بررسی مشکلات روستای قوزلو:

سایه سنگین محرومیت در روستای قوزلو زندگی مردم را دشوارتر کرده است / گردشگری روزنه‌ای برای رونق روستاهای مغفول مانده در ماهنشان+تصاویر

روستای پلکانی و گردشگری قوزلو از توابع دندی در شهرستان ماهنشان با داشتن مشکلات عدیده ای سایه سنگین محرومیت را بر سر احساس می کنند.

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شمیم ماهنشان، روستای قوزلو در ۳۷کیلومتری شهر دندی با ۶۵ خانواده و۲۲۰نفر جمعیت است که شش شهید را تقدیم انقلاب اسلامی کرده است.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شمیم ماهنشان,

روستای قوزلو یک منطقه ییلاقی و دارای آب و هوای معتدل و مناسب است و از بالاترین پتانسیل گرد‌شگری به دلیل طبیعت مناسب و باقت قدیمی پلکانی روستا برخورد‌ار است، اما گمنامی این روستا به واسطه معرفی نشد‌ن، موجب شد‌ه است تا فعالیت‌های متمرکز برای ارتقای شرایط این روستا د‌ر امر گرد‌شگری بسیار کم‌ رنگ و کم‌ اثر باشد‌. به‌ طوری که این روستا به جز میزبانی گرد‌شگری نامتمرکز حتی جز موارد‌ ناد‌ر مورد‌ بازد‌ید‌ جد‌ی مسئولان قرار نگرفته است.

این روستا به الطبع به دلیل کوهستانی بودن و دور بودن از مرکز شهر مثل سایر روستاهای ماهنشان مشکلاتی دارد که از زبان مردم آن شنیده می شود. اما اهمیتی که مشکلات این روستا را نسبت به سایر بارزتر می کند داشتن پتانسیل گردشگری آن است، که چند سالی است بعد از معرفی آن از سایت شمیم ماهنشان در فضای مجازی و برخی سایت ها نوع بافت آن و چهره روستا معرفی می شود و مسئولان هم بجز اندک بنرهای تبلیغاتی برای معرفی آن فعلا کار عملی به خصوصی انجام ندادند.

مردم روستای قوزلو طی تماس با پایگاه خبری تحلیلی شمیم ماهنشان خواستار انعکاس مشکلاتشان به گوش مسئولان و درخواست رسیدگی کردند.

مشکل عمده ای که این اهالی با آن مواجه هستند مرتع ها و چراگاههای است که تقریبا در سال ۷۲ مأمورانی برای نقشه برداری به آن منطقه مراجعه کرده و چند نفر از مردم روستای قوزلو که بی سواد هم بودند به همراه خود بردند تا کار عملیاتی و نقشه برداری خود را انجام بدهند.

بعد از مدتها اهالی که اکثرا شغل دامپروری و کشاورزی هم دارند متوجه شدند منطقه ای به نام گوزلرو قره دربند آنها را در نقشه منابع طبیعی جدا کردند و به ییلاقات روستای ساری کند و کپز دادند و امروزه هم چوپانان و دامداران که دام های خود را به چراگاهها و مراتع می برند با اهالی ساری کند و کپز سر اینکه چه کسانی حق چرا دارند به دعوا و مشاجره می پردازند که در نهایت دادگستری چوپان روستای قوزلو را با مبلغ هنگفتی جریمه می کند.

اهالی روستای قوزلو اظهارکردند: به خاطر این معضل همه جوانان که روی آورده بودند به دامداری به شهر ها کوچ می کنند و چه بسا روستا بعد از مدتی خالی از سکنه هم بشود چرا که عمده شغل اهالی دامداری بوده و با این شرایط آنهایی که آمدند و از بی سوادی مردم سوءاستفاده کردند، حال بیایند پاسخ بدهند مردم این روستا کجا و به چه مکانی باید دام های خود را برای چرا ببرند؟!

مشکل دیگر اهالی روستای قوزلو آب آشامیدنی آنهاست نه اینکه آب نداشته باشند بلکه آب شرب آنها لوله کشی مناسب و بهداشتی نیست، چرا که خود مردم به صورت سنتی از چشمه لوله کشی کرده و با فشار کم از مسیر طولانی به منازل آبرسانی می شود و مستقیم آب از چشمه به مصارف خانگی می رسد که نه از کلر زنی و نه بهداشتی بودن خبری است.

یکی از اهالی این روستا اظهار داشت: مشکل آب شرب مردم روستای قوزلو در جلسه شورای اداری سال ۹۳ ماهنشان مطرح شد ولی فعلا هیچ اقدامی در این صورت انجام نگرفته است.

یکی دیگر از اهالی این روستا با بیان اینکه برخی از پل ها شکسته و می تواند مشکلاتی را برای اهالی به بار بیاورد،ضروری است مسئولین مربوطه این موضوع را هم پیگیری کنند.

وی افزود: اکثر بافت مسکونی روستای قوزلو پلکانی بوده و دیگر قدرت مقاوم بودن را به دلیل فرسودگی ندارد و بنیاد مسکن هم در این خصوص تسهیلاتی را برای مقاوم سازی ارائه می دهد اما شرایطی که در دریافت آن وجود دارد چندان استقبالی از سوی مردم نشده چرا که برای دریافت وام باید کارمند استخدامی و بومی شهرستان باشد که همچین شرایطی مسلما برای اهالی یک روستا وجود ندارد.

وی گفت: بهتر است بنیاد مسکن برای دریافت این تسهیلات ضامن زنجیره ای را قبول کنند تا روستائیان برای دریافت وام مشکلی نداشته باشند.

گفتنی است مسیر داخلی روستا و خود ساختمان روستاها به منظور جذب حداکثری گردشگر نیاز به بازسازی با بافت قدیمی و زیبا سازی دارد .

این روستا می بایست با همان شکل بافت قدیمی مقاوم سازی شود تا به عنوان مکان گردشگری محسوب شود ولی بعضی افراد به صورت غیر قانونی نسبت به ساخت منازل، آن هم در باغات روستا اقدام کرده اند که این مسئله در آینده ظرفیت روستا را از بین خواهد برد.

گفتنی است یکی دیگر از مشکلاتی که اهالی به آن اشاره کردند: بازگشایی مسیر ارتباطی آنها در هنگام بارش برف است که بعد از مدت سه یا چهار روز اقدام به بازگشایی می شود.