پتانسیل هایی که داریم و سرمایه گذارانی که نداریم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانابه نقل از صبح توس، خراسان رضوی قطب اول گردشگری کشور است و این مهم هیچ گاه از چشم سرمایه گذاران دور نبوده است. وجود مضجع شریف ثامن الحجج(ع) و دارا بودن عنوان یکی از قطب های صنایع غذایی و صنعتی در کشور، همه و همه جملگی از امتیازاتی است که تنها در خراسان رضوی گرد هم آمده است، اما با وجود چنین پتانسیلی در این استان و با وجود اینکه قوانین گردشگری در تمام کشور یکسان است، اما مدیران این استان نتوانسته اند آنگونه که باید و شاید برای جذب سرمایه گذار و سرمایه گذاری پایدار در این شهر کار ویژه ای انجام دهند.

با وجود فاینانس کلان ۳۵ میلیارد دلاری و نیز ذخیره ۲۲ میلیارد دلاری در صندوق توسعه ملی، هیچ طرح کلان و جامعی طی ۵ سال اخیر و برای اجرا در خراسان رضوی به دولت ارائه نشده (اگر  فایناسی که قرار است برای قطار شهری اختصاص یابد و هنوز از راه نرسیده را فاکتور بگیریم) و همانگونه که طی سال های اخیر، مدیران استان در معرفی جاذبه های گردشگری استان به سرمایه گذاران اهمال زیادی کرده و بیشتر مایل به سرمایه پذیری در طرح های خرد و زود بازده بودند، به همان نسبت، سرمایه گذاران نیز طی این سال ها تغییر ذائقه داده و به جای استفاده از پتانسیل های بالای خراسان رضوی، تنها مایل به سرمایه گذاری در پروژه های زود بازده و خرد هستند.

شاید سیاستی که استاندار خراسان رضوی چندی پیش اعلام کرد و گفت: «شناسایی مناطق مستعد سرمایه‌گذاری و ایجاد زیرساخت‌های لازم برای جذب سرمایه‌گذاران ضروری است و هر یک از دستگاه‌های اجرایی که نسبت به تسهیل امور سرمایه‌گذاران در انجام وظایف خود کوتاهی کند، جریمه شده و هر دستگاهی که سرمایه‌گذار را مورد حمایت قرار دهد تشویق خواهد شد.» سیاستی باشد که دو دهه دیر اعلام شد و از پرتو این تصمیم دیگر هنگام، طی ۲۰ سال گذشته خراسان رضوی ضرر و زیان زیادی دیده باشد اما اگر حتی گوشه چشمی هم به رابطه مَثَل «ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است» داشته باشیم، باز می توان امیدوار شد طی سال هایی که پیش رو است، اقتصاد سرمایه گذاری در خراسان رضوی روندی رو به رشد را طی کند.

البته همه این امیدواری ها به چند عامل مهم بستگی دارد؛ اینکه بیل استاندار به اندازه کافی از روی زمین «گِل» بردارد و دستگاه های خاطی به واسطه اقتدار استاندار، دچار خود انگیزشی برای جذب سرمایه گذار شوند. دیگر اینکه استاندار فرصت کافی برای پیاده سازی طرح های خود داشته باشد، به عبارتی بهتر اگر در راه رسیدن به این اصول موفق عمل کرد، انگیزه های سیاسی و جناحی باعث جا به جایی او نشود و دست آخر اینکه دولت نیز فقط و فقط در عمل پشتیبان این استان باشد زیرا تجربه همراهی های آتشین دولت نهم و دهم از خراسان رضوی و مشهد، ماجرایی است تأسف برانگیز از وعده های متعددی که برای توسعه فرهنگی و اقتصادی این استان و شهر داده شد اما روی زمین ماند و راه به جایی نبرد.

«پنجره واحد مرکز خدمات سرمایه‌گذاری خراسان رضوی» از همان مراکزی است که طی سال ۹۲ راه اندازی شد و در چشم اندازی بلندپروازانه، در اولین گام ۱۲ دستگاه اجرایی را به صورت تمام وقت و برای این مهم پای کار کشیده است تا از پرتو این حضور، مشکلات ریز و درشت سرمایه گذاران برای حضور در این استان بررسی و در مورد آن تصمیم سازی صورت گیرد.

باید قبول کنیم که سهم ۳٫۶ درصدی از مجموع تولید ناخالص ملی در این استان، نشان از پس رفت خراسان رضوی در میان سایر استان های کشور است زیرا هم پتانسیل های موجود برای سرمایه گذاری در این استان بسیار بالاست و هم توان مالی این استان بسیار قابل اتکا است اما مسئله مهم در این استان توان برخی مسئولان در ایجاد همدلی میان صنعتگران و کشاندن آنها به مرزهای خراسان رضوی است.

انتهای پیام/