درد و دل کارگران نی ریزی؛

نان کارگران نی ریزی با رکود زمستانی آجر شده است

میدان فضل و ۱۵ خرداد نی ریز همه روزه محل تجمع افرادی است که برای امرار معاش خانواده و کسب روزی حلال تلاش می‌کنند و حتی از جایگاهی برای جویای کار شدن بهره‌مند نیستند.

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نبض نی ریز؛ کارگرانی که در کنار جدول خیابان‌ها و بلوار استقلال و ولی عصر نی ریز و یا میدان 15 خرداد این شهر هر روز صبح می نشینند و هر رهگذر و سرنشین خودرویی را کار تازه و کارفرمایی جدید تصور می‌کنند که قرار است در عوض انجام دادن کار برای وی، سفره آن شب خانواده‌هایشان با لقمه نانی هر چند فقیرانه پرشود.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نبض نی ریز,

این کارگران هر صبح با این نگرانی از خواب بیدار می‌شوند که مبادا امروز کاری پیدا نکنند و شرمنده زن و فرزند چشم به راه خود شوند.

افرادی که اگر با آن‌ها به صحبت بنشینی و سفره دلشان را باز کنند، متوجه می‌شوی که در کنار و همسایه‌گی ما چه خانواده‌هایی حضور دارند که سفره منزلشان خالی است و فقر دردناک‌ترین مشکل زندگی آن‌هاست، کارگرانی که نه بیمه دارند و نه عیدی و نه پاداش ولی آبرومندانه زندگی می کنند.

بنابراین اگر بلایی سرشان بیاید معلوم نیست سرنوشت خانواده آنها چه می‌شود. روی داربست رفتن و کار کردن در بلندی حتی به گفتن هم آسان نیست، اما کارگران فصلی چاره‌ای جز این ندارند که با وجود همه سختی‌ها تن به کاری بدهند تا خود و زن و فرزندانشان گرسنه نمانند.

حاجی غلام یکی از کارگران فصلی است که بیشتر اوقات وقت خود در همین سه راه به امید کسب در آمد می‌گذراند؛ گفت: هر روز با صرف هزینه به این محل می‌آیم اما دست خالی بر می‌گردم، نمی‌دانم با چه رویی و بدون درآمد به خانه بروم، امسال من حتی به اندازه یک ماه هم کار نکرده‌ام و شرمندگی کار هر روز من شده است.

منصور یکی دیگر از کارگران نیز با گلایه از وضعیت کاری خود گفت: هزینه بیمه ماهیانه‌ام ۷۰ هزار تومان است، اما به دلیل نداشتن شغل حتی توانایی پرداخت این بیمه را هم ندارم و امروز دقیقا 3 ماه است که حتی پول بیمه را نیز واریز نکرده‌ام.

وی ادامه داد: با وجود اینکه حقوق کارگری روزی 50 هزار تومان می باشد ولی به دلیل بی پولی و نبود کار حاضریم با روزی 20 هزارتومن سرکار برویم که همینم شدنی نیست.

اوستا علی که مرد با تجربه ای به نظر می رسید بیان کرد: تعجب من این است خیلی از کارخانه ها و شرکت ها از کارگران اتباع بیگانه غیر مجاز استفاده می کنند ولی ما بیکاریم و تا ظهر به انتظار می نشینیم تا شاید کسی بیاید و به ما کار بدهد ولی باز هم خچالت زده به خانه بر میگردیم.

وی افزود: ما کارگران حتی توان پرداخت قبوض آب، برق و گاز خود را هم نداریم و هر از چند گاهی ماموران این ادارات می آیند و اخطار قطع آب، برق و گاز ما را می دهند و می روند.

جلیل یکی دیگر از کارگران سر میدان فضل گفت: برای بیان مشکلاتمان به فرمانداری هم مراجعه کرده ایم ولی متاسفانه آنها هم وعده های الکی می دهند و ما می مانیم و این مشکلات.

وی در پایان گفت: شخص بنده الان نزدیک به سه ما هست که بیکارم، چرا هیچکس به فکر ما و خانواده هایمان نیست و مسوولین کمی به فکر ما باشند و کاری کنند که ساختمان سازی فعال شود، قبلا مسکن مهر ساخته می‌‌شد بهتر بود.

گفتنی است: رسیدگی و پرداختن به مشکلات این قشر از جامعه بایستی در اولویت کاری مسئولان امر قرار گیرد تا امید بر این کارگران قوت گیرد و از این وضعیت خارج شوند.