تندیسی از آمیزش طبیعت با دست ساخته های انسانی/تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از بلاغ، سفر یعنی عبادت، عبادتی از سر شوق و تحسین آفریدگار عالمیان.

سفر یعنی خودسازی در عین آگاهی.

وقتی تو انسان چگونه زیستن و بالیدن یک گیاه را ادراک می‌کنی، آن وقت درکت از حیات بیشتر بیشتر خواهد شد... .

حیاتت را به مراتبی زیباتر از قبل می یابی و شوقی سرشار می یابی تا همواره با طبیعت رشد کنی و ببالی.

درک بالیدن آغاز راه سفر است،نخستین گام برای شروعی دوباره.

پس شور و شوق و بالیدن همه را در کوله باری بریز و همسفرجاده ها به کوچه پس کوچه های بکر طبیعت لایتناهی سرک بکش.

سنبل رود تندیسی از آمیزش طبیعت با دست ساخته های انسانی... .

بار سفر بسته‌ایم و می‌خواهیم باز مهمان دیار دیگری شویم.

امروز مقصد ما مکانی‌ست که ترکیب طبیعت و دستکاری انسان در آن زیبایی شگرفی را خلق کرده است.

امروز با شما همسفر جاده های سنبل‌رود هستیم.

این زیباکده در 5 کیلومتری جاده شیرگاه به بابل‌کنار واقع شده است.

گاه دست ساخته های انسان و آمیزش آن با طبیعت خداوندی چنان زیبایی در جان طبیعت می آفریند که تو از دیدن آن سرخوش و سرمست به وجد می آیی.

اینجا محل گمشده تمام انسان هایی است که از دنیای اطراف‌شان سیر شده اند و می خواهند دمی سکوت و آرامش را از چشمان زلال آبی رنگ دریاچه ای و زیبایی را از سبزی مخمل گونه بوته زارها و درختان ستبر این منطقه تمنا کنند.

سنبل رود سدی خاکی‌ست که چشمان زیبای دریاچه ای در پشت آن همه چشم ها را به خود محسور می کند.

این مکان فرح بخش، روزها، به خصوص در ایام تابستان همواره مالامال از انسان هایی است که دست از دنیای دود و چرخ دنده ها کشیده اند و در جست‎وجوی بهشتی زمینی برای دمی نفس کشیدن می چرخند.

یک شب رحل اقامت گزیدن در دل جنگل های اسرارآمیز اینجا در کنار چشمان آرامش بخش دریاچه ای که بوته زارهای آن چونان حریری سبز رنگ با نوازش باد به رقص درمی آیند، تو را از زندان زندگی پیله ایت نجات می دهد.

کلبه کوچک چوبی اینجا تو را با سادگی و بی آلایشی آشنا خواهد ساخت و صدای قورباغه ها ترانه زیستن را برایت تداعی می کند.

اینجا می توان رقص ماهیان در آب را به تجربه نشست و سوار بر قایقی به دل چشمان مرمرین رودخانه زد و آرامش را از ژرفای آن به تمنا نشست.

سنبل رود به راستی شاهکاری از جبر انسان و طبیعت است که هر کدام می خواهند غالب و مغلوب هم شوند ولی چه زیبا ممزوج هم شده اند و چنین صحنه ای را رقم زده اند.

این سفر نیز به انتهای خود نزدیک می شود ولی شوق بودن در این هستی را از دست مده... .

لحظه ای برای خود زندگی کن... .

سفر کن تا زنده باشی و زندگی کردن را بیاموزی.