هادی غفاری از کنج عزلت بیرون خزید/شرحی بر مشی سیاسی روحانی چریک

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از آناج،  هادی غفاری، نامی که افراط و تند روی عجین و سرشته با مشی سیاسی اوست.در انقلاب زحمات زیادی کشیده است اما نه آنقدر که به گفته خودش مادر انقلاب باشد.مادر انقلاب بودن برای او عنوان خیلی بزرگ و گزافه ای است اما بهر حال زحمات زیادی برای انقلاب کشیده است.

هادی غفاری در شرح سوابق انقلابی خود می گوید: "سوابق انقلابی که جای خود دارد. من با تکبر میگویم برخی ها در سوابق انقلابی انگشت کوچک من هم نمی شوند. ما از بس متواضعانه صحبت کردیم که برخی فکر کردند علی آباد هم شهری است."

همگان او را به تند روی می شناسند به طور مثال: در سالهای پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، یعنی هنگامی که امام خمینی به طور صریح روی فعالیت های غیرمسلحانه و انقلاب مبتنی بر آگاهی توده تاکید داشتند، آقای هادی غفاری مردم را به «مصادره سلاح» از پاسبان ها دعوت می کرد ؛ یا به عنوان مثال، در راهپیمایی ها با تقلید از شعارهای مجاهدین خلق، شعار «تنها ره رهایی، جنگ مسلحانه» را برگزیده بود. هنگامی که به ایشان تذکر داده می شد که این شعارها مورد پذیرش امام نیست، با این انتقادات به تندی برخورد می کرد.

پس از انقلاب، آقای غفاری به عنوان نماینده مردم وارد مجلس شورای اسلامی شد. یکی از موارد برخورد خشونت آمیز وی در مجلس، ماجرای حمله به صباغیان و معین فر (از نیروهای ملی مذهبی) است. معین فر داستان این حمله را این طور بازگو می کند: «حضار جلسه ملاحظه کردند که حدود ۱۰ نفر از نمایندگان محترم بر سر آقای صباغیان ریختند و با ضربات مشت و لگد ما را مضروب و مصدوم کردند. خصوصاً حضرت حجت الاسلام و المسلمین جناب آقای هادی غفاری با خارج ساختن کفش از پای خود و کوفتن های مرتب بر سر و صورت و بدن اینجانب گوی سبقت را از دیگران ربودند. ایشان همچنین فحش های عرضی و ناموسی زن، مادر و خواهر نثار من کردند که مستوجب حد است» .

پس از آنکه در دو دهه اخیر شورای نگهبان چند بار صلاحیت وی را برای شرکت در انتخابات تایید نکرد، تا مدتها خبر زیادی از او منتشر نمی شد؛ تا اینکه ناگهان در سال ۸۸ در جریان انتخابات ریاست جمهوری، آقای غفاری مجدداً به یک چهره خبرساز تبدیل شد. ابتدا سخنرانی های آکنده از سیاه نمایی ایشان در جمع هواداران مهدی کروبی در کانون توجهات قرار گرفت .