آیا "حجاب" با حاکمیت نظام پیوند ناگسستنی دارد؟
وقتی مردم نتوانند امنیت خود را حفظ کنند متولی امر امنیت باید وارد کارزار شود و چون امنیت توسط ارگان ها و سازمانهای دولتی تامین می شود و این نهادها زیر نظر حکومت فعالیت میکنند و از نام حکومت بهرهمند هستند این شائبه پیش می آید که حجاب همواره با قدرت پیوند ناگسستنی دارد. خیر این طور نیست؛ جامعه با نظم پیوند ناگسستنی دارد و ایجاد نظم نیازمند قدرت ساختاری است تا هیچ یک از افراد جامعه نتواند از آن تخطی نماید.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی طنین یاس، اگر منظور از قدرت حکومت جمهوری اسلامی است، باید این طور گفت که یکی از ارکان حکومت (جمعیت) کشور است و این رکن (جمعیت) در مشروعیت دادن به ساختار حکومت جزء سه رکن اصلی است و اینکه یک جامعه متعلق به همه افراد جامعه است، چه مردان وچه زنان، جزء بدیهیات هر تفکری است. بنابراین تمامی افراد جامعه در مورد حجاب نظر خواهند داشت و فقط مختص زنان جامعه نیست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, طنین یاس,اگر بخواهیم بحث حجاب را به مردم واگذار کنیم مسلماٌ عده ای راضی و عده ای ناراضی هستند و در این رضایت و عدم رضایت مسلما چالش ها و مشکلات فراوانی ایجاد می شود و تک تک اعضای جامعه دچار آسیب ها و تهدیدات می شوند. امنیت اجتماعی که خانواده ها به دنبال آن هستند، در پس عفاف و حجاب باید جستجو شود.
هنگامی که پوشش یک زن او را از تمامی نگاههای بیهوده دور می کند تمام توانمندی و استعداد او در معرض دید قرار می گیرد. می توان گفت آن زن از اسارت ظاهر آزاد شده و به آزادی و شکوفایی استعداد رسیده.
هنگامی که یک زن به تناسب محیط انتخاب پوشش می کند، شانیت خود و محیط را می سنجد آزادی عمل در رفتار خود را پیدا می کند و به نگاه های اطراف خود جهت می دهد که چگونه باید نگاه خود را مدیریت کنند. به طور مثال در محیط دانشگاه که از نامش پیداست محل دانش آموختن، وقتی یک زن با پوشش مناسب و کارکردی وارد محیط شود نه تنها شانیت خود را رعایت کرده، استعداد خود را در معرض دید قرار میدهد، بلکه مدیریت زمان، انرژی، عمرخود را در دستور کار خود قرار می دهد و از تمامی فرصت های موجود خود به نحو احسن استفاده می کند. البته باید خاطر نشان کرد که با نگاه کاملا ایده آل به این مسئله می نگریم . هستند افرادی که حجاب ظاهری بسیار کاملی دارند ولی دچار آسیب های فراوانی می شوند ولی روی سخن ما با افرادی است که به حجاب ایده آلی و کاملا کارکرد گرایانه نگاه می کنند.
مسئله آنجا بیشتر اهمیت پیدا می کند که امنیت اجتماعی حجاب وارد تک تک خانواده های ما می شود. اگر آنهایی که حجاب را نمی پذیرند بر این باور باشند که عدم رعایت حجاب انها ممکن است باعث فروپاشی خانواده ها باشد آیا ادامه دهنده راه خود هستند؟ مگر این نیست که خانواده خودشان نیز در این جامعه زندگی می کنند و ممکن است روزی خانواده خود نیز دچار چالش و پیامدهای بی حجابی در جامعه قرار گیرد؟
وقتی خانواده ها دچار آسیب شوند و نتوانند خود به دنبال رفع مشکلات ناشی از بی حجابی باشند چه باید کرد؟ باید اجازه دهیم بیحجابی، بیامنیتی هم ایجاد کند. همه مردم که توان رویارویی ندارند و نمی توانند در مقابل هجمه های بی حجابی و خطرات آن که دامن خانواده ها را می گیرد بایستاند. بنابراین اتفاقاتی غیر قابل پیش بینی و غیر قابل پیش گیری به وجود خواهد آمد که شاکله اصلی جامعه را بهم می ریزد و زندگی مردم را دچار هرج و مرج، آنارشی( بی نظمی اجتماعی) می کند و اینجاست که بحث امنیت در این مسئله وارد عرصه می شود.
وقتی مردم نتوانند امنیت خود را حفظ کنند متولی امر امنیت باید وارد کارزار شود و چون امنیت توسط ارگان ها و سازمانهای دولتی تامین می شود و این نهاد ها زیر نظر حکومت فعالیت می کنند و از نام و اسم و رسم حکومت بهرهمند هستند این شائبه پیش می آید که حجاب همواره با قدرت پیوند ناگسستنی دارد. خیر این طور نیست؛ جامعه با نظم پیوند ناگسستنی دارد و ایجاد نظم نیازمند قدرت ساختاری است تا هیچ یک از افراد جامعه نتواند از آن تخطی نماید.
به قلم ؛ مریم نوری
انتهای پیام/
اگر بخواهیم بحث حجاب را به مردم واگذار کنیم مسلماٌ عده ای راضی و عده ای ناراضی هستند و در این رضایت و عدم رضایت مسلما چالش ها و مشکلات فراوانی ایجاد می شود و تک تک اعضای جامعه دچار آسیب ها و تهدیدات می شوند. امنیت اجتماعی که خانواده ها به دنبال آن هستند، در پس عفاف و حجاب باید جستجو شود.
هنگامی که پوشش یک زن او را از تمامی نگاههای بیهوده دور می کند تمام توانمندی و استعداد او در معرض دید قرار می گیرد. می توان گفت آن زن از اسارت ظاهر آزاد شده و به آزادی و شکوفایی استعداد رسیده.
هنگامی که یک زن به تناسب محیط انتخاب پوشش می کند، شانیت خود و محیط را می سنجد آزادی عمل در رفتار خود را پیدا می کند و به نگاه های اطراف خود جهت می دهد که چگونه باید نگاه خود را مدیریت کنند. به طور مثال در محیط دانشگاه که از نامش پیداست محل دانش آموختن، وقتی یک زن با پوشش مناسب و کارکردی وارد محیط شود نه تنها شانیت خود را رعایت کرده، استعداد خود را در معرض دید قرار میدهد، بلکه مدیریت زمان، انرژی، عمرخود را در دستور کار خود قرار می دهد و از تمامی فرصت های موجود خود به نحو احسن استفاده می کند. البته باید خاطر نشان کرد که با نگاه کاملا ایده آل به این مسئله می نگریم . هستند افرادی که حجاب ظاهری بسیار کاملی دارند ولی دچار آسیب های فراوانی می شوند ولی روی سخن ما با افرادی است که به حجاب ایده آلی و کاملا کارکرد گرایانه نگاه می کنند.
مسئله آنجا بیشتر اهمیت پیدا می کند که امنیت اجتماعی حجاب وارد تک تک خانواده های ما می شود. اگر آنهایی که حجاب را نمی پذیرند بر این باور باشند که عدم رعایت حجاب انها ممکن است باعث فروپاشی خانواده ها باشد آیا ادامه دهنده راه خود هستند؟ مگر این نیست که خانواده خودشان نیز در این جامعه زندگی می کنند و ممکن است روزی خانواده خود نیز دچار چالش و پیامدهای بی حجابی در جامعه قرار گیرد؟
وقتی خانواده ها دچار آسیب شوند و نتوانند خود به دنبال رفع مشکلات ناشی از بی حجابی باشند چه باید کرد؟ باید اجازه دهیم بیحجابی، بیامنیتی هم ایجاد کند. همه مردم که توان رویارویی ندارند و نمی توانند در مقابل هجمه های بی حجابی و خطرات آن که دامن خانواده ها را می گیرد بایستاند. بنابراین اتفاقاتی غیر قابل پیش بینی و غیر قابل پیش گیری به وجود خواهد آمد که شاکله اصلی جامعه را بهم می ریزد و زندگی مردم را دچار هرج و مرج، آنارشی( بی نظمی اجتماعی) می کند و اینجاست که بحث امنیت در این مسئله وارد عرصه می شود.
وقتی مردم نتوانند امنیت خود را حفظ کنند متولی امر امنیت باید وارد کارزار شود و چون امنیت توسط ارگان ها و سازمانهای دولتی تامین می شود و این نهاد ها زیر نظر حکومت فعالیت می کنند و از نام و اسم و رسم حکومت بهرهمند هستند این شائبه پیش می آید که حجاب همواره با قدرت پیوند ناگسستنی دارد. خیر این طور نیست؛ جامعه با نظم پیوند ناگسستنی دارد و ایجاد نظم نیازمند قدرت ساختاری است تا هیچ یک از افراد جامعه نتواند از آن تخطی نماید.
به قلم ؛ مریم نوری
انتهای پیام/
اگر بخواهیم بحث حجاب را به مردم واگذار کنیم مسلماٌ عده ای راضی و عده ای ناراضی هستند و در این رضایت و عدم رضایت مسلما چالش ها و مشکلات فراوانی ایجاد می شود و تک تک اعضای جامعه دچار آسیب ها و تهدیدات می شوند. امنیت اجتماعی که خانواده ها به دنبال آن هستند، در پس عفاف و حجاب باید جستجو شود.
هنگامی که پوشش یک زن او را از تمامی نگاههای بیهوده دور می کند تمام توانمندی و استعداد او در معرض دید قرار می گیرد. می توان گفت آن زن از اسارت ظاهر آزاد شده و به آزادی و شکوفایی استعداد رسیده.
هنگامی که یک زن به تناسب محیط انتخاب پوشش می کند، شانیت خود و محیط را می سنجد آزادی عمل در رفتار خود را پیدا می کند و به نگاه های اطراف خود جهت می دهد که چگونه باید نگاه خود را مدیریت کنند. به طور مثال در محیط دانشگاه که از نامش پیداست محل دانش آموختن، وقتی یک زن با پوشش مناسب و کارکردی وارد محیط شود نه تنها شانیت خود را رعایت کرده، استعداد خود را در معرض دید قرار میدهد، بلکه مدیریت زمان، انرژی، عمرخود را در دستور کار خود قرار می دهد و از تمامی فرصت های موجود خود به نحو احسن استفاده می کند. البته باید خاطر نشان کرد که با نگاه کاملا ایده آل به این مسئله می نگریم . هستند افرادی که حجاب ظاهری بسیار کاملی دارند ولی دچار آسیب های فراوانی می شوند ولی روی سخن ما با افرادی است که به حجاب ایده آلی و کاملا کارکرد گرایانه نگاه می کنند.
مسئله آنجا بیشتر اهمیت پیدا می کند که امنیت اجتماعی حجاب وارد تک تک خانواده های ما می شود. اگر آنهایی که حجاب را نمی پذیرند بر این باور باشند که عدم رعایت حجاب انها ممکن است باعث فروپاشی خانواده ها باشد آیا ادامه دهنده راه خود هستند؟ مگر این نیست که خانواده خودشان نیز در این جامعه زندگی می کنند و ممکن است روزی خانواده خود نیز دچار چالش و پیامدهای بی حجابی در جامعه قرار گیرد؟
وقتی خانواده ها دچار آسیب شوند و نتوانند خود به دنبال رفع مشکلات ناشی از بی حجابی باشند چه باید کرد؟ باید اجازه دهیم بیحجابی، بیامنیتی هم ایجاد کند. همه مردم که توان رویارویی ندارند و نمی توانند در مقابل هجمه های بی حجابی و خطرات آن که دامن خانواده ها را می گیرد بایستاند. بنابراین اتفاقاتی غیر قابل پیش بینی و غیر قابل پیش گیری به وجود خواهد آمد که شاکله اصلی جامعه را بهم می ریزد و زندگی مردم را دچار هرج و مرج، آنارشی( بی نظمی اجتماعی) می کند و اینجاست که بحث امنیت در این مسئله وارد عرصه می شود.
وقتی مردم نتوانند امنیت خود را حفظ کنند متولی امر امنیت باید وارد کارزار شود و چون امنیت توسط ارگان ها و سازمانهای دولتی تامین می شود و این نهاد ها زیر نظر حکومت فعالیت می کنند و از نام و اسم و رسم حکومت بهرهمند هستند این شائبه پیش می آید که حجاب همواره با قدرت پیوند ناگسستنی دارد. خیر این طور نیست؛ جامعه با نظم پیوند ناگسستنی دارد و ایجاد نظم نیازمند قدرت ساختاری است تا هیچ یک از افراد جامعه نتواند از آن تخطی نماید.
به قلم ؛ مریم نوری
انتهای پیام/
اگر بخواهیم بحث حجاب را به مردم واگذار کنیم مسلماٌ عده ای راضی و عده ای ناراضی هستند و در این رضایت و عدم رضایت مسلما چالش ها و مشکلات فراوانی ایجاد می شود و تک تک اعضای جامعه دچار آسیب ها و تهدیدات می شوند. امنیت اجتماعی که خانواده ها به دنبال آن هستند، در پس عفاف و حجاب باید جستجو شود.
هنگامی که پوشش یک زن او را از تمامی نگاههای بیهوده دور می کند تمام توانمندی و استعداد او در معرض دید قرار می گیرد. می توان گفت آن زن از اسارت ظاهر آزاد شده و به آزادی و شکوفایی استعداد رسیده.
هنگامی که یک زن به تناسب محیط انتخاب پوشش می کند، شانیت خود و محیط را می سنجد آزادی عمل در رفتار خود را پیدا می کند و به نگاه های اطراف خود جهت می دهد که چگونه باید نگاه خود را مدیریت کنند. به طور مثال در محیط دانشگاه که از نامش پیداست محل دانش آموختن، وقتی یک زن با پوشش مناسب و کارکردی وارد محیط شود نه تنها شانیت خود را رعایت کرده، استعداد خود را در معرض دید قرار میدهد، بلکه مدیریت زمان، انرژی، عمرخود را در دستور کار خود قرار می دهد و از تمامی فرصت های موجود خود به نحو احسن استفاده می کند. البته باید خاطر نشان کرد که با نگاه کاملا ایده آل به این مسئله می نگریم . هستند افرادی که حجاب ظاهری بسیار کاملی دارند ولی دچار آسیب های فراوانی می شوند ولی روی سخن ما با افرادی است که به حجاب ایده آلی و کاملا کارکرد گرایانه نگاه می کنند.
مسئله آنجا بیشتر اهمیت پیدا می کند که امنیت اجتماعی حجاب وارد تک تک خانواده های ما می شود. اگر آنهایی که حجاب را نمی پذیرند بر این باور باشند که عدم رعایت حجاب انها ممکن است باعث فروپاشی خانواده ها باشد آیا ادامه دهنده راه خود هستند؟ مگر این نیست که خانواده خودشان نیز در این جامعه زندگی می کنند و ممکن است روزی خانواده خود نیز دچار چالش و پیامدهای بی حجابی در جامعه قرار گیرد؟
وقتی خانواده ها دچار آسیب شوند و نتوانند خود به دنبال رفع مشکلات ناشی از بی حجابی باشند چه باید کرد؟ باید اجازه دهیم بیحجابی، بیامنیتی هم ایجاد کند. همه مردم که توان رویارویی ندارند و نمی توانند در مقابل هجمه های بی حجابی و خطرات آن که دامن خانواده ها را می گیرد بایستاند. بنابراین اتفاقاتی غیر قابل پیش بینی و غیر قابل پیش گیری به وجود خواهد آمد که شاکله اصلی جامعه را بهم می ریزد و زندگی مردم را دچار هرج و مرج، آنارشی( بی نظمی اجتماعی) می کند و اینجاست که بحث امنیت در این مسئله وارد عرصه می شود.
وقتی مردم نتوانند امنیت خود را حفظ کنند متولی امر امنیت باید وارد کارزار شود و چون امنیت توسط ارگان ها و سازمانهای دولتی تامین می شود و این نهاد ها زیر نظر حکومت فعالیت می کنند و از نام و اسم و رسم حکومت بهرهمند هستند این شائبه پیش می آید که حجاب همواره با قدرت پیوند ناگسستنی دارد. خیر این طور نیست؛ جامعه با نظم پیوند ناگسستنی دارد و ایجاد نظم نیازمند قدرت ساختاری است تا هیچ یک از افراد جامعه نتواند از آن تخطی نماید.
به قلم ؛ مریم نوری
انتهای پیام/
اگر بخواهیم بحث حجاب را به مردم واگذار کنیم مسلماٌ عده ای راضی و عده ای ناراضی هستند و در این رضایت و عدم رضایت مسلما چالش ها و مشکلات فراوانی ایجاد می شود و تک تک اعضای جامعه دچار آسیب ها و تهدیدات می شوند. امنیت اجتماعی که خانواده ها به دنبال آن هستند، در پس عفاف و حجاب باید جستجو شود.
,هنگامی که پوشش یک زن او را از تمامی نگاههای بیهوده دور می کند تمام توانمندی و استعداد او در معرض دید قرار می گیرد. می توان گفت آن زن از اسارت ظاهر آزاد شده و به آزادی و شکوفایی استعداد رسیده.
,هنگامی که یک زن به تناسب محیط انتخاب پوشش می کند، شانیت خود و محیط را می سنجد آزادی عمل در رفتار خود را پیدا می کند و به نگاه های اطراف خود جهت می دهد که چگونه باید نگاه خود را مدیریت کنند. به طور مثال در محیط دانشگاه که از نامش پیداست محل دانش آموختن، وقتی یک زن با پوشش مناسب و کارکردی وارد محیط شود نه تنها شانیت خود را رعایت کرده، استعداد خود را در معرض دید قرار میدهد، بلکه مدیریت زمان، انرژی، عمرخود را در دستور کار خود قرار می دهد و از تمامی فرصت های موجود خود به نحو احسن استفاده می کند. البته باید خاطر نشان کرد که با نگاه کاملا ایده آل به این مسئله می نگریم . هستند افرادی که حجاب ظاهری بسیار کاملی دارند ولی دچار آسیب های فراوانی می شوند ولی روی سخن ما با افرادی است که به حجاب ایده آلی و کاملا کارکرد گرایانه نگاه می کنند.
,مسئله آنجا بیشتر اهمیت پیدا می کند که امنیت اجتماعی حجاب وارد تک تک خانواده های ما می شود. اگر آنهایی که حجاب را نمی پذیرند بر این باور باشند که عدم رعایت حجاب انها ممکن است باعث فروپاشی خانواده ها باشد آیا ادامه دهنده راه خود هستند؟ مگر این نیست که خانواده خودشان نیز در این جامعه زندگی می کنند و ممکن است روزی خانواده خود نیز دچار چالش و پیامدهای بی حجابی در جامعه قرار گیرد؟
,وقتی خانواده ها دچار آسیب شوند و نتوانند خود به دنبال رفع مشکلات ناشی از بی حجابی باشند چه باید کرد؟ باید اجازه دهیم بیحجابی، بیامنیتی هم ایجاد کند. همه مردم که توان رویارویی ندارند و نمی توانند در مقابل هجمه های بی حجابی و خطرات آن که دامن خانواده ها را می گیرد بایستاند. بنابراین اتفاقاتی غیر قابل پیش بینی و غیر قابل پیش گیری به وجود خواهد آمد که شاکله اصلی جامعه را بهم می ریزد و زندگی مردم را دچار هرج و مرج، آنارشی( بی نظمی اجتماعی) می کند و اینجاست که بحث امنیت در این مسئله وارد عرصه می شود.
,وقتی مردم نتوانند امنیت خود را حفظ کنند متولی امر امنیت باید وارد کارزار شود و چون امنیت توسط ارگان ها و سازمانهای دولتی تامین می شود و این نهاد ها زیر نظر حکومت فعالیت می کنند و از نام و اسم و رسم حکومت بهرهمند هستند این شائبه پیش می آید که حجاب همواره با قدرت پیوند ناگسستنی دارد. خیر این طور نیست؛ جامعه با نظم پیوند ناگسستنی دارد و ایجاد نظم نیازمند قدرت ساختاری است تا هیچ یک از افراد جامعه نتواند از آن تخطی نماید.
,به قلم ؛ مریم نوری
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه