ناشنوایان اردکانی انتظاری جز دیده شدن ندارند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  اردکان گویا، گروه سرود آوای سکوت گروهی متشکل از ناشنوایان اردکانی است که با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می کنند و جز انتظار دیده شدن  از طرف مسئولین و مردم انتظار دیگری ندارند.

مربی این گروه در مصاحبه با اردکان گویا با انتقال صحبت های اعضای گروه گفت: این گروه سرود بیش از ده سال فعالیت دارد و زیر نظر انجمن کوثر است اما کمتر توجهی به این گروه از طرف مسئولین و مردم شده است.

وی با معرفی اعضای گروه ادامه داد: همه ی اعضای گروه تحصیل کرده هستند اما آن چنان در خود فرو رفته اند که طلاق عاطفی در بین آنها نمایان است. این افراد همانند دیگر افراد جامعه فرزند این سرزمین هستند و حق زندگی دارند اما بخاطر مشکلی که دارند عموما درخانه می مانند و هم کلامی برای خود ندارند.

وی با بیان مشکلات بعد از ازدواج این گروه گفت: تعدادی از این افراد بعد از ازدواج فرزندانی شنوا دارند که اولین سوال آنها از بستگان این است که چرا پدر و مادر ما نمی شنودند و ما می شنویم؟ که این سوال دردناکی است که خانواده این افراد را آزرده خاطر می کند و فشار سنگین احساسی به انها وارد می کند.

اعضای این گروه خواسته هایی داشتند که در توجه بیشتر مسئولین خلاصه می شد. کوچکترین این خواسته ها؛ دعوت دسته جمعی این گروه و خانواده شان به مهمانی و یا مهمان شدن مسئولین در خانه ی آنها بود که آخرین خاطره خوبشان دعوت افطاری از طرف هادی محمودی بود.

فاطمه دهقانی مدیر این گروه گفت: در سال 94 هزینه ای از طرف فرماندار برای تهیه لباس های یک دست به گروه داده شد و حالا برای تغییر لباس گروه نیاز به بودجه داریم که فعلا نداریم.

وی با اشاره به تمرین های زیاد گروه ناشنوایان ادامه داد: این گروه آمادگی اجرای برنامه در مراسم سوگواری و فرهنگی را نیز دارد اما با این حال کسی از گروه دعوت نکرده و استقبالی نشده است. این گروه بهانه ایست که این افراد دور هم جمع شوند و با زبان خود در مورد مسائل روز باهم صحبت کنند.

این مدیر دلسوز تصریح کرد: این افراد  قلب های معصوم و پاکی دارند و نیازمند توجه هستند و چه خوب می شد در هنگام تبلیغات برنامه ها در سطح شهر در گوشه تبلیغات شخصیت های معروف دعوت شده در مراسم،  تصویری از اجرای گروه سرود با چهره این عزیزان هم قرار می گرفت، چه بسا که این افراد نیازمند دیده شدن و متکی به حس دیداری هستند.

وی در پایان به نبود جای مشخص برای تمرین این گروه اشاره کرد و از مسئولین خواست تا در این امر به این گروه کمک کرده و امید را در دل این گروه زنده کنند.

فاطمه حکیمی لیدر این گروه با ابراز خوشحالی از بودن در کنار این افراد گفت: این گروه نیاز بیشتری به تعامل با یک دیگر دارند ولی در رفت و آمد و هزینه های ایاب و ذهاب در مذیقه هستند که امیدواریم مسئولین با دست پر از این دستان خالی حمایت کنند.

انتهای پیام/