پروژه ای کهنه/
تراژدی 35 ساله ساختمان نیمه کاره پشت بیمارستان رامسر
۳۵ سال تماشای این ساختمان نیمه تمام برای مردم این دیار کافی است و امید است با اجرای آن، مشکل نداشتن ساختمان ملکی واحد بین الملل هم حل و گامی مهم در جهت تثبیت آن بردارد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از بلاغ، آنچه که در ادامه موضوع واحد بین الملل رامسر می آید، روایت تلخ داستان ساختمانی بیمارستانی است که به عنوان ساختمان نیمه کاره مشهور است. این ساختمان در باغ مشهور به باغ سی هکتاری در پشت بیمارستان امام سجاد(ع) رامسر واقع و سابقه آن به قبل از انقلاب برمی گردد و از جمله پروژه های نیمه تمام اندک و معدود باقی مانده از آن دوران در کشور ما محسوب می شود.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, بلاغ,ساخت این ساختمان پس از خرید زمین های اطراف بیمارستان قبلی در دهه پنجاه و به عنوان بیمارستان جایگزین، با نگاهی به کل منطقه و با طراحی یک معمار ایرانی تحصیل کرده اتریش و یک مهندس خارجی شروع شد.
,میزان خاک برداری از زمین مربوطه به حدود هزار کامیون بالغ می شد.
,این ساختمان با پیش بینی هفت طبقه و به عنوان بیمارستان جنرال و جامع و شامل همه بخش های تخصصی وقت کشور در نظر گرفته شد که هیئتی از متخصصین قلب و به سرپرستی مرحوم پروفسور محمد کاکوان طراحی بخش قلب آن را به عهده داشتند.
,از جمله پیش بینی های انجام شده، استقرار بخش هیدروتراپی با جمع آوری آب های معدنی منطقه و راه اندازی این روش درمانی بوده است.
,در بام طبقه هفتم ساختمان، پیش بینی باند هلی کوپتر (بالگرد فعلی) شده بود تا بیماران منطقه چالوس تا لنگرود و نیز روستاهای منطقه و از جمله درمانگاه های جواهرده و گَرِسماسر را پوشش داده و به سرعت به بیمارستان منتقل کنند و به این منظور با سازمان شیر و خورشید (هلال احمر فعلی) قرارداد برای بالگرد را منعقد کرده بود.
,
, برای ایجاد و امکان ارتباط با بالگرد نیز پس از بازدید مهندسی از شرکت «ای تی تی» و در معیت یک مهندس ایرانی از روستاهای منطقه مذاکرات لازم انجام گرفت.
,نصب دکل مخابرات بی سیمی درمنطقه ای به نام «گاوسره کنده» و دکل دیگری در منطقه معروف به کازینوی قدیم از جمله این پیش بینی ها بود.
,برای تأمین آب بیمارستان و به دلیل کمبود آب شرب در شهرستان مقرر شد چاهی اختصاصی در کنار رودخانه نسارود حفر و مستقیماً به بیمارستان لوله کشی شود.
,برای تبادل علمی و استفاده از آخرین دستاوردهای پزشکی روز دنیا با دانشگاه جان هاپکینز آمریکا که در آن زمان با دانشگاه شهدای تجریش فعلی تبادل استاد و مسائل علمی داشت، مذاکره انجام شد.
,در نهایت پس از انجام این مطالعاتٰ، ساخت بیمارستان شروع و تا دو طبقه فعلی ادامه و بعد از انقلاب و با شروع جنگ تحمیلی متوقف و بسیاری از امکانات موجود آن به گفته شاهدان عینی صرف جبهه شد.
,از آن زمان تا کنون تقریباً تمامی وزرای بهداشت، شخصاً و یا توسط نماینده ویژه خود از پروژه مذکور بازدید داشته و در یکی از همین بازدیدها بین وزیر وقت و نماینده وقت مجلس آقای مهندس نیکنام در بام بیمارستان موجود مشاجره لفظی شدیدی هم در می گیرد.
,به هرحال برای این ساختمان تا سال های دهه هشتاد، هیچ برنامه ای در کشور دیده نشده و به حال خود رها می شود و حدود سال های ۷۹ و ۸۰ در زمان ریاست آقای دکتر عابدیان بر بیمارستان و ریاست آقای دکتر مدنی بر دانشگاه و به دلیل ادعای بنیاد مسکن برای تملک زمین، موضوع این پروژه در دستور کار قرار گرفته و با دستور وزیر وقت آقای دکتر فرهادی مقرر می شود تا به عنوان ساختمان همایش های بین المللی وزارت بهداشت ساخته شود و در همین ارتباط با «شرکت مشاورمان» قراردادی منعقد و برای اولین بار پس از انقلاب، اعتباری برای ایزوگام پشت بام آن در نظر گرفته می شود.
,این شرکت طراحی اولیهای انجام و متأسفانه کار در همین مرحله و با تغییرات مدیریتی متوقف می شود.
,در سال ۱۳۸۷و باحضور دکتر خراسانی و سپس دکتر محمد جعفری بر صندلی ریاست دانشگاه و به بهانه ساختمان آموزشی واحد بین الملل مقرر شد تا این ساختمان تحت این عنوان بازسازی شود.
,به این مقصود پس از بازدید دکتر لنکرانی وزیر وقت، آقای دکترحافظی معاون پشتیبانی وزارتخانه ازطرف وزیر، مأمور پیگیری شده و به منطقه آمده و در جلسه ای با حضور مسئولان وقت شهرستان، اعلام می کند که تنها باید برای مرمت و بازسازی همین دو طبقه اقدام شود.
,پیرو این بازدید مجدداً از شرکت مشاورمان برای مقاومت سنجی بر علیه زلزله و طراحی نقشه ساختمان و پردیس دانشگاه در باغ پشت بیمارستان دعوت و قرارداد منعقد می شود.
,متأسفانه این شرکت طی نظریه ای اعلام می کند که هزینه های مقاوم سازی ساختمان به قدری بالاست که توجیه فنی ندارد.
,در همین شرایط مسئول وقت واحد بین الملل آقای دکتر علیخانی به همراه تیمشان به دنبال اخذ مجوز وام بانکی برای بازسازی ساختمان مذکور بوده اند و تا آخرین مراحل گرفتن وام نیز پیش رفتند که دوباره تغییرات مدیریتی از راه رسید و مجدداً پیگیری موضوع در هاله ای از ابهام قرار گرفت.
,خوشبختانه در همان زمان و با پیگیری شخص ریاست وقت دانشگاه آقای دکترناصحی پروژه مذکور در سفر دوم رئیس جمهور وقت دکتر احمدی نژاد مصوبه قانونی می گیرد.
,به دنبال این مصوبه مجدداً پیگیری های کج دار و مریضی برای تحقق مصوبه صورت می گیرد اما به نتیجه ملموسی نرسیده و اظهار نظر شفاهی شرکت مشاورمان همچون بختکی بر سر ساخت و ساز ساختمان فرود می آید.
,این بار با آغاز به کار دولت تدبیر و امید و تغییرات جدید در ریاست دانشگاه و واحد بین الملل، بحث ساختمان ملکی برای واحد بین الملل بیش از پیش جدی و مهم قلمداد می شود.
,با پیگیری های انجام شده، بررسی کارشناسی مجدد برای تعیین مقاوم بودن یا نبودن بر علیه زلزله در دستور کار دفتر فنی قرار گرفته و این بار خوشبختانه با برخورد اصولی و علمی و البته برخلاف دفعه قبلی، موضوع مقاوم بودن تأیید اولیه می شود.
,بر اساس اخبار خوش رسیده پروژه فوق مبلغ ۴۰۰ میلیون در سال ۹۱ و دو میلیارد تومان در سال ۹۲ اعتبار مصوب و تخصیص یافته داشته که در حال حاضر به اسم واحد بین الملل در حساب دانشگاه موجود است، اگر چه متأسفانه بر خلاف انتظار برای سال ۹۳ تنها مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان اعتبار برای آن در نظر گرفته شده که جا دارد همه مسئولان و از جمله نماینده محترم شهرستان ضمن پیگیری علت تخصیص اندک برای این پروژه، با افزایش دادن آن کمک کنند تا مردم شهرستان رامسر و در واقع غرب استان پس از ۳۵ سال گذر از پیروزی انقلاب و در دولت امید، شاهد به ثمر نشستن ساخت این ساختمان نیمه تمام باشند.
,۳۵ سال تماشای این ساختمان نیمه تمام برای مردم این دیار کافی است و امید است با اجرای آن، مشکل نداشتن ساختمان ملکی واحد بین الملل هم حل و گامی مهم در جهت تثبیت آن برداشته تا انشااله وسوسه های کم اهمیت ولی گاه و بیگاه عدهای برای انتقال آن به مرکز استان برای همیشه رفع شود.
,شبه تاریخچه ساختمان را با این سوال به پایان می بریم: یک سال پس از تصویب ساخت ساختمان موصوف، دانشکده دندانپزشکی در ساری به تصویب رسید و بلافاصله با تأمین منابع مالی آن ساختمان از محل اعتبارات دانشگاه ساخت آن شروع و در حال حاضر تقریباً به پایان رسیده است، حال آنکه واحد بین الملل به دنبال وام بوده و قسط آن را هم از محل اعتبارات خودش متقبل شده بود و هنوز این داستان همچنان ادامه دارد.
]
ارسال دیدگاه