به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از سبلانه، یکی از هزار پذیرفته شده آزمون استخدامی استانداری اردبیل، که از بلاتکلیفی یک ساله به ستوه آمده، دردنامه ای به سایت سبلانه فرستاده است که از نظرتان می گذرد، امید است انتشار این متن تلنگری باشد برای تعیین تکلیف هزاران جوان چشم انتظار جویای کار اردبیلی.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, سبلانه,
به نام خدایی که از حق خود می گذرد اما از حق الناس نه...
صبح که از خواب بیدار می شوم، یک لحظه احساس می کنم خواب مانده ام و دیر به اداره می رسم اما لحظاتی بعد متوجه می شوم که این هراس از تأخیر، توهمی بیش نیست...
چه کنم؟ یک لحظه خودتان را بگذارید جای من...
از کودکی عاشق درس باشی و بخوانی و بخوانی برای این که بدانی و بیاموزی اما...
اما با هر کلمه ای که یاد بگیری به دردهایت افزوده شود، کار به جایی برسد که احساس کنی هیچ ارزشی برای خودت و جامعه ات نداری، هر لحظه خودت را نفرین کنی و ذهنت بهترین
محل رشد تومور ناامیدی و افکار منفی باشد...راستی چرا؟؟
بپردازیم به ادامه دردنامه...
درس بخوانی و بخوانی تا این که بهترین دوران عمرت صرف آموختن شود اما تازه به این نتیجه برسی که تو جزو نادان ترین ها هستی چون راه علم را انتخاب کرده ای!
در این میان برای امرار معاشت در تنها آزمون استخدامی متناسب با رشته ات شرکت کنی و قبول شوی و در اوج خوشحالی های زودگذرت بگویند که فعلا کاری در کار نیست...
هر لحظه احساس کنی که قافیه را به روزگار باخته ای و هیچ ارزشی برای جامعه ات نداری...
هر فکری به ذهنت خطور کند و بارها تصمیم به کارهایی...بگیری اما مگر می شود؟ مگر وجدانت اجازه می دهد؟ ناسلامتی تو درس خوانده ای که دردی از جامعه ات کم کنی...پس دنبال
این کارها نرو...
اما مگر می شود گرسنه زندگی کرد؟؟؟ مگر می شود به همسرت بگویی امشب شام نخوریم؟؟
گیرم همسرت تو را درک کند و بهترین همسر دنیا باشد؛ آیا مگر تحمل هر انسانی حد و مرز ندارد؟؟ تا کی باید به امید استخدام شدن تو، از خواسته های مسلّمش چشم بپوشد؟؟
از کجا بگویم؟ از پشیمانی ام؟ از اینکه چرا به امید استخدام و قول مسئولان ازدواج کردم؟؟کاش میمردم و پای همسرم را به برزخ بلاتکلیفی آزمون استخدامی استانداری نمی کشاندم...
خدایا تو کاری کن که مسئولان درد ما را درک کنند...
فقط تو می توانی و بس...زندگی بسیاری از جوانان مانند من در خطر فروپاشی است...فقط امیدمان به توست...
نزدیک 10 ماه است که هزار نفر از قبولشدگان آزمون استخدامی استانداری اردبیل که در دستگاههای اجرایی مختلف واجد شرایط تشخیص داده شده و تمام مراحل استخدام را سپری کرده اند همچنان معطل و چشم انتظار اقدام مسئولان امر هستند تا در محل استخدامی خود حاضر شده و کار خود را آغاز کنند اما هنوز خبری از به کارگیری این افراد نیست.
به گفته مجید خدابخش استاندار اردبیل به دلیل تأمین نشدن منابع اعتباری این جوانان همچنان معطل هستند؛ وی ابراز امیدواری کرده است با تأمین منابع مالی که معاون رئیس جمهور قول تأمین آن را داده، شاهد شروع به کار این جوانان باشیم اما استاندار اردبیل این موضوع را نیز یادآور شده است که نمیتوانم زمان دقیقی برای جذب این جوانان در ادارات بدهم اما همه تلاشها بر این است تا در این باب پیگیریها و اقدامات جدی انجام و نتیجه کار هر چه سریعتر با آغاز به کار این جوانان ختم شود.
انتهای پیام/
به نام خدایی که از حق خود می گذرد اما از حق الناس نه...
صبح که از خواب بیدار می شوم، یک لحظه احساس می کنم خواب مانده ام و دیر به اداره می رسم اما لحظاتی بعد متوجه می شوم که این هراس از تأخیر، توهمی بیش نیست...
چه کنم؟ یک لحظه خودتان را بگذارید جای من...
از کودکی عاشق درس باشی و بخوانی و بخوانی برای این که بدانی و بیاموزی اما...
اما با هر کلمه ای که یاد بگیری به دردهایت افزوده شود، کار به جایی برسد که احساس کنی هیچ ارزشی برای خودت و جامعه ات نداری، هر لحظه خودت را نفرین کنی و ذهنت بهترین
محل رشد تومور ناامیدی و افکار منفی باشد...راستی چرا؟؟
بپردازیم به ادامه دردنامه...
درس بخوانی و بخوانی تا این که بهترین دوران عمرت صرف آموختن شود اما تازه به این نتیجه برسی که تو جزو نادان ترین ها هستی چون راه علم را انتخاب کرده ای!
در این میان برای امرار معاشت در تنها آزمون استخدامی متناسب با رشته ات شرکت کنی و قبول شوی و در اوج خوشحالی های زودگذرت بگویند که فعلا کاری در کار نیست...
هر لحظه احساس کنی که قافیه را به روزگار باخته ای و هیچ ارزشی برای جامعه ات نداری...
هر فکری به ذهنت خطور کند و بارها تصمیم به کارهایی...بگیری اما مگر می شود؟ مگر وجدانت اجازه می دهد؟ ناسلامتی تو درس خوانده ای که دردی از جامعه ات کم کنی...پس دنبال
این کارها نرو...
اما مگر می شود گرسنه زندگی کرد؟؟؟ مگر می شود به همسرت بگویی امشب شام نخوریم؟؟
گیرم همسرت تو را درک کند و بهترین همسر دنیا باشد؛ آیا مگر تحمل هر انسانی حد و مرز ندارد؟؟ تا کی باید به امید استخدام شدن تو، از خواسته های مسلّمش چشم بپوشد؟؟
از کجا بگویم؟ از پشیمانی ام؟ از اینکه چرا به امید استخدام و قول مسئولان ازدواج کردم؟؟کاش میمردم و پای همسرم را به برزخ بلاتکلیفی آزمون استخدامی استانداری نمی کشاندم...
خدایا تو کاری کن که مسئولان درد ما را درک کنند...
فقط تو می توانی و بس...زندگی بسیاری از جوانان مانند من در خطر فروپاشی است...فقط امیدمان به توست...
نزدیک 10 ماه است که هزار نفر از قبولشدگان آزمون استخدامی استانداری اردبیل که در دستگاههای اجرایی مختلف واجد شرایط تشخیص داده شده و تمام مراحل استخدام را سپری کرده اند همچنان معطل و چشم انتظار اقدام مسئولان امر هستند تا در محل استخدامی خود حاضر شده و کار خود را آغاز کنند اما هنوز خبری از به کارگیری این افراد نیست.
به گفته مجید خدابخش استاندار اردبیل به دلیل تأمین نشدن منابع اعتباری این جوانان همچنان معطل هستند؛ وی ابراز امیدواری کرده است با تأمین منابع مالی که معاون رئیس جمهور قول تأمین آن را داده، شاهد شروع به کار این جوانان باشیم اما استاندار اردبیل این موضوع را نیز یادآور شده است که نمیتوانم زمان دقیقی برای جذب این جوانان در ادارات بدهم اما همه تلاشها بر این است تا در این باب پیگیریها و اقدامات جدی انجام و نتیجه کار هر چه سریعتر با آغاز به کار این جوانان ختم شود.
انتهای پیام/
به نام خدایی که از حق خود می گذرد اما از حق الناس نه...
صبح که از خواب بیدار می شوم، یک لحظه احساس می کنم خواب مانده ام و دیر به اداره می رسم اما لحظاتی بعد متوجه می شوم که این هراس از تأخیر، توهمی بیش نیست...
چه کنم؟ یک لحظه خودتان را بگذارید جای من...
از کودکی عاشق درس باشی و بخوانی و بخوانی برای این که بدانی و بیاموزی اما...
اما با هر کلمه ای که یاد بگیری به دردهایت افزوده شود، کار به جایی برسد که احساس کنی هیچ ارزشی برای خودت و جامعه ات نداری، هر لحظه خودت را نفرین کنی و ذهنت بهترین
محل رشد تومور ناامیدی و افکار منفی باشد...راستی چرا؟؟
بپردازیم به ادامه دردنامه...
درس بخوانی و بخوانی تا این که بهترین دوران عمرت صرف آموختن شود اما تازه به این نتیجه برسی که تو جزو نادان ترین ها هستی چون راه علم را انتخاب کرده ای!
در این میان برای امرار معاشت در تنها آزمون استخدامی متناسب با رشته ات شرکت کنی و قبول شوی و در اوج خوشحالی های زودگذرت بگویند که فعلا کاری در کار نیست...
هر لحظه احساس کنی که قافیه را به روزگار باخته ای و هیچ ارزشی برای جامعه ات نداری...
هر فکری به ذهنت خطور کند و بارها تصمیم به کارهایی...بگیری اما مگر می شود؟ مگر وجدانت اجازه می دهد؟ ناسلامتی تو درس خوانده ای که دردی از جامعه ات کم کنی...پس دنبال
این کارها نرو...
اما مگر می شود گرسنه زندگی کرد؟؟؟ مگر می شود به همسرت بگویی امشب شام نخوریم؟؟
گیرم همسرت تو را درک کند و بهترین همسر دنیا باشد؛ آیا مگر تحمل هر انسانی حد و مرز ندارد؟؟ تا کی باید به امید استخدام شدن تو، از خواسته های مسلّمش چشم بپوشد؟؟
از کجا بگویم؟ از پشیمانی ام؟ از اینکه چرا به امید استخدام و قول مسئولان ازدواج کردم؟؟کاش میمردم و پای همسرم را به برزخ بلاتکلیفی آزمون استخدامی استانداری نمی کشاندم...
خدایا تو کاری کن که مسئولان درد ما را درک کنند...
فقط تو می توانی و بس...زندگی بسیاری از جوانان مانند من در خطر فروپاشی است...فقط امیدمان به توست...
نزدیک 10 ماه است که هزار نفر از قبولشدگان آزمون استخدامی استانداری اردبیل که در دستگاههای اجرایی مختلف واجد شرایط تشخیص داده شده و تمام مراحل استخدام را سپری کرده اند همچنان معطل و چشم انتظار اقدام مسئولان امر هستند تا در محل استخدامی خود حاضر شده و کار خود را آغاز کنند اما هنوز خبری از به کارگیری این افراد نیست.
به گفته مجید خدابخش استاندار اردبیل به دلیل تأمین نشدن منابع اعتباری این جوانان همچنان معطل هستند؛ وی ابراز امیدواری کرده است با تأمین منابع مالی که معاون رئیس جمهور قول تأمین آن را داده، شاهد شروع به کار این جوانان باشیم اما استاندار اردبیل این موضوع را نیز یادآور شده است که نمیتوانم زمان دقیقی برای جذب این جوانان در ادارات بدهم اما همه تلاشها بر این است تا در این باب پیگیریها و اقدامات جدی انجام و نتیجه کار هر چه سریعتر با آغاز به کار این جوانان ختم شود.
انتهای پیام/
به نام خدایی که از حق خود می گذرد اما از حق الناس نه...
صبح که از خواب بیدار می شوم، یک لحظه احساس می کنم خواب مانده ام و دیر به اداره می رسم اما لحظاتی بعد متوجه می شوم که این هراس از تأخیر، توهمی بیش نیست...
چه کنم؟ یک لحظه خودتان را بگذارید جای من...
از کودکی عاشق درس باشی و بخوانی و بخوانی برای این که بدانی و بیاموزی اما...
اما با هر کلمه ای که یاد بگیری به دردهایت افزوده شود، کار به جایی برسد که احساس کنی هیچ ارزشی برای خودت و جامعه ات نداری، هر لحظه خودت را نفرین کنی و ذهنت بهترین
محل رشد تومور ناامیدی و افکار منفی باشد...راستی چرا؟؟
بپردازیم به ادامه دردنامه...
درس بخوانی و بخوانی تا این که بهترین دوران عمرت صرف آموختن شود اما تازه به این نتیجه برسی که تو جزو نادان ترین ها هستی چون راه علم را انتخاب کرده ای!
در این میان برای امرار معاشت در تنها آزمون استخدامی متناسب با رشته ات شرکت کنی و قبول شوی و در اوج خوشحالی های زودگذرت بگویند که فعلا کاری در کار نیست...
هر لحظه احساس کنی که قافیه را به روزگار باخته ای و هیچ ارزشی برای جامعه ات نداری...
هر فکری به ذهنت خطور کند و بارها تصمیم به کارهایی...بگیری اما مگر می شود؟ مگر وجدانت اجازه می دهد؟ ناسلامتی تو درس خوانده ای که دردی از جامعه ات کم کنی...پس دنبال
این کارها نرو...
اما مگر می شود گرسنه زندگی کرد؟؟؟ مگر می شود به همسرت بگویی امشب شام نخوریم؟؟
گیرم همسرت تو را درک کند و بهترین همسر دنیا باشد؛ آیا مگر تحمل هر انسانی حد و مرز ندارد؟؟ تا کی باید به امید استخدام شدن تو، از خواسته های مسلّمش چشم بپوشد؟؟
از کجا بگویم؟ از پشیمانی ام؟ از اینکه چرا به امید استخدام و قول مسئولان ازدواج کردم؟؟کاش میمردم و پای همسرم را به برزخ بلاتکلیفی آزمون استخدامی استانداری نمی کشاندم...
خدایا تو کاری کن که مسئولان درد ما را درک کنند...
فقط تو می توانی و بس...زندگی بسیاری از جوانان مانند من در خطر فروپاشی است...فقط امیدمان به توست...
نزدیک 10 ماه است که هزار نفر از قبولشدگان آزمون استخدامی استانداری اردبیل که در دستگاههای اجرایی مختلف واجد شرایط تشخیص داده شده و تمام مراحل استخدام را سپری کرده اند همچنان معطل و چشم انتظار اقدام مسئولان امر هستند تا در محل استخدامی خود حاضر شده و کار خود را آغاز کنند اما هنوز خبری از به کارگیری این افراد نیست.
به گفته مجید خدابخش استاندار اردبیل به دلیل تأمین نشدن منابع اعتباری این جوانان همچنان معطل هستند؛ وی ابراز امیدواری کرده است با تأمین منابع مالی که معاون رئیس جمهور قول تأمین آن را داده، شاهد شروع به کار این جوانان باشیم اما استاندار اردبیل این موضوع را نیز یادآور شده است که نمیتوانم زمان دقیقی برای جذب این جوانان در ادارات بدهم اما همه تلاشها بر این است تا در این باب پیگیریها و اقدامات جدی انجام و نتیجه کار هر چه سریعتر با آغاز به کار این جوانان ختم شود.
انتهای پیام/
به نام خدایی که از حق خود می گذرد اما از حق الناس نه...
صبح که از خواب بیدار می شوم، یک لحظه احساس می کنم خواب مانده ام و دیر به اداره می رسم اما لحظاتی بعد متوجه می شوم که این هراس از تأخیر، توهمی بیش نیست...
چه کنم؟ یک لحظه خودتان را بگذارید جای من...
از کودکی عاشق درس باشی و بخوانی و بخوانی برای این که بدانی و بیاموزی اما...
اما با هر کلمه ای که یاد بگیری به دردهایت افزوده شود، کار به جایی برسد که احساس کنی هیچ ارزشی برای خودت و جامعه ات نداری، هر لحظه خودت را نفرین کنی و ذهنت بهترین
محل رشد تومور ناامیدی و افکار منفی باشد...راستی چرا؟؟
بپردازیم به ادامه دردنامه...
درس بخوانی و بخوانی تا این که بهترین دوران عمرت صرف آموختن شود اما تازه به این نتیجه برسی که تو جزو نادان ترین ها هستی چون راه علم را انتخاب کرده ای!
در این میان برای امرار معاشت در تنها آزمون استخدامی متناسب با رشته ات شرکت کنی و قبول شوی و در اوج خوشحالی های زودگذرت بگویند که فعلا کاری در کار نیست...
هر لحظه احساس کنی که قافیه را به روزگار باخته ای و هیچ ارزشی برای جامعه ات نداری...
هر فکری به ذهنت خطور کند و بارها تصمیم به کارهایی...بگیری اما مگر می شود؟ مگر وجدانت اجازه می دهد؟ ناسلامتی تو درس خوانده ای که دردی از جامعه ات کم کنی...پس دنبال
این کارها نرو...
اما مگر می شود گرسنه زندگی کرد؟؟؟ مگر می شود به همسرت بگویی امشب شام نخوریم؟؟
گیرم همسرت تو را درک کند و بهترین همسر دنیا باشد؛ آیا مگر تحمل هر انسانی حد و مرز ندارد؟؟ تا کی باید به امید استخدام شدن تو، از خواسته های مسلّمش چشم بپوشد؟؟
از کجا بگویم؟ از پشیمانی ام؟ از اینکه چرا به امید استخدام و قول مسئولان ازدواج کردم؟؟کاش میمردم و پای همسرم را به برزخ بلاتکلیفی آزمون استخدامی استانداری نمی کشاندم...
خدایا تو کاری کن که مسئولان درد ما را درک کنند...
فقط تو می توانی و بس...زندگی بسیاری از جوانان مانند من در خطر فروپاشی است...فقط امیدمان به توست...
نزدیک 10 ماه است که هزار نفر از قبولشدگان آزمون استخدامی استانداری اردبیل که در دستگاههای اجرایی مختلف واجد شرایط تشخیص داده شده و تمام مراحل استخدام را سپری کرده اند همچنان معطل و چشم انتظار اقدام مسئولان امر هستند تا در محل استخدامی خود حاضر شده و کار خود را آغاز کنند اما هنوز خبری از به کارگیری این افراد نیست.
به گفته مجید خدابخش استاندار اردبیل به دلیل تأمین نشدن منابع اعتباری این جوانان همچنان معطل هستند؛ وی ابراز امیدواری کرده است با تأمین منابع مالی که معاون رئیس جمهور قول تأمین آن را داده، شاهد شروع به کار این جوانان باشیم اما استاندار اردبیل این موضوع را نیز یادآور شده است که نمیتوانم زمان دقیقی برای جذب این جوانان در ادارات بدهم اما همه تلاشها بر این است تا در این باب پیگیریها و اقدامات جدی انجام و نتیجه کار هر چه سریعتر با آغاز به کار این جوانان ختم شود.
انتهای پیام/
به نام خدایی که از حق خود می گذرد اما از حق الناس نه...
صبح که از خواب بیدار می شوم، یک لحظه احساس می کنم خواب مانده ام و دیر به اداره می رسم اما لحظاتی بعد متوجه می شوم که این هراس از تأخیر، توهمی بیش نیست...
چه کنم؟ یک لحظه خودتان را بگذارید جای من...
از کودکی عاشق درس باشی و بخوانی و بخوانی برای این که بدانی و بیاموزی اما...
اما با هر کلمه ای که یاد بگیری به دردهایت افزوده شود، کار به جایی برسد که احساس کنی هیچ ارزشی برای خودت و جامعه ات نداری، هر لحظه خودت را نفرین کنی و ذهنت بهترین
محل رشد تومور ناامیدی و افکار منفی باشد...راستی چرا؟؟
بپردازیم به ادامه دردنامه...
درس بخوانی و بخوانی تا این که بهترین دوران عمرت صرف آموختن شود اما تازه به این نتیجه برسی که تو جزو نادان ترین ها هستی چون راه علم را انتخاب کرده ای!
در این میان برای امرار معاشت در تنها آزمون استخدامی متناسب با رشته ات شرکت کنی و قبول شوی و در اوج خوشحالی های زودگذرت بگویند که فعلا کاری در کار نیست...
هر لحظه احساس کنی که قافیه را به روزگار باخته ای و هیچ ارزشی برای جامعه ات نداری...
هر فکری به ذهنت خطور کند و بارها تصمیم به کارهایی...بگیری اما مگر می شود؟ مگر وجدانت اجازه می دهد؟ ناسلامتی تو درس خوانده ای که دردی از جامعه ات کم کنی...پس دنبال
این کارها نرو...
اما مگر می شود گرسنه زندگی کرد؟؟؟ مگر می شود به همسرت بگویی امشب شام نخوریم؟؟
گیرم همسرت تو را درک کند و بهترین همسر دنیا باشد؛ آیا مگر تحمل هر انسانی حد و مرز ندارد؟؟ تا کی باید به امید استخدام شدن تو، از خواسته های مسلّمش چشم بپوشد؟؟
از کجا بگویم؟ از پشیمانی ام؟ از اینکه چرا به امید استخدام و قول مسئولان ازدواج کردم؟؟کاش میمردم و پای همسرم را به برزخ بلاتکلیفی آزمون استخدامی استانداری نمی کشاندم...
خدایا تو کاری کن که مسئولان درد ما را درک کنند...
فقط تو می توانی و بس...زندگی بسیاری از جوانان مانند من در خطر فروپاشی است...فقط امیدمان به توست...
نزدیک 10 ماه است که هزار نفر از قبولشدگان آزمون استخدامی استانداری اردبیل که در دستگاههای اجرایی مختلف واجد شرایط تشخیص داده شده و تمام مراحل استخدام را سپری کرده اند همچنان معطل و چشم انتظار اقدام مسئولان امر هستند تا در محل استخدامی خود حاضر شده و کار خود را آغاز کنند اما هنوز خبری از به کارگیری این افراد نیست.
به گفته مجید خدابخش استاندار اردبیل به دلیل تأمین نشدن منابع اعتباری این جوانان همچنان معطل هستند؛ وی ابراز امیدواری کرده است با تأمین منابع مالی که معاون رئیس جمهور قول تأمین آن را داده، شاهد شروع به کار این جوانان باشیم اما استاندار اردبیل این موضوع را نیز یادآور شده است که نمیتوانم زمان دقیقی برای جذب این جوانان در ادارات بدهم اما همه تلاشها بر این است تا در این باب پیگیریها و اقدامات جدی انجام و نتیجه کار هر چه سریعتر با آغاز به کار این جوانان ختم شود.
انتهای پیام/
به نام خدایی که از حق خود می گذرد اما از حق الناس نه...
صبح که از خواب بیدار می شوم، یک لحظه احساس می کنم خواب مانده ام و دیر به اداره می رسم اما لحظاتی بعد متوجه می شوم که این هراس از تأخیر، توهمی بیش نیست...
چه کنم؟ یک لحظه خودتان را بگذارید جای من...
از کودکی عاشق درس باشی و بخوانی و بخوانی برای این که بدانی و بیاموزی اما...
اما با هر کلمه ای که یاد بگیری به دردهایت افزوده شود، کار به جایی برسد که احساس کنی هیچ ارزشی برای خودت و جامعه ات نداری، هر لحظه خودت را نفرین کنی و ذهنت بهترین
محل رشد تومور ناامیدی و افکار منفی باشد...راستی چرا؟؟
بپردازیم به ادامه دردنامه...
درس بخوانی و بخوانی تا این که بهترین دوران عمرت صرف آموختن شود اما تازه به این نتیجه برسی که تو جزو نادان ترین ها هستی چون راه علم را انتخاب کرده ای!
در این میان برای امرار معاشت در تنها آزمون استخدامی متناسب با رشته ات شرکت کنی و قبول شوی و در اوج خوشحالی های زودگذرت بگویند که فعلا کاری در کار نیست...
هر لحظه احساس کنی که قافیه را به روزگار باخته ای و هیچ ارزشی برای جامعه ات نداری...
هر فکری به ذهنت خطور کند و بارها تصمیم به کارهایی...بگیری اما مگر می شود؟ مگر وجدانت اجازه می دهد؟ ناسلامتی تو درس خوانده ای که دردی از جامعه ات کم کنی...پس دنبال
این کارها نرو...
اما مگر می شود گرسنه زندگی کرد؟؟؟ مگر می شود به همسرت بگویی امشب شام نخوریم؟؟
گیرم همسرت تو را درک کند و بهترین همسر دنیا باشد؛ آیا مگر تحمل هر انسانی حد و مرز ندارد؟؟ تا کی باید به امید استخدام شدن تو، از خواسته های مسلّمش چشم بپوشد؟؟
از کجا بگویم؟ از پشیمانی ام؟ از اینکه چرا به امید استخدام و قول مسئولان ازدواج کردم؟؟کاش میمردم و پای همسرم را به برزخ بلاتکلیفی آزمون استخدامی استانداری نمی کشاندم...
خدایا تو کاری کن که مسئولان درد ما را درک کنند...
فقط تو می توانی و بس...زندگی بسیاری از جوانان مانند من در خطر فروپاشی است...فقط امیدمان به توست...
نزدیک 10 ماه است که هزار نفر از قبولشدگان آزمون استخدامی استانداری اردبیل که در دستگاههای اجرایی مختلف واجد شرایط تشخیص داده شده و تمام مراحل استخدام را سپری کرده اند همچنان معطل و چشم انتظار اقدام مسئولان امر هستند تا در محل استخدامی خود حاضر شده و کار خود را آغاز کنند اما هنوز خبری از به کارگیری این افراد نیست.
به گفته مجید خدابخش استاندار اردبیل به دلیل تأمین نشدن منابع اعتباری این جوانان همچنان معطل هستند؛ وی ابراز امیدواری کرده است با تأمین منابع مالی که معاون رئیس جمهور قول تأمین آن را داده، شاهد شروع به کار این جوانان باشیم اما استاندار اردبیل این موضوع را نیز یادآور شده است که نمیتوانم زمان دقیقی برای جذب این جوانان در ادارات بدهم اما همه تلاشها بر این است تا در این باب پیگیریها و اقدامات جدی انجام و نتیجه کار هر چه سریعتر با آغاز به کار این جوانان ختم شود.
انتهای پیام/
,
به نام خدایی که از حق خود می گذرد اما از حق الناس نه...
,صبح که از خواب بیدار می شوم، یک لحظه احساس می کنم خواب مانده ام و دیر به اداره می رسم اما لحظاتی بعد متوجه می شوم که این هراس از تأخیر، توهمی بیش نیست...
,چه کنم؟ یک لحظه خودتان را بگذارید جای من...
,از کودکی عاشق درس باشی و بخوانی و بخوانی برای این که بدانی و بیاموزی اما...
,اما با هر کلمه ای که یاد بگیری به دردهایت افزوده شود، کار به جایی برسد که احساس کنی هیچ ارزشی برای خودت و جامعه ات نداری، هر لحظه خودت را نفرین کنی و ذهنت بهترین
,محل رشد تومور ناامیدی و افکار منفی باشد...راستی چرا؟؟
,بپردازیم به ادامه دردنامه...
,درس بخوانی و بخوانی تا این که بهترین دوران عمرت صرف آموختن شود اما تازه به این نتیجه برسی که تو جزو نادان ترین ها هستی چون راه علم را انتخاب کرده ای!
,در این میان برای امرار معاشت در تنها آزمون استخدامی متناسب با رشته ات شرکت کنی و قبول شوی و در اوج خوشحالی های زودگذرت بگویند که فعلا کاری در کار نیست...
,هر لحظه احساس کنی که قافیه را به روزگار باخته ای و هیچ ارزشی برای جامعه ات نداری...
,هر فکری به ذهنت خطور کند و بارها تصمیم به کارهایی...بگیری اما مگر می شود؟ مگر وجدانت اجازه می دهد؟ ناسلامتی تو درس خوانده ای که دردی از جامعه ات کم کنی...پس دنبال
,این کارها نرو...
,اما مگر می شود گرسنه زندگی کرد؟؟؟ مگر می شود به همسرت بگویی امشب شام نخوریم؟؟
,گیرم همسرت تو را درک کند و بهترین همسر دنیا باشد؛ آیا مگر تحمل هر انسانی حد و مرز ندارد؟؟ تا کی باید به امید استخدام شدن تو، از خواسته های مسلّمش چشم بپوشد؟؟
,از کجا بگویم؟ از پشیمانی ام؟ از اینکه چرا به امید استخدام و قول مسئولان ازدواج کردم؟؟کاش میمردم و پای همسرم را به برزخ بلاتکلیفی آزمون استخدامی استانداری نمی کشاندم...
,خدایا تو کاری کن که مسئولان درد ما را درک کنند...
,فقط تو می توانی و بس...زندگی بسیاری از جوانان مانند من در خطر فروپاشی است...فقط امیدمان به توست...
,نزدیک 10 ماه است که هزار نفر از قبولشدگان آزمون استخدامی استانداری اردبیل که در دستگاههای اجرایی مختلف واجد شرایط تشخیص داده شده و تمام مراحل استخدام را سپری کرده اند همچنان معطل و چشم انتظار اقدام مسئولان امر هستند تا در محل استخدامی خود حاضر شده و کار خود را آغاز کنند اما هنوز خبری از به کارگیری این افراد نیست.
,به گفته مجید خدابخش استاندار اردبیل به دلیل تأمین نشدن منابع اعتباری این جوانان همچنان معطل هستند؛ وی ابراز امیدواری کرده است با تأمین منابع مالی که معاون رئیس جمهور قول تأمین آن را داده، شاهد شروع به کار این جوانان باشیم اما استاندار اردبیل این موضوع را نیز یادآور شده است که نمیتوانم زمان دقیقی برای جذب این جوانان در ادارات بدهم اما همه تلاشها بر این است تا در این باب پیگیریها و اقدامات جدی انجام و نتیجه کار هر چه سریعتر با آغاز به کار این جوانان ختم شود.
,انتهای پیام/
,,
]
ارسال دیدگاه