همچنین توجیه پرستشی که از محتوای برجام داشته اند، برای پس نیفتادن دست پیش گرفته اند...
,
کسانی که تا چند هفته قبل یک معاهده هسته ای را در اندازه های اثر بر جای مانده از یک قدیس! ستایش می کردند امروز خیلی راحت آن را "تقریبا هیچ!" توصیف می کنند.
,,
تقریبا هیچ یا همان واژه ای که سیف، رئیس کل بانک مرکزی در سخنرانی اش به انگلیسی بیان کرد "almost nothing " در واقع مهر تاییدی بر همه دلنگرانی هایی بود که پیش از اجرای توافق بسیاری از فعالان حوزه سیاست و علوم بین الملل آن را فریاد می زدند.
,,
کسانی که در مجلس مانند علی اکبر صالحی حاضر شدند برای توجیه پر کردن قلب دستاوردهای هسته ای ایران از سیمان چند بار قسم جلاله بر زبان برانند و از انتقادها چنان عصبانی شوند که گلویش به خس خس بیافتد، خیلی راحت بعد از اینکه ایران همه تعهدات برگشت ناپذیرش را انجام داده از بدعهدی آمریکایی ها حرف میزنند...
,,
چیزی که برای قبولاندن آن به آقای صالحی تا پیش از این، تقریبا هیچ راهی نداشتید. چرا که او بیش از آنکه به انتقادها گوش فرا بدهد درگیر تعدیل نیرو و اخراج بسیاری از کارشناسان هسته ای کشور از سازمان انرژی اتمی بود. به قول خودش دیگر کاری باقی نماده که به آنها بسپارند.
,,
اما محمد جواد ظریف که بیش از همه پز برجام را فروخته است و نه تنها به خاطره معاهده ای مثل برجام به او لقبهای مثل مصدق دوران و امیرکبیر و ... داده اند بلکه حتی تندیسش را نیز بر روی سنگ نیز قلم زده اند و بر سینه اش مدال شجاعت چسباندند...
,,
ظریف در دیدار با موگیرینی اذعان کرد که نمی گذارند کارها پیش برود... آری او منظورش از نمی گذارند همان آقای کری است که با هم نوشابه می خوردند و قدم می زدند... منظورش آقای اوباماست که حاضر شد در راهروهای سازمان ملل و جایی که می گفتند نزدیک به توالت آن سالن بوده با او دیدار کند و دست دوستی بفشارد...
,,
بیانیه وزارت خارجه ایران به مجلس در راستای توضیح چگونگی اجرای برجام نیز دست کمی از اظهارات جواد ظریف ندارد.
,,
شاید جالب تر از اینها چرخش مواضع هاشمی رفسنجانی در باره برجام باشد... برجامی که برای کنار زدن تحریمهای اقتصادی و پدر درآور به میدان آمده، امروز از روی زمین ماندنش به خاطر بد عهدی آمریکایی ها سخن می گوید.
,,
برخی از کارشناسان بر این عقیده اند که نزدیکان دولت برای مواجه با انتخابات 96 رو رویارویی با انتقادات در خصوص کم اثر بودن برجام و همچنین توجیه پرستشی که از محتوای برجام داشته اند، برای پس نیفتادن دست پیش گرفته اند...
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه