در بیانیه بسیج دانشجویی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران:
محصولات کشاورزی تراریخته در بسیاری از کشورهای جهان به عنوان تهدید شناخته میشود
تراریخته به محصولاتی گفته می شود که از طریق اصلاح ژنهای اعضای یک موجود زنده به دست میآید. این محصولات متأسفانه بدون انجام ارزیابی ریسک و مدیریت خطر، وارد کشور گشته و بدون آگاه سازی مردم، چندین سال است که وارد سفره غذایی ایرانیان شده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه اطلاع رسانی سازمان بسیج دانشجویی ؛ بسیج دانشجویی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران پیرامون واردات و مصرف محصولات کشاورزی تراریخته در کشور، بیانیه ای به شرح ذیل صادر کرد:
فلینظر الانسان الی طعامه :پس انسان باید در غذای خود بنگرد(آیه 24 سوره عبس)
مدت زمانی است در کشورمان مباحثی پیرامون محصولات تغییر یافته ژنتیکی(تراریخته) به خصوص پیرامون تولید و کشت انبوه محصولات کشاورزی با این ویژگی و حواشی آن شامل مضرات و فواید آن مطرح است که بسیج دانشجویی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران به عنوان مرکزی علمی و دانشگاهی و مطلع در این حوزه بر خود فرض دید تا ضمن عرض نکات حائز اهمیتی، ملت شریف ایران اسلامی را هوشیار و به مسئولین ذیربط هشدار دهد.
در کمال تأسف افق نگاه مدیران جامعه، چندان آینده را در بر نمی گیرد، آینده ای که از آن فرزندان کشور ماست. قطعاً بسیاری از معضلات فردای کشور مربوط به عدم برنامه ریزی مناسب امروز مسئولین و به دور نگه داشتن متخصصان امر در رده تصمیم گیری است. لذا فقط، عملکرد الآن مسئولین امر است که می تواند دست جوانان فردای کشور را بگیرد و ایران اسلامی را به سوی افق های روشن رهنمود سازد.
تراریخته به محصولاتی گفته می شود که از طریق مهندسی و اصلاح ژنهای اعضای یک موجود زنده(ارگانیسم) به دست میآیند. این محصولات متأسفانه بدون انجام ارزیابی ریسک و مدیریت خطر، وارد کشور گشته و باز هم متأسفانه بدون آگاه سازی مردم، چندین سال است که وارد سفره غذایی ایرانیان شده است. اگرچه ادعا می شود این محصولات فوایدی از جمله جلوگیری از کاهش عملکرد و افزایش مقاومت به آفات را دارا می باشند، اما مطالعات علمی نشان داده است که مصرف درازمدت این محصولات می تواند مشکلات جدی را برای سلامتی انسان ها و برای چرخه طبیعی اکوسیستم ها به وجود آورد. بنا به اعلام منابع رسمی تحقیقاتی، مشکلاتی که این محصولات تغییر یافته ژنتیکی به وجود می آورند به قدری است که این مسئله در بسیاری از کشورهای جهان به صورت بالقوه به عنوان تهدید شناخته می شود؛ یعنی علاوه بر برهم زدن اکولوژی طبیعت باعث اختلال در تولید آب و غذای سالم جامعه و تغییر در دیگر گیاهان نیز می شود و به همین دلیل، کاشت این محصولات در این کشور ها ممنوع بوده و در کشورهای دیگر، مصرف این محصولات تحت قوانین سخت گیرانه و فقط با برچسب گذاری این گونه مواد غذایی امکان پذیر است.علاوه بر این، تهدید سلامت مردم بعد دیگری است که در مصرف درازمدت این محصولات توسط مطالعات علمی مطرح گردیده است که سبب ناباروری ها و رشد سرطان ها در میان جوامع مصرف کننده شده است که متأسفانه به دلیل نبود نظارت قانونی در این حوزه ،کشور ما قطعاً با مشکلات جدی در آینده مواجه خواهد گشت.
از نکات قابل توجه می توان به نامه جناب آقای دکتر ظریف در سال 78 به عنوان رئیس هیئت هفت نفره در تصویب کنوانسیون زیست محیطی کارتاهنا به رئیس جمهور وقت اشاره نمود که صراحتاً از احتمال استفاده این محصولات به عنوان سلاح و عقیم سازی و تغییر حالات روحی و روانی یک نسل سخن می گوید. وی اشاره می کند که این نوع محصولات اولاً قادرند به مجرد ورود به سیستم محیط زیست بومی کشورها، بر تمامی اقلام مشابه غلبه یافته، و بهتدریج آنان را نابود سازند، ثانیاً قادرند تأثیرات منفی ناشناخته و بلندمدتی را بر نسل و نژاد و توانایی ها و سلامت انسان ها بگذارند.
در ضمن در بازار مصرف، قیمت محصولات تراریخته پایین تر(تا30%) از محصولات سالم و بومی می باشد. اگر قانون برچسب گذاری محصولات تراریخته در کشور به صورت کامل اجرایی گردد که مسلماً به زودی اجرایی خواهد شد، کاشت این محصولات برای کشاورزان ایرانی مقرون به صرفه نخواهد بود. در ادامه باید افزود از آنجا که عمده محصولات تراریخته ژن های مقاومت به آفات و علف های هرز را دارا می باشند، کاشت مستمر این محصولات منجر به شکستن مقاومت، افزایش مقاومت آفات از طریق ایجاد گونه های جدید زیستی حشرات و افزایش مقاومت علف های هرز از طریق ایجاد ابر علف های هرز و گسترش آفات ثانویه می گردد که سبب افزایش هزینه های تحمیلی بر کشاورز و نیز سبب برهم خوردن نظم طبیعت و محیط زیست خواهد شد. اغلب محصولات تراریخته عقیم بوده و قابلیت کشت را فقط برای یک نسل دارا می باشند و برای تولید دوباره آنها، شرکت های تولید کننده باید وارد عمل شوند و عمدتاً فناوری تولید این محصولات در اختیار شرکت ها و تاجران صهیونیستی است و دقیقاً به خاطر همین مسئله، کشاورزان پس از کشت طولانی مدت این محصولات، به تولیدکنندگان این بذور وابسته شده که این وابستگی پس از گذشت مدتی سبب از بین رفتن ذخایر ژنتیکی بومی کشور می گردد. از طرف دیگر کشت محصولات تراریخته سبب کاهش صادرات محصولات کشاورزی بومی مزیت دار خواهند شد یعنی افزایش نیاز به جای خودکفایی، و چون در کشوری که محصولات تراریخته کشت می شود به دلیل بی اعتمادی دیگر کشورها، صادرات محصولات بومی فقط در صورت اثبات غیر تراریخته بودن، امکان پذیر است و این خود هزینه آور برای دولت و کشاورزان است و همه این ها، تهدید امنیت ملی به خصوص در باب محصولات استراتژیک محسوب خواهد شد.
در تاریخ 26 آبان سال94، امام خامنه ای سیاستهای کلی محیطزیست کشور را ابلاغ کردند. بند هشت آن سخن از «گسترش اقتصاد سبز با استفاده ازمحصولات کشاورزی سالم و ارگانیک» به میان می آورد، در این بند تأکید معظم له بر برنامه ریزی کلان کشور بر اساس توسعه محصولات کشاورزی سالم و ارگانیک به وضوح مشخص است در حالی که متأسفانه عملکرد دولت و یا حداقل نوع نگاه مسئولان دولتی به سوی تولید محصولات سالم نیست به طوری که با ارائه لایحه برنامه ششم و قصد توسعه کشت محصولات تراریخته این نگاه را به عینیت تبدیل کرد که خوشبختانه با هشدارهای جامعه علمی و حزب¬الهی کشور و هوشیاری اعضای کمیسیون کشاورزی مجلس شورای اسلامی اقدام به جلوگیری از این مسئله گردید. البته باید گفت که سپردن برخی مسائل تخصصی این حوزه به دیگر حوزهها که تخصص کافی را در این مسائل ندارند خود معضلی، بس اساسی است که امید میرود هر چه سریعتر پیگیری و حل شود. تمامی موارد ذکرشده، لزوم تخصص مداری و نزدیک شدن به جامعه دانشگاهی از سوی دولت را میطلبد که با همتی مضاعف و به دور از مسائل سیاسی و جناح بندی ها، به راحتی امکان پذیر است. لذا در سال اقتصاد مقاومتی، اقدام و عمل؛ ضروری است تدابیری تخصصی و اقداماتی جهادی در راستای اجرای منویات ایشان در حوزه محیط زیست و کشاورزی صورت گیرد.
ذکر این نکته لازم است که براساس قانون ایمنی زیستی کشور (مصوب مجلس شورای اسلامی) نباید محصول تراریختهای به کشتزارها منتقل شود، مگر اینکه از سه مرکز؛ وزارت بهداشت، وزارت جهاد کشاورزی و سازمان حفاظت محیطزیست، مجوز کسب کند که بر اساس اطلاعات و مستندات موجود هیچ گونه مجوز قانونی برای تولید و رهاسازی محصولات تراریخته در مزرعه صادر نشده است و این بدان معناست که قانون گرایان در سخن خود قانون گریزی می کنند. لذا شایسته است مسئولان دولت نسبت به رفع ابهام درباره آمار سطح زیر کشت محصولات تراریخته که توسط مراجع بین المللی و افراد داخلی ارائه می گردد و بی قانونی¬های این حوزه شفافسازی کنند.
کشاورزی مشارکتی بر پایه دانش بومی جایگزین مناسب برای محصولات دستکاری شده ژنتیکی است. دانشی که با فرهنگ هر منطقه رشد یافته و به شکل طبیعی به وجود آمده است و به شکلی پویا خود را با تحولات محیط سازگار ساخته است. بنابراین یکی از نیازهای اساسی ما برای دستیابی به کشاورزی پایدار، شناخت و تحلیل دانش بومی کشاورزی به صورت علمی و نظام مند است. دولت باید از راه اندازی روش های بومی تولید غذا در کنار ارتقای سرمایه گذاری در بخش کشاورزی صنعتی حمایت و با پشتیبانی خود، بخش کشاورزی را تشویق کند تا از روش-های پایدار استفاده کنند.
از شما ملت غیور و زحمتکش ایران اسلامی نیز تقاضامندیم که همچنان حساسیت خود را نسبت به فریب های تبلیغاتی تمام رنگی تاجران تراریخته که منافع خود را در خطر دیده اند و از انتشار هرگونه دروغی هیچ ابایی ندارند و دست به تحریف واقعیت ها می زنند، حفظ نمایند و نسبت به این مسائل هوشیاری کامل داشته باشند.
ان شاءالله در سال اقتصاد مقاومتی، اقدام و عمل؛ شاهد رشد چشمگیر عرصه کشاورزی سالم و ارگانیک و همچنین اقدامات اجرایی مناسب دستگاه های ذیربط در این رابطه باشیم. در انتها یادآور می شویم که مجموعه بسیج دانشجویی آمادگی خود را نسبت به هر گونه فعالیت در زمینه پیشرفت حوزه کشاورزی و محیط زیست کشور اعلام می دارد و خود نیز با تیز بینی کامل تمامی فعالیت های این حوزه ها را رصد خواهد کرد. امید است با همکاری دولت و مردم شاهد بهبود وضعیت کشاورزی و محیط زیست کشور عزیزمان، ایران باشیم.
با امید به حاکم شدن اندیشه های کارشناسانه و شمول رحمت الهی و اقدام و عمل هرچه بیشتر دولت، مسئولین و مردم...
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه