در پی حضور مسئولین کشوری در استان؛
نادیده گرفتن خبرنگارمطالبه گر /وقتی فضای رسانه ای استان محدود به صدا و سیما می شود
متاسفانه باید گفت زمانی هر کدام از مسئولین کشوری به شهر یا استان کرمان سفر می کنند خبرنگاران را نادیده گرفته و فکر می کنند تنها رسانه ، رسانه ملی است ، حتی اجازه حضور در کنار وی را ندارند ، گاهی اوقات هم گفته می شود ما خودمان خبرنگار داریم نیازی به خبرنگاران شما نداریم.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آرمان کرمان؛ "خبرنگار"، فقط یک واژه نیست بلکه یک راه است و شخصیت واقعی او حقوقی است نه حقیقی و «خبرنگاری»، تنها یک شغل شریف و یا سخیف نیست، بلکه شخصیتی است جریانساز که دارای قدمتی به بلندی عمر آدمی و خاصیتی به بلندای اعلیعلیین و یا به پستی اسفل سافلین میباشد که دورانهای متمادی تلخ و شیرین و زشت و زیبای زندگانی نوع بشر را نگارش کرده و به ودیعه گذاشته است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آرمان کرمان؛,خبرنگار کسى است که با اتکاء به ذوق و استعداد شخصی، پس از گذرانیدن دوره آموزش تخصصى و همچنین با توجه به مسئولیت اجتماعى که این حرفه بر عهده او مىگذارد، وظیف کسب، تهیه، جمعآورى و تنظیم اخبار و انتقال آنها را از طریق وسایل ارتباط جمعى (مطبوعات، رادیو، تلویزیون و خبرگزاری) به مخاطبان بر عهده دارد. تطبیق با چنین شرایط است که آموزش تخصصى و آگاهى از مفاهیم علمى بهعنوان یک ضرورت اساسی، رخ مىنماید.
,"خبرنگار"، به معنی درست کلمه، عنصری است که زبانش میتواند شمشیری باشد که قدارهبندان روزگاران و قدرتمندان دورانها را عاصی بگرداند و کجیها و کاستیهایشان را بر ملا سازد و ای بسا که بسیاری از آنان را به صراط مستقیم هم رهنمون باشد و بالعکس و ایضاً قلمش میشود که تبری ستبر و قدر باشد که ناپاکیهای گذشتهی ساکنین زمین را از حال و هوا، قول و فعل و گفتار و کردار آدمهای حال و آینده، قطع کند و کجیها و کاستیهای هر عصر و هر نسلی را بعد از خودش، به راستی و صافی مبدل کرده و صیقلی نماید.
,"مرّکب" سبز و سیاه و آبی مرکبی که بر سه انگشت هر یک از دستان «خبرنگاران» سوار بوده و هست، آنچنان مهم، سرنوشتساز و تأثیرگذار بوده است که تاریخ را داستانگونه پرداخته و وقایع آن را به ما و آیندگان منعکس کرده و مورد عنایت خاص صاحب قلم است که خداوند سبحان به آن سوگند یاد کرده و یکی از یکصدوچهارده سورهی قرآن مجیدش را به آن اختصاص داده است.
,«خبرنگار»، همو است که تاریخ را به رشتهی تحریر درآورده و به اوراق سپرده است و همو است که انواع قصههای قبلیها را به ودیعهی کتابخانهها نهادهاند و تشنگان سرگذشت پیشینیان را سیراب گردانیده است.
,جملهی انبیاء صلواتالله علیهم اجمعین که نوع بشر مرهون آنان است، در واقع پیامبران و خبرنگاران الهی هم بودهاند. تمام مصلحان جهان که بشریت در طول تاریخ مدیون آنان بوده و هست، خبرنگارانند، و همچنین هستند سلاطین ستمکار و طواغیت جنایتکار. بلی، شیرینترین تاریخساز مکتب ما «حسین(ع)» است و بهترین خبرنگار دین ما «زینب(س)» است و مستندترین دفتر مکتوب اسلام ما «عاشورا» است.
,"خبرنگار"، به صورت خاص که مطمح نظر این سطور است، در شرایط فعلی جهان هستی که به "دهکدهی جهانی" و «انفجار اطلاعات» نام گرفته است و اطلاعرسانی ثانیهای و بلکه کمتر از لحظه، انجام میگیرد و مسابقهای بس نفسگیر و بیوقفه میان خداجویان شرق و غرب و شیطانصفتان اقطار عالم برگزار است، نقشش بسی کلیدیتر و قلمش بسیار سرنوشتسازتر و زبانش جداً تأثیرگذارتر شده است.
,امروزه عدهای از «خبرنگاران»، ابزار دست برخی از فرصتطلبان موقعیتهای اجتماعی واقع شدهاند که مترصد سوار شدن بر قاطر چموش قدرت نشستهاند. معالاسف و با عرض معذرت باید گفت و نوشت که تعدادی از خبرنگاران که امیدواریم زیادنباشند، میبایست سوژههایی را پردازش کنند که سردبیران امر میکنند، جریانهایی را تطهیر نمایند که مدیران مسؤول میپسندند، سطوری را به اوراق بسپارند که قدرتمندان فرمان میدهند، اخباری را منتشر کنند که وزیران و وکیلان و از این قبیل، خوششان میآید، کسانی را تخریب و یا تضعبف کنند که ممکن است روزی و یا روزگاری رقیب باشند و یا حریف بشوند و از این گونه . . .، چرا؟، چونکه دخلشان نوزده است و خرجشان بیست.
,در حالی که همگان میدانند که خبرنگاران را میبایست آنچنان تأمین کرد و آسوده خاطر گذاشت تا با اعصابی آرام، و مطایق «ن والقلم و ما یسطرون» آن بنویسند که خود میبینند و تصویری را ترسیم کنند که با چشمان خود به تماشا نشستهاند.
,پر واضح است که بسیاری از آنان به رغم میل باطنی خود، برابر «ن والقلم و ما یسطرون» نمیتوانند بنویسند و بنگارند، زیرا که حداقل نیازهای معیشتی «خبرنگاران» را تأمین نکرده و حتی بعضاً ابزار کارشان را نیز، (از قبیل : ضبطصوت، دوربین، لپتاپ و تلفنهمراه) تهیه نکردهایم و عجیب این است که از آنان انتظار داریم که انواع توطئههای مکتوب، مصور و صوتی و مونتاژ خبرنگاران تایم لندن، لیبراسیون پاریس، یو.اس.تودی واشنگتن، رویترز اینتلیجنت، آسوشیوتدپرس امریکا، فاکسنیوز پنتاگون، هاارتص موساد و سی.ان.ان و بی.بی.سی صهیونیزم بینالملل را خنثی کنند که البته تا حدی چنین میکنند.
,اولاً، سخت است و زیانآور.
,ثانیاً، صاحبش را به انواع امراض روحی و جسمی مبتلا میسازد.
,ثالثاً، جزو ده (10) شغل پرخطر جهان است.
,رابعاً، میانگین عمر آنان 15 سال کمتر از بقیهی مردم است.
,خامساً، اکثر قریب به اتفاقشان گرفتار گردندرد، دستدرد، گزگز انگشتان، فراموشی و کمبینایی شده و میشوند.
,سادساً، بسیاری از آنان تحت فشارهای روانی قرار دارند.
,سابعاً، جمع کثیری از این قشر مهم، گرفتار مشکلات و اختلافات خانوادگی میشوند.
,ثامناً، تقریباً همهی آنان به زخممعده، مشکلات دیگر گوارشی، ناراحتیهای عصبی و خستگیهای مفرط مبتلا میگردند.
,این مطالب را بیان کردم که بگویم متاسفانه خبرنگار در شهر و استان کرمان اصلا به نظر نمی آید و خبرنگاری خوب است که هر چه مسئولین استانی می گویند به نفع آنان دیکته کنند و اگر خبرنگاری بخواهد حقیقت را بگوید و یا بخواهد به طور خصوصی از مسئولین در رابطه با مشکلات جامعه سوال نماید و یا کلا بخواهد از او مطالبه گری کند دیگر خبرنگار خوبی نیست و به درد نمی خورد.
,وقتی هم یک مسئول کشوری به استان می آید آن وقت است که دیگر خبرنگار کرمانی اصلا به چشم نمی آید، و وقتی خودش هم بخواهد تلاش کند و خودی نشان دهد از لیست همراهان حذف می شود.
,خیلی جالب است بدانیم که با آمدن مسئول کشوری خبرنگار فقط دیکته نویس می شود البته قبل از اینکه وارد عرصه شود و همراهی کند تحقیر هم می شود ، دیگر آن خبرنگار جلسه نشست خبری استاندار به حساب نمی آید باید از هفت خوان رستم بگذرد و بازرسی بدنی بشود و هزاران حرف و حدیث تحقیرآمیز بشنود تا بتواند همراه شود.
,چطور خبرنگار تهرانی می تواند دم در بهارستان بایستد و به راحتی از تمامی نمایندگان و وزرا مصاحبه بگیرند و هر موضوعی را سوال نماید ولی یک خبرنگار شهرستانی فقط باید مشایعت کننده باشد.
,این قدر تحقیر می شود که حتی اجازه آمدن کنار مسئول کشوری را ندارد تیم حفاظتش چنان قرقش می کنند که جز استاندار و نماینده مجلس،نماینده ولی فقیه و مسئولین استانی دیگر هیچ کس اجازه نزدیک شدن را ندارد.
,حتی اگر به خواهی به استانداری که والاترین مقام دولتی هم هست اعتراض کنی آنها هم می گویند ببخشید ما کاره ای نیستیم .... یعنی وقتی مسئولی به کرمان سفر می کند با تیم حفاظتش کلا شهر و یا استان را قرق می کنند و حتی مسئولین استانی را هم دخیل در کارشان نمی دانند .
,باور کنید خبرنگاران خطه کریمان آنقدر کریم وسخت کوش هستند که همه چیز را به دیده منت می گذارند و ازکنارش می گذارند زیرا همگی آنان باگذشت هستند و میهمان نواز.
,ولی من به عنوان یک خبرنگاری که واقعا حرفه خبرنگاری را دیکته نویسی نمی دانم و دوست دارم آنچه حقوق حقه یک خبرنگار است را انجام دهم. زیرا من وظیفه خود می دانم که به عنوان نماینده مردم مطالبه گر باشم از مسئولین سوال کنم هدفشان از آمدن به کرمان چیست ؟ آیا فقط می آیند ببینند که توسعه اقتصادی استان به کجا رسیده که بودجه زیاد کنند؟ یا می آیند به استاندار نمره خوب و احسنت بدهند؟
,آیا تا به حال کدام مسئولی در محروم ترین نقطه کرمان پای درد دل یک کشاورز، یک کارگر و یا یک محروم و نیازمند نشسته و فقط مستمع باشد که مرهمی بر دلش باشد؟
,فقط می آیند گذرا می گذرند و می گویند فلان نقطه به عنوان پایلوت اقتصادی مشخص شد و مورد تایید مسئولین قرار گرفت. واقعا چه تعداد از جوانان این خطه مشغول به کار شدند؟
,متاسفانه برخی از نقاط محروم استان فقط زمانی که نزدیک انتخابات هر حوزه می شود پای مسئولین به آنجا باز می شود و قول های وافی می دهند و پس از آن دیگر هیچ کدام از آنان حتی برای سلام و احوالپرسی هم پیدایشان نمی شود.
,از جمله در روستاهای کشیت و نسک، یادم هست که یکبار برای تهیه گزارش میهمانشان بودیم ، رئیس شورایشان می گفت باور کنید حدود چندین سال است که حتی یک مسئول به این خطه سر نزده است و تنها زمانی که نزدیک انتخابات می شود می آیند و مردم را در مسجد جمع می کنند و قول هایی می دهند و می روند تا چند سال بعد .... چرا باید چنین باشد؟
,متاسفانه تنها رسانه ای که درزمان ورود مسئولین کشوری در کرمان به چشم می آید رسانه ملی (صدا و سیما) است و دیگران کشک، در برنامه اشان آنقدر عجله ای کار می کنند حتی اجازه یک نشست خبری را هم نمی دهند؟!
,چه کسی در این رابطه باید جوابگو باشد؟
,آقای استاندار همانطور که به توسعه اقتصادی استان اهمیت می دهید به خبرنگاران این خطه که اهم هستند نیز بهایی بدهید زیرا در یک کلمه «خبرنگار» نبض تپندهی تاریخ و روح پرسشگر جوامع بشری بوده و هست، و بشریت فعلی به هر چیز و هر کس که در حال و گذشته که استناد کند، مطمئناً اثاری است که توسط یک خبرنگار، روزنامهنگار، گزارشگر، مستندساز، عکاس، فیلمبردار، فیلمنامهنویس، کارگردان، مصاحبهگر و . و . . .، به یادگار گذاشته شده است و در طول تاریخ کسی را پیدا نخواهید کرد که بتواند چنین حقیقت آشکاری را پنهان کند که نشاید.
,گزارش از : مهین نامجو
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه