۴۷ میلیون مازاد در جمع یارانهبگیران
در حالی که قرار بود هدفمندسازی یارانهها تبدیل به طرحی پر درآمد و در راستای عمران و فرهنگسازی شود در نهایت تبدیل به هزینهای اضافی بر دوش دولت شد تا آنجا که وزیر اقتصاد سال گذشته گفت شب واریز یارانهها، شب مصیبت عظمای دولت است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ بر این اساس، با وجود اینکه قرار بود نیمی از درآمد ناشی از این طرح صرف پرداخت یارانه بیش از 75 میلیون نفر شود و نیم دیگر آن صرف هزینههای عمرانی و فرهنگی در نهایت درآمدی که دولت از این طرح عایدش میشود از خود یارانه نقدی افراد کمتر است و برای پرداخت یارانه باقی افراد نهتنها باید از جیب خود پرداخت کند که چیزی هم برای عمران وفرهنگ باقی نمیماند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,با این تفاسیر، از یکسو حذف یارانهها برای اینکه دولت بتواند اندکی نفس بکشد و هزینههای خود را صرف موارد مهمتر کند ضروری است و از سوی دیگر دولت بنا به دلایل بسیار نمیتواند یارانهها را حذف کند.
,از جمله دلایل عدم توانایی دولت در حذف یارانهها، میتوان همین شکست طرح هدفمندسازی یارانهها را مطرح کرد که باعث شد تعداد زیادی از خانوارهای ایرانی به زیر خط فقر کشیده شوند و به همین یارانه 45 هزار و 500 تومانی نیز محتاج باشند. به عبارتی این قضیه مانند کلافی سردرگم و یک دور باطل است که هر اتفاق روی اتفاقات قبلی و بعدی تاثیر میگذارد و در این میان سرنوشت اقتصادی بسیاری از مردم را تغییر میدهد.
,درآمد حدود 3/10 هزار میلیارد تومانی ناشی از اجرای قانون هدفمندی یارانهها در حالی برای پاسخگویی به توزیع نقدی برای حدود ۷۵ میلیون نفر با کسری مواجه است که براساس تقسیمبندیهای قانونی فقط ۵۰ درصد این رقم سهم توزیع نقدی بوده و دولت این اختیار و حتی تکلیف را دارد که به حدود ۴۷ میلیون نفر از این جمع، یارانهای پرداخت نکند.
,به گزارش ایسنا، با وجود گذشت بیش از پنج سال از اجرای قانون هدفمندی یارانهها، همچنان بندها و تبصرههای آن درگیر اشتباهات اولیه اجرا در سال ۱۳۸۹ و در دولت قبل است. انحراف همیشگی پرداختهای نقدی، کسریهای آشکار و حذف سهم بخشهای مختلف در سال ششم هم در حال تکرار بوده و اصلاح روند تکراری که جامعه به آن عادت کرده را بیش از قبل، دشوار کرده است.
,قانون هدفمندی یارانهها تاکید دارد که باید ۵۰ درصد درآمدهای ناشی از اصلاح و افزایش قیمت حاملهای انرژی صرف توزیع نقدی و غیرنقدی بین خانوارها و همچنین ۵۰ درصد مابقی سهم خدمات حمایتی از جمله بهداشت و درمان و خدمات رفاهی و به ویژه تولید باشد.
,سهمی هم برای کمک به هزینههای دولت در نظر گرفته شده اما در حدود پنج سال و نیم از ابلاغ و اجرای این قانون هیچگاه ارقام آن در مسیر اصلی خود محقق و هزینه نشده است. عامل اصلی این انحراف نیز پرداختهای نقدی به جامعه بیش از ۷۵ میلیونی با ترکیب پردرآمد و کم درآمد، نیازمند و غیرنیازمند به رقم ۴۵ هزار و ۵۰۰ تومانی ماهانه است.
,تازهترین گزارش عملکرد اجرای قانون هدفمندی یارانهها در سال جاری نشان میدهد که باز هم عدم تحقق درآمدها و کسریها ادامه دارد و به روال گذشته این یارانه نقدی است که تمامی آنچه به دست آمده را بلعیده و پولی را برای حمایت از تولید که مدتها در رکود بود، باقی نگذاشته است.
,بررسیهای کمیسیون برنامه و بودجه از این حکایت دارد که در پایان چهار ماهه نخست سالجاری به حدود ۷۵ میلیون و ۲۲۵ هزار نفر در مجموع رقمی نزدیک به ۱۳ هزار و ۷۰۰ میلیارد تومان یارانه نقدی پرداخت شده و به عبارتی دولت ماهانه ۳۴۲۵ میلیارد تومان برای توزیع بین خانوارها هزینه کرده است.
,در حالی باید این رقم از محل درآمدهای ناشی از اصلاح و افزایش قیمت حاملهای انرژی پرداخت شود که در مدت مورد نظر فقط ۱۰ هزار و ۳۰۰ میلیارد تومان از این محل به دست آمده و حدود سه هزار و 400 میلیارد تومان نسبت به پرداختی کسری داشته است.
,باید یادآور شد که گرچه ظاهرا دولت حدود سه هزار و 400 میلیارد تومان در پرداختهای نقدی نسبت به مجموع درآمد محقق شده کسری دارد اما مساله اینجاست که اصلا همین پرداخت ۱۳ هزار و ۷۰۰ میلیاردی هم به روال گذشته و به اجبار بر خلاف قانون انجام شده است.
,چراکه قانون هدفمندی یارانهها الزام کرده که فقط ۵۰ درصد درآمدها صرف توزیع نقدی شود که در این حالت از ۱۰ هزار و ۳۰۰ میلیارد موجود حدود ۵۱۵۰ میلیارد تومان سهم یارانههای نقدی بوده و بقیه باید به تولید، بهداشت و درمان، رفاه اجتماعی و حتی دولت اختصاص پیدا کند.
,در این شرایط از ۱۳ هزار و ۷۰۰ میلیارد تومان پرداخت شده حدود هشت هزار و 550 میلیارد تومان خارج از حوزه قانونی به یارانهبگیران پرداخت شده و سهم سایر بخشها را به صفر رسانده است. اتفاقی که ماجرای جدیدی نیست و از زمان دولت قبل که یارانه نقدی را برای تمامی جامعه در نظر گرفت و آن را شروع کرد تکرار شده و اکنون خروج از این فضا با چالشهای بسیاری همراه است.
,در حالی حذف یارانهبگیران پردرآمد در سالهای اخیر از تکالیف قانون بودجه بوده که مسایل مختلف مورد نظر دولتها برای حذف از جمله نبود بانکهای اطلاعاتی دقیق و بروز خطاهای بالا در قطع یارانه افراد، موجب شده تا در نهایت حدود چهار میلیون نفر تا پایان سال گذشته از دریافتهای نقدی حذف شوند و با اعتراض انجام شده از سوی این افراد نزدیک به ۸۰۰ هزار نفر مجددا به جمع یارانهبگیران برگردند.
,به عبارتی با توجه به آماری که اخیرا میدری، معاون رفاهی وزارت «کار، تعاون ورفاه اجتماعی» اعلام و گفته که ۲۰۰ هزار نفر تا پایان تیرماه امسال حذف شدهاند در مجموع حدود سه میلیون و ۴۰۰ هزار نفر از جمع یارانهبگیران کنار گذاشته شدهاند.
,این در حالی است که اگر قرار باشد دولت بر حسب قانون و براساس آنچه از اصلاح قیمت حاملهای انرژی به دست میآورد، یارانه نقدی پرداخت کند، برای ۱۰ هزار و ۳۰۰ میلیارد به دست آمده در چهار ماهه اول امسال که فقط طبق قانون ۵۱۵۰ میلیارد آن به توزیع نقدی در این چندماه تعلق دارد، سهم هر ماه از درآمد موجود برای توزیع نقدی، حدود ۱۲۸۸ میلیارد تومان است.
,
حذف یارانه نقدی در شرایط فعلی اشتباه است
یارانهها در نهایت هدفمند نشد و هدفمندسازی یارانهها در عمل انجام نشد، در نتیجه اینکه نام «هدفمندسازی» را روی این طرح بگذاریم، اشتباه است.
,
,
رییس دولت قبل دوست داشت بخشی از پول دولت را بین مردم توزیع کند و میگفت این پول، پول امام زمان است، این کار که توسط احمدینژاد صورت گرفت تا حدود زیادی هم پوپولیستی بود که در نهایت به دولت روحانی به ارث رسید و دولت کنونی نیز نمیتواند ناگهان یارانهها را قطع کند.
,بنابراین در اصل باید حداکثر سه دهک پایین درآمدی یارانه نقدی دریافت کنند که آن هم شامل اعضای تحت پوشش کمیته امداد امام و بهزیستی میشود.
,پس در نهایت یارانهها باید حذف شود اما در حال حاضر زمان مناسبی برای حذف یارانهها نیست، در واقع بهترین زمان برای محقق کردن این امر شهریور سال آینده است. علت آن هم این است که اگر امسال که سال آخر حضور دولت روحانی است این اتفاق بیفتد ممکن است دوباره پوپولیستها بر جامعه حاکم شوند و در نتیجه اتفاقاتی که در دولت قبل رخ داد دوباره تکرار شود.
,اما چنانچه دولت اطلاعاتی از وضع معیشتی افرادی دارد که در دهکهای بالای جامعه هستند، حقوق بالا میگیرند و خانههای میلیاردی دارند، بهتر است هرچه سریعتر نسبت به حذف یارانه این افراد اقدام کند.
,در رابطه با لزوم حذف یارانه هم میتوان گفت چنانچه یارانهها حذف نشود در بلندمدت میتواند مشکلات بسیاری برای اقتصاد ایران به وجود آورد،بهعنوان مثال دولت از ابتدای حضور خود تا آخر سال 94 معادل 217 هزار میلیارد تومان یارانه دریافت کرده در حالی که بودجه عمرانی در همین مدت برابر با 105 هزار میلیارد تومان بوده است.
,با این تفاسیر باید در نظر داشت، پرداخت یارانه پیش از آنکه به دولتی ضربه بزند، به کشور و اقتصاد کشور ضربه میزند و این ضربه تبعات منفی بسیاری را به همراه دارد. کمااینکه در طول این مدت نه تنها یارانهها هدفمند نشده بلکه در سال چیزی حدود 42 هزار و 500 میلیارد تومان هزینه نیز به دولت تحمیل کرده است.
,,
منبع: جهان صنعت
]
ارسال دیدگاه